ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 876 / 946

ประโยค₂ - พระธัมม์ปัททุถกฎแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 126 ระหว่างเรือน ๒ หลัง เพื่อคองเข้าเรือนทั้ง ๒ โดยอ้อมโขตด…

ในบทนี้พระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นโจรที่กำลังดูอุณโมงค์ในเรือนของประชาชน โดยพบว่าโจรเหล่านั้นเกิดความกลัวเมื่อได้ยินเสียงของพระราชา หลังจากนั้นพระราชาได้เรียกบูรณคนหนึ่งให้มาเฝ้าเพื่อสอบถามเรื่องโจรที่เข

ประโยค๑ - พระึมปั้รฐูถุถูกอับเละภา๒ - หน้าที่ 127 มานพว. พระเจ้าข้า พระอาชญาไม่พ้นเกลา ๆ พระราชา. ให้ศิลแเ…

ในบทนี้ มีการสนทนาระหว่างพระราชากับมานพเกี่ยวกับการจัดเตรียมกิจกรรมสำคัญ โดยพระราชาได้เสด็จเข้าไปเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการธุระสำคัญ และมีการยกตัวอย่างการจัดงานแต่งพระมัสสุขในหลวง ซึ่งเสนาบดีมีแผนที่จ

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตฺตฺกลายป่า ๒ - หน้าที่ 129 ท่าน" ดังนี้แล้ว ทรงทำสักการะใหญ่ ได้พระราชทานตำแหน่ง สนา…

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับพระธัมมปทุตฺตฺกลายที่ทรงทำสักการะใหญ่และการพระราชทานตำแหน่งให้แก่ผู้มีปรีชาในสมัยนั้น บทสนทนาระหว่างพระจุฬาขันถกและพระศาสดามั่นใจว่าแม้ก่อนหน้านั้น ก็ยังมีการเป็นที่พึ่งพำน

ประโยค๒ - พระธรรมปัทถูกอภิลแปล ภาค ๒ - หน้า 130 [พวกภิญญาชมพระอุปัชฌาย์] อีกวันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย สนทนา…

ในบทสนทนาของภิกษุเกี่ยวกับพระอุปัชฌาย์และความสำคัญของความเพียร พระศาสดาได้สอนให้สร้างที่พึ่งด้วยธรรม ๔ ประการ เช่น ความมั่นคง ความไม่ประมาท รวมถึงการฝึกฝนเพื่อเข้าสู่ความรู้แจ้ง ในท้ายที่สุด แนวคิดเหล

ประโยค๒ - พระธีรมาปฏิรูปตอบแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 131 ความเพียร ๑ ด้วยความไม่ประมาท กล่าวคือการไม่อยู่ปราศจา…

เนื้อหาพูดถึงความเพียรโดยไม่ประมาทและการฝึกอินทรีย์ ในการสร้างที่มั่นคงเพื่อไม่ให้น้ำท่วมทับ ได้มีการอธิบายถึงวิธีการสร้างที่มั่นคงและความหมายของพระอรหัตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการไม่ถูกน้ำท่วมเช่นกัน มีพ

ประโยค๑ - พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 132 ๔. เรื่องพาลนักประดิษฐ์ [๑๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศา…

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพาลนักประดิษฐ์ที่มีผลกระทบต่อสังคมในพระนครสาวัตดี โดยกล่าวถึงการที่พวกเขาสร้างความไม่สงบ และเอาทรัพย์จากคนที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้ พระศาสดาได้รับข่าวจากผู้คนในเม

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 133 เหล่านี้) จัดข้าวบูชาดุจและทยเป็นต้น (ส่งไป) ในพระวิหาร…

ในเนื้อหานี้พูดถึงเรื่องราวการถวายบูชาในพระวิหารและการพูดคุยถึงคุณธรรมของคนฉลาดเมื่อเปรียบเทียบกับคนพาล พระสตาดได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาทและการทำความดี พร้อมมีพระคาถาที่แนะนำให้ผู้คน

ประโยค๒ - พระปรัชญา ทูลฉบับแปล ภาค๒ - หน้าที่ 134 ความยินดีในถาม: เพราะว่าผู้ไม่ประมาทแล้ว เพ่งพิณอยู่ ย่…

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในการใช้ชีวิต โดยเฉพาะการรักษาความไม่ประมาทเหมือนการรักษาทรัพย์ที่มีค่า ผู้ที่ไม่ประมาทจะสามารถบรรลุผลสูงสุดในทั้งโลกนี้และโลกหน้า และสร้างความสุขอันยั่งยืนได

ประโยค - พระธรรมปัณฑิโก แปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 135 ยอมรับชาความไม่ประมาท ไว้เหมือนอนุสรณ์ประเสริฐ บทว่า มา ป…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก โดยย้ำว่าความประมาทจะนำไปสู่อุปสรรคในการเข้าถึงพระนิพพาน และแนะนำให้ผู้ปฏิบัติไม่คิดหรือยึดติดกับสิ่งที่คอยกวนใจ การเข้าใจในความไม่ประมาทจะนำไ

ประโยค๒ - พระฐัมปทัชฎากับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 137 บิดารู้และจุดได้ การรู้สัตว์เหล่านั้น ไม่ใช่วิสัยของเจ้า…

บทนี้กล่าวถึงการรู้และการเห็นตามพระพุทธวจนะ โดยระบุว่าบัณฑิตสามารถหลีกเลี่ยงความประมาณได้เมื่อมีความไม่ประมาณ การรู้และการเห็นเป็นสิทธิของพระพุทธเจ้าที่มีปัญญาสูงกว่า การประพฤติตนของบัณฑิตจึงควรตั้งอย

ประโยค๒ – พระธรรมปทุตฺตอมภควาแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 138 นำเพียญปฏิปทาอันสมควรแก่ความไม่ประมาทนั้นอยู่ ซึ่งสู่…

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการพิจารณาในพระธรรมปทุตฺตอมภควา โดยเฉพาะแนวคิดเกี่ยวกับปฏิปทาที่ช่วยให้เข้าถึงปัญญา ผ่านการเปรียบเทียบเหมือนคนที่ยืนอยู่บนยอดเขาซึ่งสามารถเห็นผู้ที่ยืนอยู่ด้านล่างได้อย่างชัดเจน

ประโยค - พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - หน้า 139 6. เรื่องภิกษุ 2 สาย [20] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปร…

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาของภิกษุ 2 รูปที่มีปฏิปทาที่แตกต่างกัน ภิกษุหนึ่งมีการเตือนเกี่ยวกับการทำสมาธิและการปฏิบัติธรรม ความสำคัญของการมีวินัยในชีวิตของสงฆ์และการปฏิบัติตามธรรมของพระพุทธเจ้า โดยมีการก

ประโยค๒ - พระธัมมปฎิสังขาฯแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 140 ตลอดทั้งกลางคืนกลางวัน "ไม่ควรหรือ?" ดังนี้แล้ว อึเข้าไ…

บทสนทนาระหว่างพระศาสดากับภิกษุทั้งสองเกี่ยวกับการทำสมาธิและความไม่ประมาท โดยภิกษุหนึ่งนั่งทำสมาธิอย่างไม่หลับนอน ในขณะที่อีกคนกลับประมาท และปล่อยเวลาให้ผ่านไปเปล่าๆ พระศาสดาได้ตรัสสอนให้รู้ถึงคุณค่าขอ

ประโยค๒ - พระธรรมปิฎกอรรถแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 142 บทว่า สุมโมโส เป็นต้น ความว่า บุคคลผู้มีปัญญายอดเยี่ยม ย…

เนื้อหาพูดถึงบุคคลที่มีปัญญายอดเยี่ยมที่พยายามเรียนรู้และฝึกฝนตัวเอง โดยยกตัวอย่างว่าผู้มีปัญญาจะเข้าถึงธรรมะและหลีกเลี่ยงความทุกข์ในวัฏสงสารได้ นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการบรรลุธรรมในกรณีของชนจำนวนมากที่

ประโยค๒ - พระธัมปทัศถูกแปลภาค ๒ - หน้าที่ 144 มหาลัย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ท้วสักกะนั้น จัดเป็นว่าว สัก…

ในบทนี้พูดถึงท้าวสักกะซึ่งเป็นจอมเทพ โดยอธิบายว่าท้าวสักกะเคยเป็นมนุษย์และเปลี่ยนแปลงบทบาทเป็นเทพ เขาได้ชื่อเรียกต่างๆ ตามการกระทำในอดีต เช่น ท้าวปูรินทะและท้าวสักกะ อธิบายความหมายของชื่อที่สะท้อนถึงค

ประโยค - พระธัมมัปปัณฑกวลภาแปล ภาค ๒ - หน้า 145 สักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เขาจึงเรียกว่า …

พระธัมมัปปัณฑกวลภา ภาค ๒ นี้กล่าวถึงความเป็นท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย โดยสังกัดเทพชั้นดาวดึงส์ และการประพฤติที่ทำให้ได้เป็นท้าวสักกะ รวมถึงการสมาทานวัตถาทาน ๓ ประการที่สำคัญที่ต้องปฏิบัติในชี

ประโยค๒ - พระธรรมปทุมถิ่นคาถาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 146 ครันตรศัพท์ไวยากรณ์นี้แล้ว ได้พระสุทธิพุทธพจน์หลังว่า…

ในพระธรรมปทุมถิ่นนี้ มีการกล่าวถึงความสำคัญของการไม่โกรธและการแสดงความนอบน้อมต่อผู้ใหญ่ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของมานพชื่อว่ามะ ที่แม้จะถูกผลักให้ย้ายที่ เขากลับไม่แสดงความโกรธและคงความสงบไว้ แต่ละคำสอ

ประโยค - พระอาทิตย์ทุบทอุกล่าแปลภาค 2- หน้าที่ 147 นำออกมาจากนั่นแล้ว ได้พักอยู่ในที่นี่เสมอเอง. เขาไม่โกร…

บทนี้เสนอเรื่องราวการสร้างสรรค์และความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในชุมชน โดยมีตัวละครที่ทำทางให้ราบเรียบและสร้างร่มเงาให้กับผู้คน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการมีสหายและการอยู่รวมกันอย่างมีความสุขในธรรม

ประโยค๑๒ - พระบัณฑุปัตถุฉากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 148 ของคนทั้ง ๒ แม้คนอื่น ๆ อีก ก็ได้ทำอย่างนั้น รวมคนทั้ง…

บทนี้อภิปรายเกี่ยวกับการกระทำของคนที่ถูกเรียกว่าโจรและปฏิกิริยาของนายบ้านที่เห็นพวกเขาว่ามีการกระทำที่ไม่เหมาะสม เขาพยายามชักชวนให้ทำกิจกรรมที่เหมาะสมมากขึ้น แต่ก็ถูกคัดค้าน ซึ่งนำไปสู่การแจ้งเรื่องให

ประโยค2 - พระธัมม์ทั้วถูกแปลภาค 2 - หน้า ที่ 149 พระราช มันได้ทรงพิจารณา ทรงบังคับว่า "พวกท่าน จงให้ช้างเ…

ในเรื่องนี้ พระราชาทรงพิจารณาและสั่งให้ช้างเหยียบพวกโจร แต่ช้างไม่สามารถเหยียบได้เพราะอนุภาพแห่งดวงตาของคนเหล่านั้น ความเมตตาในใจของผู้คนช่วยรักษาชีวิตของพวกเขาได้ ในท้ายที่สุด พระราชาถามว่าเหตุใดพวกเ