สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 199 / 295

ประโยค - คดีสนับสนุนปาถกาก อรรถถกพระวินัย มหาวรร ตตอน ๑ - หน้าที่ 90 บทว่า ภณทุกมามย คือ เพื่อปลอมผม ภณทุกธรรมกาจ จัก มาข้างหน้า. บทว่า อดฺลิกา ได้แก่ ผู้เขเรอไฟ. บทว่า ชูลิกา ได้แก่ คบส. หลายบทว่า

บทความนี้นำเสนอการพิจารณาคดีภายใต้พระวินัยซึ่งเน้นถึงวิธีการบำเพ็ญกุศลและความสำคัญของการอุปสมบทโดยไม่ต้องเป็นข้าศึกแก่พระสงฆ์ พระพุทธเจ้าทรงอธิบายบรรพชาที่สำคัญและความหมายของชูลิกในบริบทของการปฏิบัติศ

ประโโยค - คติสมุนปาสิกา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 102 ไม่ควรให้อาวาสเหมือนกัน. เหล่าหญิงซึ่งเป็นไท แต่ไม่มีใครคุ้มห้าม จึงเที่ยวไปกับพวกนางวัฒนาสี จะให้ดูชำหลายของหญิงเหล่านั้น บวชก็ควร. หากพ

บทความนี้อธิบายข้อบังคับในพระวินัยมหาวรรคเกี่ยวกับการบวชของหญิงและทาส โดยไม่ควรให้บวชในอารามที่พระราชทานให้ สำหรับทาสหรือหญิงที่ไม่สมควรให้บวชนั้นจำเป็นต้องได้รับการปลดปล่อยก่อน ในพระพุทธศาสนา การให้บ

ประโยค - คติสนับสนับสนิกรอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 108 บรรลุพระอรหัตแล้วอยู่ในที่นั้นเองอย่างนั้นเหมือนกัน ไม่มีใคร ๆ ที่ จะทูลแม่เพียงข่าวเดียวพระราชาว่า "ทุตูหล่านนั้นไม่กลับมา เพราะเหต

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการบรรลุพระอรหัตและความเกี่ยวข้องของพระราชากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยพระโพธิสัตว์ โดยมีการสนับสนุนจากอำมาตย์และขุนนร บทสนทนาระหว่างพระผู้มีพระภาคและพระราชาแสดงถึงความสำคัญทางธรร

ประโยค - คติสนับสนับสจิกา ธรรมากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๓ - หน้าที่ 109 เสด็จออกจากกรุงราชคฤห์หลีกจากริภัท ทำในพระหฤทัยว่า "เราเมื่อเดินทางวันละ โยชน์ ๒ เดือนถึง กรุงบิพผสณฑ์ ซึ่งมีระยะทาง ๖๐ โโยชน์จากกร

ในตอนที่ ๓ ของพระวินัยมหาวรรค เล่าถึงการเสด็จออกจากกรุงราชคฤห์ของพระผู้มีพระภาคและความคิดในพระหฤทัยเกี่ยวกับการเดินทางไปกรุงบิพผสณฑ์ ข้อมูลนี้เปิดเผยการจัดเตรียมบิณฑบาตโดยพระราชาและการพูดคุยระหว่างพระ

ประโคม - คติสมุนไพรสักกิ ศิลาจักรพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 110 มุ่งพระหฤทัยว่า "เราทั้งหลายจักฝ่าวพระญาติอันประเสริฐซึ่งของวา เรา" ซึ่งประชุมกัน เมื่อเลือกเหตุที่ดีควรอยู่สำหรับพระผู้มีพระภาค

ในบทนี้นำเสนอถึงการต้อนรับพระผู้มีพระภาคที่นิโครธาราม โดยมีพระหฤทัยที่จะเผยถึงความสำคัญของพระญาติและคฤหัสถ์ ในการจัดเตรียมต้อนรับ พระผู้มีพระภาคทรงประทับบนบรรพุทธและมีการเสวนากับราชกุมาร มีการทำปฏิหาร

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับกิ อรรถคาถาพระเวจ มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 112 ความอัศจรรย์หลองใจ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า "ฝนในบาปธรรมดาในญาติสมาคม ของเราในกาสี้เท่านั้นหมันได้, [๒๕] ถึงในอดีตลา ก็ได้ตกแล้ว" ด

ในตอนนี้ของอรรถคาถาพระเวจ มหาวรรค เนื้อหากล่าวถึงพระผู้มีพระภาคที่ทรงสอนให้เห็นความสำคัญของการทำบิณฑบาตในสังคม โดยเฉพาะในวันที่สองที่พระองค์มีบริวารเดินทางไปยังกรุงบิณฑบาตสุจุ การเดินทางและการตระหนักถ

ประโยค - คติสมุนไพรสาธิภา ศรภคภระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑ - หน้า 116 มิได้ เที่ยวไปเที่ยงสงบ รักษาพระองค์ไว้ได้เมื่อพระอนุญ ยังไม่แกักกล้า" ดังนี้แล้ว ตรัสฉันกนิรีชาดก. วันั้นเอง พระนันทราชาฤษี มี่มาหลงกล

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวจากมหาวรรณ์ และการสั่งสอนของพระผู้มีพระภาคผ่านพระนันทุมาร โดยเน้นที่ความสำคัญของการรักษาคุณธรรมและการเรียนรู้จากประวัติศาสตร์เพื่อการปฏิบัติที่ถูกต้องในพระพุทธศาสนา สามารถสำร

ประโยค - คติสมันฝีปาก สกัดกั้น อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 119 พระธรรมเสนาดิราบพระอัยยผลของพระผู้มีพระภาค ใครจะยัง พระผู้มีพระภาคให้ทรงอนุญาตบรรพชาอีก จึงกล่าวว่า "นำพระองค์ จะยังพระราชหล

เนื้อหาเสนอการศึกษาความหมายของพระธรรมและการบรรพชาในพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ โดยมีการอภิปรายถึงบทบาทของพระเทศนาและความสำคัญของการปฏิบัติตามคำสอน เพื่อให้เกิดการเข้าใจในวิถีชีวิตของพระสงฆ์และข้อกำหนดในการ

ประโยค - คดีสงบปาฏิหาริย์ อรรถากษ์พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 120 หมอฉันเป็นปัจจัยด้วย หมอฉันขอพรนั้น ข้อว่า ตา นนทเด อภิญญาติ ราชนู มีความว่า ได้ยินว่า โหรพังหลายได้ท่านพระโพธิสัตว์ในวันมงคลว่า

ในส่วนนี้ของมหาวรรค เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับพระราชาที่มีความเชื่อเกี่ยวกับการเป็นจักรพรรดิ ผ่านการให้พรของหมอและการสนทนาเกี่ยวกับความทุกข์และการบรรลุอำนาจของพระราชา นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการดำริของพร

ประโยค - คติสนับสานตำกนกั อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 131 ฝ่ายบัณฑะก๊ใดเห็นอัชฌาภารของชนเหล่าก้อน เมื่อความ ริยามีเกิดขึ้นแล้ว ความเร่าร้อนจึงลงไป บัณฑะกัชนี้ ชื่ออสังข์- บัณฑะกั. บัณฑะกัได้มีอ

เนื้อหาในบทความนี้กล่าวถึงการแบ่งกลุ่มของบัณฑะก๊ตามลักษณะและอุปนิสัย ตั้งแต่การเห็นอัชฌาภารจนถึงการห้ามบรรพชาในกลุ่มบัณฑะก๊ รวมถึงการกล่าวถึงความสำคัญและผลกระทบที่เกิดขึ้นกับบัณฑะก๊ในด้านต่าง ๆ ที่เกี

ประโยค - คติ.สมัยป่าสักกา อรรถาธิบาย มหาวรร ต่อม ๑ หน้า 153 นิดหน่อย, [๑๐๓] จะให้ผู้นั้นบวชสมควรอยู่ เพราะพระมาห- บูชาเท่านั้น มีพระกายตรงด้านข้างพระหาม, สัตว์ที่เหลือชื่อว่าว่าไม่ค่อย ยอมไม่มี. คนมี

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับข้อกำหนดในการบวชในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่จะบวช รวมถึงรูปร่างและร่างกายที่เหมาะสมสำหรับการเข้าร่วมในพระธรรม มีการพูดถึงลักษณะของร่างกายที่ควรและไม่ควรตาม

ประโยค - คติสมุนไพรสักกีธรรภาพะวังพระเวสน์มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 158 คนมีจะงอยไหล่อุ่นคู่ข้าง, คนไม่มีมือข้าง, คนมีมือข้างเดียว ข้าง, คนมีมือสั้นเกินข้าง, คนมีมือยาวเกินข้าง, คนมีหักข้าง, คนมีหลังหักข้าง,

เนื้อหานี้พูดถึงลักษณะร่างกายที่แปลกประหลาดและการวินิจฉัยในด้านสมุนไพร โดยกล่าวถึงชนิดที่ทำให้เกิดรูปร่างที่แปลก เช่น คนมีมือข้างเดียว มือสั้นเกินไป รวมถึงการเปรียบเทียบลักษณะต่างๆ กับความผิดปกติด้านร

ประโยค - คติษมั่นปฎาสิกา อรรถคาถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 159 บ้าง, คนมีเล็บดํา คือประกอบด้วยเล็บเนํามีสีดำบ้าง, คนแม้นทั้ง หมดนี้เป็นคนประทุษร้ายบริษัท, คนประทุษร้ายบริษัทเห็นปานนี้ ไม่ ควรให

บทความนี้กล่าวถึงความหมายและการจำแนกประเภทของคนที่มีความบกพร่องทางกายภาพ อาทิเช่น คนตาบอดและคนมีข้อบกพร่องอื่น ๆ รวมถึงการพิจารณาว่าควรให้บวงแก่กลุ่มคนเหล่านี้หรือไม่ อันเป็นการนำเสนออย่างเป็นระบบและส

ประโยค- คติสมจนปฏิภาณ อรรถาธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 164 ว่า เราอนุญาตให้ อาจารย์ ๒ รูปอย่างนี้ คือ อาจารย์รูปหนึ่งสำหรับอุปสมปทปกคนหนึ่ง อาจารย์อีกรสำหรับอุปสมปทปกอีกคนหนึ่ง หรืออาจารย์เปรียญส

เนื้อหานี้กล่าวถึงการอนุญาตให้มีอาจารย์สองรูปในการประกอบพิธีกรรมและการสวดประกาศในพระวินัยมหาวรรค นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญของอาจารย์และการร่วมกันในการสวดที่ควรเป็นไปตามหลักของพระพุทธศาสนา โดยบอ

ประโยค - คติสมุนิปาสำหรับกี อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 173 วิจินฉัยในธุกนิมิต :- ต้นไม่มีเปลือกแข็ง เช่นต้นตาลต้นมะพร้าวเป็นต้น ใช้ ไม่ได้ ต้นไม่มีแกนใน ยังเป็นอยู่ โดยที่สุด สูงเพียง ๘ นิ้ว

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิจินฉัยในเรื่องต้นไม้และทางในพระวินัยมหาวรรค โดยจะกล่าวถึงต้นไม้ที่ไม่สามารถใช้ได้ เช่น ต้นที่ไม่มีเปลือกแข็งหรือต้นที่ไม่มีแกนใน การใช้ต้นไม่ในกรณีต่างๆ รวมถึงวิจินฉัยทางที่ผ่าน

ประโยค - คติธรรมปาสาทิกา อรรถาธิบาย พระเวสร์ ยมหารก ตอน ๑ หน้า 188 ยิ้มเรืองชั้วคราว จอดไว้ในที่ผู้อาศัยมาแล้ว กำหนดนมิด, เรือ นั้น จัดเป็นธราวาเหมือนกัน." ในทว่า ฐานวา นั้น พระมหาสมุทรเถระกล่าวว่า

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของสะพานและเรือในการสัญจร รวมถึงการจัดการฐานวาและคุณสมบัติของสะพานที่ดีสำหรับการเดินทาง โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนของพระมหาสมุทรเถระเกี่ยวกับความเหมาะสมของการทำสะพานเพื่อการเ

ประโยค - คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 191 สองบกว่า เอก สมุนฺติวา ได้แก้ ถอดเสียด้วยกรรมวาจา ข้อความ ยโต ปฏิญญา สุขาติ มีความว่า ภิกษุนี้ใน หัตถาของภิกษุทั้งหลายพาข้ามภิก

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการปฏิบัติของภิกษุในพระวินัย โดยเน้นความสำคัญของการทำอุโบสถและการถ่ายทอดคติผ่านกรรมวาจา รวมถึงการกำหนดนิมิตต่างๆ ที่ใช้ในพระพุทธศาสนาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจแล

ประโยค - คติของสมเด็จปาเกี้ยว ถวากภาพพระวินัย มหาวรร คตอน ๑ หน้า 192 แม้ในข้อความ ยตุก วนาน เศษ โลญ ภิกษุ วิริยะ นี้ มีวิจินฉัยว่า ถ้่าวัดที่อยู่ของพระเถระพอแกก็ญังเป็นที่สำราญ (สะดวก), พึง ทำอุุปส

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ข้อความในพระวินัยซึ่งกล่าวถึงการดูแลและการทำอุุปสตในช่วงเวลาที่พระเถระพักอาศัยอยู่ในวัด โดยเน้นถึงความสำคัญของสถานที่ทั้งในด้านความสะดวกสบายและการให้โอกาสแก่พระสงฆ์ ในกรณีที

ประโยค - คติสำนวนสําหรับภิก อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 196 [อพัทธสีมา] พระผู้มีพระภาค ครั้งทรงแสดงสมานสงวนและความเป็นผู้มีอิสรเสรีอย่างนี้แล้ว นมัสการรง แสดงสมานสงวลา และความเป็นผู้มีอิ

บทนี้นำเสนอต้นตำรับของคติสำนวนที่พระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับสีมาและอิสรเสรี ซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการประพฤติปฏิบัติของภิกขุในพระพุทธศาสนา ทั้งยังอธิบายถึงการกำหนดพื้นที่สมา รวมถึงความหมายของคำว่า คาม

ประโยค - คติสุขัปปาสำหรับกิ ทรรศนะพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 208 ฝ่ายพระเทสะ ผู้ซึ่งบนอาสนะสูงกว่า ย่อมไม่ได้เพื่อ อัญเชิญ ถ้าพระสังฆเถระเป็นอุปฺมงคล และพระธรรมกถึกเป็นสัทธิ- วิหาริก และพระอุปชาเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการประกอบพิธีการในพระวินัยมหาวรรค โดยมีการเน้นบทบาทของพระสังฆเถระและภิกษุในพิธี และข้อควรปฏิบัติในกรณีที่มีการฉวดเกิดขึ้น การตั้งใจในการปฏิบัติและคำอธิบายในการตอบคำถามในโอกาสต่างๆ รวมถ