ข้อความต้นฉบับในหน้า
21
รวมพระธรรมเทศนา ๔
สัมมากัมมันตะ การกระทำที่ถูกต้อง คือ ทำ
แต่ในสิ่งที่ดีมีประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น
สัมมาอาชีวะ ประกอบอาชีพสุจริต คือ เว้น
จากอาชีพที่พระพุทธองค์ทรงห้าม คือ ค้าอาวุธ ค้ามนุษย์
ค้ายาพิษ ค้ายาเสพย์ติด ค้าสัตว์เพื่อนำไปฆ่า เพราะ
อาชีพเหล่านี้เป็นทางมาแห่งบาปอกุศล
สัมมาวายามะ มีความเพียรชอบ คือ เพียรที่
จะสั่งสมบุญให้ยิ่งๆ ขึ้นไป เพียรฝึกใจให้หยุดนิ่ง ไม่
ประมาท
สัมมาสติ มีสติชอบ คือ มีความรู้ตัวทั่วพร้อม
ใจไม่หลุดจากศูนย์กลางกาย และประการสุดท้าย คือ
สัมมาสมาธิ มีสมาธิชอบ คือ ใจปักกิ่งไปที่ศูนย์
กลางกาย มีใจตั้งมั่น อารมณ์เป็นหนึ่ง เป็นเอกัคคตา
รมณ์ทีเดียว
เมื่อมรรคมีองค์ ๘ ครบถ้วนบริบูรณ์ ใจหยุด
ถูกส่วนเข้า ใจก็จะตกวูบลงไปที่ศูนย์กลางกาย ดวง
ปฐมมรรคก็จะบังเกิดขึ้น เห็นเป็นดวงกลมใสแจ่มอยู่
ภายใน ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นหนทางเบื้อง
ต้น ที่จะดำเนินจิตเข้าไปในหนทางสายกลาง มุ่งตรงสู่
อายตนนิพพาน อันเป็นจุดหมายปลายทางของทุกชีวิต