หน้าหนังสือทั้งหมด

ปฐมสัมผัสกิลาา ภาค ๒ - หน้าที่ 365
365
ปฐมสัมผัสกิลาา ภาค ๒ - หน้าที่ 365
ประโยค - ปฐมสัมผัสกิลาา แปล ภาค ๒ - หน้าที่ 365 บทว่า วิสสาขูเคราะห์ ได้แเกไม่เป็นอาบัติ เพราะการถือเอา ด้วยวิสสา. แต่ควรรู้ลักษณะแห่งการถือเอ…
บทนี้แสดงถึงความเข้าใจในลักษณะการถือเอาซึ่งเกี่ยวข้องกับวิสสา โดยเน้นถึงคุณลักษณะในการถือเอาและบทบาทของเพื่อนสนิทที่ทำให้เกิดความเชื่อมั่นในความสัมพันธ์ พร้อมอธิบายถึงเงื่อนไข เช่น เคยเห็น เคยพบกัน แล
การตีความคำว่าเปรตในพุทธศาสนา
367
การตีความคำว่าเปรตในพุทธศาสนา
ประโยคที่ 3-1 ปฐมสมันปลาสักภาแปล ภาค 2- หน้าที่ 367 อัตภาพนั้นเองก็ดี เทวดาทั้งหลาย มีเทวดชั้นจาดมาราชิกเป็นต้น ก็ดี ทั้งหมดก็ดังความนับว่า "เปรต"…
เนื้อหานี้กล่าวถึงคำว่า 'เปรต' ในบริบทของพุทธศาสนา โดยบรรยายว่าคำนั้นไม่เป็นอาบัติ และมีความสัมพันธ์กับการถือเอาของและความหวาดระแวงต่างๆ ในชีวิต โดยมีการยกตัวอย่างต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์และสิ่งของ
ปฐมสมัยตามสำนวนทาแปล ภาค ๒
368
ปฐมสมัยตามสำนวนทาแปล ภาค ๒
ประโยค(๓) - ปฐมสมัยตามสำนวนทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 368 บทว่า ปฏิสุขสัญญูสฤษฏ์ ความว่า แม้สำหรับภิญโญผู้มีความสำคัญอย่างนี้ว่า "สิ่งของนี้ ไม่มีเจ้าขอ…
บทความนี้กล่าวถึงการตีความศัพท์ในพระธรรมเกี่ยวกับอาบัติและการนำสิ่งของที่ไม่มีเจ้าของกลับคืน โดยอธิบายความหมายของบทต่างๆ และแนวคิดเกี่ยวกับความเป็นเจ้าของและการปล่อยวางทางศาสนา โดยเฉพาะในกรณีของภิญโญแ
ปฐมสัมมาปฏิรูปาคำแปลภาค ๒
369
ปฐมสัมมาปฏิรูปาคำแปลภาค ๒
ประโยค - ปฐมสัมมาปฏิรูปาคำแปลภาค ๒ - หน้าที่ 369 กล่าวว่าด้วยปฏิญาณ คือในปฏิญาณนี้ว่า สมุฏฐาน ๑ กิริยา ๑ สัญญา ๑ สติตฺถะ ๑ โลก- วิชชะ ๑ กรรม ๑ ก…
บทความนี้อธิบายถึงปฏิญาณในปฐมสัมมาปฏิญาณ โดยเน้นถึงสมุฏฐานและกิริยาที่ส่งผลต่อการปฏิบัติธรรม เช่น การแยกแยะและเข้าใจการเกิดของจิตวิญญาณ ด้วยการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ในการเพื่อเปลี่ยนแปลงจิตใจไปใน
การอธิบายเกี่ยวกับอาบัติในพระพุทธศาสนา
371
การอธิบายเกี่ยวกับอาบัติในพระพุทธศาสนา
ประโยค(๓) - ปฐมสัมผัสตาปฏิภาณแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 371 ภิกษุ ! เธอไม่เป็นอาบัติ เพราะเพียงแต่พูด* ดังนี้. อธิบายว่า "ไม่เป็นอาบัติ เพราะเหตุเพียงแต่พ…
เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายว่าภิกษุไม่ถืออาบัติเพียงเพราะพูด ความสัมพันธ์ระหว่างคำพูดและความหมายทางศาสนา พร้อมตัวอย่างในกรณีของศพที่ยังสด สรุปได้ว่าภิกษุมีความสามารถในการแยกแยะสิ่งที่เหมาะสมและเข้ากับบท
อรรถาธิบายอาหารและการกำหนดในปฐมสมันต์ปลาสำหรับแปล
373
อรรถาธิบายอาหารและการกำหนดในปฐมสมันต์ปลาสำหรับแปล
ประโยค- ปฐมสมันต์ปลาสำหรับแปล ภาค 2- หน้าที่ 373 ปฐมฉันนาวาหาร และกฤตาชาหาร ซึ่งได้แสดงไว้แล้วแต่โดยเพียงชื่อในการพรรณนาเนื้อความแห่งนี้ว่าภาษา …
เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายประเภทของอาหารในพุทธศาสนา เช่น ปฐมฉันนาวาหาร และกฤตาชาหาร รวมถึงการอธิบายความแตกต่างระหว่างอาหารที่ได้รับจากบุคคลต่างๆ และมีการจัดหมวดหมู่ของอาหารตามหลักศาสนา นอกจากนี้ยังกล่า
การกำหนดอาหารในศาสนา
375
การกำหนดอาหารในศาสนา
ประโยค - ปฐมมัณฑปอาสาฯ ภาค ๒ - หน้าที่ 375 จับเป็นผ้าสาฯกู เราจักถือเอา ปรึกปาวาหาร ไม่ปรากฏเพราะเห็น แล้วจึงลัก. แต่ในมหารฏกถา ท่านปรับอา…
บทความนี้นำเสนอการกำหนดอาหารในศาสนาที่มีบทบาทสำคัญในพระบาลี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรึกปาวาหารในมหารฏกถา ซึ่งกล่าวถึงการกำหนดสิ่งของและการจัดเตรียมอาหารให้กับภิกขู เมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ท่านอาจไม่ได้เห็
การวิเคราะห์และคำอธิบายของปฐมสมันต์ปลาสักภาพ
376
การวิเคราะห์และคำอธิบายของปฐมสมันต์ปลาสักภาพ
ประโยค๓ - ปฐมสมันต์ปลาสักภาพแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 376 เป็นต้นอยู่ดีดี ส่งไปทางอีดีดี ก้าวล่วงแดนอุบาลาจไปด้วยทั้งไม่มีมติ เป็นภูติไทย. แม้เมื่อเธอไป…
ในข้อความนี้กล่าวถึงความคิดและการดำเนินชีวิตของตัวละครที่มีชื่อเสียงในปฐมสมันต์ปลาสักภาพ ภาค ๒ มีการอธิบายถึงการดำรงอยู่ของภูติไทย และแนวคิดเกี่ยวกับการกำหนดสถานะของผู้คนในสังคม นอกจากนี้ยังพูดถึงลักษ
ปฐมสัมผัสภาษาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 378
378
ปฐมสัมผัสภาษาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 378
ประโยค - ปฐมสัมผัสภาษาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 378 กว่า... ที่ตั้งอยู่ในส่วนของตนเอง จะทำไม้สลากที่ตกไปในส่วนของตน ให้ตกลงไปในส่วนของภิกษุผู้อื่น …
ข้อความนี้พูดถึงการรักษาไม้สลากและส่วนของภิกษุในบริบทของธรรมวินัย โดยอธิบายถึงการยกไม้สลากของบุคคลต่างๆ และบทสนทนาระหว่างภิกษุเกี่ยวกับไม้สลากที่ไม่ปรากฏ เมื่อภิกษุหนึ่งยกไม้สลากจากส่วนของตน เป็นการสื
ปฐมบทสัมภาษณ์ถามแปล ภาค ๒
379
ปฐมบทสัมภาษณ์ถามแปล ภาค ๒
ประโยค - ปฐมบทสัมภาษณ์ถามแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 379 และถ้าท่านรู้ส่วนของตนแล้ว จงถือเอาเด็ด" ภิกษุผู้แก่กว่าถึงแม้ อยู่ว่า "นี่ไม่ใช่ส่วนของเรา" ถ…
เนื้อความในบทคัดย่อเกี่ยวกับการพูดคุยเกี่ยวกับความเป็นเจ้าของส่วนของอาหารในกลุ่มภิกษุ โดยเน้นถึงข้อต่อข้อกฎหมายทางศาสนา ว่าด้วยการถือเอาส่วนต่างๆ ที่อาจมีความผิดต่อแนวทางการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา ซึ่งภ
ปฐมสมํปลาสถากานแปล ภาค ๒
380
ปฐมสมํปลาสถากานแปล ภาค ๒
ประโยค- ปฐมสมํปลาสถากานแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 380 ถามวารเรื่องทั่วไป ก็พระอรรถกถาจารย์หลาย กล่าวไว้ในอรรถกถาทั้งหลายว่า "การแถกวีว่อย่างเดียวเ…
เนื้อหาในหน้า 380 ของปฐมสมํปลาสถากาน รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับการฟื้นฟูความเป็นอยู่ของพระภิกษุและการกล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในสมัยนั้น โดยเฉพาะการสนทนาระหว่างพระอรรถกถาจารย์และพระสัทธรรมที่เกี่ยวข้องกับ
ปฐมสมันตปาฏิหาริย์ ภาค ๒ - หน้าที่ ๓๘๑
381
ปฐมสมันตปาฏิหาริย์ ภาค ๒ - หน้าที่ ๓๘๑
ปะโยค๓- ปฐมสมันตปาฏิหาริย์ ภาค ๒ - หน้าที่ ๓๘๑ อย่างนี้ข้าพเจ้ากล่าวไว้แล้วในตอนต้นนั่นเทียว เรื่องเรือนไฟดิงจากเรื่องนี้ไป มีเนื้อความดีงั้น…
ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการแบ่งปันและการให้ การมีวินัยในอาหารสำหรับผู้ที่อุปสมบท และแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการใช้ชีวิตอย่างมีศีลธรรมนอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงการแสดงกิริยาในกาลต่างๆ และความสำคัญของค
ปฐมมัณฑปสถากาแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 382
382
ปฐมมัณฑปสถากาแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 382
ประโยค - ปฐมมัณฑปสถากาแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 382 แจกอยู่, เมื่ออีกกล่าวว่า "ท่านจงให้ส่วนของนายูปอื่นอีก" อง บุคคลที่ไม่ตัวอยู่เองนั้น, ถือเอาด…
บทความนี้กล่าวถึงการถวายส่วนหรือของของภิกษุ โดยเน้นถึงการมีจิตใจดีและปัญญาที่ไม่เพียงแต่ขึ้นอยู่กับคำพูดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการวางใจและการถือเอาของในวิธีที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงบทเรียนและคำ
ปฐมสัมผัสกากาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 385
385
ปฐมสัมผัสกากาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 385
ประโยค-ปฐมสัมผัสกากาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 385 ดังต่อไปนี้:- แม้วพวกเจ้าของมีความอาลัย, แม้วพวกโจรมีความอาลัย. เมื่อภิทกุฉันด้วยงสัญญา เป็นภัต…
เนื้อหาในหน้านี้พูดถึงความอาลัยของเจ้าของและโจรเมื่อมีการภิทกุฉันในรูปแบบที่สอดคล้องกับพระวินัย การไม่ถืออาบัติเมื่อฉันด้วยความตั้งใจ และความหมายของการฉันผลไม้ที่ละทิ้งในวัดร้าง เน้นการปฏิบัติตามข้อกำ
ปราชญ์และผลไม้ในวัฒนธรรม
386
ปราชญ์และผลไม้ในวัฒนธรรม
ประโยค - ปฐมม์ปลาสถานกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 386 เป็นปราชญ์ เพราะเหตุไร ? เพราะเหตุว่า ผลไม้ทั้งหลายในวัฒราม เป็นของของพวกภิญญ์ที่มาแล้ว." ก็เห…
บทความนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างปราชญ์และผลไม้ในวัฒนธรรม ผ่านการวิเคราะห์การให้และความตั้งใจของภิกษุที่ถวายผลไม้ เพื่อประโยชน์ต่อสังคมและการศึกษาเรื่องศีลธรรม โดยเน้นความสำคัญของจิตใจในการให้และการเป
ปฐมมัญดปลาสัตว์กางแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 388
388
ปฐมมัญดปลาสัตว์กางแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 388
ประโยค - ปฐมมัญดปลาสัตว์กางแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 388 ที่กระแสน้ำเชี่ยวจะนั้น. บางตัวขึ้นอยู่ตามธรรมดาของตน. บางตัวอ่อน บางตัวเป็นสัตว์วัตต์เร็ว. บา…
บทนี้กล่าวถึงพฤติกรรมของสุกรในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน รวมถึงการทำงานและการใช้ฐานในการเคลื่อนที่ ในการทำงานร่วมกันของสุกรหลายตัวและการให้เสรีภาพในหลากหลายสถานการณ์ โดยตีความการมีฐานและพฤติกรรมที่เกิดข
การตีความภูมิในประโยคศาสตร์
389
การตีความภูมิในประโยคศาสตร์
ประโยค- ปฐมสัมผัสกากแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 389 ภูมิใจ ใ้อาหารและน้ำแล้วไปเสีย ด้วยทำในใจว่า “มันจับได้กำลัง แล้วหนีไป,” ถ้านั่นหนีไป เป็นภัณฑ์…
เนื้อหาเกี่ยวกับภูมิที่มีการตีความเกี่ยวกับภัณฑ์ไทยและบทบาทของสัตว์ในบุคคลที่ต้องการแสดงความกรุณา โดยมีการเน้นความสำคัญของการช่วยเหลือและการอภัยในบริบททางธรรม รวมถึงวิธีวิเคราะห์และความหมายที่ได้จากสั
การรักษาข้าวถ่างและการจัดการสัตว์น้ำ
390
การรักษาข้าวถ่างและการจัดการสัตว์น้ำ
ประโยค-1-:- ปะโยค๓-: ปฐมสมุนไพรจากกบนาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 390 ทำอย่างนี้ในที่นี้เลย" ถ้าพวกเขาว่าว่า "ท่านจงให้นำออกไปเสีย ขอรับ !" ภูษุจะให้นำออกไปเสีย ก็เว…
เนื้อหาพูดถึงการรักษาข้าวถ่างและการจัดการสัตว์ต่างๆ ภายในนา โดยมีการอธิบายถึงวิธีและความเชื่อในการปล่อยสุกรและการจับปลาเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งยังนำเสนอวิธีการที่เหมาะสมในการปฏิบัติต่อสิ่งมีชีว
ประโยค- ปฐมมัตถกปลาสากนะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 391
391
ประโยค- ปฐมมัตถกปลาสากนะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 391
ประโยค- ปฐมมัตถกปลาสากนะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 391 ไป เพื่อองค์การเหยื่อ เป็นภาษาถิ่นเหมือนกัน ภูมิชื่อเป็นปากไว้ เปล่าไว หรือภายหลังแกะหรือต้องทำ…
เนื้อหาส่วนนี้กล่าวถึงความเข้าใจในเรื่องชั้นเนื้อ และการปฏิบัติของผู้หนึ่งที่เกี่ยวข้องกับศีลและกรรม โดยเฉพาะในแง่ของการกระทำที่สะท้อนถึงมนุษยธรรมและการปฏิบัติตนในชีวิตประจำวัน พร้อมกับการหลีกเลี่ยงคว
การแบ่งปันผลไม้ในอาวาส
392
การแบ่งปันผลไม้ในอาวาส
ประโยค(3) - ปฐมมณฑลคำสกดสากล ภาค 2 - หน้าที่ 392 เรื่องชักชวนกันลึก พึงทราบตามนัยแห่งการวิจัยที่กล่าวแล้ว ในสังวิหาร เรื่องกามือ พึงทราบตามนัยแ…
ในข้อความนี้มีการอภิปรายถึงการแบ่งปันผลไม้ระหว่างภิญฺญูในอาวาส ซึ่งมีการกล่าวถึงกรณีที่พระอาณันต์ไม่ได้บอกกล่าวเรื่องการถวายผลไม้แก่พระสงฆ์ และการรับประทานที่ถูกต้องตามหลักศาสนา ว่าไม่มีอาบัติในการทำเ