สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 220 / 290

ประโชค - พระอิทธปุณฺโณฤๅษีภา ภาค ๖ - หน้าที่ 109 [ พระปิ่นไทลภาภวาคะแสดงปฏิหาริย์ ] เมื่อพระมหาโมคคัลลานะ กล่าวอย่างนี้ว่า " ท่านจงเอาเอาเถิด ผู้มีอายุ " ท่านปิ่นไทลภาจะทาระก็เข้าคุตกานะ มีอฏิญาณเป็

เนื้อหาประกอบด้วยการแสดงปฏิหาริย์โดยพระปิ่นไทลภาภวาคะ ซึ่งเมื่อพระมหาโมคคลานะขอให้แสดงปาฏิหาริย์ พระปิ่นไทลภาก็ทำให้หินใหญ่ตกลงจากฟ้า ทำให้ชาวเมืองหวาดกลัวและกลัวว่าหินจะตกทับ จากนั้นเขาลงมาจากอากาศพร

ประโยค - พระรัชม์ที่ถูกฉบับ แปล ภาค ๖ - หน้าที่ 113 วันเพ็ญเดือน ๕ จักท่า พระราชา. พระองค์จักทรงทำที่ไหน ? พระเจ้าขา. พระศาสดา. อาตมภาพก็ภักดีเมืองสวัตถีกา มหาพิศด. มีคำถามสดเข้ามาว่า "ทำไมぺพระศาสดัง

ในวันเพ็ญเดือนห้า พระราชาถามพระศาสดาเกี่ยวกับสถานที่ทำบูชา พระศาสดาได้อธิบายว่าที่นั่นเป็นสถานที่ทำบาปและมีความสำคัญต่อพระพุทธเจ้า พวกเขาได้ยินพระศาสดาและติดตามไปยังเมืองสวัตถี ขณะเดียวกันมหาชนก็มีควา

ประโยค - พระธัมมะทัดถูกจะแปลภาค ๑ หน้าที่ 155 (เพราะพระโอวาทที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๒ พระองค์นั้น ทรงประ- ทานในวันหนึ่งเท่านั้น พอไปปีได้หนึ่ง ๆ); พระก็สวดปสาทน ได้รง กระทำอารมคุณ ๖ เดือน, เพราะพระโอว

ในบทนี้ได้กล่าวถึงพระโอวาทที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทาน ซึ่งเป็นคำสอนที่สืบทอดมาอย่างต่อเนื่องถึงความสำคัญของการไม่ทำบาป ความงดงาม และการทำจิตใจให้บริสุทธิ์ นอกจากนี้ยังมีการเน้นย้ำถึงความอดทนและควา

ประโยค - พระบิดามีพฤติฤดูฤดูฤดูฤดู - หน้าที่ 163 6. เรื่องอุโรทิตย์ชื่ออัครทิตย์ * ( ๕๔๓ ) [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา ( เมื่อประทับอยู่ในพระเชตุวัน ) ประทับนั่งบน กองทราย ทรงปรารถนาอุโรทิตย์ของพระเ

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับอุโรทิตย์และอัครทิตย์ในพระพุทธศาสนา โดยเสนอให้เห็นถึงบทบาทของอัครทิตย์ในฐานะที่ปรึกษาของพระราชาและการบวชในพระพุทธศาสนา รวมถึงการแสดงความเคารพระหว่างกันในระบบราชการ.

ประโยค - พระธัมม์ปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๖๙ พระเณร: พระผู้มีพระภาคนั้น เป็นพระศาสดา, ข้าพเจ้าเป็น สาวกของพระผู้มีพระภาคนี้ [ พฤกษ์ชมเชยพระศาสดา ] พระศาสดาประทับนั่งบนอาสนะแล้ว, หมู่อภิปรายคอง อัญช

เนื้อหาพูดถึงบทสนทนาระหว่างพระศาสดากับสาวกเกี่ยวกับความสำคัญของที่พึ่งในพระพุทธศาสนา เช่น พระพุทธ, พระธรรม, พระสงฆ์ และความสามารถในการขจัดทุกข์ โดยพระศาสดาได้สอนให้สาวกมองหาที่พึ่งในธรรมชาติ และชี้ให้

ประโยค - พระบิณฑบาตฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 197 อัศยมนุษย์คนหนึ่ง รับสั่งให้คนจัดแจงข้าวจะดูเป็นต้นให้แล้ว." พระศาสดาเสด็จกลับบัประทับอยู่แล้วเทียว ตรัสถามว่า "ภิญญ์ ทั้งหลาย พากเธอพูดอะไรบ? " ทรงศับ

พระศาสดาได้ตรัสถึงความหวังว่าเป็นโรคที่ทำให้ผู้คนทุกข์ทรมานมากกว่ารูปแบบอื่น ๆ โดยได้เปรียบเทียบว่าสิ่งนี้ต้องการการรักษาตลอดไป เขากล่าวถึงความสำคัญของความรู้และความเข้าใจต่อธรรมแล้วสอนให้คนบรรลุถึงพร

प्रโพค - พระธรรมปฐมที่ฤๅษีแปลภาค ๖ - หน้าที่ 199 6. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ * [๑๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาพระจ้า ปเสนทิโกศจ ครับพระธรรมเทศนานี้ยาวว่า "อาเรุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนพระราชาเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากการบริโภคอาหารมากเกินไป ขณะที่พระราชาทรงสัมผัสว่าตนเองยังไม่อิ่มหรือยังไม่บรรเทาความเมาจากการกิน พระศาสดาจึงเตือนให้รู้ว่าความทุกข์นี้เกิดจ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔ ๓. เรื่องพระศิลเสฏะ * [๑๒๖๓] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในเมืองไพศาล ทรงปรารภกิจกุญ รูปใดรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า " ปิวาวรัจ "

บทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาตรัสเรื่องที่จะปรินิพพาน โดยเฉพาะเมื่อภิกษุศิลเสฏะมีความคิดที่จะเข้าถึงพระอรหันต์ในช่วงเวลานั้น ก่อนการปรินิพพานของพระศาสดา ภิกษุศิลเสฏะมีอธิษฐานที่จะ

ประโยค - พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 210 ให้เกิดทุกข์เสมอไป เหมือนความอยู่ร่วมด้วย คัจฉุ, ปราศจากความร่วมกันเป็นสุข เหมือน สมาคมแห่งญาติ (เพราะฉะนั้นแล้ว) ท่าน ทั้งหลาย จงบาปผู้ที่เป็นปราณ

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันและการทำวิปัสสนาเพื่อขจัดทุกข์ โดยยกตัวอย่างการได้พบกับพระอรหบุคคลและการร่วมทำกรรมกับพาล ซึ่งจะช่วยให้ได้ประโยชน์ในการปฏิบัติธรรม การทำวัตรและการมีวินัยจึงม

ประโยค - พระธรรมปาฎิฉลูภาค ๖ - หน้า 220 ผู้เดียว ก็ชื่อว่าความเป็นไปแห่งศพ ยังอยู่เพียงใจ, ความตาย ก็ย่อมมีแก่วรสัตว์เทวเพียงนั้นเหมือนกัน; แม้สังขารอันหนึ่ง ที่ชื่อว่า เที่ยง ย่อมไม่มี เพราะเหตุนี้ ท

เนื้อหานี้สอนให้พิจารณาความเป็นธรรมของชีวิต โดยไม่ต้องเศร้าโศกต่อการตาย เพราะพระธรรมระบุว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมชาติ ทุกสรรพสิ่งย่อมต้องถูกทำลาย และเราควรระลึกว่าเป็นเพียงการกลับไปยังสิ่งที่เป็นอยู่แ

ประโยค - พระธรรมปทุฐิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๒๑ งานแล้วออกอาหาร เที่ยวร้องไห้อยู่เช้าถึงค่ำ ไม่ทำความโศก ด้วย อำนาจมานุสติสมาธิ วินา ประทานอาหาร และอภิฐาน ( ตั้งใจว่า ) การงาน เพราะฉะนั้น ท่านอย่าอำ่า

บทเรียนนี้สอนว่า ความโศกและภัยเกิดจากความรักและความผูกพันกับบุคคลที่เรารัก การจะหลุดพ้นจากความเศร้าโศกนั้น ต้องปลดเปลื้องจากความรักอย่างถูกวิธี พระคาถาแสดงให้เห็นว่า ความโศกดีและภัยดีนั้นมีรากฐานจากคว

ประโยค - พระ thr มฟทูฤนกแปลภาค 6 - หน้าที่ 225 4. เรื่องเจ้าลิฉจิว * (๒๖๒) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงสถิตเมืองสวรรค ประทับอยู่ ณ ถูฎกาลา ทรงปรารถนาพวกเจ้าลิฉจิว ตรีสวัธรรมเท่านี้ว่า " รติยา

เรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าลิฉจิวที่แต่งกายต่างกันออกจากพระนครเมื่อมีการจัดมหรสพ พระศาสดาประทับอยู่ที่เมืองสวรรคทรงปรารถนาพวกเจ้าลิฉจิวและสั่งให้พวกเขาสังเกตดูเทวดาชั้นดาวดึงส์ โดยมีการวิวาทเกิดขึ้นจากการพ

ประโยค - พระถัมภ์ทัศนะถูกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 234 ของเราแม่นั้น ไม่ถึงที่สุดเสียแล้ว." พระฤานมันนั้น ทำการอาหาหาร นอนบนเตียงน้อยแล้ว. [ พระศาสดาเดินไปตรัสถามว่าท่านอะไร ] ลำดับนั้น พระศาสดา

บทสนทนาในหน้าที่ 234 นี้เป็นการสื่อสารระหว่างพระศาสดากับพระถัมภ์ซึ่งตั้งแต่การเสด็จมาของพระศาสดา พระถัมภ์ได้รับคำสั่งให้มานั่งด้วยกัน พระศาสดาถามถึงความโศกที่เกิดขึ้นและสาเหตุที่ทำให้เกิดความรู้สึกนี้

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐูกถา แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 236 ๗. เรื่องเด็ก ๕๐๐ คน * [๑๒๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระอุโบสถวัดพระธรรมกายว่า "สัจจะสูสมฺสมฺปูรณ" เป็นต้น. [พระศาสดาเสด็จขึ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ประทับในพระอุโบสถวัดพระธรรมกายและทรงเสด็จเข้าไปพบเด็ก ๕๐๐ คนที่ถือกระเช้าขนมออกจากเมือง เด็กเหล่านั้นถวายบังคม แต่ไม่ได้กล่าวคำใด พระศาสดาตรัสถามถึงขนมที่เด็กถือมา เป็นตัวอย่างการสอ

ประโยค - พระธัมม์ภิภูถูกฉกฉวยแปล ภาค 6 - หน้า 251 พระศาสดา. ถ้เธอ know ใหม่ว่า 'โรคนี้อาจมฤตกันอะไรของเธอ จึงเกิดขึ้น?' พระนางโรหิณี. หมอฉันไม่ทราบ พระเจ้าข่า. พระศาสดา. โรคนี้อาจความโกรธของเธอ จึงเกิ

เนื้อหาในหน้านี้มีบทสนทนาระหว่างพระศาสดาและพระนางโรหิณีเกี่ยวกับการเกิดโรคที่เกิดจากความโกรธ และการเล่าถึงอดีตที่พระอัญมเหสีของพระเจ้าทรานสีเคยทำให้เกิดความเจ็บปวดจากภาระต่างๆ ผ่านนิทานในอดีต พระศาสดา

ประกอบ - พระธรรมปัฏฎกฎฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 259 สุขุมเศรษฐี. ถ้าเช่นนั้น แกล้งรับโลไปเกิด. เขารับโลตัวทรงกำลังและไก่แล้ว พูดคุธภรรยา ว่า "นางผู้ เจริญ ชาวนครเล่นบัญชรกับฉัน ฉันต้องไปทำการรับร้าง เ

ในเชิงเรื่องราวนี้ เราจะเห็นถึงการสนทนาระหว่างสุขุมเศรษฐีกับภรรยาเกี่ยวกับการนำโลและไก่ไปเกิด และแนวคิดของพระสาริบุตรเถรที่ต้องการทำความสงเคราะห์แก่ผู้ที่เขาพบอย่างนายปูนทะ การใช้ความสามารถในการทำดีแล

ประโยค - พระธรรมปทุมจุณีแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 261 ปรกถนา ว่า "ดินถึงเป็นผู้มีส่วนแห่งธรรมที่พระผู้เป็นเจ้าเห็นแล้ว นั่นแหละ" พระเถร กล่าวว่า "จงสำเร็จอย่างนั้นเถิด" ยิ้มอยู่นั่นแหละ ทำอนโมนาแล้ว ได้งบ

บทเรียนจากพระธรรมปทุมจุณีในหน้าที่ 261 สอนให้เรามีจิตที่ผ่องใสและทำความดี โดยใช้การถวายอัญชฎและการทำบุญเพื่อให้เกิดผลดีในชีวิต อีกทั้งยังสะท้อนถึงความสำคัญของการกระทำที่ดีและการมีส่วนร่วมในธรรมชาติ คำ

ประโยค - พระธัมม์โพธิ์ฉบับแปล ภาค 6 -หน้า 267 ทุกอย่างในโรงครัวใหญ่ว่ายังว่า " พวกท่านจงต้มข้าวมาตั้งนี้" ง ครั้งนั้น สามีของนาง คิดว่า " พรุ่งนี้เป็นวันหุบปากรา ยืนตรงหน้าต่างๆ ป้ายหน้าบางโรงครัวใหญ๋

ในเนื้อหานี้เล่าถึงเหตุการณ์ในโรงครัวใหญ่ ที่มีบทสนทนาระหว่างตัวละครหลายตัว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความคิดและจิตใจของพวกเขา โดยเศรษฐีบุตรสอบถามเกี่ยวกับการทำอาหารและการดำเนินชีวิตของนางสิริมา และการปฏิบัติ

ประโยค - พระธรรมปิฎกภาณีแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 273 แล้ว ไม่มี แต่ในกลของพระพุทธเจ้าทรงพระนามกัสสป ดีนะ ได้เป็นทาสของคนอื่น นายของจีฉันนั้น ครุเกษหยาบคายเหลือเกิน ยอมอาไม๊บ้าง ท่อนฟันบ้าง ที่ตามลำคอได้ ศ

เนื้อหานี้แสดงถึงการสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากัสสปและเทพดาเกี่ยวกับการรักษาความโกรธและการถวายทานเล็กน้อย เช่น ผลมะพลับและฟักทอง โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำความดีและการมีจิตใจที่ดีงาม เพื่อที่จะได้รับผลบ

ประโยค - พระธรรมปติัฏฐถูกแปล ภาค ๖ หน้า 280 แสดงธรรมให้เหมาะแก่กษณะนั้น จึงตรัสธรรชุดนี้ โดยนัยเป็นต้น ว่า :- " ชีวิตนี้น้อยหนออ, สัตว์ย่อมตายหย่อนแม้กว่า ๑๐๐ ปี, แม้ฆาผู้ใดเป็นอยู่กินไป, ผู้นั้นย่อ

ในธรรมเทศนานี้ พระธรรมปติัฏฐแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจความสั้นของชีวิตและการไม่ยึดติดกับวัตถุ นอกจากนี้ยังสอนให้มุ่งไปสู่นิพพาน โดยยกตัวอย่างการมีชีวิตที่ไม่ประมาทเพื่อไปสู่ความสงบสุขอย่างแท้