สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 234 / 295

ประโยค2 - พระจุฬาเทพถูกฉายแวว ภาค 2 - หน้าที่ 107 ในตำแหน่งเศรษฐี (ใช่แต่เท่านั้น) หมอฉันยังให้ดูรึแก่เขาด้วย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คนมีปัญญาเห็นปานนี้ หมอฉันไม่เคยเห็น." [คุณธรรมเป็นเหตุเจริญแห่งสุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเกี่ยวกับความสำคัญของการมีชีวิตด้วยธรรมและการทำดี เพื่อความสุขทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความเพียรและการทำงานที่บริสุทธิ์จะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตทางจิตใจและชีว

ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ

ประโยค2 - พระธัมม์ทัฬวถูกแปล ภาค 2 - หน้า 114 ท่านเศรษฐีกล่าวว่า "พูดอะไร พ่อ การบวงของเจ้เป็น ความดีแก่ตา ว่าการบวงของคนทั่วทั้งโลก; ถ้าเจ้าถ่อไซร์ ก็ บวชดิ" ดังนี้แล้ว นำเขาไปสำนักพระศาสดา, เมื่อพระ

ในบทนี้ พระเศรษฐีได้พูดถึงการบวชและความดีจากการบวช โดยมีพระศาสดาตรัสถามเกี่ยวกับเด็กที่จะบวช ซึ่งเป็นหลานของข้าราชการ และให้บวชในสำนักของพระองค์ พระเณรได้บรรชาและบรรลุพระอรหัตในภายหลัง เรื่องนี้แสดงคว

ประโยค๒ - พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115 ว่า "เด็กเหล่านี้เป็นบุตรของอิคนไหนของท่าน" จะบอกว่า "อนลูกสาวที่หนีไป" ก็ละอาย เพราะฉะนั้น ท่านจึงอนุญาตการ บวดแก่เหล่านัก ๒ นี้โดยง่ายดาย. [จู

ในเนื้อหานี้พูดถึงการที่พระเถระอนุญาตให้จูฟินถอกบวชได้ง่าย ๆ แต่เมื่อเรียนแล้วกลับกลายเป็นคนโง่เนื่องจากกรรมในอดีต โดยเฉพาะการหัวเราะเยาะในช่วงเวลาเรียน ส่งผลให้ไม่สามารถเรียนรู้ต่อไปได้ ซึ่งเป็นภาพสะ

ประโยค๙ - พระจิ้มมปทุติยากาแปล ภาษา ๒ - หน้าที่ 125 เลื่องชีเกิด แต่เพื่อประโยชน์จะไม่ไหม่มนค์เลื่อนไป เธอพึงทำการ สายยามนี้นั้นเป็นนิจย" ดังแล้ว กีส่งเขาไป ครับในเวลาเจียงพระนครพราขสี มารกาได้ทำสักก

ในเนื้อหานี้ พระเจ้าพราธสีได้ทรงพิจารณาเกี่ยวกับกรรมที่เป็นผลกระทบต่อชาวเมืองและการดำรงชีวิตตามธรรม การตรึกตรองถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญต่อการเป็นอยู่ของประชาชน โดยเฉพาะบรรดาผู้บริโภคอาหารในสั

ประโยค₂ - พระธัมม์ปัททุถกฎแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 126 ระหว่างเรือน ๒ หลัง เพื่อคองเข้าเรือนทั้ง ๒ โดยอ้อมโขตดีวกัน. พระราชาทอดพระเนตรเห็นพวกมันแล้ว ได้ทรงแอชุมอยู่ในงา เรือน. ในวงที่พวกมันดูอุณโมงค์บ้านเ

ในบทนี้พระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นโจรที่กำลังดูอุณโมงค์ในเรือนของประชาชน โดยพบว่าโจรเหล่านั้นเกิดความกลัวเมื่อได้ยินเสียงของพระราชา หลังจากนั้นพระราชาได้เรียกบูรณคนหนึ่งให้มาเฝ้าเพื่อสอบถามเรื่องโจรที่เข

ประชโยค๒ - พระอินทปัทถุวาตุแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 128 เหงื่อไหลโซมจากหน้าผากของนายภูมามาลาแล้ว เขาเข้าใจ ว่ "ในหลวงทรงทราบเรา" แล้วจึงโยนมีดโกนเสียที่แผ่นดิน แล้ว หมอบราบลงแทบพระบาท [กุลโลบายของพระราชา

ในเนื้อเรื่องนี้ นายภูมามาลาเผชิญหน้ากับพระราชาและทำความเข้าใจถึงการให้อภัย คราวนี้พระราชาทรงทราบถึงการกระทำและอนุญาตให้อภัยแก่ภูมามาลา โดยสั่งให้เสนาบดีออกจากแผ่นดินและให้คุณค่ากับชีวิตที่ได้รับจากอา

ประโยค๑ - พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 132 ๔. เรื่องพาลนักประดิษฐ์ [๑๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารถนานักประดิษฐ์ ของคนพาล ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "มามนมนุษย์

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพาลนักประดิษฐ์ที่มีผลกระทบต่อสังคมในพระนครสาวัตดี โดยกล่าวถึงการที่พวกเขาสร้างความไม่สงบ และเอาทรัพย์จากคนที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้ พระศาสดาได้รับข่าวจากผู้คนในเม

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 133 เหล่านี้) จัดข้าวบูชาดุจและทยเป็นต้น (ส่งไป) ในพระวิหารนั้นแล เพื่อภิญญสูงมั่น แมคนเองก็ไม่อาจจากเรือน ก็รับเมื่อฉันกษัตริย์สังสิทธิเวลานั้นแล้ว ในว

ในเนื้อหานี้พูดถึงเรื่องราวการถวายบูชาในพระวิหารและการพูดคุยถึงคุณธรรมของคนฉลาดเมื่อเปรียบเทียบกับคนพาล พระสตาดได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาทและการทำความดี พร้อมมีพระคาถาที่แนะนำให้ผู้คน

ประโโยค๓ - พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - หน้าที่ 143 ๓. เรื่องท่ว่าสักกะ [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงอาศัยเมืองวาสสดี ประทับอยู่ในฌาณวารา- ศาลา ทรงเปราสักกะเทวราช ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า

บทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาประทับอยู่ในเมืองวาสสดีและตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับท้าวสักกะ ผู้ซึ่งมีความสำคัญในบัลลังก์ของเทพ โดยพระองค์ทรงถามเกี่ยวกับการมองเห็นของท้าวสักกะในฐานะเทพเจ้า จากการสนทน

ประโยค๒ - พระธรรมปทุมถิ่นคาถาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 146 ครันตรศัพท์ไวยากรณ์นี้แล้ว ได้พระสุทธิพุทธพจน์หลังว่า "ทวยเทพชั้นดาวดึงส์ เรียนครชนนู๋เลี้ยง มากมิด มีอัติปะสัทธ์อ่อนน้อมต่อผูใหญ่ ในตระกูล กล่า

ในพระธรรมปทุมถิ่นนี้ มีการกล่าวถึงความสำคัญของการไม่โกรธและการแสดงความนอบน้อมต่อผู้ใหญ่ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของมานพชื่อว่ามะ ที่แม้จะถูกผลักให้ย้ายที่ เขากลับไม่แสดงความโกรธและคงความสงบไว้ แต่ละคำสอ

ประโยค2 - พระธัมม์ทั้วถูกแปลภาค 2 - หน้า ที่ 149 พระราช มันได้ทรงพิจารณา ทรงบังคับว่า "พวกท่าน จงให้ช้างเหยียบ (พวกมันให้ตาย)" [ช้างไม่เหยียบเพราะอนุภาพแห่งดวงตา] มมดานภาพ ได้ให้โอกาสแก่ชนที่เหลือทั

ในเรื่องนี้ พระราชาทรงพิจารณาและสั่งให้ช้างเหยียบพวกโจร แต่ช้างไม่สามารถเหยียบได้เพราะอนุภาพแห่งดวงตาของคนเหล่านั้น ความเมตตาในใจของผู้คนช่วยรักษาชีวิตของพวกเขาได้ ในท้ายที่สุด พระราชาถามว่าเหตุใดพวกเ

ประโยค- พระธัมม์ทัณฑาถูกฉลุลายภาค 2 - หน้า ที่ 158 แม้นางสุจิตรา ถึงแก่วรมแล้ว ก็ได้ไปเกิดในนภาวังค์ นั่นเหมือนกัน. สวนชื่อจิตตลา มีประมาณ 500 โยชน์ ที่พวก เทพพาเหล่าทพบุรุษผู้มีบุญนินทิตเกิดแล้วให้หล

พระธัมม์ทัณฑาได้กล่าวถึงการเกิดใหม่ของนางสุจิตราในนภาวังค์และการเกิดใหม่ของนางสุขาดาในซอกเขา นำเสนอการสนทนาของท้าวสักกะกับนางสุขาดาถึงที่เกิดใหม่และการทำบุญ เป็นบทสนทนาที่เปิดเผยถึงชีวประวัติและการเวี

ประโยค- พระอัฏฐบุตรฉบับแปล ภาค 2- หน้าที่ 159 เจ้าจักเยี่ยมหญิงสาวของเจ้าไหมเล่า? นางนกยาง. หมอผมจังไปในที่นั้นได้อย่างไร ท้าวสักกะ ตรัสว่า "เราจักนำเจ้าไปในที่นั้น" ดังนี้แล้ว นำไปสู่ทวีโลก ปล่อยไว้

ในบทนี้ ท้าวสักกะนำทางนางนกยางไปยังทวีโลก โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับการพบปะกับหญิงสาวและการรับรู้เกี่ยวกับความงามของพวกนาง พระมหาสีทัง 3 เข้ามาเกี่ยวข้องในการสนทนา และนางนกยางแสดงความปรารถนาที่จะพบหมอผมขอ

ประโยค๙ - พระอึมปัททุถูกถ่ายแปล ภาค ๒ - หน้า ๑๕๓ กาลประมาณเท่านี้ บัดนี้ได้แล้ว ผู้ที่แก่กว่านี้เล สมควรแก่พระ ชิตาของท่านเถอะ" ดังนั้นแล้ว จึงหลีกไป ฝ่ายท้าวสักกะ ทรงจับอสรัญญาที่มือแล้ว ทรงประกาศ ว่

ในดาวน์โหลดที่เกิดขึ้นในสัมมิลินวัน ท้าวสักกะทรงเตรียมการเกี่ยวกับอสรัญญ์และการเสด็จของพระพักตรุสุเทพนคร โดยได้รับการสนับสนุนจากมาตลี เมื่อนกหนึ่งร้องเสียงดัง ทำให้เกิดความตื่นตกใจ แต่ท้าวสักกะได้ให้ค

ประโยค๒ - พระถังมาปัถพุถูกฉายแววล้อมเดินไปสู่ทหารนั้นในเวลายืนไม่เห็นภูเขาทั้งหลายในท่ามกลางวิหารแล้ว จึงถามพวกบูรณะว่า "พระผู้เป็นเจ้าทั้งหลาย ไปเสีย ณ ที่ไหนหนอเอย?" เมื่อพวกเขาตอบว่า "แม่คุณ พระผู้

ในบทนี้ พระถังได้สอบถามเกี่ยวกับการพบพระผู้เป็นเจ้าและเหตุใดภิกษุถึงไม่มารวมตัวกัน ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญในการสร้างสัมพันธ์และการอยู่ร่วมกันของสงฆ์ในช่วงเวลาที่กำหนด ภิกษุได้ออกมาจากที่พักเพื่อร่วมประ

ประโยค - พระธัมม์ทัตถูกลบแปล ภาค 2 - หน้าที่ 185 [ภิกษุ ๖๐ รูปบรรลุอรหันต์] เมื่อภิกษุะนั่นได้อาหารเป็นที่สบาย จิตก็เป็นธรรมชาติ มีอารมณ์เดียว (แน่นนอน) พวกเธอจิตแน่นแนนนรานส์บิวเสนา ต่อ กลามานาน ก็ไ

ในหน้าที่ 185 นี้ มีการกล่าวถึงภิกษุ 60 รูปที่บรรลุอรหันต์ และตัวอย่างการสนทนาระหว่างพวกเขาเกี่ยวกับความพึงพอใจในอาหารและการภาวนาที่อำนวยให้พวกเขามีกำลังใจดีขึ้น อาหารที่ได้รับช่วยให้พวกเขาเข้าถึงธรรม

ประโยค๒ - พระธัมม์ฤทธุต์ถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 186 ข้าพระองค์คิดว่า"ไอนนอน มหาอุบาสิกาจะพิ้งจัดแจงอาหารชื่อเห็นปานนี้เพื่อพวกเรา" (นาง) ก็ได้จัดแจงอาหารถวายตามที่พวกข้าพระองค์คิดแล้ว" ดังนี้แล้ว ก็กล

บทความนี้เกี่ยวกับการถวายอาหารของมหาอุบาสิกา โดยมีการกล่าวสรรเสริญคุณของเธอซึ่งจัดแจงอาหารเพื่อพวกเขา อีกทั้งมีการบรรยายถึงการส่งน้ำและของขบเคี้ยวจากอุบาสิกาไปยังอุบาสกในวันรุ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีการพ

ประโยค๒ - พระธัมม์บทนี้ถูกถ่ายแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 187 แม่นั้นไปแล้ว เธอคิดว่า "อุบาสิกานี้ส่งวัตถุที่เราคิดแล้ว ๆ ทุก ๆ สิ่งมา; เราอยากจะพบอุบาสิกานั้น, ในหนอ นางพึงให้คนถือ โถขนีมีสติเตียดต่าง ๆ เพื่

บทสนทนาระหว่างอุบาสิกาและภิกษุที่เกี่ยวกับความสามารถในการรู้จิตใจของผู้อื่น สะท้อนถึงความเข้าใจและการฝึกฝนในพระธรรม ว่าผู้ที่บรรลุธรรมจะสามารถรู้จิตใจของผู้อื่นได้อย่างแม่นยำ อุบาสิกาแสดงให้เห็นถึงควา

ประโยค๒ - พระธัมมปทัฏฐูกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 191 แล้วกำหนด (รู้) ด้วยญาณของตนเองแล้วว่า "บัดนี้ ภิกขุผูมุตรของเรา ได้อาจอธิษฐานให้โอวาทแล้วจึงกลับมาอีก" แล้วได้จัดแจงอาหารอันเป็นที่สบายถวายแก่พระเถรน

เนื้อหาบทนี้เล่าถึงพระเถระผู้บรรลุพระอรหัตเมื่ออาศัยมหาปุญาสิกาเป็นที่พึ่ง ทางการปฏิบัติธรรมของเขาและการเฝ้าถามถึงกิจของบรรพชิตในคณะสงฆ์ที่เขาเคยอยู่ โดยมีการประเมินคุณค่าของบุคคลที่ช่วยส่งเสริมการบรร