สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 221 / 290

ประโยค - พระอุปรฺภ์ฤกษ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 286 ทำด้วยรำแล้ว ได้เสด็จไปวารี. ภูมู้หลายหลาย สนุกกันในโรงธรรมว่า "ผู้อยู่อาศัยหลาย กรรมที่ทำได้มากอันพระสัมพุทธเจ้า ทรงทำกิจ ด้วยขนม ปีที่ผ่านมาเพิ่งซ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการเสด็จมาของพระศาสดาในที่ประชุม และการอภิปรายเกี่ยวกับชื่อดังต่างๆ ในการสนทนา พระศาสดาถามภูมู้ทั้งหลายว่าให้สอบถามเรื่องใด ทั้งนี้มีการกล่าวถึงอดีตของพระโพธิสัตว์และบทสนทนาที่เกิดข

ประโยค - พระธัมปัตถิกาๅเปล่า ภาค ๑๓ - หน้า ๔ เขาก็ได้ทำเครื่องระดับเห็นปานนั้นแล. ลำดับนั้น อาจารย์ของเขามาเห็นเครื่องระดับแล้ว คำว่า "ชายผู้เดินไปในที่ใดที่หนึ่ง เป็นผู้สามารถถือศีลได้" จึงได้หรือผู้

ในพระธัมปัตถิกา ภาค ๑๓ พูดถึงการที่ลูกๆ มีความตั้งใจที่จะถวายทานให้กับบิดาที่แก่และไม่ทำศรัทธาอะไรเลย โดยมีการพูดคุยกันเพื่อทำบุญและนิมนต์พระสงฆ์เข้ามา แสดงถึงศรัทธาของลูกๆ ที่ปรารถนาจะทำบุญให้บิดาและ

สองบทว่า โส ภี โกริ แว่วว่า ท่านนั้น จงหาที่พึ่งอุศล แก่นธรรมบุคคลเมื่ออธิษฐานในสมุทร ทำที่พึ่งกล่าวคือเถ้า (แต่คน) นะนั้น และท่านเมื่อนำ ก็จิรพยายาม คืองปราศจากความ เพียร์เร็ว ๆ จงเป็นบฏิทิต ด้วยการท

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการทำศีลและการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการสร้างที่พึ่งอุศลแก่ตัวเอง และเผยแพร่คุณค่าของความดีกับชุมชน การทำศีลในพระพุทธศาสนานั้นเป็นการเตรียมตัวก่อนพบความตาย รวมถึงการฝ

ประโยค - พระอธิการปัณณทากาแปล ภาค ๑๑ หน้า ที่ 18 ฝ่ายพระเถระนั้น รับนิมนต์ของพวกมนุษย์นั้นแล้ว. [พระเถระ ไม่สามารถแสดงธรรมได้] เมื่อพวกมนุษย์นั้นมานเวลาอำธรรมแล้ว กล่าว่า "ท่าน ขอรับ ขอท่านจงกล่าวธรร

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการที่พระเถระได้รับนิมนต์จากมนุษย์เพื่อแสดงธรรม แต่ไม่สามารถแสดงได้ในเวลานั้น แม้หลังจากการนิมนต์หลายต่อหลายครั้ง พระเถระก็ยังไม่เห็นนบธรรม จนกระทั่งในช่วงเวลาใกล้วรุทธิ์ ปรากฏว่ามี

ประโคม - พระธรรมปิฎกภควโต แปล ภาค ๑. หน้า ที่ 24 นิยมน้ำ ๒ สตรีนั้น หมดที่พึ่ง เที่ยวไป ยอมถึงความลำบาก มาก เพราะเหตุนี้ พระศาสดา จึงตรัสวามประพฤติชั่วของสตรี นั้นว่า "เป็นมลทิน." ว่า ทกโท แปลว่า ของผ

ในพระธรรมปิฎกภควโต แสดงให้เห็นถึงความตรกะและมลทิน เช่น สตรีที่มีนิยมน้ำ และการให้ที่มีเจตนาผิด ปรากฏว่ามลทินมีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า อวิชชาเป็นมลทินที่ไม่มีมากที่สุดและอาจทำให้คนหลงผิดได้ การมีปัญญาไม

ประโยค – พระสังฆปริยัติฤกษ์แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 26 ๓. เรื่องภิกษุชื่ออุสุภสารี[*๒๘๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจ้านนทรทรงรับสั่ง- วิหาริก ของพระสารีบุตรเถระ ชื่ออุสุภสารี จึงตรั

เนื้อหาเกี่ยวกับพระศาสดาในวิหาริกของพระสารีบุตรเถระเกี่ยวกับภิกษุอุสุภสารีและการโต้ตอบกับพระจูฬาสารีที่มายืนยันการทำชฏฐรรม ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการมีความละอายในศาสนาและการปฏิบัติตามอนุศาสนากรรม เพ

ประโคตร - พระเก็บปฏิทินฉบับแฟ้ม ภาค ๑ หน้า 27 ผู้คะนอง ผู้คร่ำครวญ เป็นอยู่ง่าย ส่วนบุคคล ผู้มีความละอาย ผู้แสวงหาความอุดมสมบูรณ์เป็น นิทาย ไม่นาหาย ไม่นอง มีมือสะสมมดค เห็นอยู่ เป็นอยู่ยาก." [แก้

บทความนี้อธิบายคำว่า กากสุรนา ซึ่งเป็นคำที่มีความสำคัญในทางพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการรับรู้และการตอบสนองของมนุษย์ต่อสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน สะท้อนความรู้สึกของความละอายในสังคม รวมทั้งว

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปกฎแปลง ภาค ๑ หน้า 32 นี่คือ (ชื่อว่า) ย่อมขุดซึ่งรากงามของตนในโลก นี่ที่เดียว บุรุษผู้เจริญ ท่านจงทราบอย่างนี้ ว่า "บุคคลผู้มีมรรคธรรมทั้งหลาย ย่อมเป็นผู้ ไม่สำรวมแล้ว" ความโลกแล

การศึกษาความหมายของการดำเนินชีวิตตามหลักธรรม ในประโยคที่กล่าวถึงความสำรวมและการเคารพผู้อื่น แม้ว่าความโลกและธรรมจะมีข้อแตกต่าง บทเรียนนี้มีเนื้อหาที่ให้ความสำคัญกับการรักษาผลประโยชน์ของผู้อื่น และการจ

ประโคตร-พระจ๊ะแป้บแปล ปีที่ ๑ หน้า 41 พระศาสดา. ถูกแล้ว อานนท์. อานนท์ เพราะเหตุไร ? พระเจ้าบ้า. พระศาสดา. อานนท์ ว่า “พุทธโม” ดีดี ”ธมฺโม” ดีดี ‘สุขโม’ ดีดี อันสัตว์เหล่านี้ไม่เคยตื่นบแล้ว ในแส

พระศาสดาได้ตรัสกับอานนท์เกี่ยวกับความไม่สามารถของสัตว์ในการฟังธรรม เนื่องจากตัณหาที่มีอยู่และความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง อธิบายถึงความสำคัญของการหลีกเลี่ยงอารมณ์ร้ายเช่นราคะ โทสะ และโมหะ ที่เป็นอุปสรรคต่อ

ประโยค - พระบรมไตรปิฎกฉบับแปลภาค ๑ หน้า 43 ๑. เรื่องเมนทกเศรษฐี* [๑๕๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระบรมศาสดา เมื่อทอดอาลัยกับทิยนครประทับอยู่ในหอศักดิ์วัน ทรงปราบเมนทกเศรษฐี ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "สุขสัจ" วชุ

เรื่องราวในพระบรมไตรปิฎกได้บรรยายถึงพระบรมศาสดาที่ประทับอยู่ในหอศักดิ์วัน ทรงปราบเมนทกเศรษฐีและตรัสพระธรรมเทศนาที่ชื่อว่า "สุขสัจ" โดยเมนทกเศรษฐีมีรายชื่อโคของตนที่มีค่ามากมาย เช่น ทองคำประมาณเท่าช้าง

ประโยค - พระอุโบสถ-พระอิฐมปฏิรูปถามแปลฉบับ ๑ หน้า ๗๖ ๕. [เรื่องอภิญญาญ]* [๘๕๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชวนา ทรงปรารถภิญญามากรูป ศรัสพระธรรมเทศนาว่า “น อุกกฏกุฏุมดต” เป็น

พระอุโบสถเป็นส่วนสำคัญในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระศาสดาได้กล่าวถึงอภิญญาและการเข้าใจในธรรม โดยเน้นว่าภิญญาอาจเป็นอุปสรรคต่อการได้รับลาภสักการะ จึงตรัสว่าไม่ควรถือว่าเป็นคนดีหากพูดเพียงเล็กน้อย โดยมีการเข้าร

ประโคม - พระเมรุมาปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑๗ - หน้าที่ 86 ๖. เรื่องพระนามชื่ออธิษฐาน** [๒๐๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเกณฑ์ทรงปรารถนาเบิกชื่ออธิษฐานคนหนึ่ง ครัสพระธรรมเทน่านิวา "น เ

บทความนี้บรรยายถึงพระนามอธิษฐานที่พระศาสดาตรัสถามพระสาวกเกี่ยวกับชื่อของพวกเขา เพื่อแสดงถึงความสำคัญของชื่อและการตั้งใจในการปฏิบัติธรรม โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับกรุงสาวดีและพระพุทธเจ้าเป็นปุราณุ การพิจารณ

傳譯如下: ประโคม - พระมีกัปปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 89 ของพระอนาคามิไม่ควร, และยังไม่ถึงความสิ้นสะสา doesn't giveความ คิดเกิดขึ้นว่า 'เราถึงสุขแล้ว' ได้วาระพระคาถาว่า:- "ภิญญ ภิกษุยังไม่ถึงอาสวักขยะ อย่

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระอนาคามิและความสำคัญของสมาธิ โดยเฉพาะการมีความวางใจและความสงบในจิตใจ พระอนาคามิไม่ควรให้ความคิดใด ๆ ที่แสดงถึงความสุขในขณะที่ยังไม่ถึงจุดหมายที่แท้จริง คำสอนเหล่านี้เตือนให้เราตระห

ประโคม - พระอิฐมปฏิสะชื่อที่แปลภาค ๑ หน้า 97 [[แก้รอร]] บรรดาบเหล่านั้น หลายๆ ว่า สุพเหน สุขา รา เป็นต้น ความว่า เมื่อใดบัณฑิตย้อนเห็นด้วยวิธีสกปัญญาว่า "บันี่งทั้งหมดที่เกิดขึ้นแล้วในวาทมีมาภเป็นต้น

บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์และนำเสนอพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความไม่เที่ยงและสังสารทุกข์ในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างพระคาถาที่ว่าด้วยความหน่าย เรื่องราวต่างๆ ของภิกษุ ๕๐๐ รูป และการเข้าถึงพระอรหัตผล รวมถึ

ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กรรมเห็นปลนนี้ อันเราไม่เคยทำ, การที่รายจวัดของตนให้สิญไปสมาคร"

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ

ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารภพระอัญ นามว่า โปฐิละ คำสอนธรรมเทวนิยมว่า "โยคา เว" เป็นต

พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ

ประโยค - พระบรมปัชญัติฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 121 ๑. เรื่องสัทธรรมิวิธีการของพระสาริษฐ์ตร* [๒๐๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจวัน ทรงปรารถนาสิ่ง- วิหารของพระสาริษฐ์ตร สติพระธร

ในบทนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ทรงปรารถนาสิ่งจากพระสาริษฐ์ตร โดยเริ่มจากการพูดถึงผู้ช่างทองที่มีบุญเข้ามาเกี่ยวข้องกับพระเจวัน และความพยายามของเขาในการบ่มเพาะจิตเพื่อให้สำเร็จในธรรมะ โดยมีการสนทนาและการสอน

ประโยค - พระธรรมปิฎกุลาแปล ภาค ๓ - หน้า 130 ๖. เรื่องนางกิสโกดมิ *[๒๒]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภนางกิสโก-โคดมุ ใครพระธรรมเทวนิวว่า "ดำ ปุตตปุตตุมุคตุ" เป็นต้น.

พระศาสดาได้แสดงธรรมเกี่ยวกับความตายและนิรันดร์ โดยยกตัวอย่างเกี่ยวกับนางกิสโกดมิ หลังจากที่ได้ใช้ภาษาพูดเพื่อชี้ให้เห็นว่าความตายเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตต้องเผชิญ. ท่านตรัสว่า ความตายเป็นธรรมชาติที่ไม่มีข้

ประโยค - พระจัมปาทิฏฐุถกจะแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 141 เมื่อพระศาสดาเสด็จขึ้นจากเรือเหยียบฝั่งแม่น้ำท่านั้น มหามงดงเด่นยังฝนโบกสรงพรหมท่านให้ตกแล้ว ในที่ทุก ๆ แห่ง น้ำประมาณเพียงเขา เพียงสะเอวนเป็นต้น ไหลน

ในขณะที่พระศาสดาเสด็จขึ้นจากเรือที่แม่น้ำ กทำให้ภูมิภาคสะอาดและคนต่างวิงวอนให้พระองค์ประทับในเมืองไพศาล และถวายบูชาในโอกาสต่าง ๆ โดยมีเทวาและฤทธิ์ที่มาช่วยเหลือ ขณะเดียวกัน พระศาสดาได้ตรัสเรียกพระอานน

ประโยค - พระจ้มปทุมถูกชำแปลภาค ๓ - หน้าที่ 143 สัตว์แปลปมันสีฟันแล้ว พระศาดา ทรงแสดงตรณสูตรนั้นเหมือนกัน ตลอด ๓ วัน คือ แม้ในวันรุ่งขึ้น แม้ในวันรุ่งขึ้น (ก็รักแสดง) อย่างนั้น ทรงทราบ ความที่ทั้งปวงสง

ในพระจ้มปทุมนี้ พระศาดาทรงแสดงตรณสูตรตลอด ๓ วัน ขณะที่เจ้าจินดาได้ทำการบูชาอย่างมากมาย แม้ในหมู่เทพและนาคทั้งหลาย ต่างก็เกิดความสงสัยและทำการบูชาพระศาดาอย่างจริงจัง นอกจากนี้ยังมีการสร้างบัลลังก์ด้วยท