สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 219 / 290

ประโบค - พระพิมพ์ปฐมกัณฑ์แปล ทศ ๕ - หน้าที่ 97 [ พวกเดือดดาลและพวกโจรฉกลงโทษ ] พระราชาทรงรับสั่งให้บรรสมนะเปลือกประมาณ ๕๐๐ แล้วให้ผึ่งไว้ในหุลประมุกเพียงสะดือที่พระราชหลวง รวมกับโจรทั้ง ๕๐๐ คน ให้ถล

บทนี้พูดถึงการลงโทษโจรโดยพระราชาและความคิดเห็นของภิกษุเกี่ยวกับการมรณภาพของพระมหาโมคลานนะ โดยเน้นถึงความสำคัญของกรรมในอดีตที่เกี่ยวข้องกับการมรณ์ของท่าน การพูดคุยในโรงธรรมแสดงถึงความเห็นและความรู้สึกข

ประโยค - พระธัมมปทุมุปัถพุทธโลก ๕ - หน้าที่ 105 โอตต์ปะขึ้นได้ หมู่จีรวนั้น ถวายบังคมพระศาสดาแล้ว นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ภิญทัพหลาย ทูลขอพระผู้มีพระภาค เพื่อให้ทรงประกาศเนื้อความนั้น ที่เป็น พระผ

เนื้อหาแสดงถึงเรื่องราวในสมัยพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะบทบาทของพระโพธิสัตว์และบุรพกรรมต่างๆ ที่นำไปสู่การถือกำเนิดของพระราชโอรส ซึ่งรวมถึงการให้พรจากพระราชาและการเปรียบเปรยถึงพระนามของพระโอรส นอกจากนี้ ยังก

ประโยค - พระจัมป์ทฤดูถูกฉบับแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 108 พระโพธิสัตว์ ว่า พอเห็นบุรุษนั่น ก็ทราบได้ว่า "ผู้เป็นเณร" จึงกล่าวว่า "ท่านจับเอาน้องชายทั้ง ๒ ของข้ามเจ้าไว้หรือ?" ยักษ์ เออ ข้าพเจ้าเอาไว้. โพธิ

ในหน้าที่ 108 ของพระจัมป์ทฤดู พระโพธิสัตว์สนทนากับยักษ์เกี่ยวกับการจับน้องชายและความต้องการในธรรมะ ยักษ์ยอมรับว่าตนต้องการกินผู้ลงในสาระนี้และสนทนาถึงวิธีการทรงธรรม พระโพธิสัตว์บอกยักษ์ว่าควรฟังอย่างเ

ประโยค - พระจิติมาถุฏฐูกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 122 นุ่ง (ห่ม) จีวมอันบนให้ด้วยศรัทธาเที่ยวไป, เรานุ่งผ้าก่อนของตัว นี้แหละ " ดังนี้แล ก็ไปสูที่นั่นแล้วนุ่งผ้าเก่า ทำมันให้เป็นอารมณ์ แล้ว ก็โอกาสตนเองว่า

เนื้อหาเกี่ยวกับพระปิโลดกเถระที่มีการนุ่งผ้าเก่าและการเดินทางไปสำนักอาจารย์ โดยใช้ความเชื่อมั่นในตนเอง และการทำให้เกิดอารมณ์ที่เกิดจากการปฏิบัติ สิ่งนี้มีผลต่อจิตใจที่ผ่องใส เมื่อท่านได้เก็บผ้าเก่าด้ว

ประโยค - พระจําปาทิฏฐุกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 127 [ เศรษฐีจ่ายทรัพย์สร้างสิ่งต่าง ๆ ] เศรษฐีนั้น คิดว่า " บรรพบุรุษเหล่านั้น พากันส่งสมบัีรย์ไว แล้วก็จะทิ้งไปเสีย เพราะความที่ตนเป็นคนโน่ง ส่วนเราจักถือเ

เศรษฐีได้สะสมทรัพย์สมบัติจำนวนมาก เพื่อนำไปใช้ในการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เช่น สถานที่อาบน้ำและที่นั่งสำหรับชุมชน โดยเขามีความตั้งใจที่จะบริจาคทรัพย์สินเพื่อประโยชน์แก่สาธารณะและช่วยเหลือชุมชนอ

ประโยค - พระบรมโพธิสมภาร แปล ภาค ๕ - หน้าที่ 147 ๒. เรื่องนางสำรม [105] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทบอยู่ในพระวุฒวัน ทรงปรารภนางสำรม ตรัสพระธรรมเทศนานว่า "ปสูติ จิตตคติ พิมพ์" เป็นต้น. [นางสำ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางสำรมซึ่งมีความงดงามและเป็นหญิงแพศยา ในช่วงเวลาของพระศาสดาที่ประทับในพระวุฒวัน นางสำรมได้ฟังพระธรรมเทศนาและบรรลุโสดาปัตติผล จากการสอนให้ชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ ซึ่งเป็นหลักธรรมสำ

ประโยค - พระธัมม์ทัฬ local/แปล ภาค 5- หน้า 153 เป็นต้น. บทว่า อรุกข์ คือ มีกายเป็นแผล ด้วยสามารถปลุกแผล ทั้ง 5. บทว่า สมุจสิทธิ คือ อันกระดูก ๑๐๐ ท่อนยกขึ้นแล้ว. บท ว่า อาจตุร ความว่า ชื่อว่าเป็นไปประ

ในบทความนี้นำเสนอแนวคิดในพระธัมม์ทัฬ ภาค 5 หน้า 153 โดยพูดถึงการมีแผลทางกาย การบริหารอารยบถ และการอดทนของบุคคล เป็นการแบ่งปันวิธีการที่มีประสิทธิภาพในการต่อสู้กับความแปรผันและความไม่แน่นอนในชีวิต เหตุ

ปรโษค - พระทับปฏิทินฉบับแปล ภาค ๕ - หน้า ๑๖๓ พระนางมีจิตอันศิริโฉมแห่งศิริประเทศทั้งหมดคดิ่งดูไปแล้วว่า " แม้ ผมของหญิงนี้งาม, แม้หน้าผากก็งาม " ดังนี้ ได้มีสีหนาในรูปนั้น อย่างรุนแรง. พระศาสดา ทรงทร

ในเนื้อหานี้มีการพูดถึงการเห็นความงามของหญิงจากมุมมองของพระนาง โดยที่พยายามสังเกตการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพตามเวลา และแสดงให้เห็นถึงความไม่เที่ยงของชีวิต พระศาสดาได้ตระหนักถึงความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างค

प्रโคดา - พระจุมปัตถูฏทองแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 164 ถึงความแก่ ถึงความเจ็บ ถึงความตาย ในที่นี้เอง ความแก่ ความเจ็บ และความตาย จำแนกแยกอัตภาพเหมือนกันนั้น และเพราะความที่อัตภาพเป็นสภาพนิ่งพระนางทรงเห็นแล

ข้อความนี้กล่าวถึงความเข้าใจในธรรมชาติของอัตภาพที่สร้างความรู้สึกถึงความไม่เที่ยงของชีวิต พระนางทรงเห็นถึงสภาพแก่นสารที่เป็นทุกข์และอนิจจา ในการนี้ พระศาสดาทรงพิจารณาว่าพระนางจะสามารถพิสูจน์ตนเองได้หร

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 173 ๗. เรื่องพระโลห์ภายี่เฆะ [ ๑๒๔ ] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระโลหภายี่เฆะตรัสพระธรรมเท่านี้ว่า "อุปัปสุทธิย ปร

พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๕ เท้าความถึงการสวดมนต์และการกล่าวธรรมจากพระโลห์ภายี่เฆะในสังคม ซึ่งพระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการเลือกสูตรในการสวด โดยชี้ให้เห็นว่าการสวดมนต์อาจมีสิ่งอื่นที่เหมาะสมกว่าสำหรั

ประโยค - พระธรรมมหาทัศนฉบับแปล ภาค 5 - หน้าที่ 177 ในครั้งกระนั้น เป็นโลภทุย, มหาดเล็กโสมทัดในครั้งกระนั้น เป็นเราดาคคนนี้แหละ " จริงสร้างว่า " ภิกษุทั้งหลาย โลภทุยนี้ เมื่อคำอธิษฐานควรพูด ก็ไปพูดคุย

บทนี้กล่าวถึงแนวคิดความรู้ในพระธรรมมหาทัศน ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการประกอบด้วยธรรมในชีวิต สนับสนุนว่าคนที่ไม่มีการพัฒนาในด้านปัญญาจะไม่มีประโยชน์เมื่อแก่ตัว เมื่อเทียบกับโคที่โตขึ้นแต่ไม่สร้างป

ประโยค - พระสมุปปัตถะฉันทะฉันผลแปล ภาค ๕ หน้า 180 ชื่อโครงทุกชื่อของท่าน เรายืนยันแล้วอดรีอน เรากรอ้เสียแล้ว, จิตของเราถึงธรรมปราศจาก เครื่องปรุงแล้ว, เพราะเราบรรจุธรรมที่สั้นตันหา แล้ว." [ แก้ฮรรธ

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาจากพระสมุปปัตถะฉันทะฉันผล โดยเน้นการอธิบายพระสัพพัญญูญาณ และการเข้าถึงธรรมในลักษณะที่บริการนะอย่างลึกซึ้ง การแสดงหาช่างผู้ทำเรือนที่เป็นสัญลักษณ์ของการเข้าถึงความจริงที่เจือด้วยท

ประโยค - พระบรมปฐมปฎิรูปถา ปล ๖ - หน้าที่ 2 [ นายช่างทํางครุฑที่บํารุงยั่ ] มานพน้อยนั่น คิดว่า " พระราชกฤษฎีพระองค์นี้ จักผลาญ นายช่างให้บินหายอย่างไม่ต้องสงสัย คนผู้มีศิลปะเป็นผู้หามิได้, เมื่อเราย

ในข้อความนี้ นายช่างได้สนทนากับมานพเกี่ยวกับการทำงานที่ปราสาท สิ่งที่นายช่างเตรียมการให้เสร็จสิ้น และข้อกังวลเกี่ยวกับอนาคต เช่นเดียวกับการรับรู้คำสั่งและความต้องการที่มาจากพระราชา ข้อความยังกล่าวถึงค

ประโยค - พระสัมปักข์ถามภัททวิปัฏฐกถา ตอนที่ 4 ว่า ท่านเธอไม่มีพระโอษฐ์ เพราะฉะนั้น จึงทรงดำรัสว่า "ถาเราจัก ได้ดุรหรืออิทธิไชย, พระศากากจักทรงเหยียบแผ่นผ้านี้แล้วจิง ทรงถามเธอ เมื่อพระศากดาสตอบมา ตามึ

ในตอนที่ 4 ของภัททวิปัฏฐกถา พระสัมปักข์ถามพระศากาเกี่ยวกับความสำคัญของการกระทำในเหตุการณ์ที่ไม่ทรงเหยียบผ้า และมีการสนทนาเกี่ยวกับการไม่เข้าไปในสถานที่ที่มีประชาชน พระไรมีพระราชกุมารช่วยในการเก็บผ้าแล

ประโยค - พระอิฐมปูที่ถูกถามเปล่า ภาค 5 - หน้าที่ 10 ว่า "ในวิหารนี้ ภิกษุทั้งหมดสามารถอะไร ?" เมื่อพูดภิกษุ ตอบว่า "ได้ผ้าสามกู 3 ผืน," จึงวางงักจัน้ำไว้ ถึงวิหารที่ 4 ถามว่า "ในวิหารนี้ ภิกษุทั้งหมด

ในวิหารแห่งหนึ่ง ภิกษุรับคำถามเกี่ยวกับผ้า และพูดคุยเกี่ยวกับการบูชาที่เกิดขึ้น รวมถึงการจำทำพรรษา และข้อพิพาทระหว่างภิกษุหนุ่มเกี่ยวกับการแบ่งผ้า เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการร่วมมือและการช่ว

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปถูกถามแปล ภาค 6 - หน้าที่ 11 แก้กิญจุหนุ่ม 2 รูปปั้นแล้ว กล่าววา "ผ้ากัมพลผื่นนี้ จงเป็นผ้าหน้า ของเราผู้กล่าวธรรมมาถา" ดังนี้แล้ว ก็ถือเอาผ้ากัมพลมาคามมาก หลักไป พวกกิญจุหนุ่มเ

เนื้อหานี้เน้นบทสนทนาระหว่างพระสงฆ์เกี่ยวกับคำสอนและการแบ่งปันทรัพย์สินในอดีต โดยมีตัวอย่างเรื่องนาก 2 ตัวที่ไม่สามารถแบ่งปลากันได้ เนยย้ำถึงความสำคัญของการไม่สร้างความเดือดร้อนและความยุติธรรมในสังคม.

ประโยค - พระธรรมปิฎกถูกแปล ภาค 6 – หน้าที่ 15 ในใจได้. จิตได้ถึงความฟุ้งซ่านแล้ว ภิกษุเหล่านั้น ปรึกษาว่า "อาจารย์ของพวกเรา ปราถความเพียรเหลือเกิน พวกเราก็อดยิ้มทนาม" เมื่อคอยจับอยู่ เห็นก็ชิญาของพระ

ในบทนี้กล่าวถึงความฟุ้งซ่านในจิตใจของภิกษุ และการสนทนากับพระศาสดาเกี่ยวกับการทำสมาธิและผลกระทบที่เกี่ยวกับการสอนธรรมะ พระศาสดาตรัสว่า ภิกษุที่ทำอันตรายต้องรับรู้ความผิดนั้น ซึ่งแสดงถึงการรับผิดชอบในกา

ประโยค - พระธีมมาปฏิญาณแปล ภาค 6 - หน้าที่ 36 สังฆ์ตรั้ไว้ว่า "แม่ จงอัญเชิญพระผู้เป็นเจ้าให้ดี" แล้วได้ไปวิหาร แต่เช้าเทียว ฝายุตรีของเขาก็อัญเชิญถะแทะโดยเรียบร้อย ใน กายเธอมา ถึงว่า "อุบาสิกาใหญ่ไป

ในพระธีมมาปฏิญาณภาค 6 มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาทรงรู้ถึงอธิษฐานของอุบาสิกาใหญ่ที่ไปฟังธรรมและการอัญเชิญพระผู้เป็นเจ้า... พระศาสดาตรัสถึงปัญญาของบุคคลที่ขัดขวางคำสั่งของพระอริยบุคล ก่อให้เกิดผล

ประโยค - พระธรรมปฏูษีฉบับแปล ภาค 6 - หน้า 37 "บุคคลใดมีปัญญาโจด อาศัยภูมิขันถว้า ห้ามปรามพวกคนผู้กล่าวอ้างว่า 'จักฟังธรรมก็ดี,' ว่า 'จักถวายทานก็ดี,' เพราะกลัวแต่เสื้อสักกะของตน เชื่อว่าได้บำเพ็ญสั่ง

เนื้อหาในพระธรรมปฏูษีฉบับแปลภาค 6 เน้นถึงการมีปัญญาและการเข้าใจธรรมของพระพุทธเจ้า รวมทั้งการแสดงความเคารพต่อคำสอนของพระอริยบุคคล ผู้ที่เข้าใจและปฏิบัติตามจะสามารถหลุดพ้นจากความทุกข์ได้ นอกจากนี้ยังมีก

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิ์ถูกถามเปนภาค ๖ - หน้า ๙๕ บทพระคาถาว่า โสตมาปฏิตฺถิ ว่า เพราะพระราชา แม้ เสวยราชสมบัติในที่มิปานเท่านั้น ก็เป็นผู้ไม่พ้นจากรกรับเป็นต้น ได้เลย ส่วนพระโสตมาปเป็นผู้มีประตอบอั้นปิด

บทนี้เกี่ยวกับการถามและตอบเกี่ยวกับพระธรรมปิฎกฐิ์ภาค ๖ โดยเน้นการพูดคุยเกี่ยวกับพระโสตมาปและความเป็นอยู่ของพระราชาซึ่งไม่สามารถพ้นจากกรรมที่ทำไว้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการบรรลุอรยผลของชนหลายคนที่มีพระโส