หน้าหนังสือทั้งหมด

ความเข้าใจในอุปมายและวิหารในพระวินัยมหาวรร
64
ความเข้าใจในอุปมายและวิหารในพระวินัยมหาวรร
ประโยค - คัดลอกมาจากท่านกิลา อรรถถะพระวินัยมหาวรร ตอน ๑ - หน้าที่ 57 อาจารย์นั้น ไม่เป็นประมาณ เพราะอุปบายอ่อนเป็นอันสิทธิ์ วิหารก็ถือแล้ว ด้วยเหตุว่ามตรว่าคำตอบและคำให้ คำรับไม่นับว่า เป็นองค์ในเหตุ
เนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าใจอุปมายในพระวินัยมหาวรร ซึ่งอาจารย์อธิบายถึงความสำคัญของคำตอบและการให้คำรับในฐานะพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังพูดถึงวิธีการรักษาตนให้สะอาดในเวลาจงกรมและการใช้ประโยชน์จากรองเท้าในการปฏิบ
คติสมุนไพรสำหรับภิกขุอรรถถาวพระวินัยมหาวรรค
65
คติสมุนไพรสำหรับภิกขุอรรถถาวพระวินัยมหาวรรค
ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับภิกขุอรรถถาวพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 58 ตามได้ไม่กําหนดลงไป, ต่อไปได้ชนิดใดก็ฉันนั้น ถ้่าว่า ท่านใช้ทั้ง ๒ อย่าง. พึงนำเข้าไปฉันทั้ง ๒ อย่าง. พึงตั้งน้ำไว้ในที่ ล้างหน
เนื้อหาพูดถึงการทำพิธีการถวายอาหารและน้ำในพระพุทธศาสนา โดยมีรายละเอียดเกี่ยวกับการจัดเตรียมน้ำและอาหารสำหรับพระสงฆ์ รวมถึงการตั้งบริเวณและวิธีการถวายสิ่งของต่างๆ อย่างถูกต้องตามพระวินัย จุดสำคัญคือการ
คติสนับสนุนคำถามในพระวินัย
71
คติสนับสนุนคำถามในพระวินัย
ประโยค - คติสนับสนุนคำถาม อรรถถาพระวินัย มหาวร คอน ๙ - หน้าที่ 64 ว่า "อย่าทำกรรมแก่ อุปชามัยของผมเลยอธิบดี" ถ้าภิกษุทั้งหลายจะทำ ซันนิยกรรม หรือ นิจกสรกรรม ให้ได้. พึง อ้อมนอบเธอทั้งหลายว่า "โปรดอย่
บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการสื่อสารและการปฏิบัติในองค์กรสงฆ์ตามพระวินัย มหาวร คอน ๙ โดยเฉพาะการอ้อมนอบและการวิงวอนระหว่างภิกษุเพื่อให้อุปชามัยหรือผู้มีอำนาจไม่ทำกรรมที่เป็นภัยต่อผู้อื่น การปฏิบัติตา
อรรถถภาพพระวินัยมหาวร
76
อรรถถภาพพระวินัยมหาวร
ประมาณ- ตดสนับป่าลาสักกวา อรรถถภาพพระวินัยมหาวร ดอน ๑- หน้าที่ 69 ผูติดติอตกัมมาวาสานี้ ของภิกษุใด เป็นของที่อาจใครถูกต้องชำรอ คล่องปาก แม้ภิกษุนี้ ก็ถือว่าเป็นผู้อดกลในวรรณะนี้ได้ ฝ่ายภิกษุใด ไม่สามา
บทความนี้นำเสนออรรถถภาพพระวินัยมหาวร โดยเน้นไปที่ความสำคัญของการปฏิบัติตามพระธรรมในชีวิตของภิกษุ เช่น การสกัดกัมมาวาสและการรักษาระเบียบวินัย แม้ว่าจะมีความเจ็บไข้ก็ตาม นอกจากนี้ยังได้อธิบายถึงความสำคั
ภิกษุและความเป็นผู้มุ่งมาน
77
ภิกษุและความเป็นผู้มุ่งมาน
ประโยค- คติตั้มปลาบาปำ ภรฃถถพระวีนัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 70 เป็นภิกษุเกิด สองบทว่า อนุกฺเขมิ อุปาทาย ได้แก่ความสงสารอธิบายว่า กระทำความอึดในข้ามเจ้า สองบทว่า อุติรา โถติ มีความว่า เป็นของเป็นไป
เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายคำศัพท์และความหมายของคำต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแสดงถึงความมุ่งหมายและการเตือนสติของภิกษุ อ้างอิงแง่มุมต่างๆ จากพระธรรมคำสอน รวมถึงแนว
ธรรมถถพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
78
ธรรมถถพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
ปรประโยค - คำตอบสัมผัสปากกา ธรรมถถพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 71 พระอุทัยธร ผู้ฝ้ นท่านว่ากล่าวอยู่โดยชอบธรรม ได้กวาถของท่าน ภิกษุผู้ลลาดในคำว่า อญาณามิ ภิกขเว พุทธตน ภิกขุนา เป็นต้น [๔๕] มีลัก
บทนี้กล่าวถึงการปฏิบัติของภิกษุในบริบทของธรรมวินัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการทำความเข้าใจกับคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการเป็นผู้สามารถและการแนะนำในอธิธรรมและอธิวินัย การเน้นย้ำถึงคุณธรรมของภิกษุและการส่
คตยสนับสนุนสภากา อรรถถาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
82
คตยสนับสนุนสภากา อรรถถาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คตยสนับสนุนสภากา อรรถถาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 75 อุปสงฆ์ได้ทราบว่ามี "อยู่ในสำนักงานของภิษัชหลายเป็นสภาของเรา จะพึงออกโทษให้นั้น." ถ้าถึงอย่างนั้นแล้ว ท่านก็ไม่ออมอดโทษ ให้, พึงอยู่
เนื้อหาในบทความนี้กล่าวถึงการเคลื่อนไหวในสภากาและการจัดการกับโทษทางจิตใจซึ่งเกี่ยวข้องกับความตั้งใจในการเดินทางของผู้ที่อยู่ในพระวินัยมหาวรรค โดยยกตัวอย่างสถานการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาจารย์และอันเ
การบรรยายเกี่ยวกับพระวินัยมหาวรในพระพุทธศาสนา
86
การบรรยายเกี่ยวกับพระวินัยมหาวรในพระพุทธศาสนา
ประโยค - คติดต่อสมเด็จพระกุฎีอร ทรงถถพระวินัยมหาวร ดอน ๆ - หน้าที่ 79 ก็แก่ บรรณาปัญญะเหล่านี้ เฉพาะ ๓ ปัญจกะ มีค่าเป็นต้นว่า อาสานุน สีลูปธาน ๑ อุตตนา น อาสานุน ๑ อุตสตู ๙ ทรงทำการห้ามด้วยอำนาจแห่งกุ
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของพระวินัยมหาวร และการอุปสมบทโดยอำนาจของพระอุปชฌายา การรักษาศีลและการปกครองในบริษัทพระสงฆ์ โดยกล่าวถึงกฎและระเบียบที่เกี่ยวข้อง การไม่ประกอบด้วยกองธรรม 5 ของพระอฉะสะมิค
บทศึกษาธรรมในพระพุทธศาสนา
88
บทศึกษาธรรมในพระพุทธศาสนา
ประชโยค - ตคติสนับสนิทผีทักษา อรรถถาธพระนิ มหาวรรค ตอน ๑-หน้าที่ 81 วิบูรณ์ภูวิตช่วง ส่วนสองกว่า วิเนตุ น ปฏิพล มีความว่า ย่อมไม่อาจเพื่อให้ศึกษาในทุกอย่าง ข้อว่า ธมมโต วิวฑุติ มีความว่า เพื่อให้สะเส
บทนี้เปิดเผยถึงความสำคัญของปัญจกะและบทของพระธรรมจากพระผู้มีพระภาค ที่ได้อธิบายถึงการศึกษาเพื่อป้องกันอาบัติและการวิเคราะห์รวมถึงควาามถูกต้องในการแสดงธรรม ทั้งนี้ยังพิจารณาอำนาจของพระเจ้าที่ใช้ในการสอน
คดีสนับสนุนปาถกาก อรรถถกพระวินัย มหาวรร
97
คดีสนับสนุนปาถกาก อรรถถกพระวินัย มหาวรร
ประโยค - คดีสนับสนุนปาถกาก อรรถถกพระวินัย มหาวรร ตตอน ๑ - หน้าที่ 90 บทว่า ภณทุกมามย คือ เพื่อปลอมผม ภณทุกธรรมกาจ จัก มาข้างหน้า. บทว่า อดฺลิกา ได้แก่ ผู้เขเรอไฟ. บทว่า ชูลิกา ได้แก่ คบส. หลายบทว่า
บทความนี้นำเสนอการพิจารณาคดีภายใต้พระวินัยซึ่งเน้นถึงวิธีการบำเพ็ญกุศลและความสำคัญของการอุปสมบทโดยไม่ต้องเป็นข้าศึกแก่พระสงฆ์ พระพุทธเจ้าทรงอธิบายบรรพชาที่สำคัญและความหมายของชูลิกในบริบทของการปฏิบัติศ
ข้อบังคับการบวชภิกษุในพระวินัยมหาวรรค
109
ข้อบังคับการบวชภิกษุในพระวินัยมหาวรรค
ประโโยค - คติสมุนปาสิกา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 102 ไม่ควรให้อาวาสเหมือนกัน. เหล่าหญิงซึ่งเป็นไท แต่ไม่มีใครคุ้มห้าม จึงเที่ยวไปกับพวกนางวัฒนาสี จะให้ดูชำหลายของหญิงเหล่านั้น บวชก็ควร. หากพ
บทความนี้อธิบายข้อบังคับในพระวินัยมหาวรรคเกี่ยวกับการบวชของหญิงและทาส โดยไม่ควรให้บวชในอารามที่พระราชทานให้ สำหรับทาสหรือหญิงที่ไม่สมควรให้บวชนั้นจำเป็นต้องได้รับการปลดปล่อยก่อน ในพระพุทธศาสนา การให้บ
คติสนับสนับสนิกรอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
115
คติสนับสนับสนิกรอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คติสนับสนับสนิกรอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 108 บรรลุพระอรหัตแล้วอยู่ในที่นั้นเองอย่างนั้นเหมือนกัน ไม่มีใคร ๆ ที่ จะทูลแม่เพียงข่าวเดียวพระราชาว่า "ทุตูหล่านนั้นไม่กลับมา เพราะเหต
ในบทนี้มีการกล่าวถึงการบรรลุพระอรหัตและความเกี่ยวข้องของพระราชากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยพระโพธิสัตว์ โดยมีการสนับสนุนจากอำมาตย์และขุนนร บทสนทนาระหว่างพระผู้มีพระภาคและพระราชาแสดงถึงความสำคัญทางธรร
พระวินัยมหาวรรค ตอน ๓
116
พระวินัยมหาวรรค ตอน ๓
ประโยค - คติสนับสนับสจิกา ธรรมากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๓ - หน้าที่ 109 เสด็จออกจากกรุงราชคฤห์หลีกจากริภัท ทำในพระหฤทัยว่า "เราเมื่อเดินทางวันละ โยชน์ ๒ เดือนถึง กรุงบิพผสณฑ์ ซึ่งมีระยะทาง ๖๐ โโยชน์จากกร
ในตอนที่ ๓ ของพระวินัยมหาวรรค เล่าถึงการเสด็จออกจากกรุงราชคฤห์ของพระผู้มีพระภาคและความคิดในพระหฤทัยเกี่ยวกับการเดินทางไปกรุงบิพผสณฑ์ ข้อมูลนี้เปิดเผยการจัดเตรียมบิณฑบาตโดยพระราชาและการพูดคุยระหว่างพระ
ประวัติของพระผู้มีพระภาคในนิคราธาราม
117
ประวัติของพระผู้มีพระภาคในนิคราธาราม
ประโคม - คติสมุนไพรสักกิ ศิลาจักรพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 110 มุ่งพระหฤทัยว่า "เราทั้งหลายจักฝ่าวพระญาติอันประเสริฐซึ่งของวา เรา" ซึ่งประชุมกัน เมื่อเลือกเหตุที่ดีควรอยู่สำหรับพระผู้มีพระภาค
ในบทนี้นำเสนอถึงการต้อนรับพระผู้มีพระภาคที่นิโครธาราม โดยมีพระหฤทัยที่จะเผยถึงความสำคัญของพระญาติและคฤหัสถ์ ในการจัดเตรียมต้อนรับ พระผู้มีพระภาคทรงประทับบนบรรพุทธและมีการเสวนากับราชกุมาร มีการทำปฏิหาร
คติสมุนไพรและอรรถคาถาพระเวจ มหาวรรค ตอน ๑
119
คติสมุนไพรและอรรถคาถาพระเวจ มหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับกิ อรรถคาถาพระเวจ มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 112 ความอัศจรรย์หลองใจ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า "ฝนในบาปธรรมดาในญาติสมาคม ของเราในกาสี้เท่านั้นหมันได้, [๒๕] ถึงในอดีตลา ก็ได้ตกแล้ว" ด
ในตอนนี้ของอรรถคาถาพระเวจ มหาวรรค เนื้อหากล่าวถึงพระผู้มีพระภาคที่ทรงสอนให้เห็นความสำคัญของการทำบิณฑบาตในสังคม โดยเฉพาะในวันที่สองที่พระองค์มีบริวารเดินทางไปยังกรุงบิณฑบาตสุจุ การเดินทางและการตระหนักถ
คติสมุนไพรสาธิภา ศรภคภระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑
123
คติสมุนไพรสาธิภา ศรภคภระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑
ประโยค - คติสมุนไพรสาธิภา ศรภคภระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑ - หน้า 116 มิได้ เที่ยวไปเที่ยงสงบ รักษาพระองค์ไว้ได้เมื่อพระอนุญ ยังไม่แกักกล้า" ดังนี้แล้ว ตรัสฉันกนิรีชาดก. วันั้นเอง พระนันทราชาฤษี มี่มาหลงกล
บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวจากมหาวรรณ์ และการสั่งสอนของพระผู้มีพระภาคผ่านพระนันทุมาร โดยเน้นที่ความสำคัญของการรักษาคุณธรรมและการเรียนรู้จากประวัติศาสตร์เพื่อการปฏิบัติที่ถูกต้องในพระพุทธศาสนา สามารถสำร
อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
126
อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คติสมันฝีปาก สกัดกั้น อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 119 พระธรรมเสนาดิราบพระอัยยผลของพระผู้มีพระภาค ใครจะยัง พระผู้มีพระภาคให้ทรงอนุญาตบรรพชาอีก จึงกล่าวว่า "นำพระองค์ จะยังพระราชหล
เนื้อหาเสนอการศึกษาความหมายของพระธรรมและการบรรพชาในพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ โดยมีการอภิปรายถึงบทบาทของพระเทศนาและความสำคัญของการปฏิบัติตามคำสอน เพื่อให้เกิดการเข้าใจในวิถีชีวิตของพระสงฆ์และข้อกำหนดในการ
คดีสงบปาฏิหาริย์ อรรถากษ์พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
127
คดีสงบปาฏิหาริย์ อรรถากษ์พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คดีสงบปาฏิหาริย์ อรรถากษ์พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 120 หมอฉันเป็นปัจจัยด้วย หมอฉันขอพรนั้น ข้อว่า ตา นนทเด อภิญญาติ ราชนู มีความว่า ได้ยินว่า โหรพังหลายได้ท่านพระโพธิสัตว์ในวันมงคลว่า
ในส่วนนี้ของมหาวรรค เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับพระราชาที่มีความเชื่อเกี่ยวกับการเป็นจักรพรรดิ ผ่านการให้พรของหมอและการสนทนาเกี่ยวกับความทุกข์และการบรรลุอำนาจของพระราชา นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการดำริของพร
อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
138
อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คติสนับสานตำกนกั อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 131 ฝ่ายบัณฑะก๊ใดเห็นอัชฌาภารของชนเหล่าก้อน เมื่อความ ริยามีเกิดขึ้นแล้ว ความเร่าร้อนจึงลงไป บัณฑะกัชนี้ ชื่ออสังข์- บัณฑะกั. บัณฑะกัได้มีอ
เนื้อหาในบทความนี้กล่าวถึงการแบ่งกลุ่มของบัณฑะก๊ตามลักษณะและอุปนิสัย ตั้งแต่การเห็นอัชฌาภารจนถึงการห้ามบรรพชาในกลุ่มบัณฑะก๊ รวมถึงการกล่าวถึงความสำคัญและผลกระทบที่เกิดขึ้นกับบัณฑะก๊ในด้านต่าง ๆ ที่เกี
คำสอนเกี่ยวกับการบวชในพระพุทธศาสนา
160
คำสอนเกี่ยวกับการบวชในพระพุทธศาสนา
ประโยค - คติ.สมัยป่าสักกา อรรถาธิบาย มหาวรร ต่อม ๑ หน้า 153 นิดหน่อย, [๑๐๓] จะให้ผู้นั้นบวชสมควรอยู่ เพราะพระมาห- บูชาเท่านั้น มีพระกายตรงด้านข้างพระหาม, สัตว์ที่เหลือชื่อว่าว่าไม่ค่อย ยอมไม่มี. คนมี
บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับข้อกำหนดในการบวชในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่จะบวช รวมถึงรูปร่างและร่างกายที่เหมาะสมสำหรับการเข้าร่วมในพระธรรม มีการพูดถึงลักษณะของร่างกายที่ควรและไม่ควรตาม