สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 233 / 290

ประโยค - พระฉันต์ภูมิใจทัศนวัตถุถามแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 67 พระราชา พระราชทานค่าดอกไม้แก้เข่าเพิ่มขึ้น ๒ เท่าหรือหนอ? ชูชุดตรา หามได้ พระแม่เจ้า. สามาวดี เมื่อเป็นเช่นนี้ เพราะเหตุไร ดอกไม้จึงบังมากล่า?

ในบทสนทนานี้ พระราชาได้ถามถึงการเพิ่มค่าดอกไม้ในการให้ทาน และนางสามาวดีได้แสดงความห่วงใยเกี่ยวกับการที่ดอกไม้นั้นบังมากล่า นางยังขอให้ให้ทานน้ำหอมและผ้าสำหรับการบูชาธรรมอีกด้วย โดยมีการฟังธรรมกถาจากนา

ประโยค- พระิรมปทุมภัณฑ์แปล ภาค ๒ - หน้า 69 แล้ว ยืนอยู่ในนั้น ๆ จงแสดง จงเหยียดตัวตั้ง ๒ ออกถวายบังคม และจงขอทศคาสะ ผู้เสด็จไปสู่เรือนของเศรษฐีทั้ง ๓. หญิงเหล่านั้น กระทำอย่างนั้นแล้ว แสดงพระคาสะผู้เ

ในบทนี้พูดถึงเหตุการณ์ที่พระนางมกกันทียเสด็จออกไปยังที่อยู่ของหญิงจำนวนมากที่ถวายบังคมพระคาสะ โดยมีการแสดงออกถึงความเคารพและการบูชาเมื่อพระนางได้เห็นหญิงเหล่านั้นทำตามคำสั่งและพิธีกรรมที่เกิดขึ้นในขณะ

ประโยค1-2: พระปิยะมาทำถูกถามแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 70 ประโยค3: เมื่ออนกรมุ่งอย่างนี้ถึง ๑ ครั้ง ก็ไม่ทรงเชื่อ ว่า "ถ้าพระองค์ไม่ทรงชื่อ (คำ) หมอนั่นไงสิ ข้าแต่มหาราช ของพระองค์ จงเสด็จไปสู่อีกของหญิงเหล่

พระปิยะมาทำถูกถามในภาค ๒ เมื่อมีการค้นหาความจริงและความขัดแย้งเกิดขึ้น พระนางมาคันทิยาเป็นตัวละครสำคัญที่พยายามดำเนินการเพื่อส่งพระสมณโคดมไปถึงสาธารณะ ในการต่อสู้ครั้งนี้ พระศาสดาพญาไม่ได้พิโรธต่อหญิง

ประโยค - พระธัมมปฏิสรฐ (บท 2 - หน้าที่ 77 เหล่านี้ มาทำกรรมแม่เห็นปานนี้, ชี จิ เราอีชั่วข้า ไม่เชื่อคำของนางมาคัทยินแม่ผู้บอกความที่หญิงเหล่านี้เป็นคนลามก, ครั้งก่อนมันจะช่องในห้องทั้งหลายของตนเองอยู

ในบทนี้ พระนางสามาวดีได้เสนอโอกาสให้หญิง ๕๐ เพื่อให้มีจิตใจที่ดีและไม่โกรธเคืองต่อใคร ในขณะเดียวกัน พระราชาก็ใช้ธูบและลูกศรที่แสดงถึงความมุ่งมั่นและเอื้ออาทร โดยลูกศรที่พระราชายิงไปกลับมุ่งสู่หัวใจของ

ประโยค - พระจันทร์มาปฏิรูปภาพแปลง ภาค ๒ - หน้า 86 ท่อนและหาท่อนมีได้ (หรือ) เป็นชั้นและชั้นมีได้ พระราชา รับส่งให้ช่อเนื้อ แม้ว่าสีรของพระนางมาคิดยา ตรงที่มีเนื้อ ลำ ๆ คำมีดคมคมกรบแล้ว ให้เก่งขึ้นต่อ

ในเนื้อหาเรื่องราวนี้ มีการกล่าวถึงการสนทนาในโรงธรรมเกี่ยวกับความตายของพระนางสามาวดีและพระราชาในอดีตที่เกิดขึ้นในกรุงพาราณสี โดยมีคำถามเกี่ยวกับกรรมที่ทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ การสนทนาระหว่างภูมิและการเร

ประโยค - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 88 ทำไมแล้ว ไม้แล้วในเรือนที่ถูกไฟไหม้อยู่ โดยท่านองค์นี้และ สิ้น 100 อันภาพ ด้วยวิบากอันเหลืองแห่งกรรมนี้แล นี่เป็นบรรพ- กรรมของหญิงเหล่านั้น ด้วยประกายนี้

ในบทนี้ กล่าวถึงการตั้งคำถามของภิญทูลเกี่ยวกับพระศาสดาและกรรมของหญิงในระยะเวลาที่ผ่านมา โดยมีการอธิบายว่าปัญญาและการเป็นหญิงที่มาก่อนเกิดนั้นเป็นผลจากกรรมที่ได้กระทำในอดีต นอกจากนี้ยังบรรยายถึงการถวาย

ทราบแล้วครับ นี่คือข้อความที่ได้รับจากการ OCR ของภาพนี้: ประโยค- พระบรมปติฏฐัผิวผาแปล ภาค ๒- หน้าที่ 91 "ความไม่ประมาณเป็นเครื่องถึงมรรค ความ ประมาณเป็นทางแห่งมรรค ผู้ไม่ประมาณแล้ว ชื่อว่าย่อมไม่ตาย;

ในบทนี้กล่าวถึงความไม่ประมาณเป็นเครื่องถึงมรรคและการมีความประมาณซึ่งเป็นทางแห่งมรรค ผู้ที่ไม่มีความประมาณย่อมไม่ตาย และผู้ที่มีความประมาณจะต้องเหมือนคนตายในทางธรรม บัณฑิตจะเข้าใจในเรื่องนี้และมีความบั

ประโยค๒ - พระรัชทาอุทิศถวายแปล ภาค ๒ - หน้า 100 พระราช รับสั่งให้พระราชทานทรัพย์พ้นหนึ่งแก่นางแล้ว นางรับพระราชทานทรัพย์นั้นแล้ว ให้จ่านผ้าอ่อนข้างเก่าผืนหนึ่ง ออกจากพระราชนฤเทียรพร้อมกับธิดานั้น เป็

ในบทความนี้บรรยายถึงการพระราชทานทรัพย์ให้กับนาง และการเดินทางของนางไปยังเรือนหลังหนึ่งเพื่อพักผ่อน การพูดคุยกับเจ้าของเรือนและการเตรียมอาหารสำหรับนายของนาง เรื่องราวแสดงถึงความเหน็ดเหนื่อยของการเดินทา

ประโยค - พระบรมโพธิสมภาร- ภาค 2- หน้าที่ 105 "เจ้าหรือ ? ชื่อภูโมสก." ภูโมสก. ข้แต่สมติทิพ พระเจ้าข้า. พระราชา. เพราะเหตุไร เจ้าจงปิดทรัพย์เป็นอันมากไว้ ใช่ฉอ? ภูโมสก. ทรัพย์ของข้าพระองค์จจักมีแต่ไหน

บทสนทนาระหว่างพระราชาและภูโมสกในเรื่องการดูแลทรัพย์สิน และสถานการณ์ที่ภูโมสกต้องพึ่งพาแหล่งอื่น สะท้อนถึงปัญหาสังคมในยุคนั้น เมื่อพระราชาทรงสั่งให้ภูโมสกเฉลยเกี่ยวกับทรัพย์และเหตุผลที่ทำให้เขาต้องรับจ

ประโยค2 - พระจุฬาเทพถูกฉายแวว ภาค 2 - หน้าที่ 107 ในตำแหน่งเศรษฐี (ใช่แต่เท่านั้น) หมอฉันยังให้ดูรึแก่เขาด้วย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คนมีปัญญาเห็นปานนี้ หมอฉันไม่เคยเห็น." [คุณธรรมเป็นเหตุเจริญแห่งสุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเกี่ยวกับความสำคัญของการมีชีวิตด้วยธรรมและการทำดี เพื่อความสุขทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความเพียรและการทำงานที่บริสุทธิ์จะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตทางจิตใจและชีว

ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ

ประโยค2 - พระธัมม์ทัฬวถูกแปล ภาค 2 - หน้า 114 ท่านเศรษฐีกล่าวว่า "พูดอะไร พ่อ การบวงของเจ้เป็น ความดีแก่ตา ว่าการบวงของคนทั่วทั้งโลก; ถ้าเจ้าถ่อไซร์ ก็ บวชดิ" ดังนี้แล้ว นำเขาไปสำนักพระศาสดา, เมื่อพระ

ในบทนี้ พระเศรษฐีได้พูดถึงการบวชและความดีจากการบวช โดยมีพระศาสดาตรัสถามเกี่ยวกับเด็กที่จะบวช ซึ่งเป็นหลานของข้าราชการ และให้บวชในสำนักของพระองค์ พระเณรได้บรรชาและบรรลุพระอรหัตในภายหลัง เรื่องนี้แสดงคว

ประโยค๒ - พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115 ว่า "เด็กเหล่านี้เป็นบุตรของอิคนไหนของท่าน" จะบอกว่า "อนลูกสาวที่หนีไป" ก็ละอาย เพราะฉะนั้น ท่านจึงอนุญาตการ บวดแก่เหล่านัก ๒ นี้โดยง่ายดาย. [จู

ในเนื้อหานี้พูดถึงการที่พระเถระอนุญาตให้จูฟินถอกบวชได้ง่าย ๆ แต่เมื่อเรียนแล้วกลับกลายเป็นคนโง่เนื่องจากกรรมในอดีต โดยเฉพาะการหัวเราะเยาะในช่วงเวลาเรียน ส่งผลให้ไม่สามารถเรียนรู้ต่อไปได้ ซึ่งเป็นภาพสะ

ประโยค๙ - พระจิ้มมปทุติยากาแปล ภาษา ๒ - หน้าที่ 125 เลื่องชีเกิด แต่เพื่อประโยชน์จะไม่ไหม่มนค์เลื่อนไป เธอพึงทำการ สายยามนี้นั้นเป็นนิจย" ดังแล้ว กีส่งเขาไป ครับในเวลาเจียงพระนครพราขสี มารกาได้ทำสักก

ในเนื้อหานี้ พระเจ้าพราธสีได้ทรงพิจารณาเกี่ยวกับกรรมที่เป็นผลกระทบต่อชาวเมืองและการดำรงชีวิตตามธรรม การตรึกตรองถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญต่อการเป็นอยู่ของประชาชน โดยเฉพาะบรรดาผู้บริโภคอาหารในสั

ประโยค₂ - พระธัมม์ปัททุถกฎแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 126 ระหว่างเรือน ๒ หลัง เพื่อคองเข้าเรือนทั้ง ๒ โดยอ้อมโขตดีวกัน. พระราชาทอดพระเนตรเห็นพวกมันแล้ว ได้ทรงแอชุมอยู่ในงา เรือน. ในวงที่พวกมันดูอุณโมงค์บ้านเ

ในบทนี้พระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นโจรที่กำลังดูอุณโมงค์ในเรือนของประชาชน โดยพบว่าโจรเหล่านั้นเกิดความกลัวเมื่อได้ยินเสียงของพระราชา หลังจากนั้นพระราชาได้เรียกบูรณคนหนึ่งให้มาเฝ้าเพื่อสอบถามเรื่องโจรที่เข

ประชโยค๒ - พระอินทปัทถุวาตุแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 128 เหงื่อไหลโซมจากหน้าผากของนายภูมามาลาแล้ว เขาเข้าใจ ว่ "ในหลวงทรงทราบเรา" แล้วจึงโยนมีดโกนเสียที่แผ่นดิน แล้ว หมอบราบลงแทบพระบาท [กุลโลบายของพระราชา

ในเนื้อเรื่องนี้ นายภูมามาลาเผชิญหน้ากับพระราชาและทำความเข้าใจถึงการให้อภัย คราวนี้พระราชาทรงทราบถึงการกระทำและอนุญาตให้อภัยแก่ภูมามาลา โดยสั่งให้เสนาบดีออกจากแผ่นดินและให้คุณค่ากับชีวิตที่ได้รับจากอา

ประโยค๑ - พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 132 ๔. เรื่องพาลนักประดิษฐ์ [๑๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารถนานักประดิษฐ์ ของคนพาล ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "มามนมนุษย์

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพาลนักประดิษฐ์ที่มีผลกระทบต่อสังคมในพระนครสาวัตดี โดยกล่าวถึงการที่พวกเขาสร้างความไม่สงบ และเอาทรัพย์จากคนที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้ พระศาสดาได้รับข่าวจากผู้คนในเม

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 133 เหล่านี้) จัดข้าวบูชาดุจและทยเป็นต้น (ส่งไป) ในพระวิหารนั้นแล เพื่อภิญญสูงมั่น แมคนเองก็ไม่อาจจากเรือน ก็รับเมื่อฉันกษัตริย์สังสิทธิเวลานั้นแล้ว ในว

ในเนื้อหานี้พูดถึงเรื่องราวการถวายบูชาในพระวิหารและการพูดคุยถึงคุณธรรมของคนฉลาดเมื่อเปรียบเทียบกับคนพาล พระสตาดได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาทและการทำความดี พร้อมมีพระคาถาที่แนะนำให้ผู้คน

ประโโยค๓ - พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - หน้าที่ 143 ๓. เรื่องท่ว่าสักกะ [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงอาศัยเมืองวาสสดี ประทับอยู่ในฌาณวารา- ศาลา ทรงเปราสักกะเทวราช ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า

บทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาประทับอยู่ในเมืองวาสสดีและตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับท้าวสักกะ ผู้ซึ่งมีความสำคัญในบัลลังก์ของเทพ โดยพระองค์ทรงถามเกี่ยวกับการมองเห็นของท้าวสักกะในฐานะเทพเจ้า จากการสนทน

ประโยค๒ - พระธรรมปทุมถิ่นคาถาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 146 ครันตรศัพท์ไวยากรณ์นี้แล้ว ได้พระสุทธิพุทธพจน์หลังว่า "ทวยเทพชั้นดาวดึงส์ เรียนครชนนู๋เลี้ยง มากมิด มีอัติปะสัทธ์อ่อนน้อมต่อผูใหญ่ ในตระกูล กล่า

ในพระธรรมปทุมถิ่นนี้ มีการกล่าวถึงความสำคัญของการไม่โกรธและการแสดงความนอบน้อมต่อผู้ใหญ่ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของมานพชื่อว่ามะ ที่แม้จะถูกผลักให้ย้ายที่ เขากลับไม่แสดงความโกรธและคงความสงบไว้ แต่ละคำสอ