ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 553 / 954

ประโยค - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม ๑ หน้า 244 "บำทิติเห็นภัยในนรกทั้งหลายแล้ว พึงด วันบาปทั้งหลายเสียดิ พ…

บทความนี้นำเสนอแนวทางในการหลีกเลี่ยงบาปและภัยในนรก โดยการปฏิบัติตามศีล 5 ตามคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า เน้นถึงความสำคัญของการให้และการทำบุญที่มีผลมากกว่า โดยแนะนำให้บุคคลทำตามหลักการที่ถูกต้องและหลีกเ

ประโยค- มังคลัตถกิจที่เป็นเปล เล่ม 3 - หน้ที่ 246 เป็นที่ตั้งแห่งความทุกข์ ในเพราะนำมา คือ สุราและเมรัยแล…

บทความนี้อธิบายถึงความทุกข์ที่เกิดจากสุราและเมรัย รวมถึงการทำทาน 5 ประการที่ช่วยให้ผู้ปฏิบัติเป็นมหาทาน และเน้นถึงความสำคัญของทานในฐานะที่เป็นกิจกรรมที่ไม่ทำให้เกิดบาปหรือความเบียดเบียนแก่ผู้อื่น พระผ

ข้อความที่ได้จากการ OCR มีดังนี้: ประโยค ๑ มังคลัตถทีปิเนปะ เล่ม ๓ หน้าที่ ๒๕๙ ถ้าว่าด้วยความไม่ประมาท* [๒๔๐] ธรรมอย่างหนึ่งเป็นข้าศึกแห่…

ข้อความในหนังสือกล่าวถึงความสำคัญของความไม่ประมาทในพระพุทธศาสนา โดยระบุถึงความประมาทที่เกิดขึ้นในใจและวิธีการป้องกัน ไม่ให้จิตใจหลงไปในความประมาท นอกจากนี้ยังอธิบายถึงสาเหตุและอาการของความประมาท เช่น

ประโยค 5 - มัจจุราชนั่งด้วยสามารถแห่งความเพียร ชื่อว่า นิฏฐุต- ธรรมดา, อธิบายว่า 'ความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอย.…

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดแห่งการไม่ประมาณในพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอยและความไม่มีความตั้งอยู่ในกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกุศลธรรม โดยอ้างอิงถึงศัพท์เฉพาะที่แสดงอาการของการไม่ผสมและ

ประโยค ๕ - มังคลัตถิทิเป็นปลป ลม ๓ - หน้าที่ ๒๕๒ ประมาณอ้อมเป็นไปเพื่อความเกิดขึ้นแห่งอคุลิ และเพื่อความเ…

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องระหว่างการประมาณอ้อมและการเกิดขึ้นหรือเสื่อมไปของอคุลิและกุศลธรรม ในพระธรรมคำสั่งสอนของพระผู้มีพระภาค กล่าวถึงว่าการประมาณอ้อมทำให้เกิดอคุลิในขณะที่การไม่ประมาณสามา

ประโยค ๑ มังคลัตถทีปนปะเล่ม ๓ หน้า 253 ตรัสด้วยสามารถแห่งมนและวิสสนา. ก็ตเมื่อมรดรและผลเกิดขึ้น คราวเดียว…

บทความนี้พูดถึงหลักการของความไม่ประมาทในธรรม โดยเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมที่จำเป็นต้องมีสติและสัมปชัญญะ เพื่อให้เข้าใจถึงความสำคัญของการมีสติในการดำเนินชีวิตและการหลีกเลี่ยงความประมาท พระอรรถก

ประโยค - มังคลอดีกว่าปีนี้เปนปล เช่น ๓ หน้า 254 [๒๔๙] ความไม่ประมาณนี้มีอุปการะมากในธรรมหาโทษมิได้ เพราะเ…

บทนี้เน้นความไม่ประมาณในคุณธรรมที่มีอุปการะมากในธรรมของพระพุทธเจ้า โดยกล่าวถึงความสำคัญในการบำเพ็ญคุณธรรมต่างๆ และอิทธิพลที่มีต่อการประกอบชีวิตตามหลักธรรม ในการพัฒนาจิตใจและสัมมาทิฐิที่นำไปสู่อริยสัจแ

ประโยค - มงคลดิถีที่เป็นเปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 255 โดยนัยเป็นต้นว่า 'ภิกษุทั้งหลาย สัตวทั้งหลายมีประมาณเท่า…

เนื้อหาเกี่ยวกับความไม่ประมาณในสัตว์และกุศลธรรม โดยยกตัวอย่างจากคำสอนของพระพุทธเจ้าที่กล่าวถึงธรรมะที่ไม่มีประมาณ และสอดคล้องกับพระเจ้าโคที่บอกว่าความไม่ประมาณเป็นทางสู่อมตธรรม นอกจากนี้ยังมีการอธิบาย

ประโยค ๕ คำแห่งนี้ เรียงแรงและกำลังของพระธรรมกถีนั้นแลเป็นประมาณ." [๒๔๓] ภิกษุสูตรนี้ว่า "สองบวกว่า สุขพฤ…

บทความนี้กล่าวถึงการเจริญวิถีสมาคมซึ่งเป็นการกระทำที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาความรู้และปัญญาในพระธรรมกถี โดยเน้นอุปการะและความสำคัญของการปฏิบัติที่ส่งผลประโยชน์ให้แก่สังคมทั่วไป อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างว

ประโยค 5 - มั่งคลังที่เป็นป่า เล่ม 3 - หน้า 257 คือ ประกาศแล้วว่า "ความไม่ประมาทมีอยู่ในกุศลธรรมทั้งหลายถึ…

เนื้อหาได้กล่าวถึงความไม่ประมาทว่าเป็นยอดของกุศลธรรม มีการอธิบายผ่านพระอรรถกถา และแสดงใหเห็นว่าความไม่ประมาทเป็นเหตุให้สามารถทำกุศลธรรมได้อย่างมากมาย โดยอ้างอิงหลักธรรมและมีการยกตัวอย่าง เพื่อให้เห็นค

ประโยค ๑- มังกลีด่าที่เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๕๙ คุฏตนะนิยาย และอรรถกถามหัตถกิจในคัมภีร์โบราณว่า "บรรดาเ…

บทความนี้พูดถึงความไม่ประมาทในธรรมะ โดยยกตัวอย่างจากคัมภีร์โบราณที่อธิบายถึงรอยเท้าและฤทธิ์ของผู้ที่มีความไม่ประมาท ผลดีจากการไม่ประมาทนำไปสู่การบรรลุคุณธรรมที่สำคัญในชีวิต ทำให้ผู้คนมีความกล้าหาญในกา

ประโยค ๕ - มังคลัตถีทิเทปนีปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 260 พระผู้มีพระภาคจิตตรัสไว้ว่า "ภิญญาทั้งหลาย ความไม่ประม…

พระผู้มีพระภาคจิตตรัสถึงความสำคัญของการบำเพ็ญภิญญาและความไม่ประมาณในการรักษาจิตด้วยสติ การเจริญกุศลจิต และการหลีกเลี่ยงความหลงผิด ทั้งนี้มีการพูดถึงฐานะที่ควรบำเพ็ญเพื่อให้เกิดเจริญกุศลและการดำเนินชีว

ประโยค ๕ - มังคลัตถิที่ปิขึ้นแปล เล่ม ๓ หน้า 261 เครื่อง ...จิตของเราอย่าหลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง, …

เนื้อหาพูดถึงการดูแลจิตใจ ไม่ให้หลงในธรรมและส่งเสริมความไม่ประมาท โดยการใช้สติเพื่อรักษาจิตจากความหลงมึนเมาและโทสะ การทำตามความเหมาะสมร่วมกับคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะช่วยให้จิตสงบและไม่หวั่นไหวทั

ประโยค- มังคลัตถติปิ นี้เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า ที่ 3 ตปธรรมอย่างยิ่ง. ศีลชื่อว่าตะ (มา) ในโคลงสกัลปชาดก "เราจ…

เอกสารนี้เน้นถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการรักษาศีลและการศึกษา พระพุทธศาสนาเสนอแนวทางต่างๆ ในการพัฒนาคุณธรรม เช่น ทาน, ศีล, ความซื่อสัตย์, และความอดทน เพื่อให้ประชาชนมีความสุข

ประโยค - มงคลคติท่านนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ที่ ๕ อังคุตตรนิทาน พระผู้มีพระภาคจึงตรัสว่า "ภิญญุหลาย หลักญุ ชื่อ…

เนื้อหาเกี่ยวกับอภิญญาและอินทรีย์ในพระธรรม โดยเน้นถึงความสำคัญของการสำรวมอินทรีย์เพื่อการเข้าถึงอภิญญาที่แท้จริง พระผู้มีพระภาคตรัสว่า บุคคลที่ไม่สำรวมอินทรีย์จะไม่สามารถบรรลุอภิญญาได้ การไม่ถือโดยนิม

ประโยค - มังคลัตถทีปิ้นแปล เล่น ๕ หน้าที่ 6 อินทรีย์ทั้งหลาย." ปรกานวิสาส์สัอวิสุทธิธรรมว่า "หลายทว่า จะญา…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอินทรีย์และญาณในพุทธศาสนา โดยเน้นการเห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์และความสัมพันธ์กับกิเลส นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับตำแหน่งและบทบาทของอินทรีย์ที่มีอิทธิพลต่อ

ประโยค - มังคลัตถีนี้มีแปล เล่ม ๕ หน้า ๗ อานาจแห่งเหตุอันไม่ทั่วไป แท้จริง พระผู้มีพระภาค ทรงอ้างผลด้วย อา…

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์อานาจแห่งเหตุและคำอัญเชิญในพระพุทธศาสนา โดยอ้างอิงอุทธาหรณ์และวินิจฉัยลักษณะของบุคลคดีในสังคม พร้อมความสัมพันธ์กับความสุขและการรู้จักตัวตน เช่น พุทธอาจารย์ครูได้สอนเกี่ยวกั

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปลเล่น 5 หน้num 8 อุปปาขานมิตุตุสุลาดี้ นี้ และอุปปาขานมิติดนั้น พึงทราบด้วยอำนาจแห…

เนื้อหาพูดถึงการเข้าถึงความรู้และการวิเคราะห์กิเลสในมุมมองของพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงอำนาจแห่งความเพ่งเพ่งอารมณ์และการเชื่อมโยงกับราคะ โทสะ และโมหะ รวมถึงความสำคัญของสัมปนในขบวนการนี้ และการทำความเข้

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๙ ว่า "เพราะเหตุแห่งการไม่สำรวมอินทรีย์คืออัญชะได" แล้วกล่าวอีกว่า "…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่สำรวมอินทรีย์โดยเฉพาะอัญชะและผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการไม่สำรวมดังกล่าว เช่น ความซ่านไปของอิทธิมาที่เกิดขึ้น พระผู้มีพระภาคทรงแสดงให้เห็นเหตุแห่งการไม่สำรวมอินทรีย์อัญชะและเชื่อม

ประโยค - มังสิตตำแหน่งนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ๑๐ มรรคว่า "ในคำว่า จตุฐานทรีย สวัส อนุปชาต เป็นดังนั้น สังวร หรื…

บทเรียนนี้เน้นถึงความสำคัญของจตุฐานทรียและการเข้าใจความแตกต่างระหว่างสังวรและองค์สรอมัยเมื่อเกิดสำนึกดีและไม่ดีในจิตใจ. ชี้ให้เห็นว่าความไม่สำรวมในอริยนำมาซึ่งความไม่ดีและการขาดการควบคุมจิต. นอกจากนี้