ห้า-ส่วน-ธรรม-กาย : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 63 / 177

ประโยค - วิจารณ์ธรรมเปล่า ๆ คาด คาถา ๑ ในอารมณ์นั้น จิตและเจตสกทั้งหมดทำอารมณ์ใดให้เป็น ที่หนักเกิดขึ้น อารมณ์นั้น โดยนิยมกันเป็นอารมณ์มีกำลังในบรรยา อารมณ์แหล่านั้น ด้วยประการดังกล่าวมา ความต่างกันแห

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการวิเคราะห์อารมณ์และความแตกต่างของอารมณ์ที่เกิดจากจิตและเจตสิก โดยเน้นที่อารมณ์ที่เป็นเหตุให้เกิดความหนักและอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับกุศล ความแตกต่างของอารมณ์เหล่านี้ถือเป็นปัจจัยที่

ประโยค- วิถีธรรมรรเปล่า กาล ที่ ตอน ๑ หน้า ที่ 275 ที่ควรแก่คำดับของตน ๆ ให้เป็นไป (ส่วน) ความเป็นอนัฐรูปนิสัย พึงทราบโดยความที่ถอดคงก่อนเป็นเหตุมีคำลำ้กัน ในอั้นจิตคงหลังให้ เกิดขึ้น เพราะอันความเ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับอนุตรนิสัยและปฏุปนิสัยในสัญญาแห่งจิต โดยอธิบายถึงความสำคัญของธรรมที่ทำให้เกิดจิตที่สามารถดับทุกข์ได้ การวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างธรรมทั้งสองนี้ทำให้เข้าใจได

ประโยค - วิถีธรรมประกอบ ๓ ตอน ๓ - หน้าที่ 284 ดังกล่าว "ขันธ์ ๕" ที่ไม่มีรูปเป็นปัจจัยโดยเป็นอัตัปปิยองค์ซึ่งกันและกัน มหากูติ (ถืออาศ) ๕ เป็น--อัตปิยองค์ซึ่งกันและกัน นามรูปเป็น----- อัศจีปัญญึ่งกัน

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับขันธ์ ๕ ที่ไม่มีรูปเป็นปัจจัยและการสัมพันธ์กันระหว่างนามรูป, จิต และเจตสิกธรรมที่เป็นอัตปิยองค์แห่งรูปรับทานรวมทั้งมโนธาตุ และสิ่งต่างๆ ที่ส่งผลต่อการเกิดใหม่ เช่น อาห

ประโยค - วิชาภิธรรมรบปลาย กาด ตอ [หน้า ๑ - หน้าที่ ๒๙๘ ญาณตุสัญญา... เนวสัญญาณสัญญาณสัญญาณสัญญาณ ซึ่งเป็นวิวบาอยู่" ดังนี้ [ความเป็นไปแห่งวิญญาณ] วิญญาณใด ๆ ย่อมมีเพราะปัจจัยคือส่งรบใด ๆ แล้ว บัดนี

บทความนี้กล่าวถึงความเป็นไปแห่งวิญญาณซึ่งมีปัจจัยที่ละเอียดยิบ Analyzing ความสำคัญของวิญญาณใน 3 ภพ โดยอธิบายถึงการเป็นไปของศีลของวิญญาณต่างๆ ซึ่งรวมถึงการเป็นอยู่และธรรมชาติที่มีต่อกันในปฏิกิริยาและศี

ประโยค - วิญญาณมิรมรณเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ - หน้าที่ ๓๓๘ [คำถามส่งเขบ] ก็ข้อว่า วิญญาณเป็นปัจจัยแห่งรูปแท้ (มอง) ไม่เห็น ย่อมสำรัจได้โดยอัตตรูปที่ (มอง) เห็น ได้ในโลกนี้ [ขยายความ] ความว่า โดยปัจจัยว่า

บทความนี้สำรวจประเด็นว่าด้วยวิญญาณและความสำคัญต่อรูปและนามในทางอภิธรรม โดยเน้นการเห็นว่าวิญญาณเป็นปัจจัยของการเกิดรูปและนาม รวมถึงการอนุมานถึงสิ่งที่มองไม่เห็นในโลกนี้ วิญญาณจึงถูกต้องเป็นธรรมชาติหลัก

ประโยค - วิชาภัณฑ์แปล ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๔๑ ---สัมปุฏ---วิปก---อัตติ---และวิติปัจจัย อันนี้ ในปฏิสนธิกาลนี้ นามเป็นปัจจัยโดยประการอื่นบ้างก็มีดังนี้ คือ นามลงอย่างเป็นโดย เหตุปัจจัย ลายอย่างเป็นโดย

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างนามและปัจจัยในการเกิดอายตนะในปฏิสนธิ พร้อมอธิบายเกี่ยวกับเหตุปัจจัยในการสร้างสรรค์อายตนะตามลำดับ โดยเฉพาะในแง่วิภาคและขอบเขตของปัจจัยที่มีอยู่ในปัจจุบัน เน้นความสำ

ปรัชญา - วิถีธรรมกรมเปล่าก ค ตอนที่ 3 หน้า 355 มีรูปเป็นต้น กิดด้วยความรักในเวทนา จุดบิกาพอใจของตน แล้วทำหลักของแม่ ก็ติดความรักในบุตรนั้น เหตุฉะนั้น ตัดหางปางนั่น บัญฑิตพึงรบกิจกว่า เป็นคำนี้หมายเพร

ในตอนนี้ของปรัชญา วิถีธรรมกรมเปล่าก กล่าวถึงผลของความรักและความพึงพอใจที่มีต่อชีวิต ผ่านความเข้าใจในธรรมชาติเวทนา ความสุขมีปัจจัยหลายประการที่ส่งผลต่อจิตใจของเรา ซึ่งรวมถึงทั้งสุขและทุกข์ ที่เป็นอุปนิ

ประโยค- วิทยามีครมเปล่าก ค ๓ โดยเป็นอุปนิสัยปัจจัยเท่านั้น ของรูปภาพอภิวัธิ์ คือของธรรมเฉพาะ ที่เป็นกุศลในธรรมภาพ อันนันเนื่องในภาพและของอุปนิสัย ด้วย (ส่วน) ในภาพ มันเป็นปัจจัยโดยสหชาติปัจจัยตั้งแต่

เนื้อหานี้อธิบายถึงการวิเคราะห์อุปนิสัยและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับชาติในธรรมภาพ โดยเน้นถึงธรรมเฉพาะที่อาจมีผลต่อการเกิดชาติ เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและอุปนิสัย การเข้าใจถึงธรรมพันธุในฐานะที่เป็นปัจจ

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล কาฏ ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 14 ในหัวข้อกำหนดรูป (ที่กล่าวแล้ว) เกิด อันจิ เพราะเหตุที่อรูปธรรมทั้งหลาย ย่อมปรากฏโดยอาการ 3 แก่มิกผู็บริกาณกำหนดรูปที่หมดคดดี อย่างนี้เท่านั้น

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการกำหนดรูปที่หมดคดดีและการทำโยคะเพื่อกำหนดอรูปธรรม โดยมีการเปรียบเทียบกับภาพของโคที่พลัดตกเหว เพื่อเตือนให้เข้าใจถึงการกำหนดที่ไม่ถูกต้อง และเมื่อทำตามวิธีที่ถูกต้อง ธรรมะจึงจะเจร

ประโยค- วิถีชีวิตของคน - ตอน 3 (ตอนจบ) - หน้า 76 มันทบทละ 10 ปีแห่งเด็กอ่อน จิตทบทละ 10 ปีแห่งการเล่น วัฒนทบทละ 10 ปีแห่งผิวพรรณ พลทบทละ 10 ปีแห่งกำลัง ปัญญาทบทละ 10 ปีแห่งปัญญา หนานทบทละ 10 ปีแห่งคว

บทนี้ได้สำรวจวิถีชีวิต 100 ปีของบุคคล โดยแบ่งเป็นช่วงต่างๆ ตั้งแต่เด็กทารก จิตใจ การสื่อสาร วัฒนธรรม และปัญญา ที่มีการเปลี่ยนแปลงในแต่ละช่วง และว่าด้วยการทบทวนประสบการณ์ในช่วงชีวิตที่สำคัญ เช่น ความสน

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปล กาด ๓ (ตอน ๒ (ตอนจบ)- หน้าที่ 77 ความยินดีในการเล่น ผิวพรรณ กำลัง และปัญญาของเขา ย่อมเสื่อมถอยไป ๑๐ ปีต่อไป ชื่อปภาระทะละ ด้วยในตอนนั้นร่างกายของเขาย่อมค่อยๆลงจางใด้ ๑๐ ปีต่อไป

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายภาพและจิตใจของบุคคลตามช่วงเวลา โดยเฉพาะในช่วงสิบปีหลังจากวัยกลางคน เป็นการบรรยายถึงความเสื่อมถอยของพลังและปัญญา ข้อความยังได้แสดงถึงแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับไ

ประโยค- วิสุทธิธรรมหเปดกาด ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้า 88 ถึงมานทาวาร รูปอันเป็นไปในมานทาวาร ก็ด้ไปในมานทาวานี้เอง ไม่ถึงชิวทราวาร รูปอันเป็นไปในชิวทราน ก็ด้ไปในชิวทราน นี้เอง ไม่ถึงกายาวาร รูปอันเป็นไปในกาย

ในบทนี้มีการอธิบายว่า รูปและอารมณ์จิตมีความสัมพันธ์กับความรู้สึกเช่น ความสุขและทุกข์ จากการศึกษาเกี่ยวกับจิตสมุฏฐานที่ส่งผลต่ออารมณ์และความรู้สึกในชีวิตมนุษย์ โดยยกตัวอย่างให้เห็นถึงการเกิดขึ้นของรูปต

ประโยคส- วิจักษิมรรยกาเปล่า ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 129 การพิจารณา (อารมณ์) ที่เลื่อนวัตถุ (คืออารมณ์) ได้ด้วย เปลี่ยนสัญญา คือ ความกำหนดหมาย ได้ด้วย มีอัณลังในการ นึกหน่วงได้ด้วย (นั่น) ชื่อว่

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิจารณาอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับการเลื่อนวัตถุและความรู้สึกที่มีต่ออารมณ์ต่างๆ ผ่านการเห็นแจ้งโดยการพิจารณาในลักษณะเช่นนี้ ผู้เขียนเน้นถึงการที่อารมณ์ในอดีตและอนาคตมีสภาพเป็นอันเดียว

ประโคม- วิชาภัณฑ์แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หมายที่ 151 (คือเบญจถามคุณ ?) และกิจสมิส องค์สังสิงใดเล่าส่งให้เป็นสมิส สิ่งนั้น ก็ย่อมเป็นสงฆรเท่านั้นเอง เหตุนี้ นันทจึงกล่าวต่อไปว่า “ปัญญา ในเหตุปฏิฐานว่า

บทนี้กล่าวถึงความเข้าใจในธรรมฝ่ายไทย โดยเน้นที่การใช้ญาณในพุทธศาสนาและธรรมชาติที่ไม่สามารถรู้ได้ด้วยอารมณ์เพียงอย่างเดียว การนำเสนอแต่ละประเด็นเรียงลำดับจากการวิเคราะห์ลักษณะของสามีสิ่งต่าง ๆ และการเข

ประโยคศ- วิชาติมรณแปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 176 ผู้ถือว่า สัทธารุณี ในขณะแห่งโลภะปิดมรรค กล่าวว่า สัทธารวมุต ใน ๓ สถานที่เหลือ (คือ ตั้งแต่โลภะปิดผลถึงอรหัตผล) ส่วน บุคคลใดบวมก็การเป็นทุกข์ เป็น

บทความนี้วิเคราะห์คติธรรมที่เกี่ยวข้องกับการถือว่า สัทธารุณี และ สัทธารวมุต ในบริบทของทุกข์และมรรคในพุทธศาสนา โดยอภิปรายลักษณะของบุคคลที่เข้าถึงอรหัตผลและกระบวนการในการพัฒนาทางจิตใจและปัญญาแต่ละขั้นตอ

ประโยคสที่ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 227 สงฆ์) เป็นอารมณ์ และยังมีได้ออกจากวัตถะ (ความหมุนไป) เพราะยังตัดสมุทัยอันเป็นเหตุแบ้ววัตถะไม่ขาด โดดรภูญาณ ถึงยัง มีได้ออกจากวัตถะ เพราะย

ในบทนี้พูดถึงหลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับการตัดสมุทัยและการออกจากวัตถุ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีพระนิพพานเป็นอารมณ์ ทำให้เกิดปัญญาที่ก้าวหน้า ผ่านการเข้าใจและการปฏิบัติต่อธรรมะ เช่น โดดรภูญาณที่สามารถแยกส่วน

ประโยค - วิถีธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 263 ข้อว่า "อนูปสมาน" ได้แก่ความที่เห็นความแตกดับแห่งสังขาร ทั้งหลาย โดยพิจารณาเห็นและโดย (นิ่งเห็น) ตามอย่าง (อารมณ์ที่ แตกดับแล้ว) น้อมใจลงไปในธร

บทความนี้สำรวจการพิจารณาความแตกดับแห่งสังขาร และความเป็นหนึ่งเดียวกันของอารมณ์ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิปัสนาและการเห็นความเสื่อมที่อาจเกิดขึ้น โดยมีการเน้นที่การไม่อิ่มในความพอกพูนเป็นหลักสำคั

ประโยค- วิจารณ์ธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 276 (ทุกชน) ข้อยมเข้าสมบัตของตน ๆ ได้ [เข้าเพื่ออะไร] ปัญหาธรรมว่า "เข้าเพราะ (เพื่อ) อะไร" แล้วก็ เพื่อกุศลธรรมสุขาวาระ (ความพออยู่สำราญในปัจจุบัน

บทความนี้พูดถึงความหมายของการเข้าสมบัติในธรรม โดยเน้นการพิจารณาว่าเข้าเพื่ออะไรและอย่างไร การเข้าไปในสมบัตินั้นเป็นไปได้ทั้งจากการมิใช่การจับต้องอินในการปฏิบัติธรรม รวมถึงการศึกษาถึงการเข้าออกสมบัติอย

ประโยคสม- วิษณุธิรมกาแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) ที่หน้ที่ 292 อยู่ (ไม่ทำอันตรายท่าน) คนทั้งหลาย (เห็นเป็นอัครรรกิเดือมไล) จึง (ช่วยกัน) ใช้ฆ้องดังก้องดัง แล้วกาดเช่าถ่านทำเป็นวงของ (รอบองค์พระเกศา พาน

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการบูชาและการอธิษฐานที่เกี่ยวข้องกับพระเดชพระคุณของพระสัชชีวะและพระสารีบุตร โดยชาวชมพูทวีปมีการใช้ดอกไม้และเครื่องบูชาในการทำพิธีบูชาซึ่งแสดงถึงความเชื่อและการเคารพต่อศาสนา การใช

ประโยคสุข - วิถีธรรมกรมแปล ภาค 1 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 298 ว่าด้วย "ดูกอาวุโส คนที่ทำกาสิรยาตอนนี้ใด ใครส่งขบ ทั้งหลายของคนผู้นั้นรังรับไป วิถีส่งขบทั้งหลาย...จิตส่งขบ ทั้งหลายก็รังดับไป อยู่อย่างส

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับธรรมะที่เกี่ยวข้องกับกาสิรยาและการพัฒนาจิตใจในประสบการณ์ป่วยไข้ โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรักษาจิตใจให้สงบและการเข้าถึงนิพพานผ่านอำนาจของพระอริยบุคคล ผู้มีวิทยาศาสตร์ทางปัญ