ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 502 / 954

ประโยค - คติสมัยนปาสิกา อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 137 ถ้าแม้ในเวลาถือแทบทมมีความริำพึงอย…

เนื้อหาเกี่ยวกับการถือเพศในพระวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความคิดและการกระทำของผู้ที่เข้ามาบวช รวมถึงกรณีของเณรสังกัสสักที่มีการแสดงออกถึงการบรรพชาของตนเอง โดยอธิบายถึงบทบาทและการยอมรับในชุมชนสงฆ์ ข้อความนี

ประโยค - คติธรรมป่าสำหรับกิ อรรถาธิบายอริยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 138 ไม่บอกด้วยคิดว่า "บันดี่ใคร ๆ ไม่รู้เล่" …

บทความนี้กล่าวถึงอริยมหาวรรคและการปฏิบัติธรรมในรูปแบบต่าง ๆ โดยเน้นที่แนวคิดเกี่ยวกับการนุ่งผ้ากาสะและความหมายของการเป็นคนเดียวนสงสาร เนื้อหาชี้ให้เห็นความสำคัญของการทำความเข้าใจในธรรมะ พร้อมกับการใช้

ประโยค - คติสมัยนัปากิณ อรรคภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 139 ผู้ใช้สมานด้วยการเสพเมถุนเป็นต้น แล้วกลับนุ…

เนื้อหาในส่วนนี้พูดถึงการปฏิบัติตนในทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในเรื่องการนุ่งผ้าถะสะ การพิจารณาความงามและการยอมรับในความสวย ตามหลักธรรมในพระวินัยและการเป็นอุคหสธ์ในชีวิตชีวา การอธิบายถึงภิกษุณีที่นุ่งผ้

ประโยค - คติสมัยปางปัจจา อรรถากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 140 ภิกษุเมื่อนับพรรษาโก่งด้วยลำดับของภิกษุราอา…

เนื้อหาเกี่ยวกับการวินิจฉัยในคำว่า ติดอายปฏุกนฺโต ภิกขเว ของภิกษุและการเข้าสู่การเป็นเดียวรีในพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ ขยายความเกี่ยวกับอาบัติที่เกิดจากการเข้าสู่กลุ่มเดียวกัน และอธิบายหลักการทางพระวินัย

ประโยค - คติสมัยนกยาก อรรถาธิษฐานะพระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑ - หน้าที่ 141 แม่ไปถึงสำนักพวกอาชีวะเหล่านั้นแล…

บทความนี้สำรวจหลัก teachings ในพระวินัยที่เกี่ยวข้องกับบรรพชาของพวกอาชีวะ เน้นการเรียนรู้และความเข้าใจในชีวิตนักบวช อธิบายถึงความหมายของการบวชและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับทุกข์และความสุขในบรรพชา รวมถึงก

ประโยค - คติสมุนปาสตร์กี กรรมวาระพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 143 สองบทว่า วิสุทธิมรรค มีความว่า กิฎฐั…

ในบทความนี้เราจะพูดถึงหัวข้อจากพระวินัยมหาวรรคที่สำคัญเกี่ยวกับวิสุทธิมรรคและความเป็นนาค ในการศึกษานี้จะมีการอธิบายว่าการปรากฏตัวและฆ่าข้าราชภูมิระดับสูงเกี่ยวข้องกับธรรมวินัยอย่างไร รวมถึงความเกรงกลั

ประโยค - คติสมานฉันท์กัลกิยา ธรรมาภาวะพระวินัยมหาวรรณะ ตอน ๑ หน้า ที่ 146 [ภิญญ์นีทสุภาวิวัฒ] พิ้งทราบว…

ในพระวินัยมหาวรรณะ ตอน ๑ มีการศึกษาเรื่องของภภิญญ์นีสุภาวะ และความเชื่อมโยงกับการปฏิบัติในพระศาสนา โดยเน้นว่าผู้ที่ปฏิบัติภภิญญ์นีสุภาวะไม่ควรเสียดสีผู้อื่นและต้องอยู่ในกรอบของวินัย นอกจากนี้ยังมีการพ

ประโยค - คติสนัมปดาสำหรับกิร อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 148 ใน ๒ ชนิดนั้น อติณิรมิตของเสรีอุโภพัญช…

ในเนื้อหานี้มีการศึกษาเกี่ยวกับอุกโภพัญชนะที่แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท คือ เสรีอุกโภพัญชนะและบูรอุกโภพัญชนะ โดยได้มีการอธิบายถึงลักษณะและความแตกต่างระหว่างทั้งสองชนิดนี้ พร้อมทั้งแนวทางการเกิดเพศชายและเพศห

ประโยค - คติสมุนปลาสำหรับภิกษา อรรถาคมพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 149 บทว่า อนุปุชณา มีความว่า เว้นจ…

บทนี้กล่าวถึงความหมายของอนุปุชณาที่เกี่ยวข้องกับภิกษุและกฎระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติ ซึ่งผู้ที่จะได้รับการช่วยเหลือจากครูจะต้องไม่ถืออุปชณา เพื่อความเจริญในธรรม และเสริมสร้างพฤติกรรมที่เหมาะสมสำหรับภิ

ประโยค - คติสมุนปาฐกาถกัีอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ – หน้าที่ 150 บทว่า ยาจิตเต มีความว่า ด้วยบารมีของ…

บทความนี้พูดถึงการอุปสมบทและความสำคัญของบารมีในการเป็นภิกษุ โดยบรรยายถึงกรณีที่กรรมไม่กำเริบและข้อกำหนดที่ควรพิจารณาในการให้บรรพชา นอกจากนี้ยังสนับสนุนให้ทำการอุปสมบทภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม ตามหลักกา

ประโยค - คติสนิปสำหรับกา อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 151 น้ำอ้อย เป็นต้น เท่ากับส่วนของสามเณร อันภิ…

เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถภาพพระวินัยในมหาวรรค ตอน ๑ นำเสนอหลักการและแนวทางในการปฏิบัติสำหรับสามเณรที่มีอาการเจ็บไข้และความสำคัญของการปรนนิบัติ รวมถึงการพิจารณาสภาพร่างกายของผู้มีมือและเท้าขาด เพื่อให้สามาร

ประโยค- คติสมบน่าสักกา อรรถภาพพระวินัย มหาวรร แดน ๑ - หน้า 152 ผู้มีจิตภูมิแวง แต่มุมของผู้ใด เป็นอาวะที่…

ข้อความนี้เกี่ยวกับอรรถภาพพระวินัยที่มีการพูดถึงลักษณะต่าง ๆ ของบุคคลที่มีอวัยวะที่มีลักษณะพิเศษและข้อกำหนดในการบวชในพุทธศาสนา ไม่ว่าจะเป็นนิ้วมือ นิ้วเท้า และการดูแลรักษาเพื่อให้บุคคลนั้นสามารถบวชได้

ประโยค - คติ.สมัยป่าสักกา อรรถาธิบาย มหาวรร ต่อม ๑ หน้า 153 นิดหน่อย, [๑๐๓] จะให้ผู้นั้นบวชสมควรอยู่ เพรา…

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับข้อกำหนดในการบวชในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่จะบวช รวมถึงรูปร่างและร่างกายที่เหมาะสมสำหรับการเข้าร่วมในพระธรรม มีการพูดถึงลักษณะของร่างกายที่ควรและไม่ควรตาม

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับการ ถรรกภาพพระวินัย มหาวรร ต ตอน ๑ - หน้าที่ 154 ตุ่มแข็ง ผู้นันไม่ควรให้อวบชา แ…

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการรักษาผู้ป่วยตามหลักคำสอนในพระวินัย โดยมีการยกตัวอย่างผู้ที่ควรรับการรักษาและผู้ที่ไม่ควรให้บวช เนื้อหาเกี่ยวข้องกับการวางแผนในการดูแลสุขภาพและการประเมินอาการของผู้ป่วย รวมถึ

ประโยค - คติสมับนป่าสักกี อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 155 ด้งลำไผ่ (เป็นกระบอก) คือต่อประกอบด้วย…

บทความนี้สำรวจลักษณะที่หลากหลายของมนุษย์ตามที่ระบุในอรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ซึ่งรวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการมีอยู่ของศีรษะ รูปร่างของผม และคุณสมบัติต่าง ๆ ของดวงตา ในแต่ละรูปแบบที่แตกต่างกัน ทั้งการมีผ

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับ อรรถภาษพระวินย มหารวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 157 คนมียิ้มฝีปากใหญ่ คือมาตามพร้อมด้วยร…

เนื้อหาเกี่ยวกับลักษณะของริมฝีปากและฟันที่สามารถบอกถึงบุคลิกและอารมณ์ของบุคคล ปากที่มีลักษณะแตกต่างกันสื่อความหมายที่แตกต่างกัน เช่น การมีฟันใหญ่หรือริมฝีปากที่เป็นลักษณะเฉพาะ จะสะท้อนถึงการสื่อสารในส

ประโยค - คติสมุนไพรสักกีธรรภาพะวังพระเวสน์มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 158 คนมีจะงอยไหล่อุ่นคู่ข้าง, คนไม่มีมือข้าง,…

เนื้อหานี้พูดถึงลักษณะร่างกายที่แปลกประหลาดและการวินิจฉัยในด้านสมุนไพร โดยกล่าวถึงชนิดที่ทำให้เกิดรูปร่างที่แปลก เช่น คนมีมือข้างเดียว มือสั้นเกินไป รวมถึงการเปรียบเทียบลักษณะต่างๆ กับความผิดปกติด้านร

ประโยค - คติษมั่นปฎาสิกา อรรถคาถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 159 บ้าง, คนมีเล็บดํา คือประกอบด้วยเล็บเ…

บทความนี้กล่าวถึงความหมายและการจำแนกประเภทของคนที่มีความบกพร่องทางกายภาพ อาทิเช่น คนตาบอดและคนมีข้อบกพร่องอื่น ๆ รวมถึงการพิจารณาว่าควรให้บวงแก่กลุ่มคนเหล่านี้หรือไม่ อันเป็นการนำเสนออย่างเป็นระบบและส

ประโยค - คติสงบนำป่าว่าวิถีอรณภพระวิเนยมหาวรรต ตอน ๑ หน้า 160 มือข้างหนึ่งดีดี เท้าข้างหนึ่งดีดี ตัวชี้กขด…

เนื้อหาในหน้าที่ 160 กล่าวถึงการนำหลักธรรมมาใช้ในชีวิตประจำวัน พร้อมกับยกตัวอย่างความสามารถและอุปสรรคที่ผู้คนประสบ นอกจากนี้ยังพูดถึงคำสอนของพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับการอุปสมบทและการรักษาความสงบด้วย การ

ประโยค - คิดสมันป่าสักกิ อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 161 บางคนเรียกเข้าหมูแล้วก็เป็นอันแล้วไป บางคน…

เนื้อความเกี่ยวกับพระวินัยในมหาวรรค ตอนที่ ๑ เจาะลึกการปฏิบัติของภิกษุ และการนำพระธรรมคำสอนมาใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะการ interacting กันในกลุ่มภิกษุ และผลของการมีสันเสวนาในกลุ่ม เพื่อสร้างความเข้าใ