หน้าหนังสือทั้งหมด

หลักฐานทางโบราณคดีในพระพุทธศาสนา
148
หลักฐานทางโบราณคดีในพระพุทธศาสนา
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ทูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ หลักในตอนเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย และมีบทบาทมากที่สุดในการนำพระพุทธศาสนาเข้าไปสู่กลาง (Kloppenborg 1973: xi-xii; Khosla 1972: 18; Banerjee 197
บทความนี้สำรวจหลักฐานทางโบราณคดีที่มีความสำคัญต่อพระพุทธศาสนาในอินเดีย โดยเฉพาะจารึกในคัณฑธระที่กล่าวถึงพร…
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีน
151
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีน
หน้าของทุบทเขามีมิน และเกษลักพระพุทธรูปหลายองค์ รวมทั้งทรงอาราธนาสมุนทูลไปเผยแผ่พระศาสนาทั่วเอเชียกลาง 2.6.2. การเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีน51 พระพุทธศาสนานำจะเดินทางเข้าสู่ประเทศจีนหลายคร
บทความนี้กล่าวถึงการเดินทางของพระพุทธศาสนาที่เข้าสู่ประเทศจีนตั้งแต่ยุคแรกๆ ผ่านเส้นทางทะเลและดินแดนตะวันต…
หลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ 1
152
หลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ 1
หลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ผลจากนโยบายเผยแผ่ของพระเจ้าโกคาทั้งนี้พระเจดีย์ส่วนใหญ่ต่างผงไปตามกาลเวลา แต่อีกยังมีการค้นพบบางองค์ที่ยังหลงเหลือ ซึ่งได้รับการบูรณะแก่ชมให้มีสภาพดีอย
บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะการดำเนินนโยบายเผยแผ่ของพระเจ้าโกคาและการสำรวจพระเ…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1
154
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ของิจกรรมอันมิ่งดี (漢明帝 พ.ศ. 571-618) ที่บันทึกไว้ในหนังสือโวั่นอันซู (後漢書) ว่า จักรพรรดิฮั่นมิ่งดีได้ทรงพระสุบินถึงบุรุษร่างสีทองมีรัศมีออกจาก กายเหาะเ
บทความนี้นำเสนอการเดินทางของคณะทูตไปอินเดียในสมัยจักรพรรดิฮั่นมิ่งดี เพื่อศึกษาพุทธธรรมตามบันทึกในหนังสือโ…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
156
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ப்ทูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ หลักและเล่ ได้แบ่งระยะเวลาราวพันปีของการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีนออกเป็นสามช่วงหลัก ดังนี้ (Luo and Hong Lei 2004: 20) 1. ในราช่วงศึ่น (พ.ศ. 568-763) ผ
บทความนี้กล่าวถึงการแบ่งระยะเวลาของการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีนออกเป็นสามช่วงหลัก โดยเฉพาะบทบาทของนครลั่วหย…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
158
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประวัติการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีน" (出三藏記集 T.2145) ที่ฉนาโดยพระเชงไช้ (僧祇) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคแรกๆ นั้น นักเผยแผ่นต้องประสบกับปัญหาในการเลือกใช้
บทความนี้เสนอหลักฐานการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีน ซึ่งดำเนินการโดยพระเชงไช้ โดยเน้นที่อุปสรรคในการเลือกใช้คำ…
ความสอดคล้องของธรรมภายใน
165
ความสอดคล้องของธรรมภายใน
ประเด็นของความสอดคล้อง อาจแยกได้เป็น 3 หัวข้อหลัก ได้แก่ 1. ความสอดคล้องในหลักปฏิบัติทั่วไป ศึกษาหลักฐานที่มีความสอดคล้องกับวิชาธรรมภายในคำสอนหรือหลักปฏิบัติทั่วไป 2. “ธรรมภายใน” ในค้นธาระ เอเชียกลาง
บทความนี้สำรวจความสอดคล้องในหลักปฏิบัติทั่วไป โดยเน้นการศึกษาคัมภีร์โบราณในภาษาคานธร ซึ่งพบว่ามีความสอดคล้…
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
166
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประเด็นของหลักคำสอนทั่วไปที่สอดคล้องกันระหว่างคัมภีร์ที่พบในภูมิภาคนี้กับหลักการของวิชชาธรรมภาย มีหลายแน่มุม ดังต่อไปนี้ 3.1.1. พระพุทธองค์ทรงเป็น "พุ
บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 544-593 โดยเน้นที่คำสอนเกี่ยวกับพระพุทธองค์ใ…
ความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ
169
ความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ
ปรสาท (สังวรปรสาท) คือความเพียรในการสำรวมอินทรีย์ไม่ให้ยึดถือในเวลาที่ตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง เป็นต้น เพราะจะเป็นเหตุให้ความเพ่งเลี้ยงอยากได้หรือความทุกข์เข้ารองงำใจ อินทรีย์วรรณะ (อนุรักษะปรสาท) คือ
บทความนี้นำเสนอถึงแนวทางการพัฒนาความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ ตามที่สอนโดยพระมงคลเทพมุนี โดยเน้…
การฝึกฝนความอดทนและการละบาป
171
การฝึกฝนความอดทนและการละบาป
4. ปานปราน ความเพียรละบาปปลุกสกุลขึ้น ท่านแสดงธรรมแนะนำให้เพียรละบาปปลอบในวรต่างๆ เช่น สอนให้ละบาปปลอดที่เกิดขึ้นด้วยความอดทน มีใจความโดยสรุปว่า เราต้องตั้งใจแบบเดียวกับพระพุทธเจ้าว่าท่านสอนอย่างไรและ
บทความนี้เสนอแนวทางการละบาปและการฝึกความอดทน โดยเรียบเรียงจากคำสอนของพระพุทธเจ้า เพื่อให้ผู้ปฏิบัติได้รับร…
หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ
172
หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิจารณ์การยกตัวอย่างบทปูรหัสที่ต้องเพียรสละ ซึ่งคัมภีร์กล่าวถึงกามวิกฤต พยาบาทวิกฤต วิหิงสาวิกทิสัก และบทปูรหัสทั้งหลาย ส่วนในคำสอนของพระมงคลเทพมุนีกล่าวถึงอธิบา
บทความนี้เป็นการวิเคราะห์หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งเสนอการวิจารณ์การยกตัวอย่างบทปูรหัสที่เกี่ยวข้อ…
ความหมายและธรรมเทศนาเกี่ยวกับนิพพานในพระพุทธศาสนา
175
ความหมายและธรรมเทศนาเกี่ยวกับนิพพานในพระพุทธศาสนา
(รธ. 433) และ “พอไปถึงนิพพานแล้ว ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย เป็นอย่าง ได้ก็เป็นอย่างนั้น สวยหน้า งามหน้า สะอาดหน้ากึ้นไป คงที่ทีเดียว” (รธ. 845) ซึ่งบ่งบอกว่าในนิพพานไม่มีความแก่ คงที่ ไม่มีความเสื
บทความนี้นำเสนอคำนิยามและหลักการของนิพพานในพระพุทธศาสนา ชี้ให้เห็นว่านิพพานคือแดนแห่งความสงบสุขที่ไม่เกิด …
หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทุเถโบราณ
176
หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทุเถโบราณ
หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทุเถโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.1.4. ต้องทั้งรู้ทั้งเห็นจึงกำจัดเลสได้ คัมภีร์ภาษา คานซารี่ที่กล่าวถึงนี้10 มีอายุจาก ค.ศ. 683 (ค.ศ. 140)11 เนื้อหาที่เกี่ยวข้องตรงกันกับวิชาสูตรหรือ
บทความนี้สำรวจและวิเคราะห์คัมภีร์คานซารี่ที่มีอายุย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 683 ซึ่งมีเนื้อหาที่สอดคล้องกับวิชาแล…
การสิ้นไปแห่งอาสวะและการรู้เห็นในธรรม
177
การสิ้นไปแห่งอาสวะและการรู้เห็นในธรรม
คำแปล: กิฏฐุทั้งหลาย เรากล่าวความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย สำหรับผู้ที่ร้าย ผู้ที่เห็นอยู่ มิโสสำหรับผู้ที่ไม่รู้ มิใช่สำหรับผู้ที่ไม่เห็น เราอ่อนกล่าวความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย... สำหรับผู้ที่อยู่ เห็
บทความนี้กล่าวถึงความสิ้นไปแห่งอาสวะสำหรับผู้ที่อยู่และเห็น รวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับคำว่า 'พุโธ' ที่รวมความรู…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
178
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ วิญญาณทั้งนั้น พอเข้าถึงธรรม กายธรรมละเอียด ก็มีญาณ (ธ. 887) ข้อความว่า ชนฺตา ปสฺสตา นันฺน พบเสมอในพระไตรปิฎกบำลี ในข้อความที่พระพุทธสาวกกล่าวถึงพระสัม
บทความนี้วิเคราะห์หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ การเข้าใจว่าการเห็นคือเงื่อนไขสำคัญในกระบวนการแสวงหาความรู…
การปล่อยวางในพระพุทธศาสนา
179
การปล่อยวางในพระพุทธศาสนา
ก็กฤษทั้งหลาย อะไรที่ามีให้ไม่ใช่ของเธอ จงปล่อยสิ่งนั้นเสีย สิ่งนั้นที่ปล่อยแล้ว13 ก็กลายเป็นไปเพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข อะไรเธาไม่ใช่ของเธอ รูปไม่ใช่ของเธอ จงปล่อยวางรูปนั้นเสีย รูปนั้นที่ปล่อยแล้วจ
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการปล่อยวางสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา ไม่ว่าจะเป็นรูป วิญญาณ หรือสัญญา จากข้อความในพระไตร…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
180
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ รูปธรรมานธรรมที่ได้มายังมีแล้วหามิใช่เพราะความเป็น ดังของขอยิ้มเหมือนกันทุกคน ต้องขอยิ้มทั้งนั้น ผู้เท่านี้ก็ต้อง คืนให้เขา เราๆ ทุกคนก็ต้องคืนทั้งนั้น
บทความนี้พูดถึงหลักธรรมที่ปรากฏในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะเรื่องเบญจขันธ์และการปล่อยอุปาทานทั้งในกายมนุษย์…
การศึกษาเวทนาและสุขในพระพุทธศาสนา
181
การศึกษาเวทนาและสุขในพระพุทธศาสนา
โซ รูอ ปรีติณา เวทนศึกษา-สุข-วิถี น ปรีติ ณ ปรีญจิ รูอสะ ปรีญจิ เวทนา สย สคุณ ปรีญจิ วิถนส ฯ ปรีญจิ ชิท-ชร- วีส-มรณสป โค-ปรีเทว-ทูพล-โทมณสต-อุษส ปรีญจิ ทูสสุข ทิว เวทิม (Glass and Allon 2007: 140) คำ
บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับเวทนาและสุขในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายว่าภิกษุผู้มีศรัทธาที่ออกจากเรือนต้องมี…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ฑูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
182
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ฑูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ฑูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในท่านองเดียวกัน พระมงคลเทพมุนีได้แสดงธรรมให้เห็นชั้น 5 ตามความเป็นจริงและเบื่อหน่ายในทุกข์ ให้ติรสระลึกถึงอามนั่นไว้เนื่อง ๆ เพื่อให้เหน่ายและหลุดจากควา
บทความนี้สำรวจการสอนของพระมงคลเทพมุนีเกี่ยวกับความไม่เที่ยงของบุญขันธ์ทั้ง 5 และการหน่ายจากทุกข์ตามที่กล่า…
หลักธรรมที่สอนในชั้น 5 และการปล่อยวางในพระพุทธศาสนา
183
หลักธรรมที่สอนในชั้น 5 และการปล่อยวางในพระพุทธศาสนา
หลักธรรมที่สอนให้หน่ายในชั้น 5 และปล่อยวางความยึดถือในชั้น 5 ซึ่งไม่ใช่ตัวและไม่ใช่ของตัว จึงเป็นหลักธรรมเก่าแก่ของพระพุทธศาสนาที่เก็บรักษาไว้ในภาษาคนารธี และสืบทอดต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ดังที่ปรากฏ
บทความนี้นำเสนอหลักธรรมที่สอนในชั้น 5 และการปล่อยวางความยึดถือในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการศึกษาในภาษาคนารธี แ…