สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 178 / 290

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรแปล ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 296 กี่แล้ องอุ้มมาด้วยรูปธูปไม่เคยเดินทาง ควร (นามา) กล่าวในความ ข้อ นี้ ต่างว่ารูปหนึ่งไม่เคยเดินทางสายหนึ่ง มาครำลาธร หรือ แผ่นหินอันร้อนเพราะแดดล

บทความพูดถึงการเปรียบเทียบทางเลือกในการเดินทาง พร้อมทั้งการสัมผัสความบริสุทธิ์ในทางจิตใจ โดยใช้ตัวอย่างอุปมาเพื่อให้เข้าใจถึงการเดินทางที่แท้จริงและความหมายที่ลึกซึ้งของการใช้ชีวิต การจัดการกับความร้

ประโยค- วิชฺชามรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 297 [เข้าแล้วจึงอยู่ได้อย่างไร] ปัญหากรรมข้อว่า "ยังอยู่ได้อย่างไร" ก็ว่า อันความยังอยู่แห่ง นิธิสมาบัติที่เข้าแล้วอย่างนี้นั้น ย่อมมีได้ด้วยอำนาจก

เนื้อหาในบทความนี้กล่าวถึงปัญหากรรมที่สำคัญในทางพระศาสนา โดยมุ่งเน้นที่การอยู่ในนิธิสมาบัติ การออกจากสมาบัติ วิธีการที่พระอานามีและพระอรหันต์ทำเพื่อออกไป รวมทั้งการดูแลจิตที่พร้อมจะไปสู่นิพพาน บทความย

ประโยคสัง- วิจักษิณกรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒(ตอนจบ)- หน้าที่ 299 ธรรมนี้ได้ กล่าวมานานนี้ เหตุใด เพราะเหตุนั้น แม้ว่าความสามารถเข้าสู่โรร สมาธิที่ ท่านจึงกล่าวว่า เป็นอนิสสงของ ปัญญาในอรภิรมย์หลาย แ ล [อาน

บทนี้ศึกษาถึงความสำคัญของอนิสสงในปัญญาเกี่ยวกับการเข้าสู่สมาธิและการเป็นอรภิรมย์ โดยกล่าวถึงบุคคลที่มีปัญญาเจริญแล้วซึ่งสามารถทำโลกธรรปัญหาและก้าวสู่โลกุตรปัญญาตามหลากหลายระดับ นอกจากนี้ยังแสดงถึงประเ

ประโยค - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 301 ใน ๕ ประเภทนั้น ท่านผู้(ไป) เกิดในมุษย์ราทสพได ภาพหนึ่ง (อยู่ไป) ไม่ทันถึงกลางอายุ ก็บริบูรพพน ชื่อว่า อุ่นตร- ปรินทพาย ท่านผู้ปรินทพพาแสดงกลาง

ในบทนี้อธิบายประเภทของผู้เกิดในมุษย์ราทสพ ที่ปรินทพา ใน 5 ประเภท ได้แก่ อุ่นตร-, อุปไหวจ, อสงหาร, สังฆปรินทพย์ และ อุทิศโล-อณุภูมิ มีพระอรหันต์ประเภทต่าง ๆ ได้แก่ พระอรหันต์ประเภทสภาวิตตะ, ปัญญาวิมุตต

ประโยคสรุป - วิสุทธิมรรคแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 317 แก่อสัตว์ทั้งปลายละมัยพุทธาภรณ์ ท่านจึงได้ นามว่า พุทธโมสะ เพราะโจงดังไปในพื้นแผ่นดิน แม้นพระพุทธองค์ ในครั้ง (อยู่ที่วาร) นั้น ท่านมีคว

ในบทความนี้มีการนำเสนอเกี่ยวกับการวิเคราะห์พุทธโมสะ พูดถึงความหมายและการนำเสนอวรรณกรรมที่เป็นประโยชน์ในทางพุทธศาสนา โดยเน้นหลักการสอนที่ปรากฏในวิสุทธิมรรคแปลภาค 3 และความสัมพันธ์ระหว่างพระพุทธเจ้าและพ

ประโยคนี้เป็นวจีทัศนะแปลใน ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 318 ๑ ครั้ง นับถือเป็นคำที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ และพระเถระมียพระตรี๔ศรีเป็นต้นร้อย-กองไว้แล้วแต่งขึ้นในภาษาสก ยังเป็นไปอยู่ในสีหลาวิญ เ

ในบทนี้มีการนำเสนอการตีความคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระเถระเกี่ยวกับอรรถถถสีหลาวิญ โดยมีการเดินทางของผู้มีปัญญาไปที่สีหลาวิญเพื่อตรวจสอบและปริวรรถข้อมูลที่สำคัญ ซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์ต่อกุศลโดยรว

ประโยค - อธิบายบาลีไวรากณ์ อาเขต - หน้าที่ 16 ปลาสุก มาหชนขึ้นแล้วล่ะดู่นี่แสดงว่า ในขณะนั้น เขากำลังทำการดูอะไรอยู่สักอย่างหนึ่ง ซึ่งการดูนยังไม่เสร็จ แต่กำลัง เป็นไปอยู่ 2. ปัจจุบันใกล้ลัดด หมายถึงเ

บทความนี้อธิบายถึงการแปลบาลีไวรากณ์ในมิติของเวลาที่แตกต่างกัน โดยมีการแบ่งแยกเป็นหลายประเภททั้งในปัจจุบัน อดีต และอนาคต รวมถึงการใช้ภาษาที่สื่อสารถึงแนวความคิดและการกระทำในแต่ละช่วงเวลา ซึ่งช่วยให้เข้

ประโยค - อธิบายลำไส้เวทนา อารามยา - หน้า 18 ลงเหละมาแล้ว แต่ผู้คนนำสมมติคำว่ากล้าว่าความเบื่อหน่ายอีก คือ เรื่องราวหรือการกระทำยังไม่มาถึงส่วนคิด กาล นี้ ท่าน บัญญัติให้เปล่า "จัก-แล้ว" แต่ถามว่า อาค

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์และอธิบายลักษณะของลำไส้เวทนาในบริบทของภาษา โดยเน้นการใช้ประโยคในบริบทต่าง ๆ ถึงแม้จะมีคำสมมติที่ใช้ เช่น ดูจากการกล่าวถึงการเสร็จสิ้นเมื่อกล่าวถึงประโยคที่เป็นไปไม่ได้ การเข้า

ประโยค- อธิบายลำไวยากรณ์ อามาตร - หน้าที่ 19 วิภัตติทั้งหมด นี้คือ ประกาย หยัตณีและ อัจฉรัตน์ กรีษาณ์พท์ นัน ย่อมบอก อติฏกาล กรีษาณ์พท์ใด ประกอบด้วยวิภัตติตัวใดตัวหนึ่ง ในหมวด วิภัตติทั้ง 2 นี้คือ ว

เนื้อหาอธิบายเกี่ยวกับลำไวยากรณ์ อามาตร โดยเน้นที่วิภัตติและกาล โดยมีการแบ่งประเภท แสดงให้เห็นถึงการนำไปใช้ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต รวมถึงการแปลคำที่เกี่ยวข้องกับกาลทั้ง 4 ในการใช้คำและประโยคให้ถูกต้อ

ประโยค - อธิบายลำไวยากรณ์ อำเภอ - หน้าที่ 27 ด้วยวิธีติฝ่ายปุ้มรูป ส่วนรูป และ อุดมรูป คงใช้ ดุมห และ อุมพ ศัพท์เช่นเดียวกัน บรรษณ์ของกิริยากับนามต้องตรงกัน ก็ยกศัพท์ที่ประกอบด้วยวิถีติคำกับตั

เนื้อหาเกี่ยวกับลำไวยากรณ์นำเสนอกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการประสานระหว่างศัพทที่ใช้ในประโยค การทำให้กิริยากับนามมีความตรงกันซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการเขียนและการพูด การเรียงคำที่ถูกต้องตามทำนองการใช้ภาษาไทย

ประโยค - อธิบายลักษณะของ อายาด - หน้าที่ 31 6. ธาตุ คำที่เป็นมูลฐาน คือเป็นต้นเดิมหรือรากสำหรับให้เครื่องปรุงหลักอื่นเข้าประกอบ เรียกว่า ธาตุ ตามพยัญชนะแปลว่า "ทรง" หมายความว่า ทรงไว้ซึ่งความของตน ได้

บทนี้อธิบายลักษณะของธาตุว่าเป็นรากฐานของสิ่งต่างๆ ทุกอย่างต้องมีธาตุเป็นมูลเดิม ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือสิ่งของ ธาตุทำให้เกิดรูปทรงและความหมายของตนเอง หากไม่มีธาตุ เครื่องปรุงต่างๆ จะไม่มีประโยชน์ นอ

ประโยค - อธิบายลาติวามารณ์ อาชาอาด - หน้าที่ 32 บท วจนะแ บร ษุ และจาก ดิกชันหนึ่ง วิธีสังเกตธาตุ การที่เราจะสังเกตทราบได้ว่า สัพท์นี้เป็นธาตุอะไร เพื่อที่จะ ได้ทราบถึงคำแปลหรือความหมายเดิมของคำพ์ อัน

ในบทนี้จะอธิบายเกี่ยวกับวิธีการสังเกตธาตุในภาษา โดยให้ความสำคัญกับการแยกคำศัพท์ออกเป็นส่วนๆ เพื่อที่จะเข้าใจความหมายเดิมของคำอย่างชัดเจน และยังพูดถึงบทบาทของอุปสรรคที่สามารถเปลี่ยนแปลงความหมายของธาตุไ

ประโยค - อธิบายลำไย้อนภาริย - หน้าที่ 33 อ ปัจจัย เออย วิภติ เป็นต้น. ธาตุมี 3 คำ เช่น อ. ว่า กิละมติ ย่อมลำมา เป็น กิละม ธาตุ ในความลำมา อ ปัจจัย วิภติ คำโรติ ย่อมตื่น เป็น ชาตุ ธาตุ ในความตื่น โอ้

เนื้อหานี้กล่าวถึงลำไย้อนภาริยซึ่งประกอบด้วยธาตุ 3 คำ ได้แก่ กิละมติ และการที่ปัจจัยกับวิภติจะต้องลงในธาตุทุกตัวเพื่อไม่ให้ขาดหาย นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเรื่องอุปัลลานามศัพท์และวิธีเปลี่ยนแปลงอุทุมมาก

ประโยค - อธิบายลำไวกาย อารมณ์ - หน้า ที่ 41 เป็น อา อี อุ เอ โอ หรือมีพยัญชนะสังโยค ไหวตามเดิม ไม่ต้องทำตามวิธีดังกล่าวแล้ว อุ ภูเขา, มนุตตติ, จินตติ, จินตาติ, เป็นต้น สำหรับธาตุในหมวดนี้ ไม่มีที่สิ้

เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับธาตุในภาษาไทย โดยแบ่งออกเป็นธาตุ ๒ ประเภท คือ อภิบาทธาตุ ซึ่งไม่ต้องอาศัยกรรมในการสร้างความหมาย และสัมบาทธาตุ ซึ่งต้องอาศัยกรรม นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการสังเกตความแตกต่าง

ประโยค - อธิบายลำไส้เวกัส ข่าวหน้า 43 ช่วยสนับสนุนเพิ่มเนื้อความให้กระจ่าง ถ้าขาดความรู้สึกเสียวทำให้เสียความ และทำให้ผู้งฟังไม่เข้าใจความหมายของผู้พูด เช่นนี้เป็น สัมมาธฯ เช่น ปฏ ฯ ฯ ในความหมาย-ดัง

บทความนี้เปิดเผยถึงความสำคัญของลำไส้เวกัสในการสื่อสาร รวมถึงบทบาทของอุปสรรคที่อาจเปลี่ยนความหมายของคำในภาษาต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใช้ร่วมกับน้ำหาชุด บทความยังระบุว่าการเลือกใช้กรรมในประโยคสามารถท

ประโยค - อธิบายลักษณะอาการ อำนาจ - หน้าที่ 48 ว่าแปลเช่นไรจะได้ความตามภาษากไทย สพัทธ์พิเศษออกจากอุปสรรค เหล่านี้ มีตัวอย่างที่ใช่อยู่บ้าง เช่น อ. ครูโรตี ย่อมทำให้หนัก (ทำความเคารพ) สุขภิรส สูตรให้แจ้

บทความนี้นำเสนอรายละเอียดเกี่ยวกับอาการและอำนาจในบริบทต่างๆ รวมถึงตัวอย่างที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น การเรียนการสอนและการปรับปรุงสุขภาพ นอกจากนี้ยังพูดถึงการเชื่อมโยงระหว่างธาตุและการเปลี่ยนแปลงของธาต

ประโยค - อธิบายลำไวยากรณ์ อาณาบริ - หน้าที่ 50 1. กัตดูถวจาก งงผู้ก่าต ยกขึ้นเป็นประธานในประโยค 2. ก้มวาวจาก งงผู้ถูกทำ ยกขึ้นเป็นประธานในประโยค 3. ภาววาด งเพียงความมีความเป็น ไม่มีตัวประธาน 4. เหตุค

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการอธิบายลำไวยากรณ์ในประโยคไทย โดยเน้นการยกตัวอย่างการใช้กัตดูและก้มวาวในบริบทต่าง ๆ ซึ่งเป็นการนำเสนอที่ช่วยให้ผู้ศึกษาเข้าใจการทำหน้าที่ของประธานในประโยคได้ดีขึ้นกว่าเดิม เรา

ประโยค - อธิบายลิ้วร่วง อธิบาย - หน้า 51 หมาย และ สิทธิและ ก็เป็นผู้ที่ทำด้วยตนเองในกิริยา คือ สิทธิค์ สิปป์ (ซึ่งศิลปะ) เป็นกรรม คือ เป็นสิ่งที่ถูกสอนศึกษา แต่ตัวกรรมไม่ สูบนเป็นสิ่งสำคัญในบทนี

บทความนี้อธิบายถึงลิ้วร่วงและกรรมในบริบทของศิลปะ โดยเน้นที่ความสำคัญของกัตตาและกฤติในการสร้างประโยค กรรมในที่นี้ถูกวิเคราะห์เพื่อให้เห็นถึงวิธีการที่แต่ละตัวแสดงอยู่ในประโยค และความเป็นไปได้ต่างๆ ที่เ

ประโยค - อธิบายลำไอเวกณี อังคณ - หน้าที่ 52 ใช้ประกอบด้วย ย ปัจจัยตัวเดียวเท่านั้น และลง อิอาคม หน้า ด้วย แต่ อิอาคม ไม่แน่นน ในบางแห่งไม่ต้องลงก็ได้ ส่วนวิติดี โดยมากก็ใช้ฝายอัตโนมัติ (ฝ่ายปรัสนท์กิ้

บทความนี้ว่าด้วยการวิเคราะห์โครงสร้างของภาษาไทย โดยเฉพาะอิอาคมและกิริยาในประโยค ซึ่งรวมถึงการใช้ยปัจจัยในการประกอบปฏิบัติการต่างๆ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสำคัญของกรรมในวากานีและการประยุกต์ใช้เพื่อให้เ

ประโยค- อธิบายลำไวยากรณ์ อาจยาด - หน้าที่ 54 กิริยาสพท์นั้นเป็นเหตุที่ก่อกูจาก คือ กล่าวผู้ทำอันเป็นเหตุคือเป็นผู้ใช้ ในวาจานี้ใช้ประกอบด้วยปัจจัย ๔ ตัว คือ เฉ, เฉย, ฉนง, ฉนงปณ ตัวใดตัวหนึ่ง เช่น อ.

บทความนี้อธิบายถึงลำไวยากรณ์ในการใช้กิริยาสพท์ในภาษาไทย โดยเน้นความสำคัญของปัจจัย ๔ ตัวและวิภัตติที่เกี่ยวข้องกับกิริยาสพท์ เช่น ผู้กระทำ, ผู้ถูกใช้ และกรรมที่มีในวาจา อาจารย์ สุตส สุกณา เป็นต้น นอกจา