ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 504 / 737

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - แหละ) เป็นปัจจัย โดยเป็นที่ตั้งแห่งมหาภูต ๓ (นั้น) - หน้าที่ 72 อาโปธาตุ อันตั้งอยู่ในปฐวีธาตุ เตโชธาตุช่วยรักษาไว้ วาโย ธาตุช่วยพะยุงไว้ (นั่นแหละ) เป็นปัจจัย โ

เนื้อหานี้กล่าวถึงธาตุทั้ง ๔ และบทบาทของมหาภูต ๓ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะการช่วยยึดและรักษาของธาตุต่างๆ โดยไม่มีความคิดคำนึงว่าตนเป็นส่วนหนึ่งของธาตุ แสดงถึงความเชื่อมโยงกันระหว่างธาตุเพื่อทำให้ร่างกายค

** ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 73 นอกนี้ ก็หารู้ว่า "ปฐวีธาตุเป็นที่ตั้งแห่งเราทั้งหลาย จึงเป็นปัจจัย (ของเราทั้งหลาย) " ดังนี้ไม่ นัยในธาตุทั้งปวงก็ดุจนัยนี้ พระโยคาวจร พึงมนสิกา

เนื้อหาอธิบายเกี่ยวกับการจำแนกปัจจัยของธาตุต่างๆ โดยเน้นที่กรรมนั้นเป็นปัจจัยหลักที่มีอิทธิพลต่อธาตุ รวมถึงบทบาทของจิต อาหาร และฤดูในการเกิดขึ้นของธาตุแต่ละชนิด การอ้างอิงถึงบทความทางพระพุทธศาสนาในเรื

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 128 (คือปลงไปแล้ว) ครึ่งหนึ่ง (ยังไม่เสร็จ) บ้างก็มีผลแซม (คือหงอกประ ปราย) บ้างก็มีจีวรสีแดงครึ่งหนึ่ง" บ้างมีจีวรสีเหลือง (ล้วน) บ้าง กำลังทำกิจต่าง ๆ

ข้อความนี้พูดถึงการสร้างภิกษุในรูปแบบต่าง ๆ โดยการบริกรรมและอธิษฐานรวมถึงการทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่น สวดบทพระบาลี และการเย็บจีวรหลายสีเพื่อสร้างภาพที่ดูเหมือนภิกษุหลายรูปแบบ โดยใช้กระบวนการทางจิต เพื่อให้

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 132 พระภาคเจ้าที่นั่น (ทุกวัน ?) พระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดประทานนยะแก่ พระเถระว่า "วันนี้เราแสดงธรรมเท่านี้" พระองค์ตรัสอภิธรรมกถา ไม่หยุดเลยตลอด ๓ เดือนด้ว

ในช่วงเข้าพรรษาที่ดาวดึงส์ พระผู้มีพระภาคเจ้าประทานนยะแก่พระเถระตลอด ๓ เดือน โดยมีผู้ฟังถึง ๘๐ โกฏิ และนายจุลอนาถได้ช่วยเหลือคนกลุ่มนั้น พระอนุรุทธเจริญอาโลกกสิณเพื่อดูที่ประทับของพระผู้มีพระภาคเจ้า ข

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 133 บังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า พระเถระก็ดำลงไปในมหาปฐพีที่ตรงท่าม กลางหมู่คนนั่นเอง แล้ว (ไป) ชำแรกเขาสิเนรุ (อยู่ในท่า) ถวายบังคม พระบาทยุคลพระผู้มีพระภาคเ

เนื้อหาเล่าเกี่ยวกับพระผู้มีพระภาคเจ้าและพระมหาโมคคัลลานเถระที่บังคมพระบาทของพระองค์ โดยมีการสื่อสารถึงเมืองสังกัสสะและคำบอกจากพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงการมาที่เมืองในวันเพ็ญมหาปวารณาและวันอุโบสถ นอกจากนี

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 137 ท้าวเธอตั้งอยู่ในอนาคามิผล และโปรดอมาตย์ ๑,๐๐๐ ของท้าวเธอให้ ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผลแล้ว ทรงทำอย่างที่พระนางอโนชาพร้อมทั้งหญิง บริวาร ๑,๐๐๐ ผู้เสด็จ (ต

ในบทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระนางอโนชาพร้อมอำมาตย์ ๑,๐๐๐ คนตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล ขณะที่พระราชาทรงตั้งอยู่ในอรหัตผล และพระมหินทเถรเจ้าก็ได้ทำปาฏิหาริย์ที่ทำให้พระราชาไม่ทอดพระเนตรเห็นผู้อื่น อีกทั้งยัง

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 158 ของพรหมนั้นได้ด้วยจักษุทิพย์ ย่อมได้ยินเสียงพรหมนั้นได้ด้วยโสตธาตุ ทิพย์ ย่อมรู้จิตของพรหมนั้นได้ด้วยเจโตปริยญาณ” ถ้าภิกษุผู้มีฤทธิ์ ได้เจโตวสีนั้น เ

การพรรณนาเกี่ยวกับความสามารถของภิกษุในการเดินทางไปยังพรหมโลก ผ่านการใช้เจโตปริยญาณและทิสสมานกายหรืออทิสสมานกาย โดยภิกษุจะสามารถรับรู้เสียงและจิตของพรหมได้ การนิรมิตกายตามความต้องการและการปฏิบัติในพรหม

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 167 ด้วยเจโตปริยญาณ เพียงเท่านี้ยังไม่ชื่อว่าใช้อำนาจด้วยกาย แม้ข้อที่ ผู้มีฤทธิ์นั้นสถิตอยู่ในมนุษยโลกนี้นี่แหละ (แสดงกิริยาไป) ยืนด้วย กัน ปราศรัยกัน ส

บทนี้กล่าวถึงการใช้อำนาจด้วยกายและความหมายของฤทธิ์ โดยเฉพาะว่าการที่ผู้มีฤทธิ์สามารถทำกิจกรรมต่าง ๆ ทั้งการปรากฏตัวและการสนทนากับพรหม ไม่ได้หมายความว่าเขาใช้พลังทางกายจริง ๆ ความสามารถในการอธิษฐาน และ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 170 หญ้าปล้อง ดังชักดาบออกจากฝัก และดังชักงออกจากคราบ ฉะนั้น เพราะเหตุนั้นท่านจึงกล่าวไว้ (ในปฏิสัมภิทามรรค) ว่า "ภิกษุใน ธรรมวินัยนี้นิรมิตกายอื่นขึ้น น

บทความนี้กล่าวถึงการนิรมิตกายอื่นในวิสุทธิมรรค โดยมีการแสดงความเปรียบเทียบระหว่างหญ้าปล้องและไส้ เพื่อสร้างความเข้าใจในธรรมวินัย มโนมยาอิทฺธิ แสดงถึงการมีรูปร่างที่คล้ายคลึงกัน เหมือนกันกับรูปมโนมัยขอ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 172 นั้น จึงว่าเป็นทิพย์ เพราะเป็นเช่นของทิพย์ อีกนับหนึ่งชื่อว่าเป็น ทิพย์ เพราะได้มาเฉพาะด้วยอำนาจทิพยวิหาร (คือฌานที่เป็นบาท) และเพราะอิงอาศัยทิพยวิหา

บทความนี้อธิบายความหมายของโสตธาตุที่เป็นทิพย์และความสามารถในการได้ยินเสียงจากทั้งมนุษย์และเทวดา รวมถึงการอธิบายว่าผู้ที่สามารถได้ยินเสียงที่เกินกว่าธาตุหูเนื้อมนุษย์ได้เป็นเพราะอำนาจของทิพยวิหารและการ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 191 มีปัญหาว่า "เว้นฌานเสีย ความเกิดในพรหมโลกหามีได้ไม่ และบรรดาสัตว์ที่กล่าวมานั้น ลางพวกก็ถูกความขาดอาหารบีบคั้น ลาง พวกก็ยังอภัพ (ไม่อาจ) ที่จะบรรลุฌา

บทความนี้กล่าวถึงปัญหาว่าทำไมสัตว์บางชนิดจึงสามารถเกิดในพรหมโลกได้แม้ว่าจะขาดฌาน และสำรวจคำสอนของเทพเกี่ยวกับความเมตตาและการทำบุญเพื่อส่งผลให้เกิดในเทวโลก โดยชี้ให้เห็นถึงอานิสงส์ของการบำรุงบิดามารดาแ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 200 เกินเวลา (คือนาน) ไป เพราะการจ้องดูกันเกินเวลาเป็นปัจจัย ความ เร่าร้อนทางกามก็เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ตว์เหล่านั้น แต่นั้นก็เสพเมถุนธรรมกัน เพราะกา

บทความนี้กล่าวถึงสถานการณ์ที่สัตว์เข้าสู่ภาวะจ้องมองกันเกินเวลา ส่งผลให้เกิดความเร่าร้อนทางกามและการเสพอสัทธรรม พวกเขาถูกนักปราชญ์ตำหนิและพยายามสร้างเรือนเพื่อปกปิดอสัทธรรม การสะสมข้าวและการตัดสินใจใน

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 217 ว่า เป็นผู้มุ่งความเสื่อมเสีย ว่าร้ายเอา อธิยาบว่าค่าเอง ติโทษเอา ซึ่งพระอริยะทั้งหลาย คือพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธ และพระสาวก ทั้งหลาย โดยที่สุด แ

เนื้อหาเกี่ยวกับการว่าร้ายพระอริยะในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการที่พระเถระและภิกษุหนุ่มว่าพระอริยะไม่เป็นสมณะ ซึ่งมีผลกระทบต่อความเข้าใจในสมณธรรม. เรื่องนี้อธิบายเกี่ยวกับการวินิจฉัยว่าผู้ที่ว่าร้ายนั้นมี

(ท่าน) เถิด· ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - - หน้าที่ 221 เมื่อได้ทำ (การขอขมา) เสียได้อย่างนี้แล้ว กรรมนั้นก็ไม่เป็น สัคคาวรณ์ ไม่เป็นมัคคาวรณ์เลย (กลับ) เป็นปกติเท่านั้นเองแล [มิจฉาทิฏฐิ] บท

บทความนี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับมิจฉาทิฏฐิ ผู้ที่มีความเห็นผิด และผลกระทบจากอริยุปวาทต่อการปฏิบัติธรรม โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีศีล สมาธิ และปัญญาในการมาโฟกัสที่เป้าหมายการบรรลุธรรมและประโย

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 235 ยังเสียงทันที" (ระยะ) ชั่วได้ยินเสียงนั้น แม้ในระหว่างนั้นก็พึง ทราบว่าเป็น (ระยะ) ๑-๒ สันตติวาระ พระมัชฌิมภาณกาจารย์ทั้งหลายกล่าวไว้อย่างนี้ก่อน ส่ว

เนื้อหานี้นำเสนอการเข้าใจเกี่ยวกับสันตติ ซึ่งแบ่งเป็นรูปสันตติ іอรูปสันตติ โดยอ้างอิงจากคำสอนของพระมัชฌิมภาณกาจารย์และพระสังยุตภาณกาจารย์ การอธิบายตัวอย่างต่างๆ เช่น การเดินริมตลิ่ง ความร้อนหรือความมื

ประโยค - อธิบายบาลีไว้อย่างสมบูรณ์ - หน้า 69 อรท, ทิต, และ ภวาม คำพึ่ง เป็นคุณนามแจกได้ทั้ง ๓ ลักษณะ พูดคำทิศิต ในคำนี้มีประกัษตัวเดียว คือ อาวุ ปวิจัย ลงนามศัพท์ ๒ อย่าง คือ ปกติ แปลว่า ปกติ คือ ธรร

บทความนี้ให้การอธิบายละเอียดเกี่ยวกับคำบาลีอย่างสมบูรณ์ โดยเน้นคำที่เกี่ยวข้องเช่น 'อรท', 'ทิต', และ 'ภวาม' รวมถึงการวิเคราะห์ความหมายของคำต่างๆ เช่น 'ปกติ' และ 'พฤฺล' ที่แสดงถึงความแตกต่างระหว่างคำใน

ประโยค - วิชาธรรมมจรแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า ที่ 2 (๔) ปัญญามีอิอย่าง (๕) ปัญญาจะพึงนำพืฟูนี้อย่างไร (๖) อะไรเป็นอานิสงส์แห่งการบำเพ็ญปัญญา (ต่อไป) นี้ เป็นคำวิสาขาในปัญหุกรรมมัน ๑. อะไรเป็นปัญญา ปัญหาก

บทความนี้กล่าวถึงปัญญาในหลายมุมมอง โดยอธิบายว่าปัญญามีหลายประเภทและมีวิสาขาที่เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญปัญญา พร้อมทั้งผลและอานิสงส์ที่เกิดจากการพัฒนาความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติของสรรพสิ่ง เช่น

ประโยค- วิชาธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๓ - หน้า ๕ เป็นธรรมชาติที่ละเอียดเห็นได้จาก เพราะมีความต่างที่จะพึงแยกออก ไม่ได้ว่า นี้สัญญา นีสัญญา นีปีญญา เพราะเหตุนี้ ท่านนับเสน จึงถวายพระพร (พระเจ้ามินทร์) ว่า "ฤกษ

เนื้อหาเกี่ยวกับวิชาธรรม แสดงให้เห็นถึงการแยกแยะระหว่างธรรมชาติของปัญญา สัญญา และวิญญาณ โดยเน้นบทบาทที่พระผู้พระภาคเจ้าได้ทรงทำและยกตัวอย่างว่า แม้กิจจะยากแต่ก็ยังสามารถทำได้ ร่วมกับการพูดถึงคำนิยามขอ

ประโยค - วิชาธรรมวรรคภาค ๑ ตอน ๑ - หน้า 9 ได้) ทุติย (ความเห็น) รู้ (ความพอใจ) มูติ (ความรู้) เปนหย (ความค้นพบ) ธรรมมินิชานบันฑิต (ความทนต่อความเพ่งแห่งธรรม) อันเป็นอนุโลมมิ (คือความแก่ธรรมคือการงานท

เนื้อหาเกี่ยวกับวิชาธรรมวรรคที่ 1 อธิบายถึงแนวคิดเกี่ยวกับปัญญา ประกอบด้วยจินตามปัญญา สุตมปัญญา และภาวนามยปัญญา พร้อมทั้งการแบ่งประเภทของปัญญาออกเป็นปริตตรามิมปัญญา มหิคอตามิปัญญา และอัปปามานรมปัญญา ส

ประโยค~ วิถีธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้าที่ ๑๐ ปัญญา เป็นโลกุตตรวิปัสสนาปัญญา ในคติที่ ๑ ความเจริญชื่อว่าทาย ความเจริญนี้มี ทาง คือสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์เสื่อมไปทาง ๑ ประโยชน์เกิดขึ้นทาง ๑ ความ ฉลาดใน ๒

ในวิถีธรรมนี้ กล่าวถึงปัญญาเป็นโลกุตตรวิปัสสนาปัญญา ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับความเจริญและความเสื่อมในอุตุธรรม การมีศีลธรรมสามารถสร้างความเจริญในชีวิตได้ และอายโกศลคือการเข้าใจและมีปัญญาในธรรมชาติของสิ่ง