สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 199 / 290

ประโยค - คติสมุนไพรสักกีธรรภาพะวังพระเวสน์มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 158 คนมีจะงอยไหล่อุ่นคู่ข้าง, คนไม่มีมือข้าง, คนมีมือข้างเดียว ข้าง, คนมีมือสั้นเกินข้าง, คนมีมือยาวเกินข้าง, คนมีหักข้าง, คนมีหลังหักข้าง,

เนื้อหานี้พูดถึงลักษณะร่างกายที่แปลกประหลาดและการวินิจฉัยในด้านสมุนไพร โดยกล่าวถึงชนิดที่ทำให้เกิดรูปร่างที่แปลก เช่น คนมีมือข้างเดียว มือสั้นเกินไป รวมถึงการเปรียบเทียบลักษณะต่างๆ กับความผิดปกติด้านร

ประโยค - คติษมั่นปฎาสิกา อรรถคาถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 159 บ้าง, คนมีเล็บดํา คือประกอบด้วยเล็บเนํามีสีดำบ้าง, คนแม้นทั้ง หมดนี้เป็นคนประทุษร้ายบริษัท, คนประทุษร้ายบริษัทเห็นปานนี้ ไม่ ควรให

บทความนี้กล่าวถึงความหมายและการจำแนกประเภทของคนที่มีความบกพร่องทางกายภาพ อาทิเช่น คนตาบอดและคนมีข้อบกพร่องอื่น ๆ รวมถึงการพิจารณาว่าควรให้บวงแก่กลุ่มคนเหล่านี้หรือไม่ อันเป็นการนำเสนออย่างเป็นระบบและส

ประโยค- คติสมจนปฏิภาณ อรรถาธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 164 ว่า เราอนุญาตให้ อาจารย์ ๒ รูปอย่างนี้ คือ อาจารย์รูปหนึ่งสำหรับอุปสมปทปกคนหนึ่ง อาจารย์อีกรสำหรับอุปสมปทปกอีกคนหนึ่ง หรืออาจารย์เปรียญส

เนื้อหานี้กล่าวถึงการอนุญาตให้มีอาจารย์สองรูปในการประกอบพิธีกรรมและการสวดประกาศในพระวินัยมหาวรรค นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญของอาจารย์และการร่วมกันในการสวดที่ควรเป็นไปตามหลักของพระพุทธศาสนา โดยบอ

ประโยค - คติสมุนิปาสำหรับกี อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 173 วิจินฉัยในธุกนิมิต :- ต้นไม่มีเปลือกแข็ง เช่นต้นตาลต้นมะพร้าวเป็นต้น ใช้ ไม่ได้ ต้นไม่มีแกนใน ยังเป็นอยู่ โดยที่สุด สูงเพียง ๘ นิ้ว

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิจินฉัยในเรื่องต้นไม้และทางในพระวินัยมหาวรรค โดยจะกล่าวถึงต้นไม้ที่ไม่สามารถใช้ได้ เช่น ต้นที่ไม่มีเปลือกแข็งหรือต้นที่ไม่มีแกนใน การใช้ต้นไม่ในกรณีต่างๆ รวมถึงวิจินฉัยทางที่ผ่าน

ประโยค - คติธรรมปาสาทิกา อรรถาธิบาย พระเวสร์ ยมหารก ตอน ๑ หน้า 188 ยิ้มเรืองชั้วคราว จอดไว้ในที่ผู้อาศัยมาแล้ว กำหนดนมิด, เรือ นั้น จัดเป็นธราวาเหมือนกัน." ในทว่า ฐานวา นั้น พระมหาสมุทรเถระกล่าวว่า

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของสะพานและเรือในการสัญจร รวมถึงการจัดการฐานวาและคุณสมบัติของสะพานที่ดีสำหรับการเดินทาง โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนของพระมหาสมุทรเถระเกี่ยวกับความเหมาะสมของการทำสะพานเพื่อการเ

ประโยค - คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 191 สองบกว่า เอก สมุนฺติวา ได้แก้ ถอดเสียด้วยกรรมวาจา ข้อความ ยโต ปฏิญญา สุขาติ มีความว่า ภิกษุนี้ใน หัตถาของภิกษุทั้งหลายพาข้ามภิก

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการปฏิบัติของภิกษุในพระวินัย โดยเน้นความสำคัญของการทำอุโบสถและการถ่ายทอดคติผ่านกรรมวาจา รวมถึงการกำหนดนิมิตต่างๆ ที่ใช้ในพระพุทธศาสนาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจแล

ประโยค - คติของสมเด็จปาเกี้ยว ถวากภาพพระวินัย มหาวรร คตอน ๑ หน้า 192 แม้ในข้อความ ยตุก วนาน เศษ โลญ ภิกษุ วิริยะ นี้ มีวิจินฉัยว่า ถ้่าวัดที่อยู่ของพระเถระพอแกก็ญังเป็นที่สำราญ (สะดวก), พึง ทำอุุปส

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ข้อความในพระวินัยซึ่งกล่าวถึงการดูแลและการทำอุุปสตในช่วงเวลาที่พระเถระพักอาศัยอยู่ในวัด โดยเน้นถึงความสำคัญของสถานที่ทั้งในด้านความสะดวกสบายและการให้โอกาสแก่พระสงฆ์ ในกรณีที

ประโยค - คติสำนวนสําหรับภิก อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 196 [อพัทธสีมา] พระผู้มีพระภาค ครั้งทรงแสดงสมานสงวนและความเป็นผู้มีอิสรเสรีอย่างนี้แล้ว นมัสการรง แสดงสมานสงวลา และความเป็นผู้มีอิ

บทนี้นำเสนอต้นตำรับของคติสำนวนที่พระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับสีมาและอิสรเสรี ซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการประพฤติปฏิบัติของภิกขุในพระพุทธศาสนา ทั้งยังอธิบายถึงการกำหนดพื้นที่สมา รวมถึงความหมายของคำว่า คาม

ประโยค - คติสุขัปปาสำหรับกิ ทรรศนะพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 208 ฝ่ายพระเทสะ ผู้ซึ่งบนอาสนะสูงกว่า ย่อมไม่ได้เพื่อ อัญเชิญ ถ้าพระสังฆเถระเป็นอุปฺมงคล และพระธรรมกถึกเป็นสัทธิ- วิหาริก และพระอุปชาเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการประกอบพิธีการในพระวินัยมหาวรรค โดยมีการเน้นบทบาทของพระสังฆเถระและภิกษุในพิธี และข้อควรปฏิบัติในกรณีที่มีการฉวดเกิดขึ้น การตั้งใจในการปฏิบัติและคำอธิบายในการตอบคำถามในโอกาสต่างๆ รวมถ

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับภิกษา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 212 บทว่า กาวโลโต ได้แก่ ต่อภาคที่เดียว, ความว่า แต่เช้าทีเดียว, ในข้อว่า ยะ กาล สรรค์ นี้ มีความว่า แม้ในเวลาก็จะบอก ว่า "วัน

เนื้อหานี้อรรถาธิบายถึงการสั่งบังคับของภิกษุในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ รวมถึงการปฏิบัติตามหลักการที่ถูกต้องและความสำคัญของการประสานกับธรรมในประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตของภิกษุ อาทิเช่น

ประโบก - คติสมน์ปาสีกิ อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 222 เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย โอมาณฺกุตา เหมือนคำที่ได้กล่าวแล้วใน อาวาสกิน อาวาสิกปายละ อันมิมาก่อว่า เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย อาวาสิกา เป็นอาท

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอรรถกถาในพระวินัยมหาวรรค โดยอธิบายถึงคำและความสัมพันธ์ของคำในวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับภิกษุและอาวาสิกา ที่มีความสำคัญในหลักการปฏิบัติของพระพุทธศาสนา ปรากฏในข้อความต่างๆ ถึงข้อปฏิบัต

ประโยค - คติสนับสนิปฏิฏิภาคอรรถาธรณี พระเวสันวิมวรด ตอน ๑ หน้า ที่ 223 "ภิกษุเหล่านี้ เป็นผู้จังพร้อมด้วยวัตรหรือไม่ ?" ชื่อว่า อากร. ธรรมชาติเข้าสู่ภิกษุเจ้านั้นเหล่านัน ผู้เรือนอยู่ในนั้น ๆ อธิบาย

ในบทเรียนนี้มีการพูดถึงภิกษุที่มีวัตรเป็นอย่างไร โดยได้อธิบายลักษณะของอากรและธรรมชาติซึ่งมีผลต่อการรับรู้และการมองเห็นของผู้คนที่อยู่รอบตัว รวมถึงการนิเทศถึงสถานที่ที่ภิกษุใช้ในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีผล

ประโยค - คติสมานปะกัสกิจา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า ที่ 225 อธิษฐาน อันกุญแจผู้ยิ้ม ในวันอุโบสถ เที่ยววัดบำบัดในบ้านแล้ว ต้องกลับไปวัดของตนเท่านั้น ถ้าเขาไปสู่วัดอื่น ต้องทำอุโบสถในวัดนั้นก่อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำอุโบสถตามพระวินัยและหลักการปฏิบัติของภิกษุ เมื่อไปวัดควรทำอุโบสถในวัดนั้นก่อนแล้วจึงค่อยไปวัดอื่น และการเข้าสู่หัตถาวาสมีความสำคัญในวิธีการปฏิบัติตามที่เกิดขึ้นในพุทธกิจ ถือเป็นคำ

ประโยค - ตอบสนับปาสำหรับอรรถคาถาวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 233 แจกันในวัดเดิมนั้น นัยแม้ในวงสงฆ์อันเกิดขึ้นในวัดนั้นเป็นต้นว่าน และสวนที่ทายก มอบให้แก่กันไปก็ปิยากรรทั้งหลายว่า "ท่านทั้งหลายของถว

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการแจกข้าวปัจจัยในวงสงฆ์ในวัด โดยมุ่งเน้นเรื่องการมีส่วนร่วมและการสนับสนุนกันของสมาชิกในสงฆ์ รวมถึงการประเมินค่าเมื่อสงฆ์ที่แตกต่างกันในบริบทต่างๆ เหตุการณ์ในที่ต่างๆ และก

ประโยค - คติคำสอนปาสำหรับ ธรรมะพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 241 "พึงปวารณามีพรหมจรรยาเท่ากัน" ดังนี้ ย่อมควรทุกวิธี. บทว่า อนุญาติ คือ เป็นผู้ฝืนอยู่มันเอง หากดูขึ้นไม่. บทว่า ตทนุสรา คือadดอกกะร

เนื้อหาในบทนี้เน้นการปวารณาและหลักธรรมเกี่ยวกับปราณในภาพรวม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมตัวและการตั้งคุณธรรมในกลุ่มรูปเมื่อปฏิบัติร่วมกัน การประชุมและการนำเอาหลักการของการปราณไปใช้จะช่วยให้เกิดค

ประโยค - ตถิตสนฺตาปาสาทิกา ธรรมกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 244 ถ้าวันปวารณาเป็น ๑๔ คำ ภิกษุผู้อยู่รูปเดียวพึงอธิฐานอย่างนี้ ว่า อญฺญ ม ปวารณา ฉตฺทุทสสี แปลว่า "ปวารณาของเราวัน นี้ ๑๔ คำ"

บทความนี้เกี่ยวกับการอธิฐานปวารณาในวันต่างๆ ของสงฆ์ โดยมีการอธิบายถึงคำที่ใช้ในปวารณาและวิธีการทำบุญที่เหมาะสมในวันปวารณา ผู้เขียนได้เน้นไปที่ความสำคัญของการตั้งอัตติและการปฏิบัติตามพระวินัย รวมถึงการ

ประโยค - ติดสนิทปาสากิทา อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ๒๔๘ สุขาดู เม ภูเต สุโน, ๗ เป ๗ สุโม เทวา จิตป วาม ดังนี้, ปวรฉายั่วไม่จาอาบก่อน. ในระหว่างนี้ เมือกิงดูดไม้ในบทหนึ่ง ปวรฉายเป็นอิงคอ. ต่

เอกสารนี้พูดถึงอรรถภาพของพระวินัย มหาวรรค เรื่องของปวรฉาน ที่ระบุความสำคัญของการงดปวรฉานในบริบทส่วนบุคคลและบทเรียนที่เกี่ยวข้อง โดยมีการอธิบายให้ชัดเจนถึงเหตุผลและสถานการณ์ที่ส่งผลต่อการปฏิบัติอย่างถู

ประโยค - ดวงมันทาปาสก้า ภิกษาผู้กอวามเด็น หม่าวรรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 252 สองอุโบสถ คือ ที่ 4 กับที่ 5 เป็นอุตตะรสี องค์ อุโบสถ ที่ 3 แม้ตามปกติ ย่อมเป็นอุตตะรสีเหมือนกันนะวันนี้เอล ๑๒๕ เพราะเหตุบั้น

บทความนี้กล่าวถึงการทำอุโบสถและการประชุมของภิกษุในวันสำคัญ โดยเน้นที่กระบวนการทำอุโบสถที่ 4 และ 5 รวมถึงการวางแผนในการประชุมภิกษุเพื่อป้องกันความทะเลาะวิวาท และทำให้อุโบสถประสบความสำเร็จ. ผู้เขียนยกตั

ประโยค - ตลอดสนับสนุนทักษา อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 253 ให้ตายใจเสีย โดยนัยเป็นต้นว่า "พวกท่านเป็นผู้นินทเหน่อยมาจงพักเสียสักครึ่งเถิด." แล้วออกจากไปวิเคราะห์เสียดกิลา บทว่า โน เอ อถก ม

บทความนี้วิเคราะห์ความหมายของอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอนที่ 2 โดยเน้นที่การสนับสนุนทักษะและการสร้างความสามัคคีในกลุ่มสงฆ์ เมื่อพูดถึงการปวารณาในวันที่ครบ 4 เดือน การพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างภิกษุ เนื

ประโยค - ติดสมันปาสักท่า อรรถถภาพวีรชัย มหาวรร ตน ๒ - หน้า ๒๘๔ ก็รีบจากับปิยมังสะแหละนั่น เนื้อมนุษย์ อันพระผู้มีพระภาค ทรงห้าม ก็เพราะมนุษย์มีชาติเหมือนคน เนื้อช้าม้า ที่ทรงห้าม ก็เพราะเป็นราชพาหนะ

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงเหตุผลที่พระพุทธเจ้าทรงห้ามการบริโภคเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อสัตว์ที่ถือว่ามีการปนเปื้อนด้วยสิ่งที่ไม่สะอาด รวมถึงการที่มนุษย์มีคุณค่าทางจิตวิญญาณ และการรับรู้ถึงปัญหาขอ