อรรถ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 56 / 119

ประโบย - คติสนับส่ิกา อรรถาธิบาย พระวินัยมหาวรร คณะ ๑ - หน้าที่ 201 ท่วม ในคราวฝนตกเกินไป เพราะว่าโอกาสนั้น ย่อมถึงความมั่นว่…

…พุทธศาสนา โดยเน้นไปที่การใช้และการจัดการน้ำอย่างมีสติและมีระเบียบ ซึ่งพื้นฐานนี้ได้รับการสนับสนุนจากอรรถาธิบายต่างๆ ในพระไตรปิฎกและวรรณกรรมศาสนาอื่นๆ เพื่อความเป็นระเบียบในสังคมและการให้ความรู้แก่ชุมชน รว…

ประโยค - คติสนบนสาคริก อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 202 ขึ้นท่วมคามสิมและนิคมสิมาไหลไปตามคุคลา แม่น้ำนัน ย่อมเป็น…

เนื้อหานี้อธิบายถึงการทำกรรมในน้ำและวิหารสิมา โดยชี้แจงถึงการกระทำที่ควรปฏิบัติเมื่อน้ำขึ้นหรือคลื่นมีความรุนแรง การทำกรรมในพื้นที่ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับน้ำและวิหาร รวมถึงข้อควรระวังในการทำกรรมในสถานท

ประโยค - คติสั้นๆจากสำนักธรรม อรรถาธิปไตย มหาราช ตอน ๑ - หน้าที่ 203 อันภิภูทธ์หลายผู้จะทำกรรมในชาตสระเล่า, ในพรรษากมี ประกาศดังกล่าว…

บทความนี้เกี่ยวข้องกับการอธิบายหลักการทำกรรมในชาตสระตามที่ได้ถูกกำหนดโดยประกาศในพรรษากามี โดยมีการชี้ให้เห็นถึงลักษณะของชาตสระที่มีน้ำเพียงพอและการกระทำกรรมในสถานที่นั้น โดยเน้นว่าการทำสงครามในชาตสระน

ประโยค - คติสมุนปลาทึกวา อรรถาธิบายว่าวามรรครับ ตอน ๑ - หน้า 204 กี่ดี, ไม่เป็นชาตะระแม่ทั้งหมก; นั่นเป็นคามสมานันเอง. ถึงทะเล ส…

เนื้อหาอธิบายความสำคัญและความหมายของคำว่า 'สมาย สิมิ สมิภานุณติ' ซึ่งแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างภิญญากับการสื่อสารในพุทธศาสนา โดยมีตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับต้นมะม่วงและต้นหัวในบริบทของวัดแห่งเก่า เพื่อส

ประโยค - คติธรรมปาติโมกข์ อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 207 เข้าไป นี่คืออันตราย [๔๕] สัตว์พิมพ์เป็นต้นกัลกิญจ์ นี่ชื่อ ส…

ในบทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คติธรรมจากพระวินัยมหาวรรคว่าด้วยอันตรายที่เกิดขึ้นกับภิกษุ และการสวดปาฏิโมกข์เพื่อป้องกันอันตรายต่างๆ กล่าวถึงความสำคัญของการอัญเชนาและการปฏิบัติที่เหมาะสม เพื่อจัดการกับส

ประโยค - คิดสนั่นป่า สักกา อรรถภาษพระวิชัย มหาราช ตอน ๑ - หน้า 209 แม้ในการอนุโมทนาเป็นต้นในละแวกบ้าน ก็ยังนี่แหละ ถ้าว่า พระสงฆ์เ…

บทความนี้กล่าวถึงการอนุโมทนาในพระพุทธศาสนา ที่กล่าวถึงการขออนุญาตพระสงฆ์ในการวิจารณ์หรือพูดคุยในวัดหรือชุมชน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงแนวทางและข้อปฏิบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อสอดคล้องกับหลักธรรมของศ

ประโฒค - คติสมุนไพรสู่กา อรรถาธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 211 ปฐมสิกขาอุโบสถ และสามัคคีอุโบสถ และไม่รู้จักอุโบสถ ๔ อย่าง โด…

เนื้อหาในหน้าที่ 211 นี้ ได้กล่าวถึงหลักการและแนวทางของพระวินัยในหมวดต่างๆ เช่น ปฐมสิกขาอุโบสถ และสามัคคีอุโบสถ ซึ่งมีความสำคัญต่อการปฏิบัติของพระภิกษุที่ต้องเข้าใจและจำให้คล่องแคล่ว นอกจากนี้ยังมีการ

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับภิกษา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 212 บทว่า กาวโลโต ได้แก่ ต่อภาคที่เดียว, ความว่า แต่เช้าทีเดี…

เนื้อหานี้อรรถาธิบายถึงการสั่งบังคับของภิกษุในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ รวมถึงการปฏิบัติตามหลักการที่ถูกต้องและความ…

ประโโยค - คติสั้นบนปกสำหรับกิ อรรถภาพพระอวีย มหาวรร ตตอน ๑ - หน้าที่ 213 เมื่อแสงหาแล้วยไม่ได้ เป็นอันขออ้าง อีกอย่างหนึ่ง จะพึงคิด ไ…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการสนับสนุนและการพูดคุยกันระหว่างภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างภิกษุที่เป็นมรรคชนและการช่วยเหลือของสังคม การทำให้ภิกษุรู้สึกเป็นที่พึ่งพิงและอบอุ่นในชุมชน

ประโยค - คติธรรมปาฐกถา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 216 เป็นปราธัมมึงอิงโซ่ลำแมว, ปราธัมมิ่น ย่อมไม่มา. ข้อว่า สุตโต …

ในบทความนี้ได้มีการวินิจฉัยเกี่ยวกับประเด็นของปราธัมมิและความรับผิดชอบต่างๆ ของภิกษุที่เกี่ยวข้องกับการประพฤติปฏิบัติตามพระวินัย ซึ่งกล่าวถึงการแสดงออกถึงความรับผิดชอบในกรณีที่ปราธัมมิไม่ถูกแจ้งให้ทรา

ประโยค - คติสมุนไพรในทิกา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 217 ข้อว่า สรรปฺอุปลาส นิป สรรเปวามว่า บางคราวก็ละลายไม่ได้ บางคร…

บทความนี้นำเสนอการอธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ โดยเน้นที่การทำบุญในวันอุโบสถและความสำคัญของบุพพกิริยา ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ต้องกระทำก่อนการปฏิบัติอื่นๆ ในวันอุโบสถ นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการบำรุ

ประโบค - คติสงนัปทิกา อรรถาธิปรายวัด ตอน ๑ - หน้า 218 เรียกว่า "ปัดกัลละ" แปลว่า "ความพร้อมถึงที่" ลักษณะ ๕ ประการนี้ ท่านเร…

เนื้อหานี้สำรวจการทำอุโบสถในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในวัน ๓๕ คำ ความสำคัญของการทำบุพกรรมและคำบัญญัติของพระผู้มีพระภาค เกี่ยวกับการไม่ทำอุโบสถ หากมีอาบัติ รวมถึงแนวทางการแสดงอานิสงส์และการระลึกถึงอาบัติใน

ประโยค - คติสนับสนับักิรา อรรถาธิปะวะ แนววรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 220 วิฉันฉในข้อว่า น ภิกขุจะ สภาคปฏิติ นี่ พึงราบดังนี้ :- ภิกษุทั้ง…

บทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติของภิกษุในกรณีที่มีการอาบัติเกี่ยวกับวัตถุร่วมกัน โดยแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการสื่อสารกันในกลุ่มภิกษุซึ่งช่วยลดความบาดหมางและความทะเลาะกัน โดยเฉพาะในการเข้าใจและปฏิบัติตา

ประโยค - คติสมรรถปสาทิภา อรรถภาพพระเว nies ห้าม วรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 221 ภิกษุเจ้านั้นพวกอื่น ไปสู่บ้านหรือป่าด้วยกรณีจงงอย่างแล…

เนื้อหาเกี่ยวกับการนั่งรวมตัวของภิกษุและความสำคัญในบทบาทของพวกเขาในสังคม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีความรู้และการทำงานร่วมกันในกลุ่มภิกษุ แม้ว่าจะมีความสำคัญต่อการดำรงตนแตกต่างกันไป ก็ตาม ข้อควา

ประโบก - คติสมน์ปาสีกิ อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 222 เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย โอมาณฺกุตา เหมือนคำที่ได้กล่าวแล้วใน อ…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอรรถกถาในพระวินัยมหาวรรค โดยอธิบายถึงคำและความสัมพันธ์ของคำในวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับภิกษุและอาวาสิกา ที…

ประโยค - คติสนับสนิปฏิฏิภาคอรรถาธรณี พระเวสันวิมวรด ตอน ๑ หน้า ที่ 223 "ภิกษุเหล่านี้ เป็นผู้จังพร้อมด้วยวัตรหรือไม่ ?" ชื่อว่า อา…

ในบทเรียนนี้มีการพูดถึงภิกษุที่มีวัตรเป็นอย่างไร โดยได้อธิบายลักษณะของอากรและธรรมชาติซึ่งมีผลต่อการรับรู้และการมองเห็นของผู้คนที่อยู่รอบตัว รวมถึงการนิเทศถึงสถานที่ที่ภิกษุใช้ในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีผล

ประโยค - คติสมานปะกัสกิจา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า ที่ 225 อธิษฐาน อันกุญแจผู้ยิ้ม ในวันอุโบสถ เที่ยววัดบำบัดในบ้านแล้ว …

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำอุโบสถตามพระวินัยและหลักการปฏิบัติของภิกษุ เมื่อไปวัดควรทำอุโบสถในวัดนั้นก่อนแล้วจึงค่อยไปวัดอื่น และการเข้าสู่หัตถาวาสมีความสำคัญในวิธีการปฏิบัติตามที่เกิดขึ้นในพุทธกิจ ถือเป็นคำ

ประโยค - คติสงเสน่ไปสักกิก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 226 ของภิษุชาวโกสัมพ์, ๒๕๘๙ เว้นสงฆ์สามคีเห็นปานนั้นเสียดาย ก็แ…

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์ความสำคัญของการทำอุโบสถในพระวินัยมหาวรรค โดยเน้นว่าจำเป็นต้องมีความร่วมมือกันในสงฆ์ แม้จะมีความขัดแย้งโลกเล็กน้อย ภิกษุที่มีความเป็นเอกภาพจะต้องปีติในปฏิบัตินี้ เพื่อรักษาความ

ประโยค - คัดสนับสักกะ อรรถภาพวีณ หวรรคร ตน ๒ - หน้าที่ 234 วิจฉฉในอว่าว่า เยน วะโส นี้ พิงทรงดังนี้ :- เมื่อภูกูไปกับพวกโคด่าง…

เนื้อหาในบทนี้อธิบายการอำพรรษาของภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยระบุขั้นตอนและข้อปฏิบัติที่เหมาะสม เช่น การอยู่ในที่เหมาะสม การบอกกล่าวในวันเข้าพรรษา และการแบ่งปันความรักในหมู่เพื่อนภิกษุ โดยมีการยกตัวอย่างให

ประชโฉก - ตติยสันตาปาสาทิกา อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 235 ถ้าเรือนอยู่เฉพาะในทะเลตลอดภายใน ๓ เดือน (๑๒๔) ก็พึง ปวดรานาใ…

เนื้อหานี้พูดถึงการจำพรรษาของภิกษุในสถานการณ์ต่างๆ เช่น ในเรือนและในเรือ รวมถึงข้อกำหนดและอาบัติที่เกี่ยวข้อง ในกรณีที่ภิกษุจะต้องเลือกที่พักในสภาวะที่เป็น Boat vs. Land. นอกจากนี้ยังมีการวิเคราะห์ถึง