สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 170 / 295

- ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 114 การเรียนพระไตรปิฎก โดยที่สุดจนชั้นการกสิกรรมมีการไถหว่านเป็น อาทิ ชื่อว่า ตตฺถ ตตฺถ สมฺมาปโยคปจุจนา อิชฌนฏฺเฐน อิทธิ - ฤทธิโดยความหมายว่าสำเร็จ เพร

บทนี้เสนอความหมายและการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิในพระไตรปิฎก โดยอธิบายการใช้จิตและการมุ่งไปสู่ฤทธิที่ต้องการ รวมถึงการฝึกจิตเพื่อให้เกิดอภิญญาและอิทธิ ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเตรียมจิตให้พร้อมสำหรับการบร

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 119 อารมณ์เป็นหนึ่งไซร้ วิริยะมิใช่สมาธิ สมาธิก็มิใช้วิริยะ วิริยะเป็น อย่างหนึ่ง สมาธิก็เป็นอย่างหนึ่ง หากภิกษุอาศัยจิตตะ ได้สมาธิ ได้ ความที่จิตมีอารมณ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงความแตกต่างระหว่างวิริยะ สมาธิ และจิตตะ พร้อมกับอธิบายว่าทั้งสามองค์ประกอบนี้มีความสำคัญต่อการบรรลุฤทธิ์อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเชื่อมโยงระหว่างสมาธิกับอิทธิบาท 4 และบท 4 ที่

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 121 (๑๒) จิตที่วิริยะกำกับแล้ว ชื่อว่า อาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหว ด้วยโกสัชชะ (๑๓) จิตที่สติกำกับแล้ว ชื่อว่า อาเนญชะ ด้วยปมาทะ เพราะไม่หวั่นไหว (๑๔) จิตที

เนื้อหาพูดถึงลักษณะของจิตที่ได้รับการกำกับโดยวิริยะ สติ สมาธิ และปัญญา โดยอธิบายถึงความไม่หวั่นไหวของจิตในแต่ละกรณี เช่น อาเนญชะที่มีดังกล่าวเป็นเหตุให้จิตถึงความสว่างและมีฤทธิ์ นอกจากนี้ยังมีการยกอ้า

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 124 [เรื่องพระจุลปันถก] ได้ยินมาว่า ท่านสองพี่น้องนั้นได้นามว่าปันถูก เพราะท่านเกิด ใน (กลาง) ทาง ท่านทั้งสองนั้น ผู้พี่ชื่อว่ามหาปันถูก ท่านบวชแล้ว ได้บ

บทนี้กล่าวถึงพระจุลปันถกและพระมหาปันถูกที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา เมื่อพระมหาปันถูกบวชและบรรลุพระอรหัต ก่อนที่จะบวชพระจุลปันถก แต่พระจุลปันถกมีปัญหาในด้านการท่องคาถาและถูกขับออกจากวิหารโดยพระเถระ เน

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 132 พระภาคเจ้าที่นั่น (ทุกวัน ?) พระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดประทานนยะแก่ พระเถระว่า "วันนี้เราแสดงธรรมเท่านี้" พระองค์ตรัสอภิธรรมกถา ไม่หยุดเลยตลอด ๓ เดือนด้ว

ในช่วงเข้าพรรษาที่ดาวดึงส์ พระผู้มีพระภาคเจ้าประทานนยะแก่พระเถระตลอด ๓ เดือน โดยมีผู้ฟังถึง ๘๐ โกฏิ และนายจุลอนาถได้ช่วยเหลือคนกลุ่มนั้น พระอนุรุทธเจริญอาโลกกสิณเพื่อดูที่ประทับของพระผู้มีพระภาคเจ้า ข

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 137 ท้าวเธอตั้งอยู่ในอนาคามิผล และโปรดอมาตย์ ๑,๐๐๐ ของท้าวเธอให้ ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผลแล้ว ทรงทำอย่างที่พระนางอโนชาพร้อมทั้งหญิง บริวาร ๑,๐๐๐ ผู้เสด็จ (ต

ในบทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระนางอโนชาพร้อมอำมาตย์ ๑,๐๐๐ คนตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล ขณะที่พระราชาทรงตั้งอยู่ในอรหัตผล และพระมหินทเถรเจ้าก็ได้ทำปาฏิหาริย์ที่ทำให้พระราชาไม่ทอดพระเนตรเห็นผู้อื่น อีกทั้งยัง

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 138 นั้น ปรากฏทั้งสองอย่างดังนี้ คือ พระตถาคตเจ้าทรงทำยมกปาฏิหาริย์ ในกาลนี้ ไม่ทั่วไปกันพระสาวกทั้งหลาย (คือพระสาวกทำไม่ได้ นี้ องค์ผู้มีฤทธิ์ปรากฏ) ลำไ

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ปาฏิหาริย์ที่เกิดจากพระตถาคตและท่านมหากะ โดยนำเสนอวิธีการที่ว่าปาฏิหาริย์ไม่สามารถมองเห็นได้ แต่เสียงนั้นมีให้ได้ยิน ซึ่งอิงจากมหาสูตรและพรหมนิมันตนิกสูตร กล่าวถึงการทำยมกปาฏิ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 142 บนหรือข้างล่างสิ่งที่นิรมิตก่อนนั้น [ปฐวีอุมมุชฺชนิมุมชฺชปาฏิหาริย์ - ผุดขึ้นและดำลงในแผ่นดินก็ได้ ในปาฏิหาริย์ข้อว่า "ปฐวิยาปิ อุมมุชฺชนิมมุชช์ - ผุ

บทความนี้พูดถึงการผุดขึ้นและดำลงในแผ่นดินซึ่งเป็นปาฏิหาริย์ที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการใช้ฤทธิ์ของภิกษุที่มีอาโปกสิณสมาบัติ ต้องทำบริกรรมกำหนดพื้นที่และอธิษฐานให้แผ่นดินกลายเป็นน้ำ โดยจะมีการพูดถึงความแ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 144 [อภิชชมาโนทกคมนปาฏิหาริย์ - เดินบนน้ำอันไม่แตกก็ได้ ในปาฏิหาริย์ข้อว่า "อุทเกปิ ปภิชฺชมาเน- (เดินไป) บนน้ำ อันไม่แตกก็ได้" มีพรรณนาว่า บุคคลใดแล้วจม

เนื้อหาผลการเดินบนน้ำอันไม่แตก เรียกว่าอภิชชมาน สำหรับภิกษุผู้มีฤทธิ์และการปฏิบัติในการอธิษฐาน การอธิษฐานน้ำให้กลายเป็นดิน เพื่อสามารถเดินบนผิวน้ำได้ การอธิษฐานนั้นไม่ได้จำกัดเฉพาะน้ำในที่เพียงอย่างเด

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 146 เหมือนกัน พร้อมกับกรอธิษฐาน มันก็เป็นแผ่นดินไปจริงๆ นี้ บาลีในข้อนัน คือ "ข้อว่า "อากาเสปิ ปลุลงเกน กมติ เสยฺยถาปิ ปกขี สกุโณ - ไปทั้ง (ที่นั่งคู้) บ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงผู้ที่มีฤทธิ์ในการอธิษฐานเพื่อเปลี่ยนแปลงอากาศให้กลายเป็นดิน โดยใช้บทเรียนจากบาลีเพื่ออธิบายว่าภิกษุผู้มีอำนาจทำได้ทั้งเดิน คู้และนั่งในอากาศ ข้อความที่ปรากฏแสดงว่าภิกษุที่ไม่มีฤทธ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 147 ฝ่ายพระเถระ (ติปิฎกจุฬาภัย) กล่าว (ท้วง) ว่า "อาวุโส การเข้าสมาบัติ (อีก) มีประโยชน์อะไร จิตของผู้มีฤทธิ์นั้นก็เป็น สมาธิอยู่แล้ว เธอใช้จิตนั้นอธิษฐา

เนื้อหากล่าวถึงการเข้าสมาบัติในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างคำกล่าวของพระเถระติปิฎกจุฬาภัยที่อธิบายถึงประโยชน์ของการปฏิบัติตามนัยในติโรกุฑฑปาฏิหาริย์ และความสำคัญของการใช้ทิพจักษุในการเลือกสถานที่ โดยหาก

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 150 วันพรุ่งนี้ขอพระองค์พร้อมด้วยภิกษุ ๕๐๐ รูป ทรงรับภิกษาในเรือน ข้าพระองค์เถิด" แล้วกลับไป พระผู้มีพระภาคทรงรับ (นิมนต์) แล้ว ทรงใช้ (เวลากลางวัน) วันน

เนื้อหาในภาคนี้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงนิมนต์ให้มีการรับภิกษาในบ้านของพระองค์ พร้อมทั้งการตรวจสอบความเชื่อของนันโทปนันทนาคราชและการพิจารณาโดยพระมหาโมคคัลลานเถระเกี่ยวกับการช่วยเหลือจ

ปราสาทไพชยนต์" ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 152 พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสบอกว่า "ดูกรรัฏฐปาละ นี่ นาคราช ชื่อนันโทปนันทะ ขัดเคืองท่านทั้งหลาย พันโอบเขาสิเนรุด้วยขนด ถึง ๓ รอบแล้วบังข้าง

เนื้อหาเกี่ยวข้องกับการตรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่สื่อสารกับรัฏฐปาละเกี่ยวกับนาคราชนันโทปนันทะ ท่านได้อนุญาตให้พระมหาโมคคัลลานทรมานนาคราชนี้ โดยแสดงให้เห็นถึงอำนาจและพลังของพระเถระ ในการเผชิญหน้ากับน

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 156 พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับนิมนต์ (เสวย) ภัตตาหารของข้าพระองค์ โดยลำดับเดียว (คือไม่เว้น) ตลอด ๗ วันเถิด ข้าพระองค์จักทำ สักการะแด่พระเถระสัก ๗ วัน" แล้

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับนิมนต์และเสวยภัตตาหารจากผู้มีความรักในพระธรรม. ท่านได้ทำมหาสักการะแก่ภิกษุ 500 คน และกล่าวถึงการมีอัตภาพใหญ่ของภิกษุที่ทำให้สามารถเข้าถึงปาฏิหาริย์ โดยเฉพาะการทำให้จันทร์และสูร

" ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 161 ท่านว่า "อาวุโส พระเถระแก่ ๆ ละก็ จับเอาที่ ๆ อยู่ไกลมาทำให้ อยู่ใกล้ก็ได้นะ " ภิกษุทั้งหลายเรียนถามว่า "มหาสมุทรอยู่ไหนล่ะ ขอรับ" ท่านจึงว่า "อาวุ

ในบทนี้กล่าวถึงการทำให้ที่ไกลมาใกล้และของใหญ่ให้เป็นของเล็ก ซึ่งเป็นการสอนจากพระเถระแก่แก่เกี่ยวกับความคิดในการเคารพพระมหาโพธิ และการออกเดินทางไปยังสถานที่ที่สำคัญ โดยได้ยกตัวอย่างพระผู้มีพระภาคเจ้าแล

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 168 ภิกษุผู้มีฤทธิ์เมื่อจะทำวิกุพพนฤทธิ์ก่อน ในรูปร่างทั้งหลายมี ร่างเด็กหนุ่มเป็นต้น ที่ท่านกล่าวไว้ (ในปฏิสัมภิทามรรค) อย่างนี้ ว่า "ภิกษุผู้มีฤทธิ์นั้

ในบทความนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับภิกษุผู้มีฤทธิ์ที่สามารถแสดงรูปร่างต่างๆ เช่น เด็กหนุ่ม นาค หรือทหาร โดยที่ภิกษุจะต้องอธิษฐานและเข้าฌานเพื่อให้สามารถแสดงรูปร่างตามที่ต้องการได้ การอธิษฐานนี้เกี่ยวข้องก

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 170 หญ้าปล้อง ดังชักดาบออกจากฝัก และดังชักงออกจากคราบ ฉะนั้น เพราะเหตุนั้นท่านจึงกล่าวไว้ (ในปฏิสัมภิทามรรค) ว่า "ภิกษุใน ธรรมวินัยนี้นิรมิตกายอื่นขึ้น น

บทความนี้กล่าวถึงการนิรมิตกายอื่นในวิสุทธิมรรค โดยมีการแสดงความเปรียบเทียบระหว่างหญ้าปล้องและไส้ เพื่อสร้างความเข้าใจในธรรมวินัย มโนมยาอิทฺธิ แสดงถึงการมีรูปร่างที่คล้ายคลึงกัน เหมือนกันกับรูปมโนมัยขอ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 173 [วิธีทำทิพยโสต] ปุจฉาว่า "ก็ทิพยโสตธาตุนี้ พระโยคาวจรภิกษุจะพึงให้เกิดขึ้น ได้อย่างไร ?" วิสัชนาว่า ภิกษุนั้นเข้าฌานอันเป็นบาทแห่งอภิญญา ออกแล้วจึงอา

ในบทนี้กล่าวถึงการฝึกทิพยโสตของพระโยคาวจรภิกษุ โดยเริ่มจากการเข้าฌานเพื่อให้เกิดอภิญญา เมื่อออกจากฌานแล้วสามารถอาวัชนาการถึงเสียงที่อยู่ไกลออกไป เสียงที่รับรู้จะแบ่งออกเป็นเสียงหยาบ เช่น เสียงระฆัง กล

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 175 สังข์กลองและบัณเฑาะว์เป็นต้น (ดังขึ้นไป) กระทั่งถึงพรหมโลกก็ดี เมื่อความเป็นผู้ใคร่จะกำหนดแยก (เสียง) มีอยู่ เธอยังอาจกำหนด (แยก) ว่า นี่เสียงสังข์ น

ในบทนี้ได้อธิบายถึงการรับรู้เสียงต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่ในพรหมโลก และการกำหนดแยกเสียงด้วยทิพพโสตธาตุ พร้อมทั้งการอธิบายเจโตปริยญาณ ซึ่งเป็นญาณที่สามารถกำหนดใจของผู้อื่นได้ โดยเน้นถึงความสำคัญในการเข้าใจจิต

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 178 สงเคราะห์เข้าในทุกะนี้ แต่พระเถระลางเหล่าก็สงเคราะห์อกุศลจิต ๑๐ นนเบาด้วย ส่วนในทุกะ คือ "สโมห์ วีตโมห์" นี้ (ว่า) โดยปาฏิบุคคลิก นัย (นัยเฉพาะตน ไม่

บทความนี้อธิบายถึงประเภทของจิตตามที่กล่าวในวิสุทธิมรรค โดยเน้นถึงจิตที่มีอาการต่าง ๆ เช่น สโมหจิต ซึ่งเป็นจิตที่มีโมหะ ออกุศลจิต ๑๒ ดวงก็ถือเป็นสโมหจิต และแบ่งประเภทจิตที่แตกต่างกัน เช่น วีตโมหจิต, สั