เนื้อหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 505 / 984

ประโยค- ปฐมสัมผัสทางแปล ภาค ๒- หน้าที่ 112 การบอกเลิกอาณาจักรในบุคคลมากหลาย บัณฑิตก็ควรทราบดังธิปามา แล้วนั้น. [ภิฎะตะโกนบอกเลิกอาณาจักรได้] อันนี้ ถาวรภิฎะผู้ถูกความไม่ชื่น ก็(คือความสะนั้น) เกรงภิ

…ิ่งที่พูดจะเกิดขึ้นในภายหลัง ถ้าผู้ฟังไม่สามารถเข้าใจได้ทันที สิกขาจะไม่สามารถบอกลาได้อย่างแท้จริง. เนื้อหาสะท้อนถึงความตระหนักรู้ในการสื่อสารภายในบริบททางศาสนา.

ประโยค๓- ปฐมสมันต์ปลาสติกาแปล ภาค ๒- หน้าที่ 114 "อยู่ชู ปฏิญญ คิดดีมี มนสิกลโร" "ตั้งแต่วันนี้ไป ขอท่านจงทำใน ใจข้่าเจ้าว่าเป็นคฤห์สุด" ดังนี้ ก็ดี หรือกล่าวโดยโวหารของชาวอริยะนะ (คือชาวคศ) หรือโวหาร

เนื้อหาในบทนี้เสนอการวิเคราะห์และการอธิบายของบทเรียนในปฐมสมันต์ปลาสติกา โดยแบ่งปันแนวคิดเกี่ยวกับการคิดดี ก…

ประโยค - ปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 117 สุวาทชาติ ธมฺม ปัจจุญฺญามิ ข้าพเจ้าบอกคืนพระธรรมที่ พระผู้พระภาคตรัสแล้ว สนฺทฤทธิธ ธมฺม " ข้าพเจ้าบอกคืนพระธรรมอันผู้ ได้บรรลุพึงเห็นเอง อกาลิก ธมฺม "

เนื้อหาในหน้าที่ 117 ของปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ ถ่ายทอดถึงเหตุผลและหลักการในการบอกคืนพระธรรมตามที่พระผู้พระ…

ประโยค3- ปฐมสมันตาปสากลภาแปล ภาค 2 - หน้าที่ 120 อนุสติภาณี สงฆ์ ปัจจุฌาณามิ ข้าพเจ้าบอกคืนพระสงฆ์ผู้ควร ทำอัญชลี อนุสรณ์ ปฺญเจติ ปุญเจติ สงฆ์ ข้าพเจ้าบอกคืนพระสงฆ์ผู้เป็นนา ปัจจุฌามิ บุญ (ของโลก) ไม

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการบอกกล่าวภายในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบอกคืนพระสงฆ์และการบอกกล่าวเกี่ยวกับการ…

ประโยค - ปฐมสัมผุทาอาสาฯ ภาค ๒ - หน้า 122 คติย ปฐมฤกษ์ทุกาล ปัจจุบัญามิ ข้าพเจ้าบอกคืนปฐมฤกษ์-ฤกษ์ที่ ๑ จตุู" " " ข้าพเจ้าบอกคืนปฐมฤกษ์-ฤกษ์ที่ ๔ ปฐมมิ " " " ข้าพเจ้าบอกคืนปฐมฤกษ์-ฤกษ์ที่ ๕ สมมาสมุทร

เนื้อหาในหน้าที่ 122 ของปฐมสัมผุทาอาสาฯ ภาค ๒ กล่าวถึงปฐมฤกษ์ต่าง ๆ และอุณหสถานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า รวมถึ…

ประโยค - ปฐมสัมผัสกาถากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไวพจน์ การบอกกล่าวกิขา ย่อมมีได้ด้วยคำไวพจน์แห่งอาจารย์อย่างนี้ คือ :- ภิญาใด ให้พำ

เนื้อหานี้พูดถึงการบอกกล่าวในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการใช้คำว่า 'อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม' และ 'อาริยะ ปจฺุญาภิม' ที่…

ประโยค - ปาฐกถาและปฐมมนต์ปาถากเขาแปล ภาค ๒ - หน้า 124 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อนุวาสิลิป ปุญญามิ" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไวพจน์ การบอกกล่าวสัญญา ย่อมมีได้ด้วยคำไวพจน์แห่ง อันตรายสักอย่างนี้ คือ :- ข

เนื้อหาเกี่ยวกับการบอกกล่าวและการให้อนุญาตในบริบทของพระภิกษุและสามเณร โดยมีการกล่าวถึงคำที่ใช้ในการบอกกล่าว…

ประโยค - ปฐมมนต์ปลาสักกาแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 125 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "สรพุทธมาจิริ ปจจุามิ" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไหวพจน์ การบอกลักษณะ ย่อมมีได้ด้วยคำไหวพจน์ แห่งพระเพื่อนพรหมจรรย์นี้ คือ :- ขั

เนื้อหานี้อธิบายการบอกกล่าวในปฐมมนต์ปลาสักกา รวมไปถึงการใช้คำในการบอกกล่าวและลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพ…

ประโยค : ปฐมสมันตาปาสาทกานแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 127 การบอกกล่าวด้วยคำว่า “อารามิโกติ มึ ธาริฐ” ไม่ใช่เป็น การบอกกล่าวด้วยไหวพจน์ การบอกลากิลา ย่อมมีได้ด้วยคำไหวพจน์แห่ง อารามิกะ (ผู้มานวัดหรือผู้รักษา

เนื้อหานี้อธิบายการใช้คำว่า “อารามิโกติ มึ ธาริฐ” เพื่อการบอกกล่าวในลักษณะต่างๆ ตั้งแต่การแสดงสถานะของผู้มา…

ประโยค๓- ปฐมสัมปดาษาสางกาแปล ภาค ๒- หน้า ที่ 131 มั ธারি เป็นบุตรของโพธิญาณเจ้า, น อิฐปุตโตมิ ธารภิ ท่านจงทรงจำข้างเจ้าไว้ว่า "ไม่เป็นบุตรราชพระรส"เจ้า, น วิคตโมปุโตติ ท่านจงทรงจำข้างเจ้าไว้ว่า "ไม

เนื้อหาชี้ให้เห็นถึงพุทธประวัติของมั ธารีซึ่งเป็นบุตรของโพธิญาณเจ้า และความสัมพันธ์กับพระบุตรต่างๆ พร้อมกล่…

ประโคง-ปฐมสมันตปาสาณาแปล ภาค ๒-หน้าที่ 132 [ลาสิกขาภับนวนวิกฤตเป็นต้นไม่เป็นอันบอกลา] พระผู้พระภาคเจ้า ครั้งทรงแสดงลักษณะแห่งการบอกลา ลักขณา อย่างนี้แล้ว เพื่อความไม่ละเลยในการไม่บอกลา และเพื่อแสดง ค

เนื้อหานี้เกี่ยวกับลักษณะการบอกลาในพระธรรมคำสอนซึ่งพระผู้พระภาคเจ้าทรงแสดง โดยมีเนื้อหาที่ตีความเกี่ยวกับกา…

ประโยค - ปฐมสมันตาปาสกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 134 ไม่เข้าในไซร้ สังขา กิ๋งมไม่เป็นอันอลาเลย. พระผู้มีพระภาคเจ้า จะแทรงแสดงใจความนี้ จึงตรัสถามว่า "อริยบุคคล" เป็นคำما ในคำว่า "อริยบุคคล" เป็นคำณนั้น มีว

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับการอธิบายความหมายของ 'อริยบุคคล' ในพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายภาษาและการสื่อสารของพระภิ…

ประโยค - ปฐมบทแห่งเมนูธรรม [อรรถาธิบายความหมายแห่งเมนูธรรม] บัดนี้ เพื่อแสดงความใจความว่า "เมตตา ธ มู ปฏิวัตย" เป็นดัง พระผู้มีพระภาคองค์ จึงตรัสว่า "เมตตาธ มู นาม" เป็นดังนั้น มีวินิจฉัยดังนี้:- คำว

เนื้อหาเกี่ยวกับเมนูธรรมและการอธิบายความหมายของเมตตาธรรม โดยใช้คำว่า 'เมตตาธ มู นาม' เป็นตัวอย่าง ซึ่งแสดงใ…

ประโยค(๓) - ปฐมสมเด็จพระสาตกษาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 137 นั่นแล ชื่อวา โอภากัณต์ กรรมมียังเป็นที่สุดนั่น ชื่อวาอูนธรรม กรรมมันชื่อว่าเป็นกรรม เพราะความเป็นกรรมที่ต้องทำในที่สุด คือในโอภากัณต์ปิดนั่น กรรม

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการนิยามกรรมและธรรมในแง่ของความเป็นคู่ และการมีส่วนร่วมของบุคคลในกรรมต่าง ๆ โดยให้ควา…

ประโยค ๓- ปฐมสัมปทาในสติภาค ๒ - หน้า ที่ 138 เฉพาะ ด้วยอาการเพียงเท่านี้ เธอยอมถึงความทำลายแห่งศิล คือเป็นปราชญ์ [สติธมิมิไดฺฐาน ๕ บุญนิมิไดฺฐาน ๖] ก็บริจามิดของสติและบุญนี้ ในมิดาของสติ ได้ฐาน ๕ ค

เนื้อหาเกี่ยวกับปฐมสัมปทาในสติภาคที่ ๒ โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์การดำเนินการและการบรรลุผลภายในบริบทของสติและบ…

ประโยค - ปฐมสัมผัสจากกาม: ภาค ๒ - หน้าที่ 139 (ในนิมิตของสตรี) เป็นอาบัติทุกฌา. แม้เมื่อสอดจน หรือปลายนี้มือและนิ้วหัวแม่มือเข้าไป (ในนิมิตของสตรี) ด้วยความยินดีในเมนู เป็นทุกฌาเช่นกัน. [ภิกษุเมื่อจะ

เนื้อหาบทนี้กล่าวถึงการอธิบายแนวทางของพระวินัยเกี่ยวกับการเคารพพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การพิจารณาที่ดีในเหล่าศิ…

ประโยค - ปฐมสมันตาปลาแปลภาค 2 - หน้าที่ 141 อนุปฏิญญาวิชาการ [กำหนดสัตว์ที่เป็นวัตถุแห่งปราชญ์เป็นต้น] ในรวะแห่งอนุญญติ มิวินิจฉาดังนี้ :- บทว่ อนุครโม แปลว่า โดยกำหนดอย่างที่สุดทั้งหมด บทว่ ติรัจฉาน

…ัตว์ที่ใช้ในการศึกษาและอธิบาย เช่น สัตว์มีสองเท้า และสัตว์วิจฉาณตัวเมียที่มีความสำคัญในด้านการศึกษา เนื้อหาสำรวจถึงสัตว์ประเภทต่าง ๆ และการเปรียบเทียบคุณสมบัติของสัตว์เหล่านี้

ประโยค๑-๓ เพราะฉะนั้น บรรฑี่บชาติทั้งหลาย ที่บรรฑี่บชาติญอขอสงครามเข้าไปบรรฑี่จง ได้บรรฑี่จง ครบ มรรครในบรรครับหนึ่ง ประมาณเท่ามิลด์งา เป็นวัตถุแห่งปราชญ์ ที่เหลือฟังรบว่า "เป็นวัตถุแห่งทุกข์" สัตว์ท

เนื้อหานี้สำรวจถึงแนวทางการเข้าใจสัตว์น้ำและความทุกข์ในบริบทของปรัชญา ประกอบด้วยการวิเคราะห์สัตว์ประเภทต่าง…

प्रโปลค3- ปฐมสมัคปะสากำแปล ภาค ๒- หน้า 155 แผลพัง8 แห่ง, ในกลานั้น สรีระนั้นย่อมละความเป็นวัตถุแห่งปราชญ์ และความเป็นวัตถุแห่งลัตถ์จัง เมื่อภิกขุพยายามในสรีระเช่นนั้นแห่งใด แห่งหนึ่ง เป็นทุกอย่างเดีย

เนื้อหานี้พูดถึงการพยายามในสรีระของภิกษุ และการฝึกฝนเพื่อไปสู่การบรรลุธรรม โดยการเรียนรู้จากแผลพังของสัตว์ว…

ประโยค (๓) - ปฐมมันดปลาสถากแปล ภาค ๒ - หน้า 159 อย่างหนึ่ง พันธ์หรือสอดเข้าไปภายในสวมไว้. ชายชื่อว่ามีมินิด ลาดกี คือมืองคาวตา เขาเอาวัตถุเป็นต้นว่าผ้าเหล่านี้นั่นแลมา สอดสวมไว้. ในบรรทัดทั้ง ๑ เหล่า

เนื้อหานี้พูดถึงการใช้วัสดุในทางธรรม โดยอธิบายถึงการสอดสวมวัสดุภายในตามหลักการของพระพุทธศาสนา เช่น อนุปาทิน…