ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 547 / 954

ประโยค ๕๕ - มั่งคลาดนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้าที่ ๕๘ วิมุติ คือ การพ้นจากวิญญาณภูมิ ชื่อวิมุตตตะนะ เหตุํ นั้น…

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของวิมุติซึ่งเกี่ยวข้องกับการพ้นจากวิญญาณภูมิและการที่พระผู้มีพระภาคเสนอว่าด้วยธรรมทานและอภัยทาน ที่จำเป็นสำหรับการหลุดพ้นต่อวิถีทางของมนุษย์ โดยจะมีการอภิปรายถึงการประยุกต์ใช

ประโยค- มันังคตานนี้บันทึก 3 หน้า ที่ 59 ถากว่าด้วยการประพฤติธรรม* [๕๕] พระอรรถกถาจักกล่าวไว้ในอรรถกถาแห…

ในเนื้อหานี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการประพฤติธรรม ซึ่งถือเป็นหลักการสำคัญในพระพุทธศาสนา อรรถกถาว่าด้วยมงคลสูตรเสนอแนวคิดเกี่ยวกับความประพฤติธรรม โดยแบ่งออกเป็น 11 ประการและใช้คำว่า 'ธรรมจริงา' เพื่อบ่งบอ

ประโยค ฯ มังคลิดลกนี้นี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๐ [๕๕] การปะพฤติกรรมมัน บัญฑิตกล่าวว่่า "เป็นมนุคคล เพราะเป็นเหต…

บทความนี้อธิบายถึงการปะพฤติกรรมของมนุษย์ในแง่ของธรรมจริยสมรอย โดยอิงจากคำสอนในพระไตรปิฎก ความสำคัญของการมีความละอายในพฤติกรรมและการประกอบคุณงามความดี มีการแบ่งธรรมจริยสมรอยทางกาย ทางวาจา และทางปัญญา โ

ประโยค ๕ มังคลติศกาที่นี้แม่ เล่ม ๓ หน้าที่ 61 หญิงเหล่าใดเหล่าหนึ่ง ที่มารักษา บิดารักษา พี่น้องชาย รักษา…

ในบทนี้กล่าวถึงบทบาทของหญิงที่มุ่งมั่นดูแลครอบครัว ทั้งบิดา พี่น้อง และญาติ นอกจากนี้ยังเสนอความสำคัญของการพูดจาที่มีธรรมจริยาที่มากกว่าสามัญชน โดยการเป็นผู้ที่พูดจริงและสนับสนุนความสัมพันธ์ในสังคมอย่

ประโยค- มังคดกูนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้าที่ ๖๓ จริงทางใจมี ๓ อย่าง ๆ นี้แน่ คู่ก่อนพรามณ์และคุณดีทั้งหลาย สั…

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการเข้าไปสู่สวรรค์หลังความตายซึ่งขึ้นอยู่กับพฤติกรรมและการปฏิบัติธรรมในชีวิต กรรมดีและการประพฤติชอบเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้บุคคลนั้นเข้าไปอยู่ร่วมกับบรรยสิยมหาศาลเมื่อถึงเวล

ประโยค ๕๕ - มังคลดกนี้นี้เป็นเดิม เล่ม ๓ - หน้าที่ ๖๔ มหาศาล ฯลฯ เวลาสัญญาณสัญญาณตะเป็นฐานะมืออยู่แล้ว คำ…

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการประพฤติดีธรรมในอุตตรนิกาย และความสำคัญของการมีความประพฤติดดีที่เป็นสาเหตุให้บุคคลบรรลุญาณศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดจากการหลุดพ้นจากอาสะ โดยยกตัวอย่างคำอธิบายในอรรถกถาเพื่อให้เข้าใจ

ประโยค ๑ มัจจุราชา - มังคลตกที่นิสสัยแปล เล่ม ๓ หน้า ๖๕ นั่นอันมาในวรรณคดีสาเลยยศูตราและทุกีนยว่า “ความปร…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์บทประพันธ์ในวรรณคดี รวมถึงการอ้างอิงถึงความคิดเห็นในอรรถกถาที่แตกต่างกันเกี่ยวกับความประพฤติที่ดีงามหรือสีรยา โดยอธิบายว่าการทำความดีมีความสำคัญต่อการอยู่ร่วมกันและการรักษาช

ประโยค ๕๖ - มังกรดำทับนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๗ ซึ่งเป็นส่วนแห่งจิตเป็นของขอม" ก็กล่าวว่า เตยยอดสุจริต นี้ เป…

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของหญิงในตระกูล รวมถึงบทบาทที่พวกเขามีในเรื่องการสืบทอดและการรักษาชื่อเสียงของตระกูล การมีบุตรและข้อกำหนดทางสังคมเกี่ยวกับการแต่งงาน โดยเน้นว่า การกระทำของหญิงนั้นมีผลต่อเกียรติย

ประโยค- มังกีตตาเป็นนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๘ สกฤตโต คือ อยู่ในสภา. บทว่า ปรีฤกตตา คือ อยู่ในหมู่ชาวบ้าน. บทว…

บทนี้อธิบายว่าวรรณกรรมมีการใช้คำที่เฉพาะเจาะจงในบริบทต่างๆ เช่น การอยู่ในสภา การรวมกลุ่ม และการอ้างอิงถึงการถามอย่างเป็นทางการ บทความยังกล่าวถึงบทบาทของผู้เป็นพยานและคำถามที่เกิดขึ้นในสังคม รวมถึงการศ

ประโยค ๕ - มังคลัตถีบทนี้มีแปล เล่ม ๓ หน้า ๙๙ ผู้อื่นอุ้บงกัน มีร่วมอุบัติพันธ์เดียวกันเป็นต้น แตกต่างด้ว…

บทความนี้สำรวจความสำคัญของความสามัคคีในสังคมตามหลักพุทธศาสนา โดยเน้นบทบาทของธรรมาจาริสมาริบุคคลในการสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้อื่นและการพัฒนาอารมณ์ร่วมในกลุ่ม อธิบายถึงลักษณะและความจำเป็นของการมีความส

ประโยค ๕ - มังคลดิลกานนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้า ๗๐ ผู rs ว่า ปทาย คำว่า ละเสียซึ่งขวางขามขอ นขอ หยามคาย เจ็บ…

บทความนี้กล่าวถึงดุลยภาพในการพูด สื่อว่า วาจาในลักษณะที่เป็นโทษสามารถสร้างความขัดแย้งและทำให้เกิดความโกรธ เคล็ดลับและการวิเคราะห์เกี่ยวกับการพูดที่มีผลกระทบต่อบุคคลอื่นถูกนำเสนอ การระวังการใช้คำและการ

ประโยค ๕- มังกรคลาดนี้นี้นี้ เล่ม ๓- หน้าที่ ๗๑ หาโทษมิได้ เพราะวิเคราะห์ว่า โทษของวาดนี้ไม่มี, อธิบายว่า…

เนื้อหานี้เสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับถ้อยคำและวาจาที่ไม่มีโทษ และวิธีที่คำพูดเหล่านี้มีอิทธิพลต่อความรักและความสัมพันธ์ในสังคม โดยระบุว่าคำพูดที่อ่อนโยนสามารถนำไปสู่ความรักและความสุขโดยไม่มีความโกรธกริบ

ประโยค ๗ - มังคลดีกับปีนี้แบบ เล่ม ๓ - หน้า ๗๒ [๒๖] บทว่า สมผุปลาปี มีความว่า วาจาอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นว…

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงวาจาที่ไม่สมควรจะเก็บไว้ ทบทวนคำสอนในพระธรรมกถาที่เกี่ยวข้องกับจิตใจและประโยชน์ในการดำเนินชีวิต ซึ่งการวิเคราะห์ว่าความเข้าใจสูงสุดจากธรรมะนั้นอยู่ที่ไหน โดยเฉพาะในเรื่องวาจาที่ไ

ประโยค ๕ - มังคละกถานี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๗๓ แม้กล่าวคำมาก ๆ ย่อมสามารถเพื่อจะชนะให้ชนทั้งหลายรู้ได้ว่า สูตร …

บทความนี้กล่าวถึงการกล่าวคำในทางพระธรรม โดยเน้นว่าการกล่าวคำมาก ๆ สามารถที่จะทำให้ผู้อื่นรู้ได้ถึงความจริง มีการพูดถึงอรรถกถา จูฬฑีดิโปปมสูตร และการปฏิบัติของผู้ที่มีวาจาอันมีหลักฐาน พร้อมทั้งการพิจาร

ประโยค - มังคลัตถีนี้นี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๗๔ แสดงความกำหนด โดยประกาศนั้นว่า อภิญญา ติ คือ ชื่อว่าเป็นวาจ…

บทความนี้เน้นการสำรวจคำว่า 'อภิญญา' ที่มาจากตำราในพระพุทธศาสนา ถ่ายทอดความหมายโดยใช้สุนทรพจน์จากอรรถถถายภรษฎสูตรและอรรถถถายสยมสูตร ผ่านการแสดงความเห็นในทัศนคติที่แตกต่างและการพิจารณาเกี่ยวกับคุณลักษณะ

ประโยค ๕๖ - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๓๘ ประมาณกุศลกรรม ทำให้เป็นกองเก็บไว้ในท่ามกลางเรือน เพื่อ ปร…

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเรื่องกุศลกรรมในศาสนาพุทธ โดยกล่าวถึงการจัดเก็บกุศลกรรมในเรือนเพื่อประโยชน์ และอรรถกถาที่อธิบายถึงความเกี่ยวของระหว่างเทวดากับพุทธ ผ่านการตีความคำสอนที่สำคัญในพระไตรปิฎก เช่น ความ

ประโยค ๕ มังกิดต่อกันนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้า ๘๐ กามาวจร ชั้นเข้าด้วย ชื่อว่าเป็นเทวโลก ๒ ชั้น ด้วยประกาศนั…

เนื้อหาอธิบายความบังเกิดของเทวดาในเทวโลก ๒ ชั้น ผ่านกรรมบถ ๑๐ ประการ โดยพระผู้พระภาคทรงแสดงถึงความสำคัญของศีลและการบริหารกสิณในการเจริญฌาน และผลที่เกิดขึ้นกับบุคคลที่มีศีลที่ดี ในการที่จะบังเกิดในชั้น

ประโยค มังคลัตถ beินีแปล เล่ม ๓ หน้าที่ 81 วัฏฏู เป็นต้น อันวิ วิปัสสนั่น มี ดีย วิปัสสน เป็นบทหน้า พระผ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการประพฤติธรรม ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของกายกรรมในฐานะที่เป็นทวารของการทำความดี โดยการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างวิญญูและเจตนา อีกทั้งบรรยายถึงปัจจัยที่มีผล

ประโยค - มังคดลักษณะแนบนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๘๔ พิเศษ พระผู้มีพระภาคทรงประสงค์เอาแล้ว ในบวกว่า นิภฎทญ์โฑ นี้ …

เอกสารนี้พูดถึงการตีความและการแปลข้อความในหนังสือเกี่ยวกับการพัฒนาจิตตามพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความสำคัญของเมตตา ซึ่งเป็นปัจจัยในการบรรลุนิพพานและการลดทิฐิและความโกรธ พระอรรถกาจารย์ได้อธิบายถึงการวางต

ประโยค ๕๕ มังคลัตถาในนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๘๕ บุคคลนั้น ชื่อว่าวิมิติตามมิ้ง ใจ ชื่อว่า เมตตาจิตติ ตราแห่งบุ…

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของเมตตาจิตติและการเว้นจากการทำร้ายสัตว์อย่างไร พระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับความจริงในการมีจิตใจที่เมตตาและการประพฤติซึ่งถือว่าเป็นอันดีในด้านทำดีเพื่อตนและผู้อื่น พระองค์ชี้ให้เห