ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2279 / 3076

ประโยค – พระธรรมปทุมธูปฉบับคาแปล ภาค ๑ หน้า 129 "ทวดาและมนุษย์ ย่อมพอใจ แก่อภิภูผู้อื่น การเที่ยวบินนาทเป็นวัตร ผู้เลี้ยงตัวเอง มิใช่เลี้ยงผู้อื่น ผู้บ้านคง ผู้เข้าไปลงแล้ว มีสิตุทกเมื่อ" ก็แล้วกันท

เนื้อหาทบทวนคำสอนเกี่ยวกับกลิ่นศีลและความสำคัญของศีลในพระพุทธศาสนา โดยบอกว่าสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดคือศีล ซึ่งเปรียบได้กับกลิ่นที่ฟุ้งไปในเหล่าเทวเจ้าและมนุษย์ ดรเกิดจากการปฏิบัติดี ทั้งนี้ยังมีการเปรีย

ประโยค - พระธีมป์ทั้วถูกแปล ภาค 3 - หน้าที่ 130 ในเวลาจบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอิทธิพลทั้งหลาย มี โศกาดปิติผลเป็นต้น เทศนาเกิดประโยชน์แก่มหาชนแล้ว ดังนี้แล. เรื่องถวายบิณฑบาตแก่พระมหากัสปะเถระ ขบ.

ประโยค๒ – พระธรรมปฏิทัศวาร แปล ภาค ๑ หน้าที่ 131 ๑๑ เรื่องปรีชาพานของพระโคอิทิธวะ [๔๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อเสด็จเข้าไปอาสัจจากรังราชกุทธ์ ประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารถนาการปรีชาพานของพ

ในขณะพระศาสดาได้ประทับอยู่ในพระเวฬุวัน พระเถระผู้มีความเพรียงเกิดความคิดว่าตนเสื่อมจากมาน จึงตั้งใจที่จะนำศีตรธรรมมาช่วยในการพัฒนาจิต เพื่อให้บรรลุถึงความอรหัต มาตาได้สังเกตเห็นความรู้สึกของท่านและตระ

ประโยค - พระธัมปิฑฺฐุถูกจะแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 132 ถ้าเราจักห้ามภิฑฺฺุนี้; เธอจงไม่ทำตามคำของเรา, เราจักทูลให้พระศาสดาห้าม" ดังนี้แล้ว จึงเข้าไปฝากพระศาสดา ด้วยเพศที่คนอื่นไม่รู้จัก กรุณาทูลอย่างนี้ว่า

บทนี้กล่าวถึงการพยายามห้ามภิฑฺฑุและการอวยบำรุงพระบาทจากผู้มีจักษุ พบกับคำสอนจากพระศาสดาเกี่ยวกับความตายและความรุ่งเรือง โดยมีการสนทนาในแง่ของธรรม ความตาย และการศึกษาในศาสนา เนื้อหาแสดงถึงความสำคัญของก

ประโยค๙ - พระธัมมปทัฏฐ konkretาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 133 ครั้งนั้นแด พระผู้มีพระภาค ได้เสด็จไปสู่ที่พระเกษ นำศัตรามา นอนอยู่แล้ว พร้อมด้วยภิกษุเป็นอันมาก. ขณะนั้น มาจผู ้ลามก คิดว่า "ปฏิสนธิวิญญาณของพ

ในเนื้อหานี้ พระผู้มีพระภาคทรงอธิบายถึงการตั้งอยู่ของวิญญาณของพระโพธิสัตว์ให้กับภิกษุในขณะที่มาจผู ้ลามกพยายามสร้างความสับสน ด้วยการถามว่า พระโพธิสัตว์อยู่ที่ไหนหลังจากที่ปฏิสนธิวิญญาณแล้ว พระศาสดาได้

ประโยค - พระอึมปทิตดูดซึมแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 134 แล้ว ไม่มาสู่พึก ถอดต้นหทารพร้อมทั้งราก ปริฉาพานแล้ว." เมื่อพระศาสตรร์สบังนั้นแล้ว พิณได้พัดคลาดจากรักแร้งของมันนั้น ผู้ฉัน ความโศกคร่อง ลำดับนั้น ยักษ

เนื้อหาในหน้านี้เสนอถึงการสนทนาระหว่างพระศาสตรและมาร รวมถึงการตั้งปณิธานของผู้มีศีลที่บริสุทธิ์ การไม่ประมาทในชีวิตและการเดินทางสู่ความบริสุทธิ์ ทำให้เห็นถึงข้อคิดและธรรมะในชีวิตที่สำคัญ โดยสื่อสารถึง

ประโคง - พระธรรมปิฎกฐิติแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 135 ปรากจากสติ. บทพระคาถาว่า สมมทยุค วิมุตตาน์ คำว่า ผู้พ้นวิสัย แล้ว ด้วยวิสัย & เหล่านี้ คือ "ดังวิสัยติ วิญญาณนวิสัยติ สมุ-เฉพาะวิษัยติ ปฏิสัสธรรมวิคติ

ในบทนี้กล่าวถึงพระคาถาและความหมายของผู้พ้นวิสัย รวมถึงการไม่ประสบของมารในธรรมะ พระคาถาเน้นการเข้าถึงความจริงและการเห็นทางแห่งพระนิพพาน ชนจำนวนมากบรรลุอธิผลทางธรรมแล้วในช่วงท้ายเทศนา โดยการแสดงธรรมของพ

ประโยค - พระสมบัติปัทถุถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 136 ๑๒. เรื่องครหานี้ [๔๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปราศจากของนิครนถ์ ชื่อครหานี้ ตรัสพระธรรมเทสนาว่า "ยถ สงคราม-ธาณสุ"

ในกรุงสาวัตดี มีการสนทนาระหว่างสีริคุตต์และครหานี้เกี่ยวกับการเข้าไปหาพระสมณโคดม โดยครหานี้ตั้งคำถามว่าการไปหาพระสมบัติมีคุณค่าอย่างไร ทำให้สีริคุตต์เกิดความคิดและรำคาญต่อคำถามดังกล่าว.

ประชโภค - พระตรีมูรติวิชชาแปล ภาค ๑ หน้า 137 อย่างนี้ว่า ‘ท่านไปหาพระสมณโคดมแล้ว จักได้อะไร ? ท่านง เข้าไปหาพระผู้เป็นเจ้าของเรา ถวายทานแก่พระผู้เป็นเจ้าหล่านั้น, ท่านงบอกแก่ร่ำก่อน พระผู้เป็นเจ้าก็ห

บทสนทนาเกี่ยวกับความรู้ของพระผู้เป็นเจ้าและการถวายทานแก่พระผู้เป็นเจ้า โดยที่ผู้สนทนาแสดงความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมและบุญ พร้อมกับการพูดถึงความรู้ที่พระผู้เป็นเจ้ามีเกี่ยวกับอดีตและอนาคต ซึ่งแสดงให้เห็นถ

ประโยค – พระอาทิตย์ทั้วดวงแปล ภาค ๑ – หน้าที่ 138 นิรนาถเหล่านั้น รำรำรินดีแล้ว กล่าวแล้ว “กิจของพวกเรา สำเร็จแล้ว จำเดิมแต่คำสีริล อึ่มในพวกเราแล้ว สมบัติ ชื่ออะไร จั๋ไม่มีแล้วพวกเรา ?” ที่อยู่ เมือง

เนื้อหาเกี่ยวกับกิจกรรมของนิรนาถในเมืองสีริคุตต์ ที่ดำเนินการตามคำสีริล โดยการจัดเตรียมสถานที่และของใช้สำหรับพระผู้เป็นเจ้า เช่น หลุมเพื่อการนั่งของอาณะ การเตรียมข้าวและขนม และการจัดการด้านพิธีการมากม

ประโยค๓ - พระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 139 นั่นไปแล้ว พวกนิครนธ์ประมาณ ๕๐๐ กีบา สิริศุภต่อออกจากเรือน ไหว้พวกนิครนธ์ด้วยเบญจางคประดิษฐ์แล้ว ยืนประคองอัญชลีอยู่ เมืองหน้าของนิครนธ์เหล่านี้ คิดว่า

ในส่วนนี้ของพระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล สิริศุภและพวกนิครนธ์ได้เข้าสู่เรือน ในการเข้าไปนั้นมีการพูดคุยเกี่ยวกับความเหมาะสมในการนั่งของนิครนธ์ ซึ่งสะท้อนถึงความเข้าใจในธรรมชาติของการทำกิจกรรมต่าง ๆ ในบริบทพระ

ประโยค- พระอธิการักรอฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 140 ได้รับว่า สีรวุฒนั้น ในทำพิธีนี้ ก็คือคิดว่า "เมื่ออินครณ์ คนหนึ่ง คงลงในหลุมแล้ว, นิครณ์ที่เหลือ อยู่จังแล้ว" นิครณ์ เหล่านั้น กล่าวว่า "ดี" แล้วคิดว่า

ในพิธีนี้ สีรวุฒได้รับการกล่าวถึงเมื่อมีความคิดว่าผู้หนึ่งอาจลงไปในหลุม และที่เหลืออยู่กับนิครณ์ที่เหลือ ในระหว่างที่นิครณ์ทำพิธี พวกเขาได้รับการสนับสนุนในการวางแผนเชิงกลยุทธ์ โดยเชื่อว่าความตั้งใจของ

ประโยค - พระสมัครเทพฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 141 [ครหาทินนีฟ้องสิริจุดดังพระราชา] ครหาทินนี เห็นประกายอันแปลกนั้น ของนิครนธ์เหล่านั้นแล้ว โธธ คิดว่า "เรา อันสิริจตุ์ให้จามหายแล้ว มั่นใจในพระผู

ในหน้า 141 ของพระสมัครเทพฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ เราได้เห็นเหตุการณ์ที่ครหาทินนีได้มีบทสนทนากับพระราชาเกี่ยวกับการปรับสิ่งใหม่ให้กับสิริจตุ์ โดยครหาทินนีได้แสดงความเชื่อมั่นในพระผู้เป็นเจ้าที่สามารถให้ความ

ประโยค - พระอิฐมะทัณฑ์วัดอาแปลภาค 3 - หน้าที่ 142 พระราชา เจ้าบวชนิคมครรณ์ ผู้ไม่รู้แม้เหตุเพียงเท่านี้เที่ยวไปอยู่ ด้วยคิดว่า เป็นครู บอกแก่สาวของพระตกด้ว ยอมรู้ทุกอย่าง เพราะเหตุไร ? สนไหมอัญเจ้าเข

ในหน้าที่ 142 ของหนังสือ พระอิฐมะทัณฑ์วัดอาแปลภาค 3 มีการพูดคุยระหว่างพระราชากับครหินซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยุ่งเหยิงในความสัมพันธ์และการไม่เข้าใจกันระหว่างตัวละคร เรื่องราวเกี่ยวกับครหินที่โกรธสิริคุต

ประโยค - พระฐัมม์ทัศรฉฉลูแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 143 กัน. ต่อมาในกาววันหนึ่ง ศรีอริฎุตต์ กล่าวว่าเครดหินว้า "ประโยชน์" อะไรของท่านด้วยพวกนิครนธ์ล่ะ ? ท่านเข้าไปนิครนธ์เหล่านั้น ถ้าได้อะไร ? การเข้าไปหาพระ

ในหน้าที่ 143 ของพระฐัมม์ทัศรฉฉลู มีการสนทนาระหว่างศรีอริฎุตต์และผู้คนเกี่ยวกับการถวายทานและความรู้ของพระศาสดา ศรีอริฎุตต์ หวังให้พระศาสดารับภิกษาจากคฤหัปนในวันรุ่งขึ้น พร้อมด้วยภิกษุ 500 รูป และอธิบา

ประโยค - พระธรรมปิฎกวัดอับแตลิสา ภาค ๑ - หน้าที่ 144 ข้าพระองค์อ่อนไม่ทราบ แม้การทำตอบ แก่กรรมอ่อนข้าพระองค์ ทำแล้ว ข้าพระองค์ไม่ทราบ แม้ความที่สารถนั้น ใครจะ ถวายภิญญาแก่พระองค์ด้วยอิทธิบาทสทธิ พระอ

ในบทนี้ พระศาสดาทรงพิจารณาเกี่ยวกับการถวายภิญญาและบุญที่เกิดขึ้นจากการทำดี ทรงเห็นความสำคัญของการประชุมและการทำอนโมทนาในหมู่มหาชน นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงสิริคุตต์ที่รับรู้การรับของพระศาสดาและบอกให้ท

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 145 [ครหาทินนต์เตรียมรับพระศาสดา] ครหาทินนต์ คิดว่า "บัดนี้ เราจักทำสิ่งที่จะทำพระสมโภคอม นั้น" จึงให้ลูกมุขใหญ่ไว้ในระหว่างเรือน ๒ หลัง ให้บ่ายตะเคียน มาประ

ในบทนี้กล่าวถึงการเตรียมการของครหาทินนต์ที่มุ่งหวังจะทำการต้อนรับพระศาสดา โดยการสร้างสถานที่สำหรับการประชุมพร้อมทั้งการจัดเตรียมกลยุทธ์ในการรับมือกับผู้คนที่เข้าร่วม ซึ่งอาจเป็นผู้มีมิจฉาทิฐิหรือสัมมา

ประโยค- พระธรรมปาฐิโมกข์ แปลภาค ๑ หน้าที่ 146 จักกำหนดพุทธวิสัย พุทธศิลป์ ในวันรุ่งขึ้น พระศาสดา ได้เสด็จ ไปประตูเรือนของคร mphith กับภิกษุ ๕๐๐ รูป. คร mphith นั้น ออก จากเรือนแล้ว ถวายนั่งองค์ด้วยเบญ

ข้อความนี้พูดถึงการเสด็จเข้าของพระศาสดาไปยังเรือนของคร mphith และการสนทนาระหว่างพระศาสดากับคร mphith ซึ่งพูดถึงความรู้และการกำหนดจิตของสัตว์ พระศาสดาได้ทำการสนทนาเกี่ยวกับนิมิต 16 ประการ ข้อความยังบอก

ประโยค - พระอาทิตย์วิบูลูงแผลง ภาค 3 - หน้าที่ 147 ถ่านเพลิงแล้ว ถอยออกไปยืนอยู่ กราบทูลว่า "ขอพระองค์เสด็จ ไปข้างหน้าเถิด พระเจ้าข้า" [ครหาเทินนี้เลื่อนสะพระพุทธเจ้า] ลำดับนั้น พระศาดา ทรงเหยียดพระ

บทนี้พูดถึงพระศาดาที่ทรงเผชิญหน้ากับเพลิงขณะที่มีการสนทนาระหว่างเขากับสิริฤดี เกี่ยวกับสถานการณ์และการทำสิ่งที่ถูกต้องในช่วงเวลาวิกฤติ โดยมีการเล่าเรื่องราวของดอกบัวที่ผุดขึ้นและพระภิกษุที่เข้าไปในหลุ

ครหทินนั นันเท็จ นาย, ตุมปลาทั้งนั้น. เสรีคุตณ์ ช่างเกิด, ท่านจงไป, จงตรวจดูข้าวอายเป็นต้น ในทุมเหล่านั้น. ในขณะนั่นนเอง ขายายุในทุ่มทั้งหลายใด อนครทินนั่นนั้น บอกแล้ว, ทุมเหล่านั้น เติมด้วยข้าวอายแล้

บทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในพระพุทธศาสนา เรื่องราวเกี่ยวกับครหทินน, เสรีคุตณ์, และการอนุโมทนาของพระศาสดา โดยชี้ให้เห็นถึงการไม่รู้คุณค่าของพระศาสนาในหมู่สัตว์ที่ขาดปัญญา การเปรียบเทียบดอกบัวกับสาวกของ