หน้าหนังสือทั้งหมด

ความเป็นมนุษย์และการฟังพระสัทธรรม
154
ความเป็นมนุษย์และการฟังพระสัทธรรม
…ฟังพระ สัทธรรม ก็อย่างนั้น, ถากุฎิขึ้นแห่งพระพุทธเจ้า ก็หาได้ยาก เหมือนกัน; เพราะว่าทั้ง ๑ อย่างนี้ บุคคลอาจได้โดยลำบาก ยิ่ง" เมื่อจะทรงแสดงธรรม ตรัสพระคาถานี้:- "ความได้ดั่งภาพเป็นมนุษย์ เป็นการยาก, ชีว…
ข้อความนี้จากพระธรรมปฏิทัศดาพูดถึงความยากในการเป็นมนุษย์และการฟังพระสัทธรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าการได้มาซึ่งความเป็นมนุษย์นั้นต้องใช้ความพยายาม และชีวิตของสัตว์ทั้งหลายมีความเสี่ยงมาก การฟังพระสัทธรรมก็เป็นส
พระธรรมปิฎกทับถูกกล่าวแปล ภาค 6 - หน้า 156
158
พระธรรมปิฎกทับถูกกล่าวแปล ภาค 6 - หน้า 156
…ดยิ่ง คืออย่างสูงสุด ในพระศาสนานี้. บทพระคาถาว่า นิพพานอัน นี พุทธาน ปรมั วนุตติ พุทธา ความว่า พุทธบุคคลทั้ง 3 بقำว่านี้ คือ พระพุทธเจ้าพอ ดำวหนี้ คือ พระพุทธอำพวค 1 พระอ็ปลก- พุทธะจำพวก 1 พระอสงพะจำพวก 1…
…ารทำร้ายผู้อื่นหรือการเบียดเบียนสัตว์ถูกกล่าวว่าขัดแย้งกับการเป็นบรรพชิตและสมณะ และบทว่าสมโนกล่าวถึงบุคคลที่ไม่ทำร้ายผู้อื่น.
พระธัมม์ปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๖๙
171
พระธัมม์ปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๖๙
…ว่า ' ท่านทั้งหลาย จงถึงภูมิว่านี้เป็นที่พึ่ง, จงถึงป่า, อาราม, จงถึงต้นไม้ ว่าเป็นที่พึ่ง, ด้วยว่า บุคคลถึงจิตทั้งหลาย มุ่งเขาถึงต้นนี้จึงเป็นที่พึ่งแล้ว ย่อมฟันอากทุกข์ทั้งหลายได้. ' [ สระณะที่ฤกษ์และไม่…
เนื้อหาพูดถึงบทสนทนาระหว่างพระศาสดากับสาวกเกี่ยวกับความสำคัญของที่พึ่งในพระพุทธศาสนา เช่น พระพุทธ, พระธรรม, พระสงฆ์ และความสามารถในการขจัดทุกข์ โดยพระศาสดาได้สอนให้สาวกมองหาที่พึ่งในธรรมชาติ และชี้ให้
พระธรรมปิฎกฐิผูถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๗๑
173
พระธรรมปิฎกฐิผูถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๗๑
… ปรารถนาไว้เพื่อจะทรงแสดงสรณะอันเขมม อุตมะม. เนื้อความแห่งคำว่า โย จ เป็นดังนี้ (ดังต่อไปนี้):- ส่วนบุคคลใด เป็นคุรุสังกัดตาม เป็นบรรพชิตตาม อภัย กัมมัฏฐานคือการตระลึกลึงถึงพระพุทธพระธรรม และพระสงฆ์ เป็นคำ…
บทความนี้อธิบายคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับสรณะและความหมายของการเป็นที่พึ่ง โดยสอนให้ผู้ปฏิบัติได้เห็นอริยสัจ ๔ ด้วยปัญญา การตระหนักในพระรัตนะทั้งสามเพื่อหลุดพ้นจากทุกข์ นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงความส
การบูชาพระพุทธเจ้าและพระสาวก
181
การบูชาพระพุทธเจ้าและพระสาวก
…หนึ่งองค์ไว้ในอากาศ ด้วยอนุภาพแห่งพระฤทธิ ทรงแสดงให้มหาชนเห็นแล้วตรัสว่า 'ดูก่อนพราหมณ์ การบูชา ซึ่งบุคคลารบูชาชนเช่นนี้ ย่อมสมารถว่าแท้' ดังนี้แล้ว จึงทรงประกาศบูชาหบุคคล ๔ จำพวก มีพระพุทธเจ้าเป็นต้น โดยย…
บทความนี้กล่าวถึงการบูชาพระพุทธเจ้าและพระสาวก โดยนำเสนอความหมายของการบูชาและการแสดงถึงพระเจดีย์ประเภทต่าง ๆ ที่เหมาะสมกับการบูชา. ธรรมะที่กล่าวถึงชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของการน้อมบูชาผู้มีคุณธรรมสูงส่ง แล
พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 195
197
พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 195
…จึงกล้า รับบาตร เพื่อประโยชน์แก่ อนุโมทนา. พระศาสดา ได้ทรงนั่งเงียบ ด้วยหมายพระฤทัยว่า " เรา อาจเป็นบุคคลใดมาแล้ว ตลอดหนทาง ๑๓ โยชน์ บุคคลนั้น เข้าไปสู่ ป่า เพื่อแสวงหาโค; เมื่อเขามาแล้วนั้นแหละ เราจึงจักแ…
บทความนี้พูดถึงเรื่องอุบทกที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาประทับอยู่ในเมืองอฐวี โดยได้ประทับนั่งในพระคันธกูฎและตรวจดูโลกในเวลาใกล้รุ่ง พระศาสดาได้พบมนุษย์เชิญใจคนหนึ่งที่มีสัมมาอภิญญาและได้เสด็จไปยังเมืองอฐวี
พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐
202
พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐
ประโยค - พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐ คำานี้ว่า :- "ในกาลใด บุคคล เป็นผู้กินจู มีกังวล และ มักนอนหลับ กระสับกระส่าย เป็นดูดุรสใหญ่ ที่เขาเลี้ยงด้วยอาหา ร ในกาลนั้น เ…
ในพระจัมปิทภูมิฉบับแปลนี้กล่าวถึงการบริโภคอย่างพอประมาณ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคคลที่ต้องการความสุขในชีวิต โดยการมีสติและรู้จักประมาณในการกินจะนำไปสู่วิถีชีวิตที่ดี การสอนพระคาถาที่เ…
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕
207
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕
…่อว่าบูชาเรเลย, แต่ คนผู้ปฏิบัติธรรมควรแก่ธรรมนันหนอและ ชื่อว่าบูชาเรา" แล้วรัสด พระคาถานี้ว่า:- " บุคคลดีรมสันเกิดแต่รวาว และรสพระ- นิพพานเป็นที่เข้าไปลงง ดื่มรสปีติอันเกิดแต่ ธรรม ย่อมเป็นผู้ไม่มีความกร…
ในบทนี้พระศาสดาตรัสถึงความสำคัญของการบูชาและการปฏิบัติธรรมที่แท้จริง โดยเน้นให้เห็นว่าความรักในพระองค์นั้นจำเป็นต้องมีการปฏิบัติธรรมที่เหมาะสมมากกว่าการทำการบูชาเพียงภายนอก พระคาถายังชี้ให้เห็นถึงความ
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
211
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
…อบอย่างนี้ คือว่าความสนใจในเรา ของท้าวสักกเทวราชนั้น ไม่มีอัครรรย์ ภูมิภูหลาย ภักตรวจพบ เห็นเหล่าอธิบุคคลดีดี กรรอยู่ ณ ที่เดียวกันกับเหล่าอธิบุคคลดีดี ให้เกิดสุข แต่ว่า ก็เช่นนั้นกับพวกคนพลก ให้เกิดทุกข์ท…
…อบระหว่างท้าวกวาวสะและพระพุทธเจ้า โดยท่านเสนอปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตและการพบเห็นเหล่าอธิบุคคล ซึ่งช่วยเสริมสร้างสุขให้กับบุคคล และทำให้คนที่อยู่ร่วมกับพวกคนพลกพบแต่ความทุกข์ ในการเทศนาเกี่ยวกับ…
พระธัมปิชาทิฆอุ - ประโยคและการวิเคราะห์
218
พระธัมปิชาทิฆอุ - ประโยคและการวิเคราะห์
…ชาทิฆอุถูกฉบับภาค 6 - หน้าที่ 216 ละเสียแล้วซึ่งประโยชน์ ถึงเอาธรรมอันเป็นที่รัก ย่อมทะเยอทะยาน ด่บบุคคลผูถามประ- กอบคน บุคคลอย่างสมาคมกับสัตว์และสังขาร ทั้งหลาย อันเป็นที่รัก (และ) อันไม่เป็นที่รัก ในภา…
เนื้อหานี้เน้นความสำคัญของธรรมที่เกี่ยวกับสัตว์และสังขาร โดยกล่าวถึงผลกระทบจากการมองเห็นหรือไม่เห็นสิ่งที่รักและไม่รัก ทำให้เกิดทุกข์ในใจ นอกจากนี้ยังนำเสนอมุมมองเกี่ยวกับการทำในใจที่ไม่ได้เบียดเบียนผ
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
219
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
… ความว่า ถื่ออายุซึ่งอามณ์ อันเป็นที่รักกว่าคือถามคุณ ๕ เท่านั้น. บทพระคาถา ว่า ปิหยุตตานิ ความว่า บุคคลเคลื่อนไม่ จากศาสนา เพราะความปฏิบัติฉัน ถึงความเป็นคุณสักสิแล้ว ภายหลัง ย่อมทะเยอะทะยานต่อบุคคลทั้งห…
บทนี้กล่าวถึงการดำเนินชีวิตตามธรรมของบุคคลที่ไม่ผูกพันกับสัตว์และสิ่งของที่รัก โดยยกตัวอย่างจากพระคาถาต่างๆ ที่แสดงถึงคุณธรรมและการปล่อยวางจาก…
การตระหนักรู้เกี่ยวกับตันหาในพระธรรมบท
237
การตระหนักรู้เกี่ยวกับตันหาในพระธรรมบท
…ววัรัสพระคาถานี้ว่า:- " ความโศก ย่อมเกิดเพราะตันหา, ภัย ย่อม เกิดเพราะตันหา; ความโศก ย่อมไม่มีแก บุคคลผู้พบวิบากเฉยแล้วจากตันหา; ภัยอันมีแต่ไหน." [ แก้รสรา ] บรรดาบทเหล่านั้น บอกว่า คุณาย ได้แก่กันหาอ…
ในพระธรรมบทฉบับแปล ภาค ๖ เนื้อหาพูดถึงความเกี่ยวข้องระหว่างตันหากับความโศกและภัยที่เกิดขึ้นในชีวิต คำสอนนี้ชี้ให้เห็นว่าความโศกและภัยนั้นเกิดจากตันหา และสามารถเข้าใจได้จากการศึกษาและฝึกฝนตัวเองต่อไป โ
พระธัมมปทุธิตฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 246
248
พระธัมมปทุธิตฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 246
…ะศาสดา ตรัสจะพระเถระนั้นว่า "โมคลัลยนะ เธอพูดอะไรนั้น ? เหมือนอย่างว่า ใคร ๆ ยืนอยู่ประตูเรือน เห็น บุคคลหรือพี่น้อง ผู้ไปอยู่อาศัย มานาน (กลับ) มาเดินที่จากไปอยู พึงมาสู่เรือนโดยเร็ว บอกว่า 'คนชื่อโน่น มา…
ในตอนนี้ พระศาสดาได้ตรัสถึงโมคลัลยนะ โดยเปรียบเทียบว่าผู้ที่กลับมาจากการอยู่อาศัยนาน จะได้รับการต้อนรับจากญาติและทวดา ในการที่เขาทำความดีไว้ในโลกนี้ ก่อนที่จะไปสู่โลกหน้า พระศาสดาได้ทรงแสดงให้เห็นถึงก
พระธรรมปาฏิหาริย์ ภาค ๖ หน้าที่ ๒๕๒
254
พระธรรมปาฏิหาริย์ ภาค ๖ หน้าที่ ๒๕๒
…าริย์ ภาค ๖ - หน้าที่ ๒๕๒ แม่มีประมาณเล็กน้อย ย่อมไม่ควรทำเลย" ดังนี้แล้ว จึงตรัส พระคาถานี้ว่า :- "บุคคลพึงละความโกรธ สะสมความดีตัว, ล่วงลิยชนทั้งสิ้นได้, ทุกทั้งหลายย่อมไม่ ตกต้องบุคคลนั้น ผู้ไม่ขอในนามร…
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการละความโกรธและการสะสมความดีตามหลักพระธรรม ในส่วนนี้กล่าวถึงการพ้นทุกข์จากความโกรธและสังโยชน์ และนำเสนอคำสอนเกี่ยวกับการไม่ยึดติดในอารมณ์ต่าง ๆ และส่งเสริมแนวทางการหลุดพ้นจากค
พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๗
259
พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๗
ประโยค - พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๗ ฉันใด; บุคคลใด พึงสกัด คืออาจมีความโกรธที่เกิดขึ้นไว้ได้ ก็ ฉันนั้น บทว่า ตมฺห์ ความว่า เราขอญุคนั้นว่าสุรธึ สอง…
ในบทนี้กล่าวถึงการสำรวจและทำความเข้าใจเกี่ยวกับความโกรธและลักษณะของบุคคลที่มีต่ออารมณ์ตนเอง ผ่านบทสนทนาเกี่ยวกับเทพาและวิญญาณของเขา รวมถึงคำสอนของพระศาสดาที่มีต่อสาระสำคัญใ…
การชนะความโกรธและความไม่ดีตามคำสอนของพระพุทธเจ้า
273
การชนะความโกรธและความไม่ดีตามคำสอนของพระพุทธเจ้า
…, พึงชนะคนพูดเท็จเทวไหล ด้วย ( การพูด ) คำจริง." [ แก้อรรถ ] บรรดาบทเหล่านี้ บทว่า อุกโกรธน ความว่า บุคคลผู้มัก โกรธเอา พึงเป็นผู้อันบุคคลพึงชนะด้วยความไม่โกรธ. ผู้ไม่ดี คือ ผู้ไม่อธิษฐาน เป็นผู้อันบุคคลพึ…
พระธรรมปิฎกเสนอหลักธรรมในการเอาชนะอารมณ์และพฤติกรรมที่ไม่ดี เช่น การชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ การชนะคนไม่ดีด้วยความดี และการชนะคนตระหนี่ด้วยการให้ของ ในที่นี้พระศาสดายังได้ตรัสพระคาถาเพื่อเป็นแนวทางใ
พระธรรมปิฎกภาณีแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 273
275
พระธรรมปิฎกภาณีแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 273
…สวรรค์ได้ ] พระเกศ ฟังธรรมที่เทพดาเหล่านั้นทำแล้ว จึงลงจากสวรรค์ เข้าไปฝ่าพระศากลล์ว่า "พระเจ้าข้า บุคคลอา ไหมหนอแเลย เพื่อจะได้ทิพยสมบัติ ด้วยเหตุเพียงกล่าวคำสัจ เพียงดับความโกรธ เพียงถวายทานมีผลมะพลับเป…
เนื้อหานี้แสดงถึงการสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากัสสปและเทพดาเกี่ยวกับการรักษาความโกรธและการถวายทานเล็กน้อย เช่น ผลมะพลับและฟักทอง โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำความดีและการมีจิตใจที่ดีงาม เพื่อที่จะได้รับผลบ
พระธรรมปิฎกฐิผู้อ่านแปล ภาค ๖ - หน้า 293
295
พระธรรมปิฎกฐิผู้อ่านแปล ภาค ๖ - หน้า 293
…มุนี กล่าวว่า ไม่ใช่พจนและมนุษย์อย่าง เดียว ( ย่อมสรรเสริญ ) ถึงมหาพรหมในมหามิถานจักรวาล ก็สรรเสริญ บุคคลนั้นเหมือนกัน. ในกาลจบเทสนา อุบาสกเหล่านี้ทั้ง ๕๐๐ คำรองอยู่แล้ว ใน โสตาปิตผล ดังนี้แห. เรื่องอุตุอุ…
ในบทนี้กล่าวถึงการสรรเสริญของเทวดา มนุษย์ และมหาพรหมต่อบุคคลที่มีภิญญา ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญในพระธรรมปิฎก ในการจบเทสนา อุบาสกทั้ง 500 ยืนยันถึงโสตาปิตผล ที่แสด…
การรักษากายและจิตใจตามพระธรรมปัทฏิฤาษี
297
การรักษากายและจิตใจตามพระธรรมปัทฏิฤาษี
…่า กายเนุ สุตโต ความว่า พึงห้ามการเข้าไปแห่ง ทุจริตในกายวาจา สำรวมไว้แล้ว คือ มีการปิดแล้ว; ก็เพราะ บุคคลละกายทุจริตแล้วประพฤติดีสุขธรรอยู่ ชื่อว่า ย่อมกระทำกรรมมัน แม้บ้าง ๒ อย่าง; ณั้นพระองค์จึงตรัสว่า "…
พระธรรมปัทฏิฤาษีสอนเกี่ยวกับการรักษากายและจิตใจ โดยกล่าวถึงการละเว้นจากความชั่วทั้งสามอย่าง ได้แก่ กายทุจริต วาจาทุจริต และมโนทุจริต โดยผู้ที่สามารถสำรวมได้ถือว่าเป็นบัณฑิตและมีภาวะอันดี อันเป็นผลต่อก
พระธัมปทีปฏิชาคาแห่ง ๑ - หน้าที่ 5
7
พระธัมปทีปฏิชาคาแห่ง ๑ - หน้าที่ 5
…ยยู่ ความว่า แม้เสียงทางคืออุกลของท่านผู จะไปสู่ปรโลกก็ย่อมไม่มี เหมือนเสียงทางมีข้าวสารเป็นต้น ของ บุคคลผู้เตรียมจะไปอายไม่มีจะนั่น.
บทนี้กล่าวถึงคำสอนที่สำคัญจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการเป็นบัณฑิตและการหลีกเลี่ยงความเสื่อม โดยพระองค์ตรัสว่า ขณะนี้เราควรทำที่พึ่งแก่ตนเองเป็นการเตรียมตัวในชีวิต เพราะความตายอยู่ไม่ไกล. พระองค์เตือนว่าค