สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 31 / 290

ประโยค ๑ - อื่นคราคา ธรรมบทแปล - หน้าที่ 227 ๒๔. เรื่องพระมหัลผลระ มีเรื่องเล่าว่า กฎญูพี่ผู้อื่นจะกิน ๒ สาย อยู่ในกรุงสวัสดิ์ ได้ ฟังธรรมเทศนาของสมเด็จพระสาสดา คิดว่าตนแก่แล้ว ครองเรือน ก็ไม่มีประโ

เรื่องนี้เล่าถึงพระมหัลผลระที่บวชเพื่อแสวงหาความรู้และการบรรลุธรรม โดยไม่มีการศึกษาหรือเรียนรู้เพิ่มเติม กลับพบความลำบากจนต้องปรึกษากัน เพราะคลื่นซัดพวกเขาเข้าไปในทะเลและต้องหาทางรอด ตลอดจนการเล่ารายล

ข้อความที่อ่านได้จากภาพคือ: ประโคม - พระธัมมปทัฎฐุกาแปล ภาค ๕ - หน้า 79 "ขอมนต์ท่านออกไปจากที่นี่ก่อน ขอบใจ" เมื่อพระเถระออกไปจากที่นั้น ยืนอยู่หน้ามุข สตรีนั้น ก็ได้ยืนอยู่อย่างหลังองค์พระเถระอีก พ

ในพระธัมมปทัฎฐุกา ภาค ๕ หน้า 79 เล่าถึงเหตุการณ์ที่พระราชาได้สนทนากับพระเถระเกี่ยวกับการปรากฏตัวของสตรีในพิธีกรรม พระราชาได้สอบถามเกี่ยวกับสตรีที่เขาเห็นอยู่ข้างหลังพระเถระ แต่พระเถระยืนยันว่าไม่เห็นส

อนุญาติจิว (เพียง) ๓ ผืน, ที่ท่านบวชในศาสนาของพระพุทธเจ้า ผู้มีความปราถนาอย่างนี้ (ทำไม) จึงเป็นผู้มีบริจาคมากอย่าง นี้" ดังนี้แล้ว ได้บำกุนั้นไปสู่ สำนักพระศาสดา ครบถ้วนว่า "ข้าแต่พระองค์ผู้เถิด ภ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระศาสดากับภิกษุที่มีความมักมาก และการตั้งคำถามเกี่ยวกับความปรารถนาภายในใจของภิกษุนั้น ที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งในจิตใจ พระศาสดาได้ชี้ให้เห็นถึงความไม่เหมาะสมในท่าทีและคว

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกถาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 120 เป็นต้น, ชื่อว่าเป็นผู้สงบ เพราะความสงบระงับแห่งร่างกายเป็นต้น, ชื่อว่าเป็นผู้ฝึก เพราะฝึกอินทรีย์, ชื่อว่าเป็นผู้เที่ยง เพราะเที่ยงใน มรรคทั้ง ๔, ชื่อว

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการอธิบายความหมายและคุณสมบัติของผู้ที่ปฏิบัติตามธรรม มุ่งเน้นถึงการสำเร็จธรรมในหลายมิติ เช่น ผู้สงบ ผู้ฝึก และพรหมจารี พร้อมทั้งการบรรลุอธิผลในหมู่สงฆ์ ทั้งนี้สอนให้เห็นถึงการละบาปแ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิติภักดีภา ภา 6 - หน้า 35 ๘. เรื่องพระกาศเทธะ * [๑๔๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระกาศเทธะ ศรัสพระธรรมเทศนานว่าก “โย สานัง” เป็นต้น. [พระกาศเท

ในพระธรรมปิฎกนี้ เรื่องราวกล่าวถึงพระกาศเทธะผู้ห้ามหญิงหนึ่งไม่ให้ไปฟังธรรมเทศนาของพระศาสดา ทั้งๆ ที่หญิงนั้นต้องการไปฟังจริงๆ หญิงนั้นได้รับแรงบันดาลใจในการฟังธรรมจากคำสรรเสริญของคนในเรือน เมื่อเธอได

ประโยค - พระอิทธปฏิญญาแปล ภาค 6 - หน้าที่ 68 แล้ว อันเธอแก้ได้แล้ว" แล้วตรัสถามแม้ข้อต่อไปว่า "เธอ อันเรา ถามแล้วว่า 'เธอ จักไป ณ ที่ไหน?' เพราะเหตุใด จึงกล่าวว่า 'ไม่ทราบ?' กุมาริกา พระเจ้าข้า พระอง

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดากับกุมาริกาเกี่ยวกับความรู้เกี่ยวกับการเกิดและความตาย โดยพระศาสดาถามเกี่ยวกับที่มาและปลายทางของชีวิต โดยกุมาริกาแสดงความไม่แน่ใจเกี่ยวกับความตายในเวลาต่างๆ และ

ปรโญคด - พระบึมปฏิรูปฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 69 อย่างนั้น." [ คนมีปัญญาอ้างว่ามีปัญญา ] ลำดับนั้น พระศาสดา ประทานสาธุการครั้งที่ ๕ แก่นวงว่า "ปัญหาอันเราถามแล้วนั้นแหล เธอแก้ได้แล้ว" แล้วคริสเตือนบ

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้กล่าวถึงการมีปัญญาและความเข้าใจในความจริงของโลก โดยอธิบายว่าคนที่ไม่มีปัญญายิ่งเหมือนกับคนบอดที่ไม่สามารถเห็นความจริงในธรรมชาติได้ โดยเฉพาะผู้ที่เห็นความจริงผ่านการศึกษาและการไ

ประโยค - พระจัมปิ่งกูฤดูกาลเปล่า ภาค 6 - หน้า 75 นางปริพิพัฒชิกานหนึ่ง ชื่อว่า จิญามาณวิดา เป็นผู้ทรงฐอันเลอ โฉม ถึงความเลิศด้วยความงาม เสมอ นางเทพอัปสรฉะนั้น รัศมีอ้อม เปล่งออกจากศรีษะของนางนั่น [ นา

ในบทนี้ นางจิญามาณวิกา ผู้มีความงามดุจเทพอัปสร ถูกพูดถึงโดยเดียดดีย์ผู้มีความรู้ ซึ่งเสนอให้เกิดโทษต่อพระสมเด็จโดม โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับความเข้าใจและความรับผิดชอบของนางในสถานการณ์นี้ นางจิญามาณวิกาจึ

ประโยค - พระธรรมปิฏกผู้ถูกถามแปล ภาค 6 - หน้าที่ 81 ยอมไม่มีแก่ผู้อื่น อนผู็เห็นปานนี้ ชื่อว่าผู้พูดเท็จ. บวกพระคาถา ว่า วิฑูญปรโลกสุด ได้แก่ ผู็มีปรโลกอันปล่อยเสียแล้ว. ก็บุคคล เห็นปานนี้ ย่อมไม่พบส

บทนี้พูดถึงการเห็นและการเข้าใจในธรรมที่แท้จริง รวมถึงคำสอนเกี่ยวกับสมบัติทั้ง 3 อย่างในชีวิตที่ต้องให้ความสำคัญ การทำความเข้าใจในธรรมที่ถูกต้องเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อไม่ให้หลงวกวนในความสงสัย ข้อความเกี

ประโยค - พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217 มืออิสลักษณ์เป็นต้น จำเป็นแต่กาล (แห่งตน) บงแล้ว ชื่อว่า ประโยชน์, ละเสียแล้วซึ่งประโยชันนั้น. บทพระคาถา ว่า ปิยคุตติ ความว่า ถื่ออายุซึ่งอามณ์ อันเป็นท

บทนี้กล่าวถึงการดำเนินชีวิตตามธรรมของบุคคลที่ไม่ผูกพันกับสัตว์และสิ่งของที่รัก โดยยกตัวอย่างจากพระคาถาต่างๆ ที่แสดงถึงคุณธรรมและการปล่อยวางจากสิ่งที่เป็นที่รัก ผลลัพธ์คือการลดทุกข์และการเข้าใจถึงความจ

ประโยค - พระธรรมปัสิฏฐ์ภัทรฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๗๒ 4. เรื่องปัญหาของพระโมคลัลเทเระ * [๑๓๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อพระองค์อยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภปัญหาของพระมาลัยโมคลัลเทเรยะ ศราสพระธรรมเ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงปัญหาของพระโมคลัลเทเรยะที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาประทับอยู่ในพระเชตวัน โดยได้พูดถึงการเสวนาของพระเณรกับเทพธิดาเกี่ยวกับบุญกรรมและการบูชาที่จะนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง ข้อความนี้ให้ค

ประโยค - พระธรรมปฐวีฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ ๒๗๔ พวกเทพธิดา ถอนเนื้อความแก่เธอแล้ว มิใช่หรือ ? โมกัลลานะ : อย่างนั้น พระเจ้าข้า บุคคลเห็นจะได้พยามสมบัติ ด้วยกรรมมีประมาณเท่านั้น ลำดับนั้น พระศาสดา ตรั

ในเนื้อหานี้เสนอคำสอนจากพระศาสดาเกี่ยวกับการกล่าวคำสัตย์และการทำบุญ แม้จะมีเพียงเล็กน้อยก็ยังสร้างความดีให้แก่ผู้ทำได้ และการควบคุมอารมณ์ไม่ให้โกรธเป็นสิ่งสำคัญ ที่ช่วยให้ถึงสวรรค์ โดยการยอมรับในเคว้ง

ประโยค - พระธรรมบทที่ถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 281 [[ แก่ธรรม ]] บรรดา๓เหล่านั้น ว่า มนุโย่ คือ พระอเสมบูนี่ทั้งหลาย บรรลุมรรลุตาม ด้วยโมหในยปฏิปทา บทว่า กายาน นั้น สักว่านเป็น (หัวข้อ) เทศนาต้น. อธ

บทความนี้กล่าวถึงการบรรลุทางธรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับพระอเสมบูนี่และการเป็นผู้สำรวมในธรรม ทั้งยังสำรวจเรื่องของการเอาชนะความทุกข์ เพื่อเข้าถึงนิปพานที่เป็นนิรทุกข์ผลงานนี้ดับความเศร้า ดำเนินเรื่องจากคำถาม

ประโคม-พระอึ้มปฏิรูปฉกุถามแปลก ภาค ๑ หน้า 28 โรงฉันอยู่; ส่วนบุคคลนี้ไม่ทำอะไร ๆ เป็นผู้บุกเบิกตรงไปยังบ้าน, เขาแม้ถูกกักขังหลาย บอกว่า "จงดูคนนี้" แล้วจ้องดูอย่าง ทำ เป็นเหมือนไม่แอดู เหมือนส่งไปในอ

ในเนื้อหา discussed การวิเคราะห์พฤติกรรมของบุคคลที่ถูกกักขังและวิธีที่เขาใช้เพื่อสร้างความเข้าใจในสถานการณ์ของตนเอง ผ่านการสบตากับคนอื่น ๆ โดยยกตัวอย่างความคิดสร้างสรรค์และแนวทางในการอุปโลกน์สถานะทางส

ประโคง - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้า 62 บทว่า ปชฺฉ ว่า หมู่สัตว์ว่า สัตว์โลกนี้ ยินดีอึ้ง แล้วในธรรมเครื่องนั่งซำ มี่ดมาหาเป็นต้นเท่านั้น. บทว่า นิปลปญฺญา ว่า ส่วนพระตถาคตทั้งหลาย เป็นผู้ ชื่อว่า

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาในพระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๓ ซึ่งอธิบายถึงความหมายต่างๆ ของคำในพระวจนะของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะเกี่ยวกับธรรมชาติของสัตว์โลกและความสำคัญของการมีสติและปัญญาในการทำความเข้าใจ ธรรมะและเห

ประโคม - พระมาลัยปฐมคำแปลภาค ๑ - หน้า 81 ๗. เรื่องพรหมคำใดคนหนึ่ง* [๑๖๐๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปรัชญอยู่ในพระนครวัน ทรงปรารภพรหมคำ คนใดคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมกถาว่า "น เตน ภิกขโล โหติ" เป็นต้

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสเกี่ยวกับพรหมคำที่ประสงค์ให้พระองค์เรียกตนว่า 'ภิกขุ' โดยอ้างอิงถึงสมณโคดมที่เรียกสาวกเป็นภิกขุ และอธิบายว่าความหมายของคำนี้คือการสมาทานธรรมะเพื่อเติบโตในจิตวิญญาณ. การมีคุณค่าท

ประโคม - พระจัมปิฏฐาภพลาอา ภาค ๑๗ - หน้า ที่ ๘๒ ไม่ชื่อว่าเป็นภิกษุ ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ ผู้ใดใน ศาสนานี้ลอยบุญและบาปแล้ว ประพฤติพรหม- วรรธ (รู้ธรรม) ในโลก ด้วยการพิจารณาที่อยู่ไป ผู้นั้นแลเรียกว่า "

บทนี้นำเสนอความหมายของคำว่า 'ภิกษุ' ในบริบทของศาสนา โดยเน้นถึงคุณสมบัติที่ทำให้เรียกว่า 'ภิกษุ' และความสำคัญของการประพฤติพรหมวรรธในโลกนี้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงผลของการทำบุญและการพิจารณาคุณธรรมตามคำสอนข

ประโยค - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 87 ชื่ออภิธรรมว่า พระเจ้าข้า คำกล่าวว่า "อุบาสก ผู้ที่มาสัตว์เช่นท่าน จะชื่อว่าอภิธิ ไม่ใช่, ส่วนผู้ที่ตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนมาหานิ่งจะ ชื่อว่าอภิธิ" ดังนี้

บทความนี้ได้แสดงถึงคำสอนในอภิธรรมที่กล่าวถึงการเป็นอภิธิ การตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนสัตว์และการแสดงความเมตตาต่อผู้อื่น พระผู้พระภาคตรัสเรียกผู้ที่ตั้งอยู่ในแนวทางดังกล่าวว่า 'อภิธิ' โดยมีเหตุผลคือก

ประโยค - พระรมป์ปัทม์ถูกถามแปลภาค ๑๓ - หน้าที่ ๙๓ ยังมีมอิ้นกำหนดครูทุกข์เป็นต้น ในฉัจจะแม่ทั้ ง ๔ ให้สำเร็จ ประเสริฐ คือยอดเยี่ยม. บทพระอากาว่า สุวาจิ อุตโรร ปทา คำว่า บรรดาสัจจะ เหล่านี้ แม้ทั้งหมด

เนื้อหาในบทนี้สำรวจความสำคัญของการกล่าวคำสัตย์และไม่โกรธตามคำสอนของพระรมป์ปัทม์ โดยระบุว่าความจริงในพระพุทธพจน์มีความสำคัญอย่างไรในหลักธรรม และวิธีการที่ธรรมทั้งปวงเกี่ยวข้องกับการเข้าใจพระนิพพาน. การ

ประโคม - พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 83 กัน" อันกิฐทั้งหลายผู้ใดจะสบนื้อความนั้นทูลอ้อนวอนแล้ว เพื่อ จะทรงประกเนื้อความนั้น ได้ทรงนำอธิษฐานมา (ตรัส) ว่า:- [หยง๗ ๒ ตัวข้าเจ้าผู้สหายไปกำของตน] ใน

ในอดีตกาล มีเต่าและพ้องเพื่อนที่รู้จักกันอย่างสนิทสนม วันหนึ่ง ได้มีการชักชวนกันเดินทางไปยังที่ที่งดงาม แต่เต่าประสบอุปสรรค ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่นำไปสู่ความตายของตน ในที่สุดเต่าตระหนักถึงความชั่วร้ายข