หน้าหนังสือทั้งหมด

การศึกษาเกี่ยวกับศิลปะกับพระวินัย
38
การศึกษาเกี่ยวกับศิลปะกับพระวินัย
ประโยค - ตลอดสนั่นปลาสากัก กรรมถวายพระวินัย มหาวรรณ์ ตอน 2 - หน้าที่ 264 เฉพาะ คือเสร็จภาระเลี้ยงชีวิต ด้วยศิลปะใจ, มีความเคารพในอาจารย์ เพราะเหตุแห่งศิลปะนั้น. ในว่า อิฐ โขติภูมิ นี้. บทว่า ติ เป็น
เนื้อหาที่นำเสนอเกี่ยวกับศิลปะและวิถีชีวิตของภิกษุในเรื่องพระวินัย สมมติฐานการเป็นอาจารย์ในพุทธศาสนา การแ…
กีฬาทางน้ำและความสำคัญของที่นั่ง
40
กีฬาทางน้ำและความสำคัญของที่นั่ง
ประโยค - ติดสนิทปาสังกาออกราคเวนีมหาวรรณ์ ตอน ๒ - หน้า ที่ 266 บทว่า คุุณฑิยาม ได้แก้ การกีฬาในแม่น้ำคงและแม่น้ำ มที. วิต่อฉันในข้อว่า ปรุสัญญะ หฤทุฤกูบิฐ นี้ พิงทรงดังนี้ :- ยานที่เที่ยมด้วยโคผู้ จะม
เนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาในแม่น้ำคงและแม่น้ำมที โดยมีการวิเคราะห์ถึงแนวคิดเกี่ยวกับการนั่งที่เหมาะสมและความ…
การศึกษาศาสตร์พระพุทธศาสนาในธรรมะ
45
การศึกษาศาสตร์พระพุทธศาสนาในธรรมะ
…่า อรโย น รมดี ปาโล, ปาโล น รมดี สุี มีความว่า พระผู้พระอตตวรรคว่า "คนสะอาด่อมไม่มีดโนบาง" เพื่อแสดงเนื้อความมีวิเศษว่า "จริงอยู่ บุคคลใด ประกอบด้วยคุณธรรม เครื่องเป็นผู้สะอาดทางกายวาจาและใจ, บุคคลนั้น ย่อ…
เนื้อหานี้อธิบายถึงความสำคัญของธรรมะและการสวดในพระสูตรที่มีความหมายลึกซึ้ง ผู้ที่มีคุณธรรมและสะอาดทั้งกาย…
อรรถภาษพระวินัยมหาวรก ตอน ๒
46
อรรถภาษพระวินัยมหาวรก ตอน ๒
…นังแผ่อย่างใดอย่างหนึ่งแล้วนอนหรือขึ้น ก็ครว. วินิจฉัยในหนังมูก พึงทราบดังนี้ :- หนังแห่งมูกชาติ คือเนื้อกราย เนื้อสมัน เนื้อฟาน กวาว เนื้ออีก และมันเผานี้เท่านั้นควร. [๑๒๒] ส่วนหนังแห่งสัตว์เหล่าอื่่ ไม่ค…
บทความนี้เกี่ยวกับการวินิจฉัยและความเข้าใจในพระวินัยมหาวรก โดยเน้นถึงการสั่งการในด้านต่างๆ เช่น รองเท้าและหนังสัตว์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน คำอธิบายเกี่ยวกับคำสั่งและวิญญรูปอาจารย์ในการสอนศาสนา นอกจากนี้
การใช้สมุนไพรในยา
51
การใช้สมุนไพรในยา
ประโยค - ตอฝสมุนไพากภัก อรรถคถาพวนัย หวามรร ตอ๒ - หน้าที่ 277 บทว่า อญฺญุปฺปิสนานิ ได้แก เครื่องย่างหลายที่จะพึงบด ผสมกับยาดำ. แต่เครื่องบดยาอะไร ๆ จะไม่ควรหมายได้. บทว่า อฐฺิมิ มีความว่า ภาวะยาถึงแล
เนื้อหาเกี่ยวกับการใช้เครื่องยางและสมุนไพรในการทำยา รวมถึงการเลือกภาชนะที่เหมาะสม การรักษาสมดุลของยา และส…
พระยืนมหาวรร ตอน ๒
52
พระยืนมหาวรร ตอน ๒
ประโยค - ตอบสนั่นป่าสักท่าอรรถถาพระยืนมหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 278 ได้ต่าง ๆ อย่าง บทว่ามาเทศ มีความว่าเจ้าของอนุญาตให้ บรรด่าน้ำไฟให้เต็มหมู ประมาณเท่าวันแล้ว ครบด้วยฝุ่นและ ทรายเป็นต้น ลาด
เนื้อหาในบทที่ ๒ ของพระยืนมหาวรร อธิบายเกี่ยวกับการอนุญาตและบทประโยคที่ใช้ในวรรณกรรมไทย โดยเฉพาะการใช้สิ่…
อรรถคาถาเวนิชมัวรรต ตอน ๒
53
อรรถคาถาเวนิชมัวรรต ตอน ๒
…อแง่งที่ปากแผล บทว่า สาตปุฏฐน มีความว่า เราอนุญาตให้กูชะล้างด้วยแป้งมัดผักกาด บทว่า วฑูมัส ได้แก่ เนื้อที่ทอดขึ้นดังเดิม บทว่า วิกลิสิก ได้แก่ ผ้าก่ำสำหรับกันมัน สองบทว่า สุพุทธิ ถนปฏิญญม มีความว่า ขึ้…
บทความนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับกาพพิชิและสาตปุฏฐน ซึ่งเป็นคำที่เกี่ยวกับการรักษาแผลและการอนุญาตให้ทำหัตถกรรมที่เกี่ยวข้องกับการรักษาแผล เช่น การทำความสะอาดด้วยแป้ง จากนั้นได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษ
การห้ามและควรในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2
56
การห้ามและควรในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2
…ปไม้และเกลียวชุดที่ยามแล้วดี หลอด ไม่ไผ่ดี ซึ่งสำหรับรับหยอดน้ำดำ และการกรอกน้ำมัน ย่อมควร [ว่าด้วยเนื้อก็อ ควรและไม่ควร] [๘๕๗] กล่าวว่าปวดตุมล ได้แก่ เนื้อของสัตว์ที่ตายแล้ว นั่นเอง.
…รใช้วัสดุต่างๆ ในการรักษา. ห้ามทำสักถกรรมในทางที่ไม่เหมาะสมเพื่อไม่ให้เกิดอันตราย. ตลอดจนการกล่าวถึงเนื้อของสัตว์ที่ตายแล้วซึ่งเป็นเนื้อที่ไม่ควรมีการใช้ในการทำกิจกรรมบางอย่าง.
อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒
57
อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒
…้าที่ 283 บทว่า มามาโต มีความว่า วันนั้น ใคร ๆ ไม่ได้เพราะจะปลงสัตว์น้อยหนึ่งจากชีวิต มีสำหรับเชือดเนื้อเรียกว่า โปดกินะ. บทว่า คิมิยะ mating ตำว่า คิญปิ ยิเมย. คำว่า น ภาวะ อุลสหติ มีความว่า ข้าแต่พระผู้…
บทวิเคราะห์ในอรรถกถาพระวินัยมหาวรรคตอนที่ ๒ เสนอการไตร่ตรองเกี่ยวกับการเลือกและความเหมาะสมของเนื้อสัตว์ในบริบททางศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการพิจารณาก่อนที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับการบริโภคเนื้อสัตว์แล…
การห้ามบริโภคเนื้อสัตว์ตามพุทธศาสนา
58
การห้ามบริโภคเนื้อสัตว์ตามพุทธศาสนา
ประโยค - ติดสมันปาสักท่า อรรถถภาพวีรชัย มหาวรร ตน ๒ - หน้า ๒๘๔ ก็รีบจากับปิยมังสะแหละนั่น เนื้อมนุษย์ อันพระผู้มีพระภาค ทรงห้าม ก็เพราะมนุษย์มีชาติเหมือนคน เนื้อช้าม้า ที่ทรงห้าม ก็เพราะเป็นราชพา…
ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงเหตุผลที่พระพุทธเจ้าทรงห้ามการบริโภคเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อสัตว์ที่ถือว่าม…
อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอนที่ 2
60
อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอนที่ 2
ประโยค - ตอนสนับปาสาทิกา อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 286 หนึ่ง วัสดกะระหนึ่ง เป็นมหาอำมาตย์ของพระเจ้าแผ่นดินนครศรี สองบรรว่า วชิชิน ปฏิภาโย มีความว่า เพื่อรองการดำ ทางบุญเริ่มหวังสุกดัวนัวั
…อิงเสียงและลักษณะของผู้ที่มีบุญจากการฟังคำสอน ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญเพื่อพัฒนาตนเองไปสู่ความดีที่แท้จริง เนื้อหานี้มีการพูดถึงสถานที่ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญทั้งในทางศาสนาและทางเศรษฐกิจ และกระบวนการดำเนินชีวิตที่ไ…
ตายสนิทปลาสำหรับก่อกวนพระวินัยมหาวรรค ตอน 2
66
ตายสนิทปลาสำหรับก่อกวนพระวินัยมหาวรรค ตอน 2
ประโยค - ตายสนิทปลาสำหรับก่อกวนพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 292 ในที่นี้ ท. พระเถระช้อยโสสะ เป็นบูรณเลิศแห่งบรรพชิตทรงร้อย ในเวลาจางไปท่า อุสสาวนุตติ เป็นต้น พึงทราบดังนี้ : กัปปฏภิ คืองูสวาสดิกา
เนื้อหาแสดงถึงกระบวนการในการทำพิธีบริเวณที่อุโล โดยอธิบายการตั้งเสาและการกล่าวคำอธิษฐานที่เกี่ยวข้องกับปิ…
อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรร ตอน ๒
69
อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรร ตอน ๒
ประโยค - ตัดสนิมปาสักทุก อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 295 สหยใสดในอากัปกิริยา คำอยู่แม้รัสตรีเดียว, [200] อามิสนัน เป็นอันโตวคละ และอามิสที่ดีที่สุดในเรือนนั้น ย่อมจัดเป็นอันโต ปิกนะ; อา
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการอธิบายหลักการทางพระวินัยในมหาวรร โดยมีการกล่าวถึงอามิสและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับก…
เทคนิคพระอรรถกถาวินัย มหาวรรค
71
เทคนิคพระอรรถกถาวินัย มหาวรรค
ประโยค - คัดลอกมาจากเทคนิคพระอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 297 เพื่อฉองการฉันเนยใส ในวันที่มีอาหารน้อย." ลำดับนั้น พระตรีสสระจึงบอกกับท่านว่า "ไม่ควร ขอรับ." ในวันรุ่งขึ้น พระเรสสระจึงให้กี่บ่
เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการฉันเนยใสในวันที่มีอาหารน้อย โดยพระตรีสสระได้ให้คำเตือนเกี่ยวกับการจัดเก็บอาหารและว…
รสแห่งผักและข้าวในอาหาร
74
รสแห่งผักและข้าวในอาหาร
ประโยค - ดอกสนมัมปาสักทำภารกิจถวายมหาวรรณะ ตอน 2 - หน้าที่ 300 [ว่าน่าระสื่ออย่าง] ธัญญลอสร นั้น ได้แก้ รสแห่งข้าวเจิดชนิด.* ท่ากร นั้น ได้แก้ รสแห่งผักที่สุด. จริงอยู่ รสแห่งผักที่เป็นยาวกัล ย่อมค
เนื้อหาเกี่ยวกับรสชาติของผักและข้าว ที่ถูกอธิบายผ่านการวิเคราะห์จากแหล่งข้อมูลโบราณ โดยแสดงให้เห็นถึงความ…
การอนุญาตและการใช้ผักในพระธรรม
75
การอนุญาตและการใช้ผักในพระธรรม
отсутствии занятий ไม่มีภาพ ควรในจิตวิตก. รสสื่ออย่างเหล่านี้ อันพระผู้มีพระภาค เมื่อทรงอนุญาตนำปนะ ได้รวมอนุญาตไว้ด้วยประการอันนี้แล้ว ว่า ด้วยผักและแปง [๒๐๔] เรื่องแห่งมัลละชื่อโร ชัดเจนแล้วทั้งนั้น
เนื้อหาพูดถึงการอนุญาตให้ใช้ผักและการนำเสนอในพระธรรม โดยยกตัวอย่างเรื่องของมัลละชื่อโรและการนำผักต่างๆ มา…
คดีสมุนไพรในพระวินัย มหาวรรค ตอน 2
76
คดีสมุนไพรในพระวินัย มหาวรรค ตอน 2
ประโยค - คดีสมุนไพรที่ทำ อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 302 บทว่า นาพิยานาปกน ได้แก่ ทะนานและถุง มีคำอธิบาย ว่า ชนทั้งหลายย่อมรมกวด คือ ย่อมใส่ข้าวสารที่ได้แล้ว ๆ ใน ภาชนะใด ภาชนะนั้น ชื่อ
เนื้อหาในตอนนี้เกี่ยวข้องกับการอรรถาธิบายถึงการดูแลสมุนไพรและการโกนผมของภิกษุ รวมถึงการให้ส่วนที่สูญเป็นธ…
คติสงค์ปลาสักกะ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2
77
คติสงค์ปลาสักกะ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2
ประโยค - คติสงค์ปลาสักกะ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 303 เก้อต่าง คือ ผลตก, ผลมะพร้าว, ผลขนุน, ผลสาเข, น้ำเต้า, ฟักเขียว, แตงไทย, แตงโม, ฟักทอง, เป็นอันตรายห้าม และ อุปัชฌายะทุกชนิด มีติอ
เนื้อหาเกี่ยวกับการอนุญาตให้บริโภคผลไม้และผ้าชนิดต่างๆ โดยเข้าข่ายได้รับอนุญาตในอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ร…
อรรถกถาพระวินายมหาวรรค ตอนที่ 2
83
อรรถกถาพระวินายมหาวรรค ตอนที่ 2
ประโยค - ตลอดสมันปาสำหรับ อรรถกถาพระวินายมหาวรรค ตอนที่ 2 - หน้าที่ 309 ทุก ๆ พระองค์ ทรงบัญญัติเกี่ยว ดังนี้ มีพระประสงค์จะทรงอนุญาตการกุศล จึงตรัสเรียกภูมทั้งหลายมา, ก็แล้วกัน เรียกมาแล้ว ดังว่า อ
เนื้อหาในส่วนนี้พูดถึงอนุสาสน์ในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2 ที่มีการบัญญัติให้ทราบถึงการอนุญาตให้ทำกุศลต่าง …
ดนตรีมัณฑปสักทัก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒
84
ดนตรีมัณฑปสักทัก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒
ประโยคประกอบ - ดนตรีมัณฑปสักทัก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 310 ข้อว่า โยจ ตกุต จิวรูปปาโธ มีความว่า จะเป็นจิวของ ภิกษามาสเนตรผู้มารหมภาพในสมที่ได้รับกิยบแล้วนั้น หรือจิวที่ทายก ถายเฉพาะส
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการรับจีวรของภิกษุ โดยระบุว่าภิกษุที่มีคุณสมบัติตามที่กำหนดนั้นจะต้องได้รับการพิจาร…