ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 736 / 946

ประโยค๔ - มังคลดลที่มีแปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 108 บรรดานายเหล่านั้น กล่าวว่า สูญลักษณ์จิตสุด ได้แก่ของผู้มีจ…

ในเอกสารนี้กล่าวถึงปีสูญวารซึ่งมีโทษน้อยและโทษมาก ขึ้นอยู่กับความแตกต่างของบุคคลที่เกี่ยวข้อง โดยปีสูญวารนั้นมีองค์ 4 ที่เกี่ยวข้องกับการทำลายและสร้างสรรค์ ซึ่งสื่อถึงความแตกต่างกันในคุณสมบัติของผู้คน

ประโยค๕ - มั่งคั่งที่นี่นเปล ต่อมา - หน้า 109 เป็นประมาณ.." แต่เมื่อชนอื่นแตกกัน กรรมบวกไม่ขาด (ต่อ) เมื่…

เนื้อหานี้นำเสนอการวิเคราะห์คำประยกและการใช้สูตรสาวาจในการสื่อสาร โดยเฉพาะเมื่อเกิดโทสะ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความสามารถในการใช้คำที่ส่งผลกระทบต่อส่วนลึกของจิตใจวัยรุ่น ตัวอย่างกรณีเด็กที่ไม่เชื่อฟังได้

ประโยค ๔ - มังคลิคที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ - หน้า 110 เหมือนกัน เด็ก ได้กล่าวกิจว่า "มารดาของข้า พูดเรื่องใด ด้…

บทความนี้สำรวจถึงการพูดและความเป็นธรรมในวาจา โดยยกตัวอย่างจากคำพูดของมารดาที่ส่งผลต่อการคิดและการกระทำของเด็ก ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติของคำพูดและวิธีการแสดงออกในสังคม. ในบทนี้ยังชี้ให้เห็นถึงข้

ประโยค๔ - มังคลิคที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 111 [โทษของผรูสาวจาก] ผรูสาวจากนัน่ ชื่อว็มโทษน้อย เพราะคนผ…

ผรูสาวจากมีโทษน้อยหรือมากขึ้นอยู่กับความเป็นธรรมและความมุ่งหมายของผู้ผูก ซึ่งแตกต่างกันในแต่ละกรณี ทั้งนี้ยังมีการอภิปรายเพื่อตีความเกี่ยวกับการประกอบต่อหน้าและลับหน้า ปัญหาจึงมีความละเอียดซับซ้อนและเ

ประโยค๔ - มังคลัตถที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 112 ในองค์ทั้ง ๓ นั้น ท่านมุ่งหมายจิติโกรธ ด้วยประสงค์ในอันด…

ในพระไตรปิฎกเล่มนี้กล่าวถึงความมุ่งที่สำคัญในการควบคุมจิติโกรธ และอธิบายถึงสัมผับปลาปที่ส่งผลต่อบุคคลอย่างไร เมื่อมีการพูดหรือการกระทำออกไป สัมผับปลาปมีอยู่สองประเภทคือ ผู้มุ่งพูดเรื่องอันหาและการดำเน

ประโยค ๔ - มังคลิตที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๑๓๓ ประโยชน์มีได้ มีเรื่องการดูฤกษ์และเรื่องนางศีลจากเป็นต้…

เนื้อหาวิเคราะห์การดูฤกษ์และบทบาทของนางศีล โดยเน้นว่ากรรมยังไม่จบเมื่อผู้อื่นไม่ถือเอาเรื่องดังกล่าว ทั้งยังกล่าวถึงวิธีกรรมและวิธีวารที่เป็นไปตามเนื้อหา. อรรถกถาภูมิสํอิยังชี้ให้เห็นว่าการพูดเกี่ยวกั

ประโยค๔- มังคลัตถที่นี่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้าที่ 114 เป็นต้น ชื่อว่าเป็นอัปโพหริกิ ด้วยสามารถจิรกรรมมีจริ…

บทนี้กล่าวถึงธรรมชาติของอัปโพหริกิที่เกี่ยวข้องกับจิรกรรมและจิตใจที่มุ่งไปยังโมหะ การวิเคราะห์ถึงอวัยวะต่างๆ และการเข้าใจในอภิธา โดยอ้างอิงจากภิกฆาสังคิตสูตรซึ่งกล่าวถึงศพท์และการปล่อยวางในความละโมบ ม

ประโยค 4- มังคลัตถิ่นที่นี้เป็นเปล เล่ม 2 - หน้าที่ 115 [โทษของอธิษฐาน] พิษของอธิษฐานนั้นมีน้อยและมีโทษม…

บทความนี้อธิบายถึงโทษของการอธิษฐานที่มีมากกว่าคุณ โดยเฉพาะเมื่อมีความโลภเป็นตัวตั้ง และจัดประเภทองค์ของการอธิษฐานว่าเกี่ยวข้องกับบุคคลอื่นและจิตใจของผู้ขอ นอกจากนี้ยังพูดถึงพยาบาทที่นำไปสู่ความพินาศขอ

ประโยค ๔ - มังคล็ดที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 116 [โทษของพยาบาท] พึงเห็นความที่พยาบาทนั้น มีโทษน้อยและมี…

เนื้อหาเกี่ยวกับโทษของพยาบาทที่มีทั้งโทษน้อยและโทษมาก อธิบายถึงความคิดและการกระทำที่เกี่ยวข้องกับความโกรธต่อนสัตว์อื่น และแสดงให้เห็นถึงกรรมที่เกิดจากความคิดนี้ โดยยกตัวอย่างจากภูมิวิธีต่างๆในพระพุทธศ

ประโยค ๔ - มังคลัตทิคที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 117 ถือเอาสภาพไม่เที่ยงเป็นต้น โดยความเป็นสภาพเที่ยงเป็น…

มิจฉาทิฏฐิคือทัศนคติต่อความไม่ถูกต้อง มีหลายระดับของโทษในการเข้าใจผิด ศึกษาจากบทที่เกี่ยวข้อง แสดงถึงการเห็นวัตถุต่าง ๆ ว่าไม่เป็นตามที่มันเป็นจริง สภาพตามจริงของวัตถุมีการปรากฏขึ้นจากอากาศที่จงจิต แล

ประโยค๑- มงคลคดีที่มีเปล เล่ม ๒ - หน้า 118 [ มโนกรรมเป็นไปทางใดวาระว] [๒๒๒] นัยอันมาในอรรถกถาอุฎฐานิว่า “…

เนื้อหานี้พูดถึงมโนกรรมและการบริจาคสรรดในการทำกรรมตามหลักพุทธเวท โดยการอธิษฐานของบุคคลทำให้เกิดกรรมที่สามารถมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน ทั้งในทางที่ดีและไม่ดี การวิเคราะห์เกี่ยวกับการทำกรรมและผลกระทบจากจิต

ประโยค๕ - มังคลัตถทีปน เล่ม ๒ หน้า 119 ยังจิตที่สงครามด้วยอภิชฌามพพาทและวิญญาณทุจฺโฉให้ตกขึ้นในกาลนั้น แม้…

เนื้อหาในหน้านี้สำรวจการสัมพันธภาพระหว่างกายกรรมและมโนกรรม โดยใช้คำอธิบายจากอรรถกถาเพื่อนำเสนอสุภาษิตของธรรมะ ว่าโนกรรมและอุคตลมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร นอกจากนี้ยังได้พูดถึงเทพอุปาฒะและการตั้งอยู่ขอ

ประโยค๔ – มงคลคิดที่นี่ปอ เล่ม ๒ – หน้า 120 ทิปลุจิตา ว่า ดังนี้ คำว่า อิมสุมี ปณ ธาน ดังนี้ ความว่าในเวล…

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของคำว่า อิมสุมี ปณ ธาน และเจตนาในการกระทำ โดยเน้นถึงการตั้งอยู่ในโมการที่ดี และการทำความเข้าใจถึงผลกระทบจากการกระทำผิด โดยมีการยกตัวอย่างของอาจารย์และพระอรรถกถาเพื่ออธิบายควา

ประโยค๙ - มังคลิจฉาที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 121 เป็นต้น. คำในกาลใด อุตุธรรมมืออภิชามเป็นต้นในการเหล่า…

การศึกษานี้สำรวจความหมายของเจตนาในมโนกรรม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและการกล่าวถึงอุตุธรรมมืออภิชามที่เกี่ยวข้องกับเจตนาในกรรมจากมุมมองของพระภิฏฐาจารย์ พบว่าเจตนาเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดกรรม และการใช้

ประโยค ๕ - มังคลัดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้า 122 และเพราะกิจกกรมและวิจิกกรมเป็นอุกุศล ไม่เกิดขึ้นได้ในนนทว…

การวิเคราะห์ในเอกสารนี้กล่าวถึงการทำกรรมและส่งผลต่อจิตใจ โดยอ้างอิงถึงลัทธิอุปะนะและปฐมะที่มีมุมมองต่อกรรมและบาป ข้อเสนอว่าสิ่งที่เกิดขึ้นสามารถตีความได้ในหลายมุมมอง และการทำให้ผู้อื่นลำบากเกี่ยวข้องก

ประโยค - มังคลิดาที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 123 บริษุทเอง." และเจ้าลัทธิมักลั่นเป็นผู้มีความเห็นความบารุท…

เนื้อหานี้ว่าด้วยความเห็นของลัทธิอิสิทะและการวิเคราะห์ทาน โดยเฉพาะผลที่ตามมาของการให้ทานและแนวทางในการประพฤติปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ โดยเฉพาะความสำคัญของการกระทำที่มีจิตใจดี และเนื้อหามีความเกี่ย

ประโยค ๑๑ - มังคลัตถีที่นี่นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 125 และอุปมาเป็นต้น การเผา การบีบคั้น ชื่อว่า การเบียดเบี…

ในบทนี้กล่าวถึงการเบียดเบียนและบาปในบริบทของพระพุทธศาสนา โดยอรรถกถาจารย์อธิบายถึงความหมายของการเบียดเบียนและผลกระทบที่ตามมา การใช้ผู้อื่นเพื่อทำให้เกิดความเศร้าโศกและการทำร้ายผู้อื่น นอกจากนี้ ยังมีกา

ประโยค๕ - มังคลัตถทีบนี้แปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 126 สัตว์ทั้งหลายจะประพฤติบาปอย่างไร ? จึงกล่าวว่า "แต่สัตว์…

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงการกระทำของสัตว์และการทำบาปตามประเพณีธรรม โดยอ้างอิงจากตำราพุทธศาสนา เช่น พระอรรถกถา ที่แสดงให้เห็นว่าการกระทำเหล่านี้มีผลต่อผลกรรม โดยเฉพาะในเรื่องของความโกรธ การห้ามกรรมและควา

ประโยค๔ - มังคลติที่นี่น่าปล่อย เล่ม ๒ - หน้าที่ 128 มัญลินนั้นกล่าวอุว่า “สัตว์ทั้งหลาย ไม่มีเหตุ ไม่มีจ…

เนื้อหากล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับกรรมและวิบากตามมังคลติ โดยชี้ให้เห็นว่ากรรมเกิดจากการมีเหตุและผลที่สัมพันธ์กัน ถ้าไม่มีกรรม วิบากก็ไม่มี ข้อความยังอภิปรายถึงวาทะสามประการที่เกี่ยวข้องกับการปฏิเสธเหตุแห่

ประโยค๙- มงคลคดีที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 129 ปฏิสมภิณก." อนุภูมินิกเขปผลนั้่วว่า "พระภูฏาจักกล่าวคำเป…

หน้าที่ 129 ของมงคลคดีที่เป็นเปล เล่ม ๒ กล่าวถึงแนวคิดของปฏิสมภิณกและการแสดงออกเกี่ยวกับกรรมในอรรถกถาสุมณฑลคลิสินี โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของกรรมในฐานะเหตุที่นำไปสู่สังกิสนและวิสุทธิ์ ทั้งยังพิจารณา