ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2280 / 3076

ครหทินนั นันเท็จ นาย, ตุมปลาทั้งนั้น. เสรีคุตณ์ ช่างเกิด, ท่านจงไป, จงตรวจดูข้าวอายเป็นต้น ในทุมเหล่านั้น. ในขณะนั่นนเอง ขายายุในทุ่มทั้งหลายใด อนครทินนั่นนั้น บอกแล้ว, ทุมเหล่านั้น เติมด้วยข้าวอายแล้

บทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในพระพุทธศาสนา เรื่องราวเกี่ยวกับครหทินน, เสรีคุตณ์, และการอนุโมทนาของพระศาสดา โดยชี้ให้เห็นถึงการไม่รู้คุณค่าของพระศาสนาในหมู่สัตว์ที่ขาดปัญญา การเปรียบเทียบดอกบัวกับสาวกของ

ประโยค - พระธัมม์บทฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 149 ปูชุนเป็นดังทองหยกย่อมเกิดแล้ว ย่อมไฟโรจน์ ซึ่งปูชนมีผู้มีหลาย ด้วยปัญญา ฉันนั้น..” [แั่รรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า สงกราธม์ คือ ในที่หยาก เนื้

บทนี้อธิบายถึงธรรมะพูดถึงการเกิดขึ้นของปูชุนที่เปรียบเสมือนทองหยก ดอกบัวที่งดงามแม้อยู่ในกองหยาก สื่อถึงความสำคัญของปัญญาในการผลิตความดีจากสถานที่และเงื่อนไขที่ยากลำบาก. พระผู้พระภาคตรัสว่าสาวกและผู้ท

ประโยค - พระธัมมปทุฒิถูกแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 150 การบรรพชา แม็กก (ตน) ขึ้นสู่สะ สมาธิ ปัญญา วิปัสสนา- วิปัสสนาสน ยิ่งกว่าคุณสักการบรรพชานั้น ก็อ่อนไฟโรรัน คือ งามล่วง ซึ่งปู่ชุมผู้กังถั้งหลายๆ [คฤหั

การบรรพชาของแม็กกุตสู่ความรู้และสมาธิเป็นจุดเริ่มต้นของการตรัสรู้ในพระพุทธศาสนา มีการบรรลุผลโสดาบดีโดยคฤหาถินีและสิริคุต และการเผยแพร่ธรรมที่นำไปสู่ความเข้าใจในโหราศาสตร์ มีการตรัสชี้แนะให้เห็นถึงความ

ประโยค๙ - พระธรรมปัถตูฏกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 151 "เรามีเท้าขึ้นเมืองบน มีิรีละลงเมืองต่ำ จะ คกสูหวโดยแท้ เราจัดไมทำกรรมอันมิใชของ พระอริยยะ เชิญท่านรับก่อนบ้าเริด" ดังนี้แ่ เรื่องครหทนนี้ จบ. ปุญวรรณ

ประโคม - พระอัมพปทุアップอาแปลภาค ๑ หน้า 152 5. พาล วรรณา ๑. เรื่องบูรบุคนใดคนหนึ่ง [๔๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถพระเจ้า-ปสนทิ โกศลและบูรบุคนใดคนหนึ่ง ตรัสพระธรร

เนื้อหาพูดถึงเหตุการณ์ในพระอัมพปทุ ซึ่งพระอาจารย์ได้ตรัสธรรมแก่พระเจ้าโกศลเกี่ยวกับผลแห่งการทำทานและความรักที่มีต่อกัน โดยมีการยกตัวอย่างของพระราชาที่ประทับในพระนครและการมีส่วนร่วมของบูรบุคคลในกิจกรรม

ประโยค = พระอัมปวิฒฺกุฎีแปลก ภาค 1 - หน้า 153 จันทร์เพ็ญเข้าไปสู่วิถึมเมฆ. ท้าวเธอ ทรงมีพระหลักปฏิพัทธ์ในหญิงนั้น เป็นประหนึ่งว่า ถึงอาการพลัดตกจากคอช้าง ทรงรีบกระทำประทินิยมพระครองแล้ว เสด็จนั่งสู่อ

ในบทนี้ มีการพูดถึงพระราชาที่ทรงมีพระหลักปฏิพัทธ์ในหญิงในปราสาท และพระราชาได้สั่งให้อำมาตย์ไปตรวจสอบความถูกต้องเกี่ยวกับสถานะของหญิงนั้น ผลปรากฏว่าหญิงมีสามี ทำให้เกิดการสนทนาระหว่างพระราชากับอำมาตย์

ประโยค/ข้อความจากภาพ: "ประโยค๑ - พระอิทธิปลบฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 154 แต่วานนี้ไป เธอจงบำรุงเรา" แล้วให้พระราชทานโล่และอาวุธแก่ บูรพ์นั้น. "ได้ยินว่า พระราชา ได้ทรงดำริอย่างนี้ว่า "เราจักยกโทษ

ในเนื้อหาได้พูดถึงการตีความและอ้างอิงจากพระอิทธิปลบฤทธิ์ โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับพระราชาที่มีพระดำริในการยกโทษให้กับบูรพ์และการตอบสนองของสกถภายในราชสำนัก รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว โ

ประโยค- พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑-หน้าที่ 155 หรือ ? " ภรรยา กล่าวว่าฉันตั้งอยู่บนเตา นาย." เขาไม่อาจจะรออยู่ ฉันกว่าระแจะปลดลงได้ จึงให้ภรรยาเอากระบวยตักน้ำบ่าวเท ข้าวที่ฉันจะรับนั้นเอง ลงในกระเช้า

ในหน้าที่ 155 นี้มีการบรรยายเกี่ยวกับพระธัมม์ทัศน์ โดยมีการสนทนาระหว่างตัวละครและความเชื่อในบรรดาผู้ฟังที่มีอยู่ ซึ่งพระยานาคได้ยินเสียงเรียกและมีความสนใจเกี่ยวกับการบูชาด้วยดอกไม้ต่างๆ เป็นการสื่อถึง

ประโยค- พระศิลปะถูกจูงใจแปล ภาค ๑ หน้าที่ 157 แม้วาความที่ภิกษุหลายมีอยู่ จะไปวิหาร; เพราะเหตุนัน แม้บ่งนั้น ก็คิดว่า "ที่พึงอย่างอืน ของเราไม่มี" จึงไปวิหาร นอนอยู่ในที่สาธารแห่งหนึ่ง แม้มือ พระราชา

ในเรื่องนี้พูดถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับภิกษุผู้เดินทางไปวิหารและความคิดที่ทำให้เขาเดินทางไปยังสถานที่ที่ไม่มีสันติสุข และมีกล่าวถึงทั้งการพบเจอและความรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับหญิงที่ต้องการบูชา ในขณะเดียวก

ประโยค๒ - พระพุทธปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 159 ปุโรหิตนี้ เมือจะให้จับปากชาตินิดหน่อย ๆ ให้ได้ชิด ละ ๑๐๐ อย่างนี้ คือ ช้าง ๑๐๐ ม้า ๑๐๐ โคอูสะ ๑๐๐ เม็ด แพะ ๑๐๐ และ ๑๐๐ ไก่ ๑๐๐ สุกร ๑๐๐ เด็กชาย ๑๐๐ เด

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการจับสัตว์ต่างๆ เช่น ช้าง ม้า โค และอื่นๆ เพื่อประโยชน์ส่วนรวม และการที่พระราชาทรงเห็นว่าสัตว์เหล่านี้คือทรัพย์สมบัติและควรคุ้มครองร่วมกัน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงสัตว์ที่ถูกเชื่อม

ประโยค- พระอิมปทุติฉัตรแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 160 ร้องเสียงดังแล้ว; เสียงนั้น ได้เป็นวรกะแว่าเสียงถล่มแห่งมหาปุรี ครั้นนั้น พระนางมัลลิกาเทวี ทรงสับเสียงนั้นแล้ว สลดไปสู่ราชน ทูลถามว่า "บังแต่มาหาราช เพ

ในหน้าที่ 160 ของพระอิมปทุติฉัตร มีการสนทนาระหว่างพระนางมัลลิกาเทวีและราชาเกี่ยวกับเสียงที่ได้ยินซึ่งเกี่ยวข้องกับอันตรายและชีวิตของสัตว์ต่างๆ พระนางมัลลิกากล่าวถึงการเสื่อมศักดิ์ศรีของราชาและตั้งคำถา

ประโยค- พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 161 ไม่ขัดข้องในภาคทั้งหลายมีอุ้มคือเป็นต้น ประทับอยู่ในพระวิหารใกล้เคียง พระองค์ทูลถามพระศาสดานั้นแล้ว จงทรงกระทำตามพระโอวาทของพระองค์เกิด. ครั้งนั้นแหละ

เนื้อหานี้เริ่มต้นด้วยความกลัวและความเครียดของพระราชาเมื่อเขาได้รับการเผชิญหน้ากับพระศาสดาและการถวายบูชาที่เกี่ยวข้องกับการเสียสละชีวิตของสัตว์ พระศาสดายังได้สำรวจความคิดเห็นของพระราชาเกี่ยวกับการกระท

ประโยค- พระบรมโปเติฐภูมิแปล ภาค ๑- หน้าที่ 162 นั่น พระศาสดา ตรัสกับพระราชานั้นว่า "พระองค์อย่างทรงหวาด-หวั่นเลย มหาพิษ, อันตรายไม่มีแก่วิพระองค์, สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีกรรมมา เมื่อกระทำกุศลของตน ๆ ให้แ

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ตรัสกับพระราชาว่า ไม่จำเป็นต้องหวาดหวั่น โดยชี้ให้เห็นว่าสัตว์ทั้งหลายสามารถทำดีได้หากมีกรรมที่ดี ในขณะเดียวกันได้มีการพูดคุยระหว่างเศรษฐีในกรุงเทพฯ เกี่ยวกับการใช้ทรัพย์ที่มีอ

ประโยค – พระธัมมปฏิญาณ ภาค ๑ – หน้า 163 อีกคนหนึ่ง กล่าวอย่างนี้ว่า "พวกเราจับรีโภคภัณฑ์ข้าวสาร แห่งข้าวสารกลิ่นหอมที่เก็บไว้ ๑ ปี ด้วยรสเลิศต่าง ๆ เที่ยวไป." อีกคนหนึ่ง กล่าวอย่างนี้ว่า "พวกเราจำให้

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาของผู้คนที่วิพากษ์วิจารณ์การกระทำต่าง ๆ ของเศรษฐีบูร ที่ใช้ทรัพย์สินเพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ และผลกรรมที่ตามมาจากการกระทำเหล่านั้น ปัญหาทางศีลธรรมและสังคมถูกชี้ให้เห็

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 164 พระศาสดา เมื่อจะทรงแสดงคาถาที่สัตว์วนรนั่น กล่าวไม่เต็ม ทำให้เต็ม จึงตรัสอย่างนี้ว่า :- "เรา ทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโศกะทั้งหลาย มีอยู่ ไม่ได้อวยทาน ไม่ไ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนเกี่ยวกับการทำบุญ และกรรมที่มนุษย์ได้กระทำ โดยจะอธิบายว่าการมีชีวิตอยู่ซ้ำซ้อนคืออะไร และการทำบาปส่งผลต่อชีวิตอย่างไร การใช้เสียงแห่งคำสอนนี้เพื่อสร้างความเข้าใจในธรรมได้เป็น

ประโยค-พระธรรมปูชฌาย์พูดเท็จฉาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 165 ตนละคา เมื่อไม่อาจจะกล่าวได้ กล่าวตนละอธิษฐานเท่านั้น แล้วเข้า ไปสู่โลกภูมิขึ้นแล้วเอิก ด้วยประกาศะนี้เลย." ได้ยินว่า จำดินแต่ดาวแห่งเสียงนั้น

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงการที่พระธรรมปูชฌาย์พูดถึงการทำดีและผลของมันในโลกภูมิ โดยเน้นที่ความสำคัญของการทรงสัตย์และการนำจิตใจไปเพื่อการทำดี แม้จะมีทุกข์มากมาย ก็ยังคงต้องรักษาความดี ความศรัทธา และการกระทำท

ประโยค - พระ presses ถูกฉบับแรกแปลภาค ๑ - หน้า ที่ 166 "ราศีของคนบางคนอ่อนโยมเป็นเวลานาน, โชคชะตาของคนบางคนเป็นของไกล, ส่วนสารของคนพาลอ่อนเป็นสาคราว" เมื่อจะทรงแสดงธรรม จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ราศีขอ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ราศีและโชคชะตาของคน โดยเฉพาะการดำเนินชีวิตที่เกี่ยวข้องกับความอ่อนแอและความสำเร็จ โดยอธิบายถึงการที่บางคนมีโชคชะตาที่ดีหรือไม่ดี และผลกระทบจากการดำเนินชีวิตในหลากหลายสถา

ประโยค - พระธรรมปิฏกฤๅบติพจน์ ภาค ๑ - หน้าที่ 167 แล้วแล้ว พบคนเดินสวนทางมา ถามว่า "บ้านข้างหน้าไกลเท่าไร ?" เมื่อเขาบอกว่า "โยชน์หนึ่ง," ไปได้อีกหน่อย ก็ถามคนแม่ อีก, ก็ถามแมคนั้นนั่นบอกว่า "โยชน์หน

บทนี้กล่าวถึงการเดินทางที่ผู้เดินถามถึงระยะทางและได้คำตอบเป็น 'โยชน์หนึ่ง' หลักการเกี่ยวกับการรู้แจ้งถึงประโยชน์ในโลกนี้และในโลกหน้า ผู้ที่ไม่รู้แจ้งมักไม่สามารถทำที่สุดแห่งสงสารได้ พร้อมทั้งสรุปว่า ส

ประโยค - พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 168 ปล่อยสัตว์เหล่านั้น จากเครื่องจองจำแล้ว บรรดามนุษย์และสัตว์เหล่านั้น หญิงและชายทั้งหลาย พ้นจากเครื่องผูก สานศรีษะแล้ว ไปสู่เรือนของตน กล่าวสรรเสริญพร

บทความนี้พูดถึงการปล่อยสัตว์จากการจองจำและการสรรเสริญพระนางมัลลิกา โดยพระนางที่ได้ช่วยชีวิตสัตว์และมนุษย์ หลักฐานเล่าว่าภิกษุสนทนาเรื่องความฉลาดของพระนางในการให้ชีวิต ด้วยความทรงปัญญาที่สามารถทำให้สัต

ประโยค- พระอิฐมปัฏฐุบัติออกแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 169 กุมารนี้ เมือพระบิดาสวรรคดแล้ว ได้รับราชสมบัติ (สมพระ ประสงค์) ทรงคิดเห็น "เราได้รับราชสมบัติด้วยอานิสงส์ของเทวา เราจักทำพีแก่เทวดานั้น" จึงสอดึกเ

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบิดา ที่พระกุมารได้รับราชสมบัติและการตัดสินใจทำพิธีถวายแด่เทวดา พร้อมกับการวิเคราะห์การทำงานในอำนาจของพระราชา และบทบาทของเทวดาในผลกระทบของสิ่งใหม