หน้าหนังสือทั้งหมด

ปฐมสมับัติกำเนิดกรรมภาค ๑
380
ปฐมสมับัติกำเนิดกรรมภาค ๑
ประโยค (ค) - ปฐมสมับัติกำเนิดกรรมภาค ๑ - หน้าที่ 375 โคตตา " ความว่า มีโคตรต่าง ๆ กัน ด้วยอำนาจโคตรมีมากว่า " โคดมะ โมคคลาสนะ " กล่าวว่า " นานาชนิดๆ …
เนื้อหาได้กล่าวถึงหัวข้อโคตรและอำนาจที่มีผลต่อการเกิดกรรมภาคแรก ที่อธิบายถึงความแตกต่างของโคตรในทางจิตวิญญาณ โดยนำเสนอการอภิปรายภายในกลุ่มสาวกเกี่ยวกับการรักษาพรหมจรรย์และความสัมพันธ์ภายในตระกูล อีกทั
ปฐมสัมมนาปาฐกถาเทพภาค ๑
381
ปฐมสัมมนาปาฐกถาเทพภาค ๑
ประโยค(ตอน) - ปฐมสัมมนาปาฐกถาเทพภาค ๑ - หน้าที่ 376 รายไปฉันนั้น " ออมาว โป " เป็นการยังข้ออุปไมย ให้ถึงพร้อม. บทว่า " อนุธรรมเปตัง " ความว่า ( พวกสา…
บทความนี้กล่าวถึงการสัมมนาที่เกี่ยวข้องกับธรรมะจากพระพุทธเจ้าที่เน้นการเข้าใจในข้อธรรมและการกระทำที่ถูกต้องในจิตใจของสาวก การสำรวจความมโนธรรมและการสอนที่มีประสิทธิภาพ เพื่อกระตุ้นการคิดและเข้าใจถึงควา
การหลุดพ้นจากอาสวะในพระพุทธศาสนา
382
การหลุดพ้นจากอาสวะในพระพุทธศาสนา
ประโยค (คัด)...ปฐมสมันตาปทศากามภพล ๑ - หน้าที่ 377 คือองค์ละอุณุคส. คำว่า " อิทธิ อุปสมปุช วิรค" ความว่า พวกเธอ จงเข้าถึง กลับได้ คือลุทคสล้าล่วงอยู…
ในเนื้อหานี้ชี้ให้เห็นถึงการหลุดพ้นจากอาสวะของพระสาวก โดยเน้นว่าจิตของพระสาวกนั้นหลุดพันออกจากอาสวะเพราะไม่ถือมั่นต่อสิ่งเหล่านั้น อาสวะทั้งหลายดับลงด้วยความไม่เกิดขึ้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่าจิตที่
ปฐมสัมมนาปลาทากาเปล่า: ภาวะน่าพึงกลัว
383
ปฐมสัมมนาปลาทากาเปล่า: ภาวะน่าพึงกลัว
ประโยค(ตอน) - ปฐมสัมมนาปลาทากาเปล่า ภาค ๑ - หน้าที่ 378 อันน่าพึงกลัว ที่พระองค์พระภาคเจ้า ตรัสไว้ว่า " ภาสะนะ " ในพระคำสัตย์พระองค์ตรัสไว้ว่า " อญนุตตร…
บทความนี้สำรวจภาวะน่าพึงกลัวตามที่พระองค์พระภาคเจ้าตรัสในคำสอน โดยวิเคราะห์ถึงการเข้าใจคำว่า "ภาสะนะ" และความหมายของคำว่า "อญนุตตรสุมิ ภิสเนก วนาสแทก" ที่เกี่ยวข้องกับผู้ที่ยังไม่ปราศจากกิเลส วิธีการท
ปฐมสัมผัสนับสักคำแปลภาค ๑
384
ปฐมสัมผัสนับสักคำแปลภาค ๑
ประโยค - ปฐมสัมผัสนับสักคำแปลภาค ๑ - หน้า 379 สัตว์มีวิถีคติ ลงในอรรถแห่งนินมิด เพราะฉะนั้น พึงเห็นสัมพันธ อย่างนี้ว่า คำนี้แย่ย่อมมีในเพราะคว…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงแนวทางและความสำคัญของคำในพระบาลที่เกี่ยวข้องกับสัตว์และความสดชื่น การสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากับผู้ติดตาม พร้อมทั้งเปรียบเทียบระหว่างการดำรงอยู่และความหมายของอำนาจในพระดำรัสพระองค
การดำรงอยู่ไม่นานของพระพุทธเจ้า
385
การดำรงอยู่ไม่นานของพระพุทธเจ้า
ประโยค - ปฐมสมันตปาทกาปิภเก ภาค ๑ หน้า 380 คน ๒ ยุคเท่านั้น เพราะฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า "ไม่ดำรงอยู่นน." ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าพ…
บทความนี้กล่าวถึงการดำรงอยู่ไม่นานของพระพุทธเจ้าทั้ง 3 พระองค์ ได้แก่ พระสิขิ, พระเวสสุ และพระกุลสันธะ โดยเฉพาะในเรื่องอายุของพระองค์และสาวก พร้อมทั้งความ…
พระพุทธเจ้าและพรหมจรรย์ในยุคสมัยต่างๆ
386
พระพุทธเจ้าและพรหมจรรย์ในยุคสมัยต่างๆ
ประโยค (ฉบับสมบูรณ์) - ปฐมสมเด็จท่านากะแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 381 มีพระชนม์สี่สิบห้านปี พระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่าสัญคาม มีพระชนม์สามสิบห้านปี พระผู้มีพระภาคทรงพระ…
เนื้อหาพูดถึงพระชนม์ของพระพุทธเจ้าภายใต้ชื่อสัญคามและกัสสป รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างอายุของพระพุทธเจ้ากับพรหมจรรย์ในยุคสาวกา ซึ่งมีความสำคัญต่อการดำรงอยู่ของความเชื่อนี้ในสังคมเขมร ข้อความยังกล่าวถึงว
ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑
387
ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑
ประโยค -ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑ - หน้าที่ 382 [ พระสารุปฏฺโต ไดทรงบํานาญติสิกาขนฺตา ] ถามวา ในคำว่า " อถิโถ อายสมา สารุปฏฺโต" มีอะไรเป็น อนุส…
บทความนี้นำเสนอการบรรยายถึงพระสารุปฏฺโตและการบํานาญติสิกาขนฺตา ซึ่งเกี่ยวข้องกับความคิดที่ว่าการบํานาญติสิกาขนฺตานั้นเป็นเหตุให้มีความยาวนานในการดำรงอยู่ ระหว่างพระพุทธเจ้ากับพระสาวก ในการศึกษาธรรมะแล
ปฐมสัมปทาสิกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 383
388
ปฐมสัมปทาสิกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 383
ประโยค(ฮ) - ปฐมสัมปทาสิกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 383 " ตตกโตว " เป็นคำว่า " ตตกโตว " นี้ คำว่า " ตตุก " เป็นสัตว์มีวิกิติ เพ่งถึงการอ้อมอวอน ขอให้ทรง…
ในเอกสารนี้มีการวิเคราะห์คำว่า 'ตตกโตว' ซึ่งเกี่ยวข้องกับสัตว์ที่มีวิกิติและการขอทรงบัญญัติศักราชบ. พระพุทธเจ้าทรงรับรัศมีเพื่อแสดงสัมมิปัญญาก่อนที่จะตรัสเรื่องธรรมที่เป็นที่ตั้งแห่งอาสะ ธรรมเหล่านั้น
การให้อภัยและการรักษาในพระพุทธศาสนา
390
การให้อภัยและการรักษาในพระพุทธศาสนา
ประโยค (ค) - ปฐมสมันดาปาสถานแปล ภาค ๑ หน้าที่ 385 [ เปรียบด้วยแพทย์ผู้ไม่ฉลาดทำผ่าตัด ] แพทย์ผู้ไม่ฉลาด เรียบร้อยบางคลอง ซึ่งหัวฝีงไม่เกิดขึ้นมาแ…
ในบทนี้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างการรักษาในทางการแพทย์กับการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยใช้ตัวอย่างแพทย์ที่ไม่ชำนาญในการทำผ่าตัด ซึ่งเน้นความเข้าใจในความสำคัญของการให้อภัยและการตระหนักถึงข้อผิดพลาดโ
ปฐมสิ้นคำาทกแห่งวาสนา ภาค ๑ - หน้าที่ 386
391
ปฐมสิ้นคำาทกแห่งวาสนา ภาค ๑ - หน้าที่ 386
ประโยค - ปฐมสิ้นคำาทกแห่งวาสนา ภาค ๑ - หน้าที่ 386 "ในภาคใด." คำที่เหลือ พึงทราบโดยทำองที่กล่าวแล้วนั่นแล.* อีกนัยหนึ่ง ในคำว่า ยโได เป็นต้นนี้ มีคว…
ในภาคนี้กล่าวถึงธรรมซึ่งเป็นที่ตั้งแห่งอาสะ โดยพระศาสดาได้บัญญัติสิกขาบทเพื่อจำกัดกิเลส เพื่อให้สาวกสามารถเข้าใจและเข้าถึงธรรมชาติที่แท้จริง ซึ่งมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการพัฒนาจิตใจและการปฏิบัติธรรมขอ
สิกขาบทพระธรรม
392
สิกขาบทพระธรรม
ประโยค - ปฏิบัติสมณปSyntheticกลานในแสตรภ 1 - หน้า 387 [อธิบายเหตุที่ให้ทรงบัญญัติสิกขาบท] ภิกษุทั้งหลาย ชื่อว่า รัตตัญญู เพราะอรรถว่า รู้อตรัณนา คือรัฐ…
เนื้อหาอธิบายถึงสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคบัญญัติสำหรับภิกษุ เน้นความสำคัญของการบวช ตั้งแต่ปัญหาที่พบเจอกับภิกษุที่มีอายุไม่ถึงสิบปี และในกรณีของภิกษุที่ต้องการบวชในเวลาก่อนจะครบปี ต้องคิดถึงข้อบังคับที
การอธิบายหมู่ใหญ่และสิกขาบทในพระพุทธศาสนา
394
การอธิบายหมู่ใหญ่และสิกขาบทในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปฐมสมันดาปาสกาทาแปล ภาค ๑ หน้า 389 เป็นหมู่ใหญ่ เล็ดด้วยลากก็ได้ อธิบายว่า " ถึงความเป็นหมู่ ประเสริฐ และความเป็นหมู่ใหญ่ด้วยลาก. "…
เนื้อหาให้ความรู้เกี่ยวกับความเป็นหมู่ใหญ่ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเกี่ยวกับการบัญญัติสิกขาบทที่พระศาสดาทรงบัญญัติเพื่อสงเคราะห์ความเป็นหมู่ใหญ่ รวมถึงการอธิบายความหมายของพาหุลจอมฤทธิและความสำคัญของการเ
ปฐมสมิตาปสทากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 390
395
ปฐมสมิตาปสทากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 390
ประโยค) - ปฐมสมิตาปสทากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 390 เหล่านั้น แม้โดยประกายทั้งปวง ในสมันนั้น จึงตรัสคำว่า " นิรพุทธโก ทิ สารัปุตฏ" เป็นดัง [ อรรถา…
เนื้อหาให้ความสำคัญเกี่ยวกับการแยกแยะคำว่า นิรพุทธโก ที่หมายถึงการเว้นจากความเสียดและโจร โดยเฉพาะในบริบทของภิกษุผู้มีจริยธรรม และการอธิบายเกี่ยวกับธรรมคำในพระพุทธศาสนาว่า มีความสำคัญต่อการเข้าใจในลักษ
ปฐมสมันดปาสากำแปล ภาค ๑
396
ปฐมสมันดปาสากำแปล ภาค ๑
ประโยค(ตอน) - ปฐมสมันดปาสากำแปล ภาค ๑ หน้าเล่ม 391 หัว สารบัญสูตร. " ในคำนี้ มีการพรรณนาโดยสังขปดังต่อไปนี้ :- บรรดากัญญ ๕๐๐ รูปนี้ ผู้ลี้ภัย ณ เม…
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับคำว่า ‘โสดาบัน’ ซึ่งเป็นชื่อของบุคคลที่ยังประกอบด้วยอริยมรรค โดยอธิบายถึงความหมายและอำนาจของบุคคลนี้ในทางพระพุทธศาสนา รวมถึงความแตกต่างระหว่างโสดาบันกับพระโสดาบัน ซึ่งมีการอ้าง
ปฐมสัมผัสจากกามภา เล่ม ๑
397
ปฐมสัมผัสจากกามภา เล่ม ๑
ประโยค (ตอน) - ปฐมสัมผัสจากกามภา เล่ม ๑ หน้า 392 นำไปสู่กาม อีกอย่างหนึ่ง การตกไป ชื่ออวิหานต์ พระโพธิสัตว์ ชื่อว่า อภิญญธรรม เพราะอธิบว่า ท่านไม่…
เนื้อหาพูดถึงบทบาทของพระโพธิสัตว์ในกระบวนการตรัสรู้ รวมทั้งธรรมและมรรคที่มีบทบาทสำคัญในการบรรลุพุทธภูมิ เนื้อหายังชี้ให้เห็นถึงธรรมที่สัมพันธ์กับความเป็นนิรันดร์และความมั่นคงในธรรมของพระโพธิสัตว์ และก
ความเคยประพฤติของพระพุทธเจ้าและพระสาวก
398
ความเคยประพฤติของพระพุทธเจ้าและพระสาวก
ประโยค(อ) - ปฐมสมัญญาใส่ทنےปลเปา ภาค ๑ - หน้าที่ 393 [อาณิจฉนะ ความเคยประพฤติมามี ๒ อย่าง] ก็ความเคยประพฤติมามี ๒ อย่าง คือ พุทธจินตนะ (ความเคยประพฤต…
เนื้อหานี้พูดถึงความเคยประพฤติมาของพระพุทธเจ้าและพระสาวก โดยเฉพาะด้านการบอกลาและการเสด็จไปยังชนบทซึ่งพระพุทธเจ้าทำเพื่อสงเคราะห์ประชาชน นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงพุทธจินตนะและการเดินทางในมณฑลสามแห่ง พ
การเสด็จเที่ยวจาริกของพระพุทธเจ้า
399
การเสด็จเที่ยวจาริกของพระพุทธเจ้า
ประโยค(ฉบับ) - ปฏิรูปสมเด็จฯสาครำเปล่า ภาค ๑ - หน้าที่ 394 ในภาคใด พระพุทธเจ้าทั้งหลาย มีพระประสงค์จะเสด็จเที่ยว จารีกไปในมหามณฑล ในภาคนั้น ทรงปวรณาในวันมห…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเสด็จเที่ยวจาริกของพระพุทธเจ้าในมหามณฑล โดยเริ่มจากการปวรณาในวันมหาปวรณา พร้อมกับการมีภิกษุสงฆ์ผู้ใหญ่เป็นบริวาร ในการเสด็จเที่ยวจาริกนั้น พระพุทธเจ้าได้มีพระประสงค์ที่จะให้เก
ปฐมสงบปาติภาคาแปล ภาค ๑ - หน้า 395
400
ปฐมสงบปาติภาคาแปล ภาค ๑ - หน้า 395
ประโยค- ปฐมสงบปาติภาคาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 395 อันนี้ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย แม้เมื่อเสด็จเที่ยวไปบรรรดา มนตลหล่านั้นแห่งใดแห่งหนึ่ง ทรงปลดเปลื้อง…
พระพุทธเจ้าทรงช่วยให้สัตว์พ้นจากกิเลสและมีความกรุณาในการสอนธรรมวินัย สาวกจินะมีการประชุมเพื่อเรียนรู้และเผยแพร่ธรรม ผสมผสานการเข้าพรรษาและการศึกษาธรรมฐานสูงขึ้นเป็นส่วนสำคัญในการบรรลุภูมิธรรมสูงสุด โด
ปฐมสมันตปฏิสันฐาน ภาค ๑
401
ปฐมสมันตปฏิสันฐาน ภาค ๑
ประโยค[- ปฐมสมันตปฏิสันฐาน ภาค ๑ - หน้า 396 ส่วนในอธิการนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงถึงพุทธา - จินนะ (ความเคยประพฤติม่านของพระพุทธเจ…
ในบทนี้มีการนำเสนอพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่ทรงแสดงเกี่ยวกับพุทธาจินตะ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการอธิบายความหมายและการติดต่อสื่อสารกับพระอานนท์ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงความเคารพในฐานะที่ท่านพระอุปาลีร