ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 505 / 737

ประโยค - วิชาภิรมรมแปล ภาค 1 ตอน 1 - หน้าที่ 14 เหตุ เป็นอัตตปฏิสัธิมิกา ธรรมเหล่าใดชาตะแล้ว เป็นแล้ว ได้กำเนิดสำเร็จแล้ว ปรากฏฐังคันแล้ว ความรู้ในธรรมเหล่านี้เป็นอัตตปฏิสัธิมิกา ธรรมเหล่านั้นชาตแล้ว

บทความนี้สำรวจความเข้าใจในอัตตปฏิสัธิมิกา ซึ่งคือความรู้ในธรรมที่ชาตแล้วเป็นแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับชรรามระและสังวรณโรค ธรรมเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับความรู้ที่เป็นเอกลักษณ์และมีบทบาทสำคัญในการท

ประโยค ~ วิภัทิยมรรกแปลภาค ๑ ตอน ๑ หน้า ๑๙ เป็นมูล (คือเป็นรากเฤา) วิภัทิ ๕ นี่คือ ทักษิรวิภัทิ ถึงขาขีรติรวิภัทิ มัคามัคคาญานรัษวิภัทิ ปฎิญาณอันรวิภัทิ ญาณอันรวิภัทิ เป็นสีระ (คือเป็นคำหรือคำตั้น) ขอ

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับวิภัทิยมรรกและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมทั้งหลายผ่านการศึกษาและสอบถาม ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของการสะสมปัญญาและความรู้ในทางธรรม เช่น ภูมิเฉอปัญญา ที่พิจารณาคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกั

ประโยค - วิทยาธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้า 44 รูปใดเกิดแต่ปัจจัทั้ง ๔ มีธรรมเป็นต้น รูปนั้นชื่อ จตุรุป จตุรูปนั้นได้แก่รูปที่เหลือวันลักษณะรูป (คือชาติ ชรา ภ พ ล หรือ มรณะ) ส่วนลักษณะรูป เป็น นุกโดจิจรู

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับจตุรูปและลักษณะรูปที่เกิดจากปัจจัที่มีธรรมเป็นต้น ซึ่งมีการวิเคราะห์และนำเสนอถึงความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะรูปและความเกิด รูปเช่น ชาติ ชรา ภพ ลและมรณะ นับเป็นลักษณะสำคัญที่ผู้อ่า

ประโยค - วิญญาณธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้ที่ 45 [นามขันธ์ ๔] ส่วนในนามขันธ์นี้ เวทนาขันธ์.พึ่งทราบว่า (เรียกอย่างนั้น) เพราะรวมธรรมชาติที่มีการสวย (รสอารมณ์) เป็นลักษณะ สั้นทุก อย่างเข้า ด้วยกัน สัญญาข

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงนามขันธ์ทั้ง ๔ โดยเฉพาะวิญญาณขันธ์ที่เกี่ยวข้องกับความรู้แจ้ง และการรวมกันของธรรมชาติที่มีบทบาทแตกต่างกัน เมื่อวิญญาณขันธ์ประสบกับขันธ์นอกนั้นจะกลายเป็นสิ่งที่เข้าใจง่ายขึ้น การศึก

ประโยค - วิถีธรรมะแปล ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ ๔๗ อังคาร (ร่วมกับโสมันัส ประกอบด้วยปัญญา ไม่มีใครจูงใจ) แต่ ว่าในภาคใด บุคคลเป็นผู้รับเลี้ยงดี คำทำความเห็นชอบให้ออกหน้า โดยนี้ที่กล่าวแล้ว (แต่ว่า) มักยก

บทความนี้สำรวจหัวข้อเกี่ยวกับวิถีธรรมะ ในภาคที่ ๓ โดยเจาะลึกถึงบทบาทของจิตที่ได้รับอิทธิพลจากการเลี้ยงดู การปฏิบัติ และบุญธรรม รวมถึงการใช้โสมันัสและความเข้าใจในสังขาร ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบที่มี

ประโยค = วิชาธรรมะแปล ภาค 3 ตอน 1 หน้าที่ 54 ด้วยอำนาจแห่งที่มาที่เป็นอาทิ องค์เมือความแปลกกันแห่งสัมปุฏ-ธรรมทั้งหลายไม่มี ก็ผงธราบว่า จิปรา วิญญาณเป็นธรรมชาติไม่มี (อุตสาหะ) กำลังชักจูง ดูงามหน้าในพ

บทความนี้พูดถึงวิชาธรรมะแปลภาค 3 ตอน 1 ที่อธิบายถึงธรรมชาติของวิญญาณและอุตสาหะวิญญาณ โดยมีการจำแนกประเภทของวิญญาณและอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างกุศลกับอุตสาหะ นอกจากนี้ยังต้องการให้เข้าใจถึงการทำงานขอ

ประโยค - วิภัชชิมวรรลบภาค ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ ๖๗ มีการเสวยโภคภูพะอันไม่่น่าปรารถนาเป็นลักษณะ มีอันคลุมสัมปท ธรรมทั้งหลายลงเป็นรส มีความไม่สบายทางกายเป็นปฐมฐาน มี กายทิพย์นี้เป็นปฐมฐาน โสมันท มีการเสวยอ

เนื้อหาภายในบทนี้อธิบายถึงลักษณะของการเสวยโภคภูพะในรูปแบบต่าง ๆ และความสัมพันธ์ระหว่างสัมปทธรรมอย่างละเอียด โดยเน้นที่การรับรู้และประสบการณ์ทางกายและใจ รวมถึงอาการพอใจและไม่พอใจที่เกิดขึ้นจากการสัมผัส

ข้อความที่อ่านได้จากภาพคือ: "ประโยคฯ - วิทยาธิรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้าที่ ๖๙ เป็นทฤษฎี ดังความจำที่เกิดขึ้นแก่ลูกเนื้อทั้งหลาย ในพุทธคนที่พูดด้วยหญิง ว่าเป็นคน (จริงๆ) จะนั่นแล นี่เป็นกฎบอ่อยงผังพิสดา

บทความนี้พูดถึงทฤษฎีที่มีการประสมในธรรมชาติภายใต้แนวคิดสงบระบับ โดยอ้างอิงถึงพระธรรมคำสอนที่สอดคล้องเกี่ยวกับการประสมของสังขตะและคุณสมบัติของสงบระบับ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดการมองเห็นธรรมชาติต่างๆ ได

ประโยค - วิภัชธรรมะแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า ที่ 71 สภาวธรรมนี้จึงชื่อว่า ผัสสะ (ผู้ถูกต้อง) ผัสสะนี้นั้น มีการถูกต้อง เอาเป็นลักษณะ มีการทำให้กระทบเป็นรส มีความร่วมกันเข้า (แห่งจิตดามม) เป็นปัจจุปปะฐาน

บทความนี้สำรวจคำว่า 'ผัสสะ' ในสภาวธรรม โดยระบุแนวคิดเกี่ยวกับการสัมผัสและความสัมพันธ์ระหว่างจิตใจและอารมณ์ ในการทำให้เกิดความรู้สึกและการรับรู้ นำเสนอว่าผัสสะ แม้จะเป็นรูปธรรม แต่กลับมีอิทธิพลต่ออารมณ

ประโยค - วิภัช븺ดรามาแลบ ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 72 ธรรมชาตินั้น จึงชื่อว่าเจตนา (ธรรมชาติกับคิอ) เจตนานั้น มีภาวะ คือความมุ่งใจเป็นลักษณะ มีความเคลื่อนไหวเป็นรส มีความจัดเจน เป็นปัจจุบัน คืองมกิจของตนแ

ในบทนี้พูดถึงเจตนาและวิริยะ โดยเจตนานั้นมีลักษณะและความมุ่งหมายในการทำกิจกรรมต่าง ๆ รวมถึงการขยายความเกี่ยวกับความกล้าในภาวะที่สอดคล้องกับธรรมชาติ เมื่อมีความเพียรและความมุ่งมั่นทำให้สำเร็จในกิจ เช่น

ประโยค~ วิภัชิมรรแปล ภาค 3 ตอน 1 - หน้าที่ 73 [1] ชีวิต สหชาติธรรมทั้งหลาย ย่อมเป็นอยู่ด้วยธรรมชาตินั้น เหตุนี้ ธรรมชาตินั้น จึงชื่อชีวิต (แปลว่าสมชาติครื่องเป็นอยู่แห่งสหชาติ- ธรรม) นั้นหนึ่ง ธรรมชาต

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจในเรื่องชีวิตและสมาธิ โดยอธิบายว่าชีวิตมีลักษณะสำคัญที่เกิดจากธรรมชาติและการเป็นอยู่ ในขณะเดียวกัน ก็จะพิจารณาถึงลักษณะของสมาธิที่ดีและไม่ดี ที่สามารถนำไปสู่การควบคุมจิตและการ

ประโยค - วิทยาธิรมรแปลง ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 74 ฉะนั้น มีความสงบระงับเป็นปัจจุบัน มีความสุขเป็นปฐมฐาน โดยพิเศษ สมาธิ มีลักษณะพึงเห็นว่า เป็นความตั้งอยู่แห่งจิต ดูความตั้ง อยู่แห่งเปลาประโยชน์ในที่ไม่

บทนี้กล่าวถึงความสงบ และความสุขในสมาธิ โดยเฉพาะในแง่ของสัทธาที่เป็นธรรมชาติและความเชื่อที่อยู่ในจิตใจของบุคคล สัทธาเป็นหลักสำคัญที่ทำให้เข้าใจถึงกระบวนการทางจิต และการตั้งอยู่ของสมาธิในสภาวะต่างๆ ตัวอ

ประโยค - วิทยฐิมรรแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้าที่ 75 ว่ามีอธิมิติ (ความตัดสินใจ) เป็นปัจจุบันฐานก็ได้ มีสติไชวามติวัดอุด (วัดผู้เป็นที่ตั้งแห่งความเชื่อ) เป็นปฐมฐาน หรือว่ามีโสดาปัตติยคะ มีสัทธิมสามณะเป็นต้น

เนื้อหาพูดถึงแนวคิดเกี่ยวกับสติและความเชื่อในวิทยา โดยอธิบายว่าสติเป็นหลักสำคัญในการตัดสินใจและเป็นเหตุให้บุคคลระลึกได้ โลกของมนุษย์มีสติซึ่งช่วยในการดำเนินชีวิตอย่างมีประสิทธิภาพ การมีสติส่งผลไปถึงกา

ประโยค- วิมาลีบรรแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้าที่ 76 ความจำนงคงเป็นทุฐฐาน หรือว่ามีติปัญญามีฐานมิกายินันต์ เป็นปทัฏฐานได้ อันสัจนี้ บันเทิงพึงเห็นว่า เป็นเหมือนเสาเข็ม เพราะป้องไปมันคงในอารามณ์ และเป็นเหมือนน

เนื้อหานี้พูดถึงความจำนงที่เป็นทุฐฐาน พร้อมด้วยธรรมชาติและการเคารพผู้อื่น ต่างมีบทบาทในกิจกรรมและความประพฤติ การมีความละอายเป็นลักษณะที่สำคัญในการอยู่ร่วมกันกับผู้อื่น สำรวจลักษณะของโอดตัปะที่เกี่ยวข้

ประโยค~ วิทยาธีรมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า ที่ 77 ได้ด้วยความกลัว จุดแพ้พย ฉะนั้น กีแลธรรม ๒ ประการนี้ บันฑิตพึงเห็นว่า เป็นโลกปลวกธรรม [๑๑.๕๕๕ อโณะ อโทสะ อโมหา] สัตว์ทั้งหลายไม่โลภด้วยธรรมนันเป็นเหตุ

เนื้อหานี้นำเสนอธรรมชาติของโลกะและความไม่โลภตามที่แสดงในวิทยาธีรมรรค โดยอธิบายถึงแง่มุมต่างๆ ของอโลทะและความไม่ติดข้องในอารมณ์ต่างๆ ทำให้เข้าใจหลักธรรมเชิงลึกในทางพระพุทธศาสนา และเสนอให้มีความตระหนักถ

ประโยค~ วิชากีมรรแปล ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ ๘๘ กันข้ามกับความแห่งทีรอ็อตปัปะที่ก่าแล้วนี้บิด *โลกะ โมทะ* สัตว์ทั้งหลายย่อมโลกล้วยตกสิงธรรมมันเป็นเหตุ เจตสิกธรรม นึ่งนี้ชื่อว่า โลกะ (แปลว่าธรรมเป็นเห

เนื้อหาในบทนี้ได้กล่าวถึงโลกะและโมทะ โดยอธิบายว่าโลกะหมายถึงธรรมที่เป็นเหตุในการเกิดขึ้นของสัตว์ทั้งหลาย ในขณะที่โมทะหมายถึงธรรมที่เกี่ยวข้องกับความหลงของสัตว์ โดยการศึกษาถึงธรรมเหล่านี้ช่วยให้เราเข้า

ประโยค - วิถีธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า 94 ธรรมใดอ้อมประทานร้ายอยู่เอง เหตุนี้ เจตสิกธรรมนันจึงชื่อโทษ (แปลว่าสรรธรรมประทานร้าย) นัยหนึ่ง ธรรมชาตินันนั้นอันอัน ประทานร้ายเท่านั้น จึงชื่อโทษ (แปลว่าสรรธร

บทนี้กล่าวถึงธรรมที่เรียกว่าโทษ ซึ่งมีการแปลความว่าเป็นสรรธรรมที่นำไปสู่ความไม่ดี อธิบายถึงความหมายของอิสสา (การหวง) และมัจฉะยะ (ความตระหนี่) พร้อมทั้งลักษณะและอาการต่างๆ ซึ่งสะท้อนถึงการประพฤติของบุค

ประโยค ~ วิญญาณวรรคนแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 97 (ว่) ทางอุทฐจังสัมบูญ ในสังฆรง ทั้งหลายที่กล่าวในวิชิจฉา-สัมบูญ สังฆรง เว้นวิชิจฉา ที่เหลือ ๑๒ เป็นอุทฐจังสัมบูญ แต่ เพราะในอุทฐจังสัมบูญนี้ ไม่มีวิชิ

เนื้อหานี้กล่าวถึงวิญญาณวรรคนที่เกี่ยวข้องกับอุทฐจังสัมบูญ และวิธีการที่วิชิจฉาและเหตุแห่งการตัดสินใจของจิตมีผลต่อการเกิด อธิบายการจัดกลุ่มอัพพยากรส่งรบฝ่ายวิญญา รวมทั้งการประยุกต์ใช้ในกรอบของวิถีธรรม

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๑ ตอนที่ 103 อย่างเดียวย ไม่มีปิราม ยถา ที่เหลือ มีปิราม ประเภทรูปภายในการและรูปภายนอก มีนัยดังกล่าวมาแล้วนั้นแ ถึงว่า ในสุดตนเองนี้ พึงทราบว่า แม้ว่ารูปนี้อาจอยู่ในตนของตน

ในบทกรุณวดิวัฒนาการเปล ภาค ๑ ตอนที่ 103 กล่าวถึงความเข้าใจเกี่ยวกับการจำแนกรูปภายในและภายนอก โดยมีกระบวนการคิดที่สำคัญคือนัยน์ของรูปที่เป็นปัจจุบัน อดีต และอนาคต และการใช้ศัพท์ที่แตกต่างกันในการอธิบาย

ประกอบ - วิจักษณ์ธรรมเปลภ คถ ค อ หน้าที่ 114 แห่งการปฏิบัติ ลำดับแห่งภูมิ ลำดับแห่งการแสดง ใบคำบ ๕ อย่างนั้น ลำดับเช่นว่า "รูป (เกิด) เป็นกัลละก่อน ต่อกัลไปเป็นอัพพุทพูร-----" ดังนี้ คือว่าลำดับความเ

เนื้อหานี้อธิบายลำดับแห่งการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการเกิดขึ้นและการละธรรมตามประเภทต่าง ๆ รวมถึงอธิบายถึงลำดับของสีลวิทูธและจิตวิทูธ ความสำคัญของลำดับที่ถูกต้องในการปฏิบัติ โดยอ้างอิงถึงธรรมทั้