สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 221 / 295

ประโยค - พระธรรมปาฎิฉลูภาค ๖ - หน้า 220 ผู้เดียว ก็ชื่อว่าความเป็นไปแห่งศพ ยังอยู่เพียงใจ, ความตาย ก็ย่อมมีแก่วรสัตว์เทวเพียงนั้นเหมือนกัน; แม้สังขารอันหนึ่ง ที่ชื่อว่า เที่ยง ย่อมไม่มี เพราะเหตุนี้ ท

เนื้อหานี้สอนให้พิจารณาความเป็นธรรมของชีวิต โดยไม่ต้องเศร้าโศกต่อการตาย เพราะพระธรรมระบุว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมชาติ ทุกสรรพสิ่งย่อมต้องถูกทำลาย และเราควรระลึกว่าเป็นเพียงการกลับไปยังสิ่งที่เป็นอยู่แ

ประโยค - พระธรรมปทุฐิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๒๑ งานแล้วออกอาหาร เที่ยวร้องไห้อยู่เช้าถึงค่ำ ไม่ทำความโศก ด้วย อำนาจมานุสติสมาธิ วินา ประทานอาหาร และอภิฐาน ( ตั้งใจว่า ) การงาน เพราะฉะนั้น ท่านอย่าอำ่า

บทเรียนนี้สอนว่า ความโศกและภัยเกิดจากความรักและความผูกพันกับบุคคลที่เรารัก การจะหลุดพ้นจากความเศร้าโศกนั้น ต้องปลดเปลื้องจากความรักอย่างถูกวิธี พระคาถาแสดงให้เห็นว่า ความโศกดีและภัยดีนั้นมีรากฐานจากคว

ประโยค - พระ thr มฟทูฤนกแปลภาค 6 - หน้าที่ 225 4. เรื่องเจ้าลิฉจิว * (๒๖๒) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงสถิตเมืองสวรรค ประทับอยู่ ณ ถูฎกาลา ทรงปรารถนาพวกเจ้าลิฉจิว ตรีสวัธรรมเท่านี้ว่า " รติยา

เรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าลิฉจิวที่แต่งกายต่างกันออกจากพระนครเมื่อมีการจัดมหรสพ พระศาสดาประทับอยู่ที่เมืองสวรรคทรงปรารถนาพวกเจ้าลิฉจิวและสั่งให้พวกเขาสังเกตดูเทวดาชั้นดาวดึงส์ โดยมีการวิวาทเกิดขึ้นจากการพ

ประโยค - พระถัมภ์ทัศนะถูกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 234 ของเราแม่นั้น ไม่ถึงที่สุดเสียแล้ว." พระฤานมันนั้น ทำการอาหาหาร นอนบนเตียงน้อยแล้ว. [ พระศาสดาเดินไปตรัสถามว่าท่านอะไร ] ลำดับนั้น พระศาสดา

บทสนทนาในหน้าที่ 234 นี้เป็นการสื่อสารระหว่างพระศาสดากับพระถัมภ์ซึ่งตั้งแต่การเสด็จมาของพระศาสดา พระถัมภ์ได้รับคำสั่งให้มานั่งด้วยกัน พระศาสดาถามถึงความโศกที่เกิดขึ้นและสาเหตุที่ทำให้เกิดความรู้สึกนี้

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐูกถา แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 236 ๗. เรื่องเด็ก ๕๐๐ คน * [๑๒๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระอุโบสถวัดพระธรรมกายว่า "สัจจะสูสมฺสมฺปูรณ" เป็นต้น. [พระศาสดาเสด็จขึ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ประทับในพระอุโบสถวัดพระธรรมกายและทรงเสด็จเข้าไปพบเด็ก ๕๐๐ คนที่ถือกระเช้าขนมออกจากเมือง เด็กเหล่านั้นถวายบังคม แต่ไม่ได้กล่าวคำใด พระศาสดาตรัสถามถึงขนมที่เด็กถือมา เป็นตัวอย่างการสอ

ประโยค - พระธัมม์ภิภูถูกฉกฉวยแปล ภาค 6 - หน้า 251 พระศาสดา. ถ้เธอ know ใหม่ว่า 'โรคนี้อาจมฤตกันอะไรของเธอ จึงเกิดขึ้น?' พระนางโรหิณี. หมอฉันไม่ทราบ พระเจ้าข่า. พระศาสดา. โรคนี้อาจความโกรธของเธอ จึงเกิ

เนื้อหาในหน้านี้มีบทสนทนาระหว่างพระศาสดาและพระนางโรหิณีเกี่ยวกับการเกิดโรคที่เกิดจากความโกรธ และการเล่าถึงอดีตที่พระอัญมเหสีของพระเจ้าทรานสีเคยทำให้เกิดความเจ็บปวดจากภาระต่างๆ ผ่านนิทานในอดีต พระศาสดา

ประกอบ - พระธรรมปัฏฎกฎฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 259 สุขุมเศรษฐี. ถ้าเช่นนั้น แกล้งรับโลไปเกิด. เขารับโลตัวทรงกำลังและไก่แล้ว พูดคุธภรรยา ว่า "นางผู้ เจริญ ชาวนครเล่นบัญชรกับฉัน ฉันต้องไปทำการรับร้าง เ

ในเชิงเรื่องราวนี้ เราจะเห็นถึงการสนทนาระหว่างสุขุมเศรษฐีกับภรรยาเกี่ยวกับการนำโลและไก่ไปเกิด และแนวคิดของพระสาริบุตรเถรที่ต้องการทำความสงเคราะห์แก่ผู้ที่เขาพบอย่างนายปูนทะ การใช้ความสามารถในการทำดีแล

ประโยค - พระธรรมปทุมจุณีแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 261 ปรกถนา ว่า "ดินถึงเป็นผู้มีส่วนแห่งธรรมที่พระผู้เป็นเจ้าเห็นแล้ว นั่นแหละ" พระเถร กล่าวว่า "จงสำเร็จอย่างนั้นเถิด" ยิ้มอยู่นั่นแหละ ทำอนโมนาแล้ว ได้งบ

บทเรียนจากพระธรรมปทุมจุณีในหน้าที่ 261 สอนให้เรามีจิตที่ผ่องใสและทำความดี โดยใช้การถวายอัญชฎและการทำบุญเพื่อให้เกิดผลดีในชีวิต อีกทั้งยังสะท้อนถึงความสำคัญของการกระทำที่ดีและการมีส่วนร่วมในธรรมชาติ คำ

ประโยค - พระธัมม์โพธิ์ฉบับแปล ภาค 6 -หน้า 267 ทุกอย่างในโรงครัวใหญ่ว่ายังว่า " พวกท่านจงต้มข้าวมาตั้งนี้" ง ครั้งนั้น สามีของนาง คิดว่า " พรุ่งนี้เป็นวันหุบปากรา ยืนตรงหน้าต่างๆ ป้ายหน้าบางโรงครัวใหญ๋

ในเนื้อหานี้เล่าถึงเหตุการณ์ในโรงครัวใหญ่ ที่มีบทสนทนาระหว่างตัวละครหลายตัว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความคิดและจิตใจของพวกเขา โดยเศรษฐีบุตรสอบถามเกี่ยวกับการทำอาหารและการดำเนินชีวิตของนางสิริมา และการปฏิบัติ

ประโยค - พระธรรมปิฎกภาณีแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 273 แล้ว ไม่มี แต่ในกลของพระพุทธเจ้าทรงพระนามกัสสป ดีนะ ได้เป็นทาสของคนอื่น นายของจีฉันนั้น ครุเกษหยาบคายเหลือเกิน ยอมอาไม๊บ้าง ท่อนฟันบ้าง ที่ตามลำคอได้ ศ

เนื้อหานี้แสดงถึงการสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากัสสปและเทพดาเกี่ยวกับการรักษาความโกรธและการถวายทานเล็กน้อย เช่น ผลมะพลับและฟักทอง โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำความดีและการมีจิตใจที่ดีงาม เพื่อที่จะได้รับผลบ

ประโยค - พระธรรมปติัฏฐถูกแปล ภาค ๖ หน้า 280 แสดงธรรมให้เหมาะแก่กษณะนั้น จึงตรัสธรรชุดนี้ โดยนัยเป็นต้น ว่า :- " ชีวิตนี้น้อยหนออ, สัตว์ย่อมตายหย่อนแม้กว่า ๑๐๐ ปี, แม้ฆาผู้ใดเป็นอยู่กินไป, ผู้นั้นย่อ

ในธรรมเทศนานี้ พระธรรมปติัฏฐแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจความสั้นของชีวิตและการไม่ยึดติดกับวัตถุ นอกจากนี้ยังสอนให้มุ่งไปสู่นิพพาน โดยยกตัวอย่างการมีชีวิตที่ไม่ประมาทเพื่อไปสู่ความสงบสุขอย่างแท้

ประโยค - พระอุปรฺภ์ฤกษ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 286 ทำด้วยรำแล้ว ได้เสด็จไปวารี. ภูมู้หลายหลาย สนุกกันในโรงธรรมว่า "ผู้อยู่อาศัยหลาย กรรมที่ทำได้มากอันพระสัมพุทธเจ้า ทรงทำกิจ ด้วยขนม ปีที่ผ่านมาเพิ่งซ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการเสด็จมาของพระศาสดาในที่ประชุม และการอภิปรายเกี่ยวกับชื่อดังต่างๆ ในการสนทนา พระศาสดาถามภูมู้ทั้งหลายว่าให้สอบถามเรื่องใด ทั้งนี้มีการกล่าวถึงอดีตของพระโพธิสัตว์และบทสนทนาที่เกิดข

ประโยค - พระธัมปัตถิกาๅเปล่า ภาค ๑๓ - หน้า ๔ เขาก็ได้ทำเครื่องระดับเห็นปานนั้นแล. ลำดับนั้น อาจารย์ของเขามาเห็นเครื่องระดับแล้ว คำว่า "ชายผู้เดินไปในที่ใดที่หนึ่ง เป็นผู้สามารถถือศีลได้" จึงได้หรือผู้

ในพระธัมปัตถิกา ภาค ๑๓ พูดถึงการที่ลูกๆ มีความตั้งใจที่จะถวายทานให้กับบิดาที่แก่และไม่ทำศรัทธาอะไรเลย โดยมีการพูดคุยกันเพื่อทำบุญและนิมนต์พระสงฆ์เข้ามา แสดงถึงศรัทธาของลูกๆ ที่ปรารถนาจะทำบุญให้บิดาและ

สองบทว่า โส ภี โกริ แว่วว่า ท่านนั้น จงหาที่พึ่งอุศล แก่นธรรมบุคคลเมื่ออธิษฐานในสมุทร ทำที่พึ่งกล่าวคือเถ้า (แต่คน) นะนั้น และท่านเมื่อนำ ก็จิรพยายาม คืองปราศจากความ เพียร์เร็ว ๆ จงเป็นบฏิทิต ด้วยการท

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการทำศีลและการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการสร้างที่พึ่งอุศลแก่ตัวเอง และเผยแพร่คุณค่าของความดีกับชุมชน การทำศีลในพระพุทธศาสนานั้นเป็นการเตรียมตัวก่อนพบความตาย รวมถึงการฝ

ประโยค - พระอธิการปัณณทากาแปล ภาค ๑๑ หน้า ที่ 18 ฝ่ายพระเถระนั้น รับนิมนต์ของพวกมนุษย์นั้นแล้ว. [พระเถระ ไม่สามารถแสดงธรรมได้] เมื่อพวกมนุษย์นั้นมานเวลาอำธรรมแล้ว กล่าว่า "ท่าน ขอรับ ขอท่านจงกล่าวธรร

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการที่พระเถระได้รับนิมนต์จากมนุษย์เพื่อแสดงธรรม แต่ไม่สามารถแสดงได้ในเวลานั้น แม้หลังจากการนิมนต์หลายต่อหลายครั้ง พระเถระก็ยังไม่เห็นนบธรรม จนกระทั่งในช่วงเวลาใกล้วรุทธิ์ ปรากฏว่ามี

ประโคม - พระธรรมปิฎกภควโต แปล ภาค ๑. หน้า ที่ 24 นิยมน้ำ ๒ สตรีนั้น หมดที่พึ่ง เที่ยวไป ยอมถึงความลำบาก มาก เพราะเหตุนี้ พระศาสดา จึงตรัสวามประพฤติชั่วของสตรี นั้นว่า "เป็นมลทิน." ว่า ทกโท แปลว่า ของผ

ในพระธรรมปิฎกภควโต แสดงให้เห็นถึงความตรกะและมลทิน เช่น สตรีที่มีนิยมน้ำ และการให้ที่มีเจตนาผิด ปรากฏว่ามลทินมีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า อวิชชาเป็นมลทินที่ไม่มีมากที่สุดและอาจทำให้คนหลงผิดได้ การมีปัญญาไม

ประโยค – พระสังฆปริยัติฤกษ์แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 26 ๓. เรื่องภิกษุชื่ออุสุภสารี[*๒๘๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจ้านนทรทรงรับสั่ง- วิหาริก ของพระสารีบุตรเถระ ชื่ออุสุภสารี จึงตรั

เนื้อหาเกี่ยวกับพระศาสดาในวิหาริกของพระสารีบุตรเถระเกี่ยวกับภิกษุอุสุภสารีและการโต้ตอบกับพระจูฬาสารีที่มายืนยันการทำชฏฐรรม ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการมีความละอายในศาสนาและการปฏิบัติตามอนุศาสนากรรม เพ

ประโคตร - พระเก็บปฏิทินฉบับแฟ้ม ภาค ๑ หน้า 27 ผู้คะนอง ผู้คร่ำครวญ เป็นอยู่ง่าย ส่วนบุคคล ผู้มีความละอาย ผู้แสวงหาความอุดมสมบูรณ์เป็น นิทาย ไม่นาหาย ไม่นอง มีมือสะสมมดค เห็นอยู่ เป็นอยู่ยาก." [แก้

บทความนี้อธิบายคำว่า กากสุรนา ซึ่งเป็นคำที่มีความสำคัญในทางพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการรับรู้และการตอบสนองของมนุษย์ต่อสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน สะท้อนความรู้สึกของความละอายในสังคม รวมทั้งว

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปกฎแปลง ภาค ๑ หน้า 32 นี่คือ (ชื่อว่า) ย่อมขุดซึ่งรากงามของตนในโลก นี่ที่เดียว บุรุษผู้เจริญ ท่านจงทราบอย่างนี้ ว่า "บุคคลผู้มีมรรคธรรมทั้งหลาย ย่อมเป็นผู้ ไม่สำรวมแล้ว" ความโลกแล

การศึกษาความหมายของการดำเนินชีวิตตามหลักธรรม ในประโยคที่กล่าวถึงความสำรวมและการเคารพผู้อื่น แม้ว่าความโลกและธรรมจะมีข้อแตกต่าง บทเรียนนี้มีเนื้อหาที่ให้ความสำคัญกับการรักษาผลประโยชน์ของผู้อื่น และการจ

ประโคตร-พระจ๊ะแป้บแปล ปีที่ ๑ หน้า 41 พระศาสดา. ถูกแล้ว อานนท์. อานนท์ เพราะเหตุไร ? พระเจ้าบ้า. พระศาสดา. อานนท์ ว่า “พุทธโม” ดีดี ”ธมฺโม” ดีดี ‘สุขโม’ ดีดี อันสัตว์เหล่านี้ไม่เคยตื่นบแล้ว ในแส

พระศาสดาได้ตรัสกับอานนท์เกี่ยวกับความไม่สามารถของสัตว์ในการฟังธรรม เนื่องจากตัณหาที่มีอยู่และความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง อธิบายถึงความสำคัญของการหลีกเลี่ยงอารมณ์ร้ายเช่นราคะ โทสะ และโมหะ ที่เป็นอุปสรรคต่อ