พระสัมมา-สัมพุทธเจ้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 47 / 174

หมวดที่ 2 ว่าด้วยการเพิ่มพูนความบริสุทธิ์ เพื่อกำจัดกิเลสตระกูลโทสะโดยมุ่งป้องกัน ตนไม่ให้ทำความชั่ว เช่น การรักษาศีล การขวนขวายช่วยเหลือในกิจที่ชอบ การมีความเคารพ อ่อนน้อมต่อผู้มีคุณธรรม เป็นต้น เรีย

หมวดที่ 2 นำเสนอการเพิ่มพูนความบริสุทธิ์เพื่อกำจัดกิเลสตระกูลโทสะ ผ่านการรักษาศีลและการช่วยเหลือในกิจที่ชอบ หมวดที่ 3 ว่าด้วยการเพิ่มพูนปัญญาเพื่อกำจัดกิเลสตระกูลโมหะ ด้วยการฝึกฝนตนเอง เช่น การทำภาวนา

4.7 เงื่อนไขความสำเร็จแห่งการสร้างจักร 4 ให้เจริญรุ่งเรืองอย่าง ยั่งยืน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราเอง เมื่อครั้งที่พระองค์ยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์ แบก ภาระรื้อสัตว์ขนสัตว์เข้าพระนิพพานอยู่นั้น พระองค์ก็ท

ในยุคที่อบายมุขระบาด การสร้างจักร 4 เป็นการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืนที่ต้องมีการรวมกลุ่มคนดีเพื่อสร้างความเข้มแข็งทางศีลธรรม การทำความดีต้องมีใจตั้งใจจริงและเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น การเผชิญกับความยากลำบาก

2) หมั่นคบกัลยาณมิตรและเข้าไปปวารณาตัวให้ตักเตือนได้ในยามประมาท 3) หมั่นสร้างอริยทรัพย์ให้เกิดขึ้นภายในตนเพื่อสร้างหลักประกันความเสื่อม ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า 5. วิธีเทียบเคียงการสร้างความดีของตนเองกั

เนื้อหาเกี่ยวกับการพัฒนาตนเอง โดยการคบกัลยาณมิตรเพื่อการเตือนสติ และการสร้างอริยทรัพย์ในตนเพื่อลดความเสื่อมทั้งในโลกนี้และโลกหน้า รวมถึงวิธีการเทียบเคียงความดีของตนกับมาตรฐานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดย

5.4 วิธีเทียบเคียงการสร้างความดีของตนเองกับมาตรฐานของ พระพุทธองค์ การเทียบเคียงการสร้างความดีนั้นก็คือ การเปรียบเทียบพฤติกรรมที่เราทำ จนเคยชิน เป็นประจำ ทั้งทางกาย วาจา ใจ หรือที่ใช้คำว่า นิสัย โดยในท

การเทียบเคียงการสร้างความดีของตนเองกับมาตรฐานของพระพุทธองค์นั้นเป็นการเปรียบเทียบพฤติกรรมที่เราทำประจำ เพื่อลดนิสัยที่ไม่ดีในตัวเรา โดยการตัดใจแก้ไขพฤติกรรมเหล่านั้น รวมถึงการสร้างบารมีทั้ง 10 ประการ

มันเป็นดวงสีดำๆ ซึ่งเรียกว่า กัณหธรรม ธรรมดำครอบงำอยู่ ครอบงำบังคับในเห็น ในจำ ในคิด ในรู้ บังคับให้เกิดความหวงแหนทรัพย์ เสียดายทรัพย์ และให้ความโลภบังเกิดขึ้น มันอยู่ ในกลางตรงนั้น มันบังคับกันอยู่แล

เนื้อหาพูดถึงผลกระทบของความตระหนี่และความโลภที่ส่งผลให้เกิดการเกิดใหม่ในชาติต่ำกว่า ผู้ที่มีความตระหนี่จะถูกดึงดูดไปสู่ความยากจนและไม่สามารถใช้สมบัติโดยที่เคยมีได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า การทำบุญและการสร้

นิพพานเป็นพระโสดาบันตั้งแต่อายุ 7 ขวบ มีกำลังแข็งแรงเท่ากับช้าง 9 เชือก ถ้าชักเย่อกันก็ เสมอกัน ถ้าช้างตัวเดียว แค่ท่านเอานิ้วจิ้มข้างๆ ล้มกันกระแทกเลย ท่านก็มีกำลังมาก มีผิวพรรณ วรรณะดั่งทองสุกปลั่งท

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของบุญที่มีต่อการเป็นพระอริยเจ้าตั้งแต่อายุ 7 ขวบ มีความแข็งแรงและผิวพรรณสวยงาม มีทรัพย์สมบัติมากมายและบุญที่สั่งสมมาตลอดชีวิต นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงบุญที่เป็นบ่อเกิดแห่ง

พระธรรม พระสงฆ์ ได้บังเกิดขึ้นแล้ว เรามิอาจจะครองราชย์ได้อีกต่อไป เราจะออกบวชในวัน นี้แหละ” เหล่าอำมาตย์ได้เคยสั่งสมบุญมาร่วมกับพระราชาจึงพากันทูลว่า “พวกข้าพระองค์จะ ขอบวชกับพระองค์ด้วย พระเจ้าข้า” แ

พระมหากัปปินะและอำมาตย์พันคนได้ออกบวชเพื่ออุทิศชีวิตให้กับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยใช้พลังศรัทธาอันแข็งแกร่ง ทำให้สามารถข้ามแม่น้ำได้อย่างมหัศจรรย์ . ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเมื่อพระองค์ตรวจสอบสัตวโลกและทรงรอ

เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันและได้รับการอุปสมบทจากพระสัมมา สัมพุทธเจ้า ฝ่ายพระมเหสีพร้อมด้วยภรรยาของเหล่าอำมาตย์เมื่อได้ทราบข่าวการบังเกิดขึ้นของ พระรัตนตรัยจากพ่อค้าแล้วทรงปีติยินด

เนื้อหาอธิบายถึงการเข้าถึงพระรัตนตรัยของพระมเหสีและภรรยาอำมาตย์ที่นำไปสู่การบรรลุธรรมซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงนำมาซึ่งความสงบ และการบรรลุธรรมทำให้ผู้เข้าถึงรู้สึกถึงความสุขที่แท้จริงจากการมีธรรมในใจ

แต่เป็นของเก่าที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอดีตเคยตรัสสอนไว้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ศึกษา ค้นคว้าหลักธรรมนั้นด้วยการเจริญสมาธิภาวนาจนตรัสรู้แล้วได้นำมาตรัสสอนพุทธบริษัทต่อไป พระองค์จะมาตรัสรู้หรือไม่ก็ตามแต

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการศึกษาประวัติศาสตร์ในบริบทของพุทธศาสนา โดยนำเสนอว่าการศึกษานั้นมีทั้งในฐานะนักประวัติศาสตร์ซึ่งต้องตั้งสมมติฐานและวิเคราะห์ข้อมูล และในฐานะบุคคลทั่วไปที่ศึกษาเพียงผลงานจากนัก

แนวคิด 1. การปกครองในสมัยพุทธกาล แบ่งออกเป็นแคว้นใหญ่ได้ 16 แคว้น และแคว้นเล็ก อีก 5 แคว้น รวมเป็น 21 แคว้น โดยรูปแบบการปกครองมี 3 แบบคือ แบบจักรวรรดินิยม แบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และแบบประชาธิปไตย ส่วน

ในสมัยพุทธกาล แบ่งการปกครองออกเป็น 21 แคว้น รูปแบบมีแบบจักรวรรดินิยม สมบูรณาญาสิทธิราชย์ และประชาธิปไตย เศรษฐกิจดี มีมหาเศรษฐีหลายคน นอกจากนี้ ยังมีสมณพราหมณ์ 6 ท่านที่มีชื่อเสียงและคำสอนต่างจากพระพุท

ลัทธิของนิครนถนาฏบุตรปัจจุบันเรียกว่า ศาสนาเชน ลัทธินี้จัดอยู่ในประเภท “อัตตกิ ลมถานุโยค” คือ เป็นลัทธิที่ถือว่าการทรมานตนเองเป็นการเผากิเลส เป็นทางนำไปสู่การ บรรลุธรรมที่เรียกว่าโมกษะผู้ที่ฝึกฝนดีแล้

ลัทธิของนิครนถนาฏบุตรที่เรียกว่า ศาสนาเชน เป็นลัทธิที่ถือว่าการทรมานตนเองเป็นทางนำไปสู่การบรรลุธรรม โดยมีแก้ว 3 ดวง คือ ความเห็นชอบ ความรู้ชอบ และความประพฤติชอบ ศาสนานี้ยังเน้นความไม่เบียดเบียนและการร

เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะมีพระชันษาได้ 16 พรรษา พระชนกเห็นว่าสมควรจะมีชายาได้แล้ว จึงไปสู่ขอเจ้าหญิงยโสธรา หรือพิมพา พระธิดาของพระเจ้าสุปปพุทธะที่ประสูติจากพระนางอมิตา มาอภิเษกเป็นชายา และต่อมาได้มีพระโอรส

เจ้าชายสิทธัตถะทรงเป็นบุคคลที่มีชีวิตสองด้าน ตั้งแต่การเป็นเจ้าชายที่มีสิ่งอำนวยความสะดวก และการออกบวชเพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับชีวิตและความทุกข์ เมื่อทรงตรัสรู้ก็ได้เผยแผ่พุทธธรรมทั้งให้กลางชนทุกระด

ครั้งนั้นมีสาเหตุหลายประการที่สำคัญที่สุดคือ คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสัจธรรม อันจริงแท้แน่นอนที่ผู้ปฏิบัติสามารถพิสูจน์ได้ด้วยตนเอง และมีผู้ปฏิบัติจนเข้าถึงธรรม บรรลุ ธรรมเป็นพระอรหันต์ พระอริย

บทความนี้สำรวจความสำคัญของคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งเป็นสัจธรรมที่พิสูจน์ได้ด้วยตนเอง พร้อมกล่าวถึงการยอมรับจากกลุ่มพราหมณ์ในสังคมอินเดียสมัยพุทธกาล ซึ่งมีทั้งราชา มหาเศรษฐี และบุคคลชั้นสูงหลายคน

บันทึกเหตุการณ์สำคัญ : หลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้วได้เพียง 7 วัน เหล่าพระ สาวกที่ยังไม่ได้บรรลุพระอรหันต์ ต่างมีความเศร้าโศกเสียใจเป็นอันมาก แต่มีพระภิกษุรูปหนึ่ง ชื่อว่า สุ

บันทึกเหตุการณ์สำคัญหลังจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานเพียง 7 วัน สะท้อนถึงความเห็นที่แตกต่างในหมู่พระสงฆ์เกี่ยวกับสิกขาบทและการทำสังคายนา โดยพระมหากัสสปะได้ชักชวนให้ทำการสังคายนาเพื่อรักษาแนวทางของพ

2. อันโตปักกะ ให้มีการหุงต้มอาหารในที่อยู่ของตน 3. สามปักกะ พระลงมือหุงปรุงอาหารด้วยตนเอง 4. อุคคหิตะ คือการหยิบเอาเองซึ่งของเคี้ยวของฉันที่ยังมิได้ประเคน 5. ตโตนีหูตะ ของที่นำมาจากที่นิมนต์ ซึ่งเป็นพ

บทความนี้พูดถึงการอนุญาตพิเศษในพุทธศาสนาเกี่ยวกับการหุงต้มอาหาร รวมถึง 8 ประการที่ได้รับอนุญาตในช่วงทุพภิกขภัย ตั้งแต่เมืองเวสาลีถึงเมืองราชคฤห์ โดยเน้นการติดต่อสื่อสารในหมู่พระสงฆ์และข้อปฏิบัติที่แตก

กันเป็นเวลาถึง 7 ปี ต่อมา ความทราบไปถึงพระเจ้าอโศกมหาราช พระองค์ได้รับสั่งให้อำมาตย์คนหนึ่งไป อาราธนาให้พระทำสังฆกรรมร่วมกัน เมื่อพระเหล่านั้นไม่ยินยอม อำมาตย์ถือว่าพระสงฆ์ขัด พระบรมราชโองการ จึงตัดคอ

พระเจ้าอโศกมหาราชพบปัญหาเกี่ยวกับการทำสังฆกรรม โดยอำมาตย์ได้ฆ่าพระสงฆ์หลายรูปเนื่องจากขัดพระราชโองการ พระติสสเถระช่วยแนะนำพระเจ้าอโศกในเรื่องบาปกรรม หลังจากนั้น พระองค์จึงได้ตรวจสอบพระสงฆ์เพื่อแยกพระจ

หลายพระองค์ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างจริงจังเรื่อยมา จนในราวพุทธศตวรรษที่ 6 นิกายมหายานก็ได้ปรากฏให้เห็นเด่นชัด เป็นนิกายใหญ่ๆ 2 นิกาย คือ นิกายมาธยมิกะ และ โยคาจาร 4.2.2 แนวคิดและความเชื่อพื้นฐานข

หลายพระองค์ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง จนในพุทธศตวรรษที่ 6 นิกายมหายานมีแนวคิดบรรจุไว้ 3 ประการ ได้แก่ สาวกยาน ที่มุ่งหวังเพียงบรรลุอรหัตภูมิ, ปัจเจกยาน ซึ่งสามารถรู้แจ้งด้วยตนเองแต่ไม่สามารถ

ส่วนม้าบางขณะก็หยั่งถึงบางขณะก็หยั่งไม่ถึง ส่วนช้างนั้นย่อมหยั่งถึงพื้นดิน แม่น้ำคงคา เปรียบได้กับปฏิจจสมุปบาทซึ่งเป็นธรรมอันลึกซึ้ง วิธีข้ามไปของกระต่ายเปรียบได้กับสาวกยาน ม้าข้ามเปรียบได้กับปัจเจกยา

ในความเชื่อของมหายาน แบ่งปัญญาออกเป็น 3 ประเภท โดยเปรียบเทียบการข้ามพ้นด้วยกระต่าย ม้า และช้าง ซึ่งแสดงถึงความแตกต่างในการเข้าถึงธรรมะ โดยเฉพาะแนวคิดโพธิสัตว์ที่รองรับทุกสรรพสัตว์ โดยไม่จำกัดเพศหรือชน

การแบ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าออกเป็น 3 ประเภทนั้น เนื่องมาจากความเชื่อที่ว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าย่อมมีตรีกาย หรือพระกาย 3 กาย กายที่หนึ่งเรียกว่า ธรรมกาย เป็น ภาวะแห่งการรู้แจ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อัน

การแบ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าออกเป็น 3 ประเภท เนื่องจากความเชื่อในตรีกาย ได้แก่ ธรรมกาย, สัมโภคกาย, และนิรมาณกาย ซึ่งพระองค์เหล่านี้ต่างมีลักษณะการแสดงตัวที่แตกต่างกันเพื่อตอบสนองการสั่งสอนและคุ้มครองเวไ

อยู่ในฐานะพุทธคุณอย่างหนึ่ง และอีกประการหนึ่ง ธรรมกายเป็นตถาคตกาย ความเป็นอย่าง นั้น หลักความจริงอันเป็นรากฐานแห่งจักรวาล ต่อมาในยุคของท่านอสังคะและวสุพันธุ์ คณาจารย์ของนิกายโยคาจาร จึงมีการเพิ่ม กายเ

เนื้อหานี้พูดถึงแนวคิดตรีกายซึ่งประกอบด้วยธรรมกาย สัมโภคกาย และนิรมาณกายในพระพุทธศาสนามหายาน โดยอธิบายถึงความหมายและบทบาทของพระกายทั้งสาม และความเชื่อที่เกี่ยวข้องในจิตวิญญาณของพระโพธิสัตว์และการสอนใน