ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 537 / 737

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๕ หน้าที่ ๔๗ โอวาทเต็มเปี่ยมแล้ว. จริงอยู่ อัษฏสัมปชัญญะพระราชหนุ่มทรงพระนามว่าคามณี กล่าวโดยสำนวนว่าพระมงคลวร เพราะเป็นความประพฤติทางใจอันประเสริฐ [๕๐๒] บรรดาธรรมเทวา

เนื้อหานี้กล่าวถึงองค์ความรู้เกี่ยวกับอัษฏสัมปชัญญะที่มาจากโอวาทและพระวาทะ โดยได้กล่าวถึงการปฏิบัติทางใจที่ประเสริฐและการวิเคราะห์ของพระอรรถกถาจักรในอรรถกถาสามัญสูตร การอธิบายถึงคำว่า 'อัชฌาสัย' ซึ่งเ

ประโยค - มังคลัตถาทีนี้แปล เล่น๕ หน้า 72 ถกว่าด้วยการทำพระนิพานให้แจ้ง [๕๕๙๙] ชื่อนิพพาน มี ๒ อย่างโดยปริยาย ด้วยเหตุนัน พระผู้มีพระภาค จึงตรัสไว้ในคลมสูตร แห่งกุฎิวรรณ ในอิติอุตตะ วา "กิญฺญาทหลาย (น

บทความนี้สำรวจความหมายของนิพพานในพระพุทธศาสนา โดยแบ่งออกเป็น ๒ ชนิด คือ สภาปาเสส-นิพพานาธุ และ อนุปาปสสนิพพานาธุ พร้อมทั้งอธิบายถึงกระบวนการที่ทำให้ได้บรรลุนิพพานและความสำคัญของธรรมในการหลุดพ้นจากทุกข

อรรถกถาอิติวิธุตตะว่า “บทว่า ทุตมะ ตัอมา เป็นภาษาบาลี หมายเอานิพพานครบ ๒ อย่างเหล่านี้ ตัอหาเรียกว่ากวณะ (เครื่องเพียงแข็ง) ธรรมชาติใด ออกไปแล้วอาคันตุกะ ชื่อว่า วนะ เหตุนี้นธรรมชาตินั้นชื่อพวน อีกอย่

อรรถกถาอิติวิธุตตะนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับนิพพานและธรรมชาติในภาษาบาลี โดยนิพพานแบ่งเป็นสองประเภทที่เกี่ยวข้องกับตนและลักษณะของมัน นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่า นิพพานไม่ใช่สิ่งมีชีวิตและรักษาสถานะของตนไว้ได้

ประจำวันที่: - มังคลัตถทีนี้แปล เล่น ๕ - หน้า 78 พรหมวรรณอับภิยอมอยู่เถอะ เหตุนี้ จึงชื่อว่า สุตตะ ได้แก่ อธิรรมรรและอธิษผล พรหมวรรณที่ชื่อว่า สุตตะนั้น ของภิญญ นัน มีอยู่ เหตุนันิ ภิกษุนัน พระผู้พ

เนื้อหาในมังคลัตถทีอธิบายถึงพรหมวรรณที่ชื่อว่าสุตตะซึ่งแสดงถึงความสำคัญของการมีอธิธรรมและอธิษผลในชีวิต โดยยกตัวอย่างถึงความสามารถในการพูดดี และกิจที่ควรทำในสังฆะ 4 รวมถึงการแสดงถึงธรรมที่ไม่มีมักและกา

ประโยค ๕ มังคลัปทีปนี้นับแปล เล่ม ๕ หน้า ๘๐ สิ่งไปเพียงใจ อินทรีย์ ๕ มีกุญแจเป็นต้น ก็ยังตั้งอยู่เนื่องนั้นนั่นแล. ทว่า อภิฏฺฏตุทฺต คือ because ความอธิษฐานรึล่านังยังไม่ดับ ด้วยสามารถแห่งการดับโดยไม่

บทความนี้นำเสนออธิบายเกี่ยวกับอินทรีย์ ๕ ซึ่งเกิดจากความอธิษฐานที่ยังไม่ดับ โดยเน้นไปที่การหยุดความเป็นทุกข์และสุขที่เกิดจากกรรมในชีวิต การอธิบายถึงการแสดงธรรมของพระผู้มีพระภาคที่มีต่อผู้ปฏิบัติธรรม ก

ประโยค- มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ๘๑ ทิตานิ ได้เก่า ไม่พลิกพลิ้นแล้ว เพราะกิเลสทั้งหลายตื่นค้นเป็นต้น. บทว่า สังควิติสูมุติ ความว่า จักเป็นของเข็ญ เช่นความ ระงับความกระวนกระวายแห่งจิตตรา ด้วยสมะระ

ในบทนี้กล่าวถึงการระงับใจด้วยทางธรรมชาติที่นำไปสู่การดับทุกข์ โดยไม่เพียงแต่เวทนาแต่รวมถึงปัญจขันธ์ทั้งหมดก็จะดับไปได้ พระแม่พระอิศวรจะได้ทรงแสดงธรรมซึ่งมีเป้าหมายเพื่อมุ่งมั่นในการเลิกสนใจสิ่งที่เป็น

ประโยค ๕๑ – มังคลดาตามินีแปล เล่ม ๔ หน้า ๘๒ หลุดพันแล้วอย่างนี้ มาว่า ธมฺมสารํ ควรวามว่า เพราะบรรลุ พระอัฐ อนึ่งชื่อว่าเป็นสาระ ในธรรมทั้งหลาย เพราะธรรมวินัย นี้มีวุฒิติปิเป็นสาระ. ทว่า นาย วาวว่า ผู้

ข้อความนี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจในธรรมสาระของพระพุทธศาสนา ซึ่งรวมถึงอิทธิพลของธรรมวินัยในชีวิตและการบรรลุนิพพานที่เป็นสาระสำคัญ ตามที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ เนื้อหาอธิบายว่านิพพานมีสองประเภทคือ อุปปาท

ประโยค - มังคลัตถะนี้แปล เล่ม ๕ - หน้า 86 โทสะ โมหะ ชาติ ชราและมรณะเป็นต้น ด้วย อาณัติ ศัพท์. มโนว่า นิพุทธาน นี้ พึงทราบความแปลกกันดังว่า ‘ใน วิภัน ว ธ ฐา ลงในอรรถว่าว้อยรัศ’ ว่า ศัพท์ เป็น กัตตุสานะ

ในบทความนี้เสนอศึกษาความหมายของโทสะ โมหะ ชาติ ชรา มรณะ และนิพพาน โดยอ้างอิงจากการศึกษาและคำสอนของพระพุทธเจ้า ท่านพระสารินบุตรได้กล่าวถึงการเข้าถึงนิพพาน ความหมายของพระอรหัต และธรรมที่สั้นและเข้าถึงได้

ประโยค๕- มังคลดับปีนี้แปล เล่ม ๕- หน้า 87 สารบัญว่า "พระสารบุตรผู้มีอายุ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า 'อรหั ต์อรหั ต์,' พระสารบุตรผู้มีอายุ อรหั ต์เป็นในหนองแฉะ ? ( ท่านพระ สารบุตร กล่าวคำนี่นะปริปักษ์อย่าง

บทความนี้อธิบายถึงคำสอนในอรหัตสูตรโดยเฉพาะความหมายของนิพพานและการสั่นสะเทือนของธรรม พร้อมการวิเคราะห์จากท่านสกวามายารเกี่ยวกับกิเลสและอารมณ์ของโครฎภิญญา การสนทนาระหว่างพระสารบุตรและคำสอนที่ถ่ายทอดซึ่ง

ประโยค๕- มังคีลกัตถีนีแปล เล่ม ๕ หน้า๘๘ ท่านสกาวอาจารยะกล่าวว่า ก็เลยอธิบายใคร ๆ ไม่พึงกล่าวว่า "สิ้นแล้ว" หรือว่า "กำลังกิ้น" แต่อย่าว่า "จกิ้น" ท่านสกาวอาจารย์ พึงถามว่า ก็เมื่ออธิบายสั้นนั้นยังไม่

เนื้อหาในบทความนี้อธิบายถึงแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับนิพพานและการสิ้นกิเลส ตามคำสอนของท่านสกาวอาจารย์ โดยยกคำถามที่ท่านปราวอาจารย์ได้ถามเกี่ยวกับสาระสำคัญของการกล่าวถึง 'สิ้นแล้ว' และ 'จกิ้น' เพื่อเน้นถึง

ปราจนาคุณว่าธรรมเป็นที่สุด ไปแห่งกิสร ด้วยเหตุนี้ พระอรรถกถาจึงว่า "เมื่อกิสรทั้งหลายยังไม่สิ้นไปเลย โคตรภูญาณ ย่อมทำธรรมเป็นที่สุดให้เป็นอารมณ์ได้ (อย่างไร?)" ก็เมื่อการทำธรรมเป็นที่สุดถึงไม่บรรลุให้

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับการทำธรรมเป็นที่สุดในบริบทของกิสรและนิพพาน ตามที่ปรากฏในพระอรรถกถา โดยการกล่าวถึงความเป็นธรรมิไม่ใช่รูปและสถานะของนิพพานที่เป็นสภาพวิสัยที่ไม่สามารถจับต้องได้ พบข้อคิดเห็น

ประโยค- มังคลัตถาที่นี้แปล เล่ม ๕ หน้า 92 เป็นอารมณ์แห่งธรรมกว่าคือธรรมมะย่อมละลายหลาย ด้วยอำนาจการัตดาเหตุนี้นะ นิพพานนั้น ซึ่งเป็นที่สุดแห่งสภาวะ จึงนับว่าเป็นปริยัติแห่งธรรม ด้วยอารมณ์อย่างนี้." [๕

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของนิพพานซึ่งเป็นที่สุดแห่งสภาวะ โดยอรรถกถาได้อธิบายว่า พระอรหัตนั้นย่อมเกิดขึ้นเมื่อโทษะและโมหะสิ้นไป ธรรมถือเป็นที่สิ้นสุดของทุกสิ่ง และนิพพานยังถือเป็นการบรรลุที่มงคล ซึ่งนำไป

ประโยค๕ - มงคลิตกนี้เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า ๙๓ ธรรมเป็นเครื่องอยู่เป็นสุขในภูมิจรรมนั้น [๕๕๕] ด้วยคาถานี่ พระผู้มีพระภาค ตรัสองค์๔ ประการ คือ ตนะ พรหมวรรณ์ ความเห็นอริยสัจ การทำพระนิพพานให้แจ้ง ด้วยประกา

ในมงคลิตก เล่ม ๕ หน้าที่ ๙๓ ได้อธิบายถึงคุณค่าของธรรมที่เป็นเครื่องอยู่เป็นสุขในภูมิจรรมนั้น โดยพระผู้มีพระภาคตรัสชี้ให้เห็นถึงองค์สี่ประการที่นำไปสู่การตรัสรู้และการทำพระนิพพานให้แจ้ง คาถาในเอกสารนี้

ประโยค- มังสิกัตตาในนี้เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า ๙๙ ได้แก่ ย่อมไม่กลับจากธรรมเหล่านั้น สองพูดว่า ลาภ อลโก ความว่า เมื่อถามถึงแล้ว ความเสื่อมจากบิดผิงทรายบวก ก็ถึง เหมือนกัน. แม้ในบททั้งสามบิบว่า ยส เป็นต้น

เนื้อหาทางธรรมนี้ชี้ให้เห็นถึงธรรมที่เกี่ยวข้องกับลาภและความเสื่อมลาภ โดยพระอรหัตดาจารย์ได้กล่าวถึงแนวคิดที่ว่า เมื่อวัตถุมีของกินและเครื่องปิดเป็นต้นจะถูกมองว่าคือ 'ลาภ' ในขณะที่การไม่มีก็ถือว่าเป็น

প্রโยคธ์ - มังคลดฺภนีนี้นีมปล เล่ม ๕ หน้าที่ 99 [๕๕๕๕] มโน ชื่อว่า จิต. ด้วยเหตุนี้ ในหมวดธรรมมี จูร ธิดาฯเป็นต้น ท่านจึงกล่าวว่า "ชื่อเหล่านี้ คือ จิตตะ มโน มานสะ วิญญาณะ ทะยะ มนะ ย่อมเป็นไปในกองแห่

ในบทนี้กล่าวถึงความหมายของจิตซึ่งเชื่อมโยงกับกระบวนการคิดและรู้แจ้งในระเบียบธรรมชาติ โดยสรุปแล้ว จิตถูกวิเคราะห์ในแง่ต่างๆ เช่น การคิดที่มีประสิทธิภาพ และรูปแบบต่างๆ ของความคิดที่ทำให้เราเข้าใจธรรมชาต

ประโยค - มั่งคั่งดีก็เป็นเพราะ เล่ม ๕ - หน้า 102 ทั้งหมดเมื่อเอกเทศกแห่งสถานที่มีภูเขา แม่น้ำ และสมุทรเป็นต้น อัน ตนเห็นแล้ว ย่อมเรียกเขาเป็นด่านว่า เราเห็นแล้ว ฉะนั้น ผู้นักา อ่อน ได้ความโดยประกายใด

ข้อความนี้สำรวจความหมายของจิตและธรรมชาติในบริบททางธรรม โดยอธิบายถึงจิตในแง่มุมที่มีความสัมพันธ์กับอารมณ์และปัญญา การสำรวจนี้รวมถึงการศึกษาเรื่องความคิด การรับรู้ และภาวะจิต โดยมีการอ้างอิงถึงแหล่งที่ม

ประโยค - มั่งคลิดที่เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า 105 ธรรมาภิพัฒน์ ย่อมไม่โกรธไม่ประทุษร้ายเลย เพราะว่าพระภิพัทธ์เหล่านั้นเป็นผู้ซึ่งศีลาทำทีบ ไม่หวั่นไหว อันใคร ๆ ให้หวั่นไหวไม่ได้ ดังนี้แล้ว ศรีพระอากาศนี้เป

เนื้อหาอธิบายถึงความรู้ในการไม่หวั่นไหวจากโลกธรรมต่างๆ โดยยกตัวอย่างบัณฑิตซึ่งมีความมั่นคงเหมือนภูเขาศิลาทำทีบที่ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งภายนอก เช่น รูป เสียง กลิ่น รส และผัสสะ นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการรักษา

ประโยค - มังคลัตถีเป็นสมอเล่ม ๕ หน้าที่ 106 จิตที่ตั้งมั่น (คงที่) หลุดผ่านแล้ว ของพระอริย-สาวกนั้น ผู้ฝึกที่ พิจารณาเห็น (ความเกิด) และความเสื่อม ให้หวั่นไหวไปไม่ได้ ฉะนั้น คำนั้น ท่านพระโสณเถระ เมื

เนื้อหาว่าด้วยจิตที่ตั้งมั่นและการเรียนรู้ของพระอริยสาวกในด้านการมองเห็นความเกิดและความเสื่อมของจิต โดยท่านพระโสณเถระ และอ้างอิงจากพระสูตรต่างๆ เช่น อุตตนิยบท เพื่อเน้นถึงความสำคัญของการฝึกปฏิบัติธรรม

ประโยคสรุป - มั่งคั่งที่เป็นเปล่า เล่ม ๕ หน้าที่ 108 เกิดขึ้นแล้วแล แก่เรา ก็แค่ว่า ทุกข์นั้นแล ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา." แม้ว่า ย่อมครอบงำจิตของเขาตั้งอยู่ แม้ความเสื่อมถดถอย ๆ ก

ในบทนี้ได้กล่าวถึงธรรมชาติของทุกข์ที่ไม่เที่ยงและความแปรปรวนของชีวิต โดยพระผู้มีพระภาคได้ชี้ให้เห็นว่ามนุษย์ประสบกับความสุขและทุกข์ในชีวิตอย่างไม่แน่นอน การมีปัญญาจะช่วยให้เข้าใจความเปลี่ยนแปลงเหล่านี

ประโยค มังคลติฏฐีนี้เปนเเละ เล่ม ๕ หน้าที่ 109 กำจัดได้แล้ว ถึงความสมบูรณ์ มีอยู่ไม่ได้ อึ่ง ท่านทราบทางอันปราศจากกุศล ไม่มีโศก เป็น ผู้ถึงฝ่ามือภาพ ย่อมรู้ว่าถิงโดยชอบ บาลีในโลกธรรมสูตรที่ ๒ ในปฐมวร

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ธรรมในโลกธรรมสูตรที่ ๒ ผ่านการตีความหมายและคำศัพท์สำคัญ เช่น 'อภิปลายโล' และ 'ปริทยาย' พร้อมการอธิบายเกี่ยวกับการปฏิบัติหลักโดยผิดเหตุต่างๆ ในทางธรรมเพื่อให้เกิดความเข้าใจที