ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2268 / 3076

ประโยค - พระธรรมปัณฑิโก แปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 135 ยอมรับชาความไม่ประมาท ไว้เหมือนอนุสรณ์ประเสริฐ บทว่า มา ปรมิ ทา ความว่า เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายอย่าตาม ประกอบความประมาท คืออย่าให้ลากโจมไหวด้วยความประ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก โดยย้ำว่าความประมาทจะนำไปสู่อุปสรรคในการเข้าถึงพระนิพพาน และแนะนำให้ผู้ปฏิบัติไม่คิดหรือยึดติดกับสิ่งที่คอยกวนใจ การเข้าใจในความไม่ประมาทจะนำไ

ประโยค๒ - พระฐัมปทัชฎากับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 137 บิดารู้และจุดได้ การรู้สัตว์เหล่านั้น ไม่ใช่วิสัยของเจ้า (เพราะ) วิสัยของเจ้า มีประมาณน้อย ส่วนการรู้การเห็นสัตว์ทั้งหลาย ผู้ดูตาและ เกิดอยู่โดยประการ

บทนี้กล่าวถึงการรู้และการเห็นตามพระพุทธวจนะ โดยระบุว่าบัณฑิตสามารถหลีกเลี่ยงความประมาณได้เมื่อมีความไม่ประมาณ การรู้และการเห็นเป็นสิทธิของพระพุทธเจ้าที่มีปัญญาสูงกว่า การประพฤติตนของบัณฑิตจึงควรตั้งอย

ประโยค๒ – พระธรรมปทุตฺตอมภควาแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 138 นำเพียญปฏิปทาอันสมควรแก่ความไม่ประมาทนั้นอยู่ ซึ่งสู่ปัญญา เพียงดังปราเสทะ กล่าวคือ ทิพพจิญญอันบริสุทธิ์ โดยอรรถว่าสูง เยี่ยม ด้วยปฏิปทานั้น จงตอบล

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการพิจารณาในพระธรรมปทุตฺตอมภควา โดยเฉพาะแนวคิดเกี่ยวกับปฏิปทาที่ช่วยให้เข้าถึงปัญญา ผ่านการเปรียบเทียบเหมือนคนที่ยืนอยู่บนยอดเขาซึ่งสามารถเห็นผู้ที่ยืนอยู่ด้านล่างได้อย่างชัดเจน

ประโยค - พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - หน้า 139 6. เรื่องภิกษุ 2 สาย [20] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเทวเถรวัน ทรงปรารภกิริย 2 สายา ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "อุปุปฏโต มุตมุตโต" เป็นต้น. [

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาของภิกษุ 2 รูปที่มีปฏิปทาที่แตกต่างกัน ภิกษุหนึ่งมีการเตือนเกี่ยวกับการทำสมาธิและการปฏิบัติธรรม ความสำคัญของการมีวินัยในชีวิตของสงฆ์และการปฏิบัติตามธรรมของพระพุทธเจ้า โดยมีการก

ประโยค๒ - พระธัมมปฎิสังขาฯแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 140 ตลอดทั้งกลางคืนกลางวัน "ไม่ควรหรือ?" ดังนี้แล้ว อึเข้าไปยังที่อยู่ของตนแล้วนอนหลับ ฝ่ายภิษุณอณนี้ พักผ่อนในชั่วโมงยามแล้ว กลับขึ้นทำสมาธิในปัจจิมายม.

บทสนทนาระหว่างพระศาสดากับภิกษุทั้งสองเกี่ยวกับการทำสมาธิและความไม่ประมาท โดยภิกษุหนึ่งนั่งทำสมาธิอย่างไม่หลับนอน ในขณะที่อีกคนกลับประมาท และปล่อยเวลาให้ผ่านไปเปล่าๆ พระศาสดาได้ตรัสสอนให้รู้ถึงคุณค่าขอ

ปรัชญา - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้า 141 ไม่ประมาณให้เป็นผู้ประมาณ, เธอเป็นเหมือนม้าตัวทรงพล ขาดเชาว์ แล้วในสำนักแห่งบุตรของเรา, ส่วนบุตรของเรานี้ เป็นเหมือนม้าที่มี เชาว์รู้ในสำนักของเธอ ดังนี้

เนื้อหาได้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างผู้ที่มีสติและผู้ที่ขาดเชาว์ พร้อมทั้งการอธิบายเกี่ยวกับประเด็นสำคัญในเรื่องของความไม่ประมาณในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างบุคคลที่มีปัญญาและสติในการดำเนินชีวิต พระชิ

ประโยค๒ - พระธรรมปิฎกอรรถแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 142 บทว่า สุมโมโส เป็นต้น ความว่า บุคคลผู้มีปัญญายอดเยี่ยม ย่อมละบุคคลผู้เห็นปานนั้นไป ด้วยนิสัยเป็นที่น่ายินดีว่า เมื่อตนมีปัญญาขึ้น พยายามเรียนสูตร หนึ่

เนื้อหาพูดถึงบุคคลที่มีปัญญายอดเยี่ยมที่พยายามเรียนรู้และฝึกฝนตัวเอง โดยยกตัวอย่างว่าผู้มีปัญญาจะเข้าถึงธรรมะและหลีกเลี่ยงความทุกข์ในวัฏสงสารได้ นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการบรรลุธรรมในกรณีของชนจำนวนมากที่

ประโโยค๓ - พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - หน้าที่ 143 ๓. เรื่องท่ว่าสักกะ [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงอาศัยเมืองวาสสดี ประทับอยู่ในฌาณวารา- ศาลา ทรงเปราสักกะเทวราช ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า

บทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาประทับอยู่ในเมืองวาสสดีและตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับท้าวสักกะ ผู้ซึ่งมีความสำคัญในบัลลังก์ของเทพ โดยพระองค์ทรงถามเกี่ยวกับการมองเห็นของท้าวสักกะในฐานะเทพเจ้า จากการสนทน

ประโยค๒ - พระธัมปทัศถูกแปลภาค ๒ - หน้าที่ 144 มหาลัย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ท้วสักกะนั้น จัดเป็นว่าว สักกะปลอมเป็นแน่ เพราะว่า ท้วสักกะผู้เป็นจอมแห่งเทพทั้งหลาย บุคคลเห็นได้โดยง่าย พระเจ้าข้า. พระผู

ในบทนี้พูดถึงท้าวสักกะซึ่งเป็นจอมเทพ โดยอธิบายว่าท้าวสักกะเคยเป็นมนุษย์และเปลี่ยนแปลงบทบาทเป็นเทพ เขาได้ชื่อเรียกต่างๆ ตามการกระทำในอดีต เช่น ท้าวปูรินทะและท้าวสักกะ อธิบายความหมายของชื่อที่สะท้อนถึงค

ประโยค - พระธัมมัปปัณฑกวลภาแปล ภาค ๒ - หน้า 145 สักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เขาจึงเรียกว่า “ท้าวสุชัมมิ” มหา. ท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เสวยราชสมบัติเป็นอิสระชิ้นของเทพทั้งหลาย

พระธัมมัปปัณฑกวลภา ภาค ๒ นี้กล่าวถึงความเป็นท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย โดยสังกัดเทพชั้นดาวดึงส์ และการประพฤติที่ทำให้ได้เป็นท้าวสักกะ รวมถึงการสมาทานวัตถาทาน ๓ ประการที่สำคัญที่ต้องปฏิบัติในชี

ประโยค๒ - พระธรรมปทุมถิ่นคาถาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 146 ครันตรศัพท์ไวยากรณ์นี้แล้ว ได้พระสุทธิพุทธพจน์หลังว่า "ทวยเทพชั้นดาวดึงส์ เรียนครชนนู๋เลี้ยง มากมิด มีอัติปะสัทธ์อ่อนน้อมต่อผูใหญ่ ในตระกูล กล่า

ในพระธรรมปทุมถิ่นนี้ มีการกล่าวถึงความสำคัญของการไม่โกรธและการแสดงความนอบน้อมต่อผู้ใหญ่ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของมานพชื่อว่ามะ ที่แม้จะถูกผลักให้ย้ายที่ เขากลับไม่แสดงความโกรธและคงความสงบไว้ แต่ละคำสอ

ประโยค - พระอาทิตย์ทุบทอุกล่าแปลภาค 2- หน้าที่ 147 นำออกมาจากนั่นแล้ว ได้พักอยู่ในที่นี่เสมอเอง. เขาไม่โกรธแม้ต่อคนนันได้กระทำอื่นให้เป็นร่มเงาศาล และก็พักอยู่. บูรณะทั้งหลายที่ออกไปแล้ว จากเรือน ถึงอ

บทนี้เสนอเรื่องราวการสร้างสรรค์และความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในชุมชน โดยมีตัวละครที่ทำทางให้ราบเรียบและสร้างร่มเงาให้กับผู้คน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการมีสหายและการอยู่รวมกันอย่างมีความสุขในธรรม

ประโยค๑๒ - พระบัณฑุปัตถุฉากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 148 ของคนทั้ง ๒ แม้คนอื่น ๆ อีก ก็ได้ทำอย่างนั้น รวมคนทั้งหมดจึงเป็น ๓๓ คน ด้วยประกาศนี้ [สหาย ๑๓ คน ถูกว่าว่าเป็นโจร] ชนเหล่านั้นแม่ทั้งหมด มีมือถืออ

บทนี้อภิปรายเกี่ยวกับการกระทำของคนที่ถูกเรียกว่าโจรและปฏิกิริยาของนายบ้านที่เห็นพวกเขาว่ามีการกระทำที่ไม่เหมาะสม เขาพยายามชักชวนให้ทำกิจกรรมที่เหมาะสมมากขึ้น แต่ก็ถูกคัดค้าน ซึ่งนำไปสู่การแจ้งเรื่องให

ประโยค2 - พระธัมม์ทั้วถูกแปลภาค 2 - หน้า ที่ 149 พระราช มันได้ทรงพิจารณา ทรงบังคับว่า "พวกท่าน จงให้ช้างเหยียบ (พวกมันให้ตาย)" [ช้างไม่เหยียบเพราะอนุภาพแห่งดวงตา] มมดานภาพ ได้ให้โอกาสแก่ชนที่เหลือทั

ในเรื่องนี้ พระราชาทรงพิจารณาและสั่งให้ช้างเหยียบพวกโจร แต่ช้างไม่สามารถเหยียบได้เพราะอนุภาพแห่งดวงตาของคนเหล่านั้น ความเมตตาในใจของผู้คนช่วยรักษาชีวิตของพวกเขาได้ ในท้ายที่สุด พระราชาถามว่าเหตุใดพวกเ

ประโยค๑ – พระธัมม์ปทัฏฐกถาแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 150 พวกมคะ. ใคร กราบทูลอย่างนั้น พระเจ้าข้า? พระราชา, นายบ้าน, พ่อ. พวกมคะ. ขอบคุณ พวกบ้านพระองค์ไม่ได้เป็นโจร, แต่พวก ข้าพระองค์ ชำระหนทางไปสวรรค์ของตน

ในหน้าที่ 150 ของพระธัมม์ปทัฏฐกถาแปลกล่าวถึงการสนทนาที่มีกลุ่มคนกราบทูลพระราชาเกี่ยวกับการทำบุญเพื่อเข้าสู่สวรรค์ และพระราชาทรงให้คำชี้แนะซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการทำกรรมดีไม่เพียงแต่สำหรับตัวเ

ประโยค/ข้อความที่อ่านได้จากภาพคือ: "พระจุลอุ- พระธัมปทิฏฐุอาแปลภาค ๒- หน้าที่ 151 สั่งให้ช่างไม้มาทำเร่มสร้างศาลา แต่พระปราจากความพอใจ ในมตุาคม จึงไม่ได้ส่วนบุญในศาลานั้น แก่มตุาคมทั้งหลาย. [มณฑานพิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างศาลาในพระธัมปทิฏฐุ โดยมีนางสุธรรมมาเป็นตัวละครหลักที่มีบทบาทในการติดต่อกับช่างไม้ สั่งให้ทำการก่อสร้างศาลา และร่วมกุศลในกิจกรรมนี้ ทั้งยังแสดงถึงการร่วมมือของหญิงทั้ง 4 คนในการ

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัตฎอภิสฺสนา 2 - หน้าที่ 152 ช่าง. ถ้าในเรือนของใคร ๆ มีซ่อฟ้าที่ทำไว้ขาย ซึ่งเขาทำเสร็จแล้วเก็บไว้ไซร้ ควรแสดงหาซ่อฟ้าที่นั่น พวกเขาาสงอยู่ เห็นในเรือนของนางสุธรรมา แล้วให้ทรัพย์พ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสร้างศาลาโดยมีช่างที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการทำงาน รวมถึงการสนทนาระหว่างนายช่างและผู้คนเกี่ยวกับการแบ่งส่วนสำหรับการใช้ชีวิตร่วมกันในหลายรูปแบบ เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงการทำงานที่ร่ว

ประโยค๒ - พระตรีมังปิฎกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 153 นายมะ ปลูกต้นทองหลางต้นหนึ่งไว้ ไม่สู้พาศา แล้วปูแผ่นศิลาคราวที่โคนต้นทองหลางนั้น พวกที่เข้าไปแล้ว ๆ สู้ศาลา แลดูซ่อฟ้า อ่านหนังสือแล้ว ข้อพูดกันว่า

ในบทนี้พูดถึงการที่นายมะได้ปลูกต้นทองหลางและสร้างศาลาเพื่อเป็นที่พักสำหรับผู้มาทำบุญ นางสุนันทาคิดว่าเข้าไปทำศาลาอาจจะทำให้พวกเขาไม่สามารถได้ส่วนบุญ แต่สุธรรมกลับมีความคิดสร้างสาระโบกธรณีเพื่อช่วยเหลื

เกิดขึ้นด้วยผลแห่งต้นทองหลาง บันฑุกัมพลสิลา มีดั่งดวง ชยพูกษ์ครั่งและสีบวโร" โดยยาว ๖๐ โยชน์ โดยกว้าง ๕๐ โยชน์ หน้า ๑๕ โยน์ ที่กึ่งแห่งพระราชฐานของในเวลาประทับนั่ง ฟูจิ้น เต็มที่อีกในเวลาเสด็จลูกขึ้น

เนื้อหาประกอบด้วยการเล่าเรื่องเกี่ยวกับเทพพุตรชื่อเอราวัณ และการสร้างสถานที่ต่างๆ ในตำนาน มีการอธิบายถึงช้างเทพที่มีขนาดใหญ่และกระพอง ๑๓ โดยมีการบรรยายความสวยงามและเสียงที่สุดแสนไพเราะผ่านกระดิ่งในมณฑ

ปะโยค๒ - พระอิทรม์ทัศถูกอาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 157 แน่นที่เขาจัดไว้เรียบร้อยแล้วเพื่อท้าวสักกะ ในท่ามกลางมนตทป, ท้าวสักกะอ้อมประทับนั่งเหนือยอดัลบัลลังก์นั้น เทพพลด ๑๓ องค์นั่งบน รัตนัลลังก์ ในกระพองขอ

บทความนี้กล่าวถึงการประทับของท้าวสักกะบนรัตนัลลังก์และการมีอยู่ของเทพพลด ๑๓ องค์ที่แต่ละองค์มีความสำคัญมากมาย โดยเฉพาะในเรื่องของนำเสนอการเกิดใหม่ของนางสุธรรมในทพดาคดีสันและสถานที่เทวสภาที่มีความสำคัญ