ประโคม - พระอัมพปทุアップอาแปลภาค ๑ หน้า 152 : หน้า 154/288

ประโคม - พระอัมพปทุアップอาแปลภาค ๑ หน้า 152 5. พาล วรรณา ๑. เรื่องบูรบุคนใดคนหนึ่ง [๔๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถพระเจ้า-ปสนทิ โกศลและบูรบุคนใดคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทคนนี่ว่า "ทีมาฆารโต รฏุติ" เป็นฉัน. [พระราชาประทับินพระนคร] ได้ยิ่งในวันมหรสพวันที่พระราชา พระนมว่าเสนิก-โกศล ทรงชี้เพื่อกลืนเชือกหนึ่ง ชื่อปูนทรีกะ ซึ่งระดับประดา แล้วทรงทำประทินพระนครด้วยอุปาทานอันงามแห่งพระราชินใหญ่. เมื่ออาชญาเป็นเหตุให้บุตรหลุดไป เป็นไปอยู่; มหากุฎราชมู ด้วยวัตถุภูมิอ้อนดินและท่อนไม้เป็นต้น หนีไป ก็ยังอึ๋วออกกลับและค่อยๆ นั้นแล้ว. ได้ยิ่นว่า ข้อนี้ เป็นผลแห่งทานที่พระราชทั้ งหลายทรงถวายดีแล้ว. [อำนาจความรัก] ภาระของทุกคนบูรบุคนใดคนหนึ่ง ยืนอยูที่พื้นชั้นบนแห่งปราสาท ๓ ชั้น เปิดบานหน้าต่างบานหนึ่ง พอแล้วพระราชาแล้วก็ พลบไป. การหยิบไปของหญิงนั้น ปรากฎแก่พระราชา ราวกับว่า พระ * พระมหาเณร ป. ช. ๑ วัดสัมพันธวงศ์ แปล. (ต่อมาเป็นพระเทพปัญญามุนี) ๑. หมายความว่า ดำรงกำลังทำการขับไลคนไม่มีบันไดกะทางเสด็จ