สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 220 / 295

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 173 ๗. เรื่องพระโลห์ภายี่เฆะ [ ๑๒๔ ] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระโลหภายี่เฆะตรัสพระธรรมเท่านี้ว่า "อุปัปสุทธิย ปร

พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๕ เท้าความถึงการสวดมนต์และการกล่าวธรรมจากพระโลห์ภายี่เฆะในสังคม ซึ่งพระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการเลือกสูตรในการสวด โดยชี้ให้เห็นว่าการสวดมนต์อาจมีสิ่งอื่นที่เหมาะสมกว่าสำหรั

ประโยค - พระธรรมมหาทัศนฉบับแปล ภาค 5 - หน้าที่ 177 ในครั้งกระนั้น เป็นโลภทุย, มหาดเล็กโสมทัดในครั้งกระนั้น เป็นเราดาคคนนี้แหละ " จริงสร้างว่า " ภิกษุทั้งหลาย โลภทุยนี้ เมื่อคำอธิษฐานควรพูด ก็ไปพูดคุย

บทนี้กล่าวถึงแนวคิดความรู้ในพระธรรมมหาทัศน ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการประกอบด้วยธรรมในชีวิต สนับสนุนว่าคนที่ไม่มีการพัฒนาในด้านปัญญาจะไม่มีประโยชน์เมื่อแก่ตัว เมื่อเทียบกับโคที่โตขึ้นแต่ไม่สร้างป

ประโยค - พระสมุปปัตถะฉันทะฉันผลแปล ภาค ๕ หน้า 180 ชื่อโครงทุกชื่อของท่าน เรายืนยันแล้วอดรีอน เรากรอ้เสียแล้ว, จิตของเราถึงธรรมปราศจาก เครื่องปรุงแล้ว, เพราะเราบรรจุธรรมที่สั้นตันหา แล้ว." [ แก้ฮรรธ

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาจากพระสมุปปัตถะฉันทะฉันผล โดยเน้นการอธิบายพระสัพพัญญูญาณ และการเข้าถึงธรรมในลักษณะที่บริการนะอย่างลึกซึ้ง การแสดงหาช่างผู้ทำเรือนที่เป็นสัญลักษณ์ของการเข้าถึงความจริงที่เจือด้วยท

ประโยค - พระบรมปฐมปฎิรูปถา ปล ๖ - หน้าที่ 2 [ นายช่างทํางครุฑที่บํารุงยั่ ] มานพน้อยนั่น คิดว่า " พระราชกฤษฎีพระองค์นี้ จักผลาญ นายช่างให้บินหายอย่างไม่ต้องสงสัย คนผู้มีศิลปะเป็นผู้หามิได้, เมื่อเราย

ในข้อความนี้ นายช่างได้สนทนากับมานพเกี่ยวกับการทำงานที่ปราสาท สิ่งที่นายช่างเตรียมการให้เสร็จสิ้น และข้อกังวลเกี่ยวกับอนาคต เช่นเดียวกับการรับรู้คำสั่งและความต้องการที่มาจากพระราชา ข้อความยังกล่าวถึงค

ประโยค - พระสัมปักข์ถามภัททวิปัฏฐกถา ตอนที่ 4 ว่า ท่านเธอไม่มีพระโอษฐ์ เพราะฉะนั้น จึงทรงดำรัสว่า "ถาเราจัก ได้ดุรหรืออิทธิไชย, พระศากากจักทรงเหยียบแผ่นผ้านี้แล้วจิง ทรงถามเธอ เมื่อพระศากดาสตอบมา ตามึ

ในตอนที่ 4 ของภัททวิปัฏฐกถา พระสัมปักข์ถามพระศากาเกี่ยวกับความสำคัญของการกระทำในเหตุการณ์ที่ไม่ทรงเหยียบผ้า และมีการสนทนาเกี่ยวกับการไม่เข้าไปในสถานที่ที่มีประชาชน พระไรมีพระราชกุมารช่วยในการเก็บผ้าแล

ประโยค - พระอิฐมปูที่ถูกถามเปล่า ภาค 5 - หน้าที่ 10 ว่า "ในวิหารนี้ ภิกษุทั้งหมดสามารถอะไร ?" เมื่อพูดภิกษุ ตอบว่า "ได้ผ้าสามกู 3 ผืน," จึงวางงักจัน้ำไว้ ถึงวิหารที่ 4 ถามว่า "ในวิหารนี้ ภิกษุทั้งหมด

ในวิหารแห่งหนึ่ง ภิกษุรับคำถามเกี่ยวกับผ้า และพูดคุยเกี่ยวกับการบูชาที่เกิดขึ้น รวมถึงการจำทำพรรษา และข้อพิพาทระหว่างภิกษุหนุ่มเกี่ยวกับการแบ่งผ้า เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการร่วมมือและการช่ว

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปถูกถามแปล ภาค 6 - หน้าที่ 11 แก้กิญจุหนุ่ม 2 รูปปั้นแล้ว กล่าววา "ผ้ากัมพลผื่นนี้ จงเป็นผ้าหน้า ของเราผู้กล่าวธรรมมาถา" ดังนี้แล้ว ก็ถือเอาผ้ากัมพลมาคามมาก หลักไป พวกกิญจุหนุ่มเ

เนื้อหานี้เน้นบทสนทนาระหว่างพระสงฆ์เกี่ยวกับคำสอนและการแบ่งปันทรัพย์สินในอดีต โดยมีตัวอย่างเรื่องนาก 2 ตัวที่ไม่สามารถแบ่งปลากันได้ เนยย้ำถึงความสำคัญของการไม่สร้างความเดือดร้อนและความยุติธรรมในสังคม.

ประโยค - พระธรรมปิฎกถูกแปล ภาค 6 – หน้าที่ 15 ในใจได้. จิตได้ถึงความฟุ้งซ่านแล้ว ภิกษุเหล่านั้น ปรึกษาว่า "อาจารย์ของพวกเรา ปราถความเพียรเหลือเกิน พวกเราก็อดยิ้มทนาม" เมื่อคอยจับอยู่ เห็นก็ชิญาของพระ

ในบทนี้กล่าวถึงความฟุ้งซ่านในจิตใจของภิกษุ และการสนทนากับพระศาสดาเกี่ยวกับการทำสมาธิและผลกระทบที่เกี่ยวกับการสอนธรรมะ พระศาสดาตรัสว่า ภิกษุที่ทำอันตรายต้องรับรู้ความผิดนั้น ซึ่งแสดงถึงการรับผิดชอบในกา

ประโยค - พระธีมมาปฏิญาณแปล ภาค 6 - หน้าที่ 36 สังฆ์ตรั้ไว้ว่า "แม่ จงอัญเชิญพระผู้เป็นเจ้าให้ดี" แล้วได้ไปวิหาร แต่เช้าเทียว ฝายุตรีของเขาก็อัญเชิญถะแทะโดยเรียบร้อย ใน กายเธอมา ถึงว่า "อุบาสิกาใหญ่ไป

ในพระธีมมาปฏิญาณภาค 6 มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาทรงรู้ถึงอธิษฐานของอุบาสิกาใหญ่ที่ไปฟังธรรมและการอัญเชิญพระผู้เป็นเจ้า... พระศาสดาตรัสถึงปัญญาของบุคคลที่ขัดขวางคำสั่งของพระอริยบุคล ก่อให้เกิดผล

ประโยค - พระธรรมปฏูษีฉบับแปล ภาค 6 - หน้า 37 "บุคคลใดมีปัญญาโจด อาศัยภูมิขันถว้า ห้ามปรามพวกคนผู้กล่าวอ้างว่า 'จักฟังธรรมก็ดี,' ว่า 'จักถวายทานก็ดี,' เพราะกลัวแต่เสื้อสักกะของตน เชื่อว่าได้บำเพ็ญสั่ง

เนื้อหาในพระธรรมปฏูษีฉบับแปลภาค 6 เน้นถึงการมีปัญญาและการเข้าใจธรรมของพระพุทธเจ้า รวมทั้งการแสดงความเคารพต่อคำสอนของพระอริยบุคคล ผู้ที่เข้าใจและปฏิบัติตามจะสามารถหลุดพ้นจากความทุกข์ได้ นอกจากนี้ยังมีก

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิ์ถูกถามเปนภาค ๖ - หน้า ๙๕ บทพระคาถาว่า โสตมาปฏิตฺถิ ว่า เพราะพระราชา แม้ เสวยราชสมบัติในที่มิปานเท่านั้น ก็เป็นผู้ไม่พ้นจากรกรับเป็นต้น ได้เลย ส่วนพระโสตมาปเป็นผู้มีประตอบอั้นปิด

บทนี้เกี่ยวกับการถามและตอบเกี่ยวกับพระธรรมปิฎกฐิ์ภาค ๖ โดยเน้นการพูดคุยเกี่ยวกับพระโสตมาปและความเป็นอยู่ของพระราชาซึ่งไม่สามารถพ้นจากกรรมที่ทำไว้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการบรรลุอรยผลของชนหลายคนที่มีพระโส

ประโชค - พระอิทธปุณฺโณฤๅษีภา ภาค ๖ - หน้าที่ 109 [ พระปิ่นไทลภาภวาคะแสดงปฏิหาริย์ ] เมื่อพระมหาโมคคัลลานะ กล่าวอย่างนี้ว่า " ท่านจงเอาเอาเถิด ผู้มีอายุ " ท่านปิ่นไทลภาจะทาระก็เข้าคุตกานะ มีอฏิญาณเป็

เนื้อหาประกอบด้วยการแสดงปฏิหาริย์โดยพระปิ่นไทลภาภวาคะ ซึ่งเมื่อพระมหาโมคคลานะขอให้แสดงปาฏิหาริย์ พระปิ่นไทลภาก็ทำให้หินใหญ่ตกลงจากฟ้า ทำให้ชาวเมืองหวาดกลัวและกลัวว่าหินจะตกทับ จากนั้นเขาลงมาจากอากาศพร

ประโยค - พระรัชม์ที่ถูกฉบับ แปล ภาค ๖ - หน้าที่ 113 วันเพ็ญเดือน ๕ จักท่า พระราชา. พระองค์จักทรงทำที่ไหน ? พระเจ้าขา. พระศาสดา. อาตมภาพก็ภักดีเมืองสวัตถีกา มหาพิศด. มีคำถามสดเข้ามาว่า "ทำไมぺพระศาสดัง

ในวันเพ็ญเดือนห้า พระราชาถามพระศาสดาเกี่ยวกับสถานที่ทำบูชา พระศาสดาได้อธิบายว่าที่นั่นเป็นสถานที่ทำบาปและมีความสำคัญต่อพระพุทธเจ้า พวกเขาได้ยินพระศาสดาและติดตามไปยังเมืองสวัตถี ขณะเดียวกันมหาชนก็มีควา

ประโยค - พระธัมมะทัดถูกจะแปลภาค ๑ หน้าที่ 155 (เพราะพระโอวาทที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๒ พระองค์นั้น ทรงประ- ทานในวันหนึ่งเท่านั้น พอไปปีได้หนึ่ง ๆ); พระก็สวดปสาทน ได้รง กระทำอารมคุณ ๖ เดือน, เพราะพระโอว

ในบทนี้ได้กล่าวถึงพระโอวาทที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทาน ซึ่งเป็นคำสอนที่สืบทอดมาอย่างต่อเนื่องถึงความสำคัญของการไม่ทำบาป ความงดงาม และการทำจิตใจให้บริสุทธิ์ นอกจากนี้ยังมีการเน้นย้ำถึงความอดทนและควา

ประโยค - พระบิดามีพฤติฤดูฤดูฤดูฤดู - หน้าที่ 163 6. เรื่องอุโรทิตย์ชื่ออัครทิตย์ * ( ๕๔๓ ) [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา ( เมื่อประทับอยู่ในพระเชตุวัน ) ประทับนั่งบน กองทราย ทรงปรารถนาอุโรทิตย์ของพระเ

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับอุโรทิตย์และอัครทิตย์ในพระพุทธศาสนา โดยเสนอให้เห็นถึงบทบาทของอัครทิตย์ในฐานะที่ปรึกษาของพระราชาและการบวชในพระพุทธศาสนา รวมถึงการแสดงความเคารพระหว่างกันในระบบราชการ.

ประโยค - พระธัมม์ปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๖๙ พระเณร: พระผู้มีพระภาคนั้น เป็นพระศาสดา, ข้าพเจ้าเป็น สาวกของพระผู้มีพระภาคนี้ [ พฤกษ์ชมเชยพระศาสดา ] พระศาสดาประทับนั่งบนอาสนะแล้ว, หมู่อภิปรายคอง อัญช

เนื้อหาพูดถึงบทสนทนาระหว่างพระศาสดากับสาวกเกี่ยวกับความสำคัญของที่พึ่งในพระพุทธศาสนา เช่น พระพุทธ, พระธรรม, พระสงฆ์ และความสามารถในการขจัดทุกข์ โดยพระศาสดาได้สอนให้สาวกมองหาที่พึ่งในธรรมชาติ และชี้ให้

ประโยค - พระบิณฑบาตฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 197 อัศยมนุษย์คนหนึ่ง รับสั่งให้คนจัดแจงข้าวจะดูเป็นต้นให้แล้ว." พระศาสดาเสด็จกลับบัประทับอยู่แล้วเทียว ตรัสถามว่า "ภิญญ์ ทั้งหลาย พากเธอพูดอะไรบ? " ทรงศับ

พระศาสดาได้ตรัสถึงความหวังว่าเป็นโรคที่ทำให้ผู้คนทุกข์ทรมานมากกว่ารูปแบบอื่น ๆ โดยได้เปรียบเทียบว่าสิ่งนี้ต้องการการรักษาตลอดไป เขากล่าวถึงความสำคัญของความรู้และความเข้าใจต่อธรรมแล้วสอนให้คนบรรลุถึงพร

प्रโพค - พระธรรมปฐมที่ฤๅษีแปลภาค ๖ - หน้าที่ 199 6. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ * [๑๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาพระจ้า ปเสนทิโกศจ ครับพระธรรมเทศนานี้ยาวว่า "อาเรุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนพระราชาเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากการบริโภคอาหารมากเกินไป ขณะที่พระราชาทรงสัมผัสว่าตนเองยังไม่อิ่มหรือยังไม่บรรเทาความเมาจากการกิน พระศาสดาจึงเตือนให้รู้ว่าความทุกข์นี้เกิดจ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔ ๓. เรื่องพระศิลเสฏะ * [๑๒๖๓] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในเมืองไพศาล ทรงปรารภกิจกุญ รูปใดรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า " ปิวาวรัจ "

บทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาตรัสเรื่องที่จะปรินิพพาน โดยเฉพาะเมื่อภิกษุศิลเสฏะมีความคิดที่จะเข้าถึงพระอรหันต์ในช่วงเวลานั้น ก่อนการปรินิพพานของพระศาสดา ภิกษุศิลเสฏะมีอธิษฐานที่จะ

ประโยค - พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 210 ให้เกิดทุกข์เสมอไป เหมือนความอยู่ร่วมด้วย คัจฉุ, ปราศจากความร่วมกันเป็นสุข เหมือน สมาคมแห่งญาติ (เพราะฉะนั้นแล้ว) ท่าน ทั้งหลาย จงบาปผู้ที่เป็นปราณ

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันและการทำวิปัสสนาเพื่อขจัดทุกข์ โดยยกตัวอย่างการได้พบกับพระอรหบุคคลและการร่วมทำกรรมกับพาล ซึ่งจะช่วยให้ได้ประโยชน์ในการปฏิบัติธรรม การทำวัตรและการมีวินัยจึงม