สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 178 / 295

ประโยค- วิซัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 243 [ภูมิลักษณ์และอุปนิสัย 4] ถามว่า “ด้วยคำว่า “กิเลสทั้งหมดหลายยังไม่เกิดเลยไม่เกิด” เป็น ต้นนั้น เป็นอันท่านแสดงอะไร ? ตอบว่า เป็นอันท่านแสด

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกิเลสและกรรมผ่านมุมมองทางปรัชญาและการตีความ โดยอธิบายว่ากิเลสเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามภูมิลักษณะ และมีบทบาทต่อการดำเนินชีวิตของบุคคล เช่น การเกิดขึ้น การปฏิบัติ และผลจากการทำ

ประโยคส - วิญญาณรอแลกเปลี่ยน ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 249 พึงกำจัด ส่วนอัปปนะ (๔) กล่าวคือภูมิปัญญา มอรัมภี- คิห์ปันนะ อวิขิมภิญญปันนะ และสมุหุปันนะนั้นใด อุปปันนะ (๔) นั้นทั้งมด เป็นสิ่งที่คุณพ

บทความนี้สำรวจลักษณะปริญญาและกิจในญาณที่บันฑิตควรรู้ การกำจัดอุปปัณนะและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลภญาณที่ส่งผลต่อการปฏิบัติฝึกจิต เป็นการเน้นโดยการใช้คำสอนจากพระโภธนาจารย์เกี่ยวกับการใช้ปัญญาในการฝึกจ

ประโยคษ - วิจักษธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายเลข 262 เห็นความว่างเปล่า คือเห็นอนัตตา) ละสารทานาภิเรก (ความยึด มั่นด้วยถือเอาว่าเป็นสาระ) ด้วยอธิษฐานธรรมวิสันนา (ความเห็น แจ้งในธรรมอันเป็นอ

เนื้อหานี้สำรวจการละความยึดมั่นและความเข้าใจในธรรมผ่านการหลีกเลี่ยงสาราทานาภิเรก การวิสามญาณ เพื่อพิจารณาเห็นโทษและความไม่เที่ยงในชีวิต โดยกล่าวถึงความสำคัญของการพิจารณาในพระไตรปิฎก รวมถึงการพัฒนาญาณท

ประโยค - วิถีธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 263 ข้อว่า "อนูปสมาน" ได้แก่ความที่เห็นความแตกดับแห่งสังขาร ทั้งหลาย โดยพิจารณาเห็นและโดย (นิ่งเห็น) ตามอย่าง (อารมณ์ที่ แตกดับแล้ว) น้อมใจลงไปในธร

บทความนี้สำรวจการพิจารณาความแตกดับแห่งสังขาร และความเป็นหนึ่งเดียวกันของอารมณ์ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิปัสนาและการเห็นความเสื่อมที่อาจเกิดขึ้น โดยมีการเน้นที่การไม่อิ่มในความพอกพูนเป็นหลักสำคั

ประโยคส- วิจัยธรรมรวบแปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนบน) หน้าที่ ๒๖๖ กล่าวแต่แต่โดยสังเขปว่า "กิดังคงปาหน ย่อมมีแก่พระโภคาวาร ผู้เชิญสมาธิเป็นไปในส่วนปฐพี (ความเห็นผิด) ทั้งหลาย" ดังนี้ [สมุจฉทปหาน] ส่วนการละธรรมท

บทความนี้กล่าวถึงการวิจัยธรรมในเชิงลึกเกี่ยวกับสมุจฉทปหาน ซึ่งเป็นการละธรรมที่มีอริยมรรญาณเป็นส่วนสำคัญ โดยกล่าวถึงการเจริญสมาธิในส่วนปฐพีและการทำลายเชิงธรรม ซึ่งมีผลกระทบต่อการเจริญในทางธรรมและการพัฒ

ประโคม - วิถีธรรมวัฏสงสารภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 271 ปัญญาภาวนานิสงส์เทคนิค ส่วนปัญหาขอถามิต้าว่า ที่ข้าพเจ้ากล่าวไว้ว่า "อะไรเป็นอิสังส์"แห่งการบำเพ็ญปัญญา ข้าพเจ้าอ่านว่ากในปัญญาขั้นนั้น (ต่อไป)

เนื้อหาเกี่ยวกับอานิสงส์ของปัญญาวนาที่มีหลายอย่าง เช่น การกำจัดกิลเอสและการเสวยสถาแห่งอธิผล รวมถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมตามแนวทางที่ถูกต้อง โดยเน้นความสำเร็จในการเป็นผู้ทรงอธิคุณและการเข้าใจในนิรช

ประโยค- วิจารณ์ธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 276 (ทุกชน) ข้อยมเข้าสมบัตของตน ๆ ได้ [เข้าเพื่ออะไร] ปัญหาธรรมว่า "เข้าเพราะ (เพื่อ) อะไร" แล้วก็ เพื่อกุศลธรรมสุขาวาระ (ความพออยู่สำราญในปัจจุบัน

บทความนี้พูดถึงความหมายของการเข้าสมบัติในธรรม โดยเน้นการพิจารณาว่าเข้าเพื่ออะไรและอย่างไร การเข้าไปในสมบัตินั้นเป็นไปได้ทั้งจากการมิใช่การจับต้องอินในการปฏิบัติธรรม รวมถึงการศึกษาถึงการเข้าออกสมบัติอย

ประโยคเส - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 278 ถามกะเป็นต้น ถามกะใดมานิถะหนึ่งเหมือนกัน" การเข้าสผลมานิถันยิ่งมีด้วยอาการอย่างนี้ เป็นอันดับแรก ส่วนการอยู่แห่งผลมานิถันนั้น ย่อมมีด้วยอาการ

เนื้อหาในนี้กล่าวถึงการเข้าสู่ผลมานิถันที่มีอาการแตกต่างกัน โดยการกำหนดและเตรียมความพร้อมก่อนเข้าไปในสมมตินั้น การออกจากผลมานิถันยังกำหนดอาการและต้องผ่านการทำความเข้าใจกับนิสิทธทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง เช

ประโยค - วิญญาณกรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 281 คืออะไร บุคคลเหล่าไหนบ้านโรงสมบัติันได้ เหล่าไหนเข้าไม่ได้ เข้าใจในภาพไหน เข้าพระ (เพื่อ) อะไร อง่ง การเข้าสมาบัติ้นนั้น มีได้อย่างไร (เข้าแล้ว)

ในบทนี้ได้อธิบายเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างบุคคลที่สามารถเข้าสมาบัติและไม่สามารถเข้าสมาบัติได้ พร้อมกับวิธีการเข้าสมาบัติและความสำคัญของสมาธิและอานุภาพในการดำเนินชีวิตตามพระพุทธศาสนา โดยเผยให้เห็นปัญห

นิธิธสมบัติ ค้างนิ อันสัมปทา (คือสมมติ) อันนี้ ยกเว้น พระอนาคามี และพระนิพพานหลาย ผู้ได้สมบัติ แล้ว หามีแก่ บุคคลเหล่าอื่นไม่ เพราะเหตุนี้ พระอนาคามีและพระนิพพานผู้ได้ สมบัติ ๑ นั้นเท่านั้นจึงเข้าได้

ในบทความนี้เราจะพูดถึงการวิเคราะห์คำว่าพลอและสมพลอในพุทธศาสตร์ เพื่ออธิบายถึงความสำคัญและคุณสมบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเจริญทางจิตใจอันนำไปสู่นิพพานและอนาคามี โดยเฉพาะเรื่องของอำนาจในการมีสมาธิแล

ประโยคเสน - วิสุทธิมรรคแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 288 จุดโวารณาพนันได้ และ ส่วนอาจารย์สั่งกล่าวว่า "(เข้าไม่ได้) เพราะไม่มี (หย่ย) วัดดู" [เข้าเพราะอะไร] ปัญหาหลักขอว่า "เข้าเพราะอะไร" เกี่ยว

บทนี้กล่าวถึงปัญหาหลักในการเข้าถิ่นธรรมและการเป็นผู้ไม่มีมิจฉา โดยเน้นถึงความสำคัญของการเพียรพยายามด้วยอำนาจสมณะและวิปัสสนา เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ทางธรรม เมื่อผู้ใดเพียรพยายามด้วยอำนาจวิปัสสนาอย่างเดี

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรแปล ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 296 กี่แล้ องอุ้มมาด้วยรูปธูปไม่เคยเดินทาง ควร (นามา) กล่าวในความ ข้อ นี้ ต่างว่ารูปหนึ่งไม่เคยเดินทางสายหนึ่ง มาครำลาธร หรือ แผ่นหินอันร้อนเพราะแดดล

บทความพูดถึงการเปรียบเทียบทางเลือกในการเดินทาง พร้อมทั้งการสัมผัสความบริสุทธิ์ในทางจิตใจ โดยใช้ตัวอย่างอุปมาเพื่อให้เข้าใจถึงการเดินทางที่แท้จริงและความหมายที่ลึกซึ้งของการใช้ชีวิต การจัดการกับความร้

ประโยค- วิชฺชามรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 297 [เข้าแล้วจึงอยู่ได้อย่างไร] ปัญหากรรมข้อว่า "ยังอยู่ได้อย่างไร" ก็ว่า อันความยังอยู่แห่ง นิธิสมาบัติที่เข้าแล้วอย่างนี้นั้น ย่อมมีได้ด้วยอำนาจก

เนื้อหาในบทความนี้กล่าวถึงปัญหากรรมที่สำคัญในทางพระศาสนา โดยมุ่งเน้นที่การอยู่ในนิธิสมาบัติ การออกจากสมาบัติ วิธีการที่พระอานามีและพระอรหันต์ทำเพื่อออกไป รวมทั้งการดูแลจิตที่พร้อมจะไปสู่นิพพาน บทความย

ประโยคสัง- วิจักษิณกรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒(ตอนจบ)- หน้าที่ 299 ธรรมนี้ได้ กล่าวมานานนี้ เหตุใด เพราะเหตุนั้น แม้ว่าความสามารถเข้าสู่โรร สมาธิที่ ท่านจึงกล่าวว่า เป็นอนิสสงของ ปัญญาในอรภิรมย์หลาย แ ล [อาน

บทนี้ศึกษาถึงความสำคัญของอนิสสงในปัญญาเกี่ยวกับการเข้าสู่สมาธิและการเป็นอรภิรมย์ โดยกล่าวถึงบุคคลที่มีปัญญาเจริญแล้วซึ่งสามารถทำโลกธรรปัญหาและก้าวสู่โลกุตรปัญญาตามหลากหลายระดับ นอกจากนี้ยังแสดงถึงประเ

ประโยค - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 301 ใน ๕ ประเภทนั้น ท่านผู้(ไป) เกิดในมุษย์ราทสพได ภาพหนึ่ง (อยู่ไป) ไม่ทันถึงกลางอายุ ก็บริบูรพพน ชื่อว่า อุ่นตร- ปรินทพาย ท่านผู้ปรินทพพาแสดงกลาง

ในบทนี้อธิบายประเภทของผู้เกิดในมุษย์ราทสพ ที่ปรินทพา ใน 5 ประเภท ได้แก่ อุ่นตร-, อุปไหวจ, อสงหาร, สังฆปรินทพย์ และ อุทิศโล-อณุภูมิ มีพระอรหันต์ประเภทต่าง ๆ ได้แก่ พระอรหันต์ประเภทสภาวิตตะ, ปัญญาวิมุตต

ประโยคสรุป - วิสุทธิมรรคแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 317 แก่อสัตว์ทั้งปลายละมัยพุทธาภรณ์ ท่านจึงได้ นามว่า พุทธโมสะ เพราะโจงดังไปในพื้นแผ่นดิน แม้นพระพุทธองค์ ในครั้ง (อยู่ที่วาร) นั้น ท่านมีคว

ในบทความนี้มีการนำเสนอเกี่ยวกับการวิเคราะห์พุทธโมสะ พูดถึงความหมายและการนำเสนอวรรณกรรมที่เป็นประโยชน์ในทางพุทธศาสนา โดยเน้นหลักการสอนที่ปรากฏในวิสุทธิมรรคแปลภาค 3 และความสัมพันธ์ระหว่างพระพุทธเจ้าและพ

ประโยคนี้เป็นวจีทัศนะแปลใน ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 318 ๑ ครั้ง นับถือเป็นคำที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ และพระเถระมียพระตรี๔ศรีเป็นต้นร้อย-กองไว้แล้วแต่งขึ้นในภาษาสก ยังเป็นไปอยู่ในสีหลาวิญ เ

ในบทนี้มีการนำเสนอการตีความคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระเถระเกี่ยวกับอรรถถถสีหลาวิญ โดยมีการเดินทางของผู้มีปัญญาไปที่สีหลาวิญเพื่อตรวจสอบและปริวรรถข้อมูลที่สำคัญ ซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์ต่อกุศลโดยรว

ประโยค - อธิบายบาลีไวรากณ์ อาเขต - หน้าที่ 16 ปลาสุก มาหชนขึ้นแล้วล่ะดู่นี่แสดงว่า ในขณะนั้น เขากำลังทำการดูอะไรอยู่สักอย่างหนึ่ง ซึ่งการดูนยังไม่เสร็จ แต่กำลัง เป็นไปอยู่ 2. ปัจจุบันใกล้ลัดด หมายถึงเ

บทความนี้อธิบายถึงการแปลบาลีไวรากณ์ในมิติของเวลาที่แตกต่างกัน โดยมีการแบ่งแยกเป็นหลายประเภททั้งในปัจจุบัน อดีต และอนาคต รวมถึงการใช้ภาษาที่สื่อสารถึงแนวความคิดและการกระทำในแต่ละช่วงเวลา ซึ่งช่วยให้เข้

ประโยค - อธิบายลำไส้เวทนา อารามยา - หน้า 18 ลงเหละมาแล้ว แต่ผู้คนนำสมมติคำว่ากล้าว่าความเบื่อหน่ายอีก คือ เรื่องราวหรือการกระทำยังไม่มาถึงส่วนคิด กาล นี้ ท่าน บัญญัติให้เปล่า "จัก-แล้ว" แต่ถามว่า อาค

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์และอธิบายลักษณะของลำไส้เวทนาในบริบทของภาษา โดยเน้นการใช้ประโยคในบริบทต่าง ๆ ถึงแม้จะมีคำสมมติที่ใช้ เช่น ดูจากการกล่าวถึงการเสร็จสิ้นเมื่อกล่าวถึงประโยคที่เป็นไปไม่ได้ การเข้า

ประโยค- อธิบายลำไวยากรณ์ อามาตร - หน้าที่ 19 วิภัตติทั้งหมด นี้คือ ประกาย หยัตณีและ อัจฉรัตน์ กรีษาณ์พท์ นัน ย่อมบอก อติฏกาล กรีษาณ์พท์ใด ประกอบด้วยวิภัตติตัวใดตัวหนึ่ง ในหมวด วิภัตติทั้ง 2 นี้คือ ว

เนื้อหาอธิบายเกี่ยวกับลำไวยากรณ์ อามาตร โดยเน้นที่วิภัตติและกาล โดยมีการแบ่งประเภท แสดงให้เห็นถึงการนำไปใช้ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต รวมถึงการแปลคำที่เกี่ยวข้องกับกาลทั้ง 4 ในการใช้คำและประโยคให้ถูกต้อ