สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 200 / 295

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับภิกษา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 212 บทว่า กาวโลโต ได้แก่ ต่อภาคที่เดียว, ความว่า แต่เช้าทีเดียว, ในข้อว่า ยะ กาล สรรค์ นี้ มีความว่า แม้ในเวลาก็จะบอก ว่า "วัน

เนื้อหานี้อรรถาธิบายถึงการสั่งบังคับของภิกษุในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ รวมถึงการปฏิบัติตามหลักการที่ถูกต้องและความสำคัญของการประสานกับธรรมในประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตของภิกษุ อาทิเช่น

ประโบก - คติสมน์ปาสีกิ อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 222 เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย โอมาณฺกุตา เหมือนคำที่ได้กล่าวแล้วใน อาวาสกิน อาวาสิกปายละ อันมิมาก่อว่า เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย อาวาสิกา เป็นอาท

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอรรถกถาในพระวินัยมหาวรรค โดยอธิบายถึงคำและความสัมพันธ์ของคำในวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับภิกษุและอาวาสิกา ที่มีความสำคัญในหลักการปฏิบัติของพระพุทธศาสนา ปรากฏในข้อความต่างๆ ถึงข้อปฏิบัต

ประโยค - คติสนับสนิปฏิฏิภาคอรรถาธรณี พระเวสันวิมวรด ตอน ๑ หน้า ที่ 223 "ภิกษุเหล่านี้ เป็นผู้จังพร้อมด้วยวัตรหรือไม่ ?" ชื่อว่า อากร. ธรรมชาติเข้าสู่ภิกษุเจ้านั้นเหล่านัน ผู้เรือนอยู่ในนั้น ๆ อธิบาย

ในบทเรียนนี้มีการพูดถึงภิกษุที่มีวัตรเป็นอย่างไร โดยได้อธิบายลักษณะของอากรและธรรมชาติซึ่งมีผลต่อการรับรู้และการมองเห็นของผู้คนที่อยู่รอบตัว รวมถึงการนิเทศถึงสถานที่ที่ภิกษุใช้ในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีผล

ประโยค - คติสมานปะกัสกิจา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า ที่ 225 อธิษฐาน อันกุญแจผู้ยิ้ม ในวันอุโบสถ เที่ยววัดบำบัดในบ้านแล้ว ต้องกลับไปวัดของตนเท่านั้น ถ้าเขาไปสู่วัดอื่น ต้องทำอุโบสถในวัดนั้นก่อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำอุโบสถตามพระวินัยและหลักการปฏิบัติของภิกษุ เมื่อไปวัดควรทำอุโบสถในวัดนั้นก่อนแล้วจึงค่อยไปวัดอื่น และการเข้าสู่หัตถาวาสมีความสำคัญในวิธีการปฏิบัติตามที่เกิดขึ้นในพุทธกิจ ถือเป็นคำ

ประโยค - ตอบสนับปาสำหรับอรรถคาถาวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 233 แจกันในวัดเดิมนั้น นัยแม้ในวงสงฆ์อันเกิดขึ้นในวัดนั้นเป็นต้นว่าน และสวนที่ทายก มอบให้แก่กันไปก็ปิยากรรทั้งหลายว่า "ท่านทั้งหลายของถว

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการแจกข้าวปัจจัยในวงสงฆ์ในวัด โดยมุ่งเน้นเรื่องการมีส่วนร่วมและการสนับสนุนกันของสมาชิกในสงฆ์ รวมถึงการประเมินค่าเมื่อสงฆ์ที่แตกต่างกันในบริบทต่างๆ เหตุการณ์ในที่ต่างๆ และก

ประโยค - คติคำสอนปาสำหรับ ธรรมะพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 241 "พึงปวารณามีพรหมจรรยาเท่ากัน" ดังนี้ ย่อมควรทุกวิธี. บทว่า อนุญาติ คือ เป็นผู้ฝืนอยู่มันเอง หากดูขึ้นไม่. บทว่า ตทนุสรา คือadดอกกะร

เนื้อหาในบทนี้เน้นการปวารณาและหลักธรรมเกี่ยวกับปราณในภาพรวม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมตัวและการตั้งคุณธรรมในกลุ่มรูปเมื่อปฏิบัติร่วมกัน การประชุมและการนำเอาหลักการของการปราณไปใช้จะช่วยให้เกิดค

ประโยค - ตถิตสนฺตาปาสาทิกา ธรรมกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 244 ถ้าวันปวารณาเป็น ๑๔ คำ ภิกษุผู้อยู่รูปเดียวพึงอธิฐานอย่างนี้ ว่า อญฺญ ม ปวารณา ฉตฺทุทสสี แปลว่า "ปวารณาของเราวัน นี้ ๑๔ คำ"

บทความนี้เกี่ยวกับการอธิฐานปวารณาในวันต่างๆ ของสงฆ์ โดยมีการอธิบายถึงคำที่ใช้ในปวารณาและวิธีการทำบุญที่เหมาะสมในวันปวารณา ผู้เขียนได้เน้นไปที่ความสำคัญของการตั้งอัตติและการปฏิบัติตามพระวินัย รวมถึงการ

ประโยค - ติดสนิทปาสากิทา อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ๒๔๘ สุขาดู เม ภูเต สุโน, ๗ เป ๗ สุโม เทวา จิตป วาม ดังนี้, ปวรฉายั่วไม่จาอาบก่อน. ในระหว่างนี้ เมือกิงดูดไม้ในบทหนึ่ง ปวรฉายเป็นอิงคอ. ต่

เอกสารนี้พูดถึงอรรถภาพของพระวินัย มหาวรรค เรื่องของปวรฉาน ที่ระบุความสำคัญของการงดปวรฉานในบริบทส่วนบุคคลและบทเรียนที่เกี่ยวข้อง โดยมีการอธิบายให้ชัดเจนถึงเหตุผลและสถานการณ์ที่ส่งผลต่อการปฏิบัติอย่างถู

ประโยค - ดวงมันทาปาสก้า ภิกษาผู้กอวามเด็น หม่าวรรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 252 สองอุโบสถ คือ ที่ 4 กับที่ 5 เป็นอุตตะรสี องค์ อุโบสถ ที่ 3 แม้ตามปกติ ย่อมเป็นอุตตะรสีเหมือนกันนะวันนี้เอล ๑๒๕ เพราะเหตุบั้น

บทความนี้กล่าวถึงการทำอุโบสถและการประชุมของภิกษุในวันสำคัญ โดยเน้นที่กระบวนการทำอุโบสถที่ 4 และ 5 รวมถึงการวางแผนในการประชุมภิกษุเพื่อป้องกันความทะเลาะวิวาท และทำให้อุโบสถประสบความสำเร็จ. ผู้เขียนยกตั

ประโยค - ตลอดสนับสนุนทักษา อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 253 ให้ตายใจเสีย โดยนัยเป็นต้นว่า "พวกท่านเป็นผู้นินทเหน่อยมาจงพักเสียสักครึ่งเถิด." แล้วออกจากไปวิเคราะห์เสียดกิลา บทว่า โน เอ อถก ม

บทความนี้วิเคราะห์ความหมายของอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอนที่ 2 โดยเน้นที่การสนับสนุนทักษะและการสร้างความสามัคคีในกลุ่มสงฆ์ เมื่อพูดถึงการปวารณาในวันที่ครบ 4 เดือน การพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างภิกษุ เนื

ประโยค - ติดสมันปาสักท่า อรรถถภาพวีรชัย มหาวรร ตน ๒ - หน้า ๒๘๔ ก็รีบจากับปิยมังสะแหละนั่น เนื้อมนุษย์ อันพระผู้มีพระภาค ทรงห้าม ก็เพราะมนุษย์มีชาติเหมือนคน เนื้อช้าม้า ที่ทรงห้าม ก็เพราะเป็นราชพาหนะ

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงเหตุผลที่พระพุทธเจ้าทรงห้ามการบริโภคเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อสัตว์ที่ถือว่ามีการปนเปื้อนด้วยสิ่งที่ไม่สะอาด รวมถึงการที่มนุษย์มีคุณค่าทางจิตวิญญาณ และการรับรู้ถึงปัญหาขอ

ประโยค - ตอนสนับปาสาทิกา อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 286 หนึ่ง วัสดกะระหนึ่ง เป็นมหาอำมาตย์ของพระเจ้าแผ่นดินนครศรี สองบรรว่า วชิชิน ปฏิภาโย มีความว่า เพื่อรองการดำ ทางบุญเริ่มหวังสุกดัวนัวั

บทนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์คำอธิบายจากอรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอนที่ 2 เกี่ยวกับความหมายของสถานที่และบทบาทของเทวดาในชีวิตมนุษย์ พร้อมกับการเชื่อมโยงกับแนวทางการทำบุญและการดำเนินชีวิตที่ดีกว่า โดยมีการ

ประโยค - ดีตสมุนไพร ศักดิ์กาดพระวินัย มหาวรรณ ตอน ๒ - หน้า 287 ทั้งหลาย มีอยู่เท่าใด. สองบ่าวว่า อิก อุกคณΗ มีความว่า เมืองปูลิณดร ซึ่ง เป็นแดนแห่งพระอริยะ เป็นสถานแห่งการค้าของมนุษย์หล่านั้น นี้ จัก

ในบทนี้เนื้อหาได้กล่าวถึงเมืองปูลิณดรซึ่งเป็นแดนแห่งพระอริยะและการค้าของมนุษย์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงประเภทต่าง ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากอันตราย เช่น ไฟ และน้ำ การข้ามฟาก และสถานที่ซึ่งมีการสร้างสะพานเพื

ประโยค - ตลอดสมึปป่าสักก็กรานพระวรร มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 289 บทว่า ปฏิญญาฯ ได้แก่ ปาฏิหาริ แปลว่า โดน สองบทว่า ทฤษฎีหยาด มีความว่า พึงประทานกรุง เวลา สั้น กับพันขนบน. สองบทว่า องค์ภูติ โปลู มีความ

บทความนี้สำรวจการตีความคำศัพท์ทางพระพุทธศาสนา เช่น 'ปฏิญญา' และ 'องค์ภูติ' โดยมีการอธิบายประเด็นต่างๆ ที่สำคัญและการพิจารณาความหมายในบริบทของการสอนในพระพุทธศาสนา. คำอธิบายแต่ละประเด็นถูกจัดทำขึ้นอย่าง

ประโยค - ตลอดมินนพาสำหรับ อรรถาคมพระวินัย มหาวรร ดอน ๒ – หน้าที่ 291 บทว่า ปฏิจฉามี มัวามว่า มังสะที่เขาเจาะจงกระทำ อีกอย่างหนึ่ง คำว่า "ปฏิจฉาม" นี้ เป็นชื่อของนิติกรรม แม้ มั่งทะ ท่านเรียกว่า "ปฏิจฉ

บทความนี้อธิบายความหมายของคำว่า 'ปฏิจฉาม' ซึ่งเกี่ยวข้องกับนิติกรรมในพระวินัย โดยอธิบายถึงหลักคำสอนที่กล่าวถึงการบริโภคและการทำกรรม ข้อความยังได้อ้างอิงถึงการไม่มีสิ่งที่สร้างขึ้นมาจากการกล่าวดู ควบคู

ประโยค - ตลอดสนิมปาสักกะ อรรถาธิบายพระเวสันดร ตอน ๒ - หน้าที่ 294 บทว่า คฤหัส มีความว่า ชนทั้งหลายทำอาวาสแล้วกล่าวว่า "ข้าพเจ้าจาวกับปิยภู" ข้อนิจจาว่า "ข้าพเจ้าอย่างเพื่อทำปิยภู" ดังนี้ อ่อนควรเห

บทความนี้นำเสนอการอรรถาธิบายพระเวสันดรตอนที่ ๒ โดยพูดถึงความหมายของคฤหัสตามหลักพระพุทธศาสนา การเชื่อมโยงกับสหธรรมิก การถวายปิยภูและบทบาทของเทวดาและมนุษย์ในการสร้างสรรค์อำนาจแบบภิญญู นอกจากนี้ยังมีการ

ประโยค - ตลอดสนัมปาสักกา อรรถภาษาวิงยมหาวรรณ ตอน ๒ - หน้าที่ 298 หรือต้องยกขาขวา วัดรัดเน้นัด; เมื่อไม่ได้อาารอย่างนั้น พิงของจาก สำนักงานคนที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ผู้ป่วยก็นักได้ ในทางที่จะต้องไป เพียงฉัน

ในบทนี้กล่าวถึงการแสวงหาเสบียงเพื่อใช้ในการทำอาหารสำหรับวันเดียว โดยเน้นการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติที่สามารถหาได้ในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับการเตรียมอาหารด้วยน้ำผลไม้และเทคนิคการปรุงอาหา

отсутствии занятий ไม่มีภาพ ควรในจิตวิตก. รสสื่ออย่างเหล่านี้ อันพระผู้มีพระภาค เมื่อทรงอนุญาตนำปนะ ได้รวมอนุญาตไว้ด้วยประการอันนี้แล้ว ว่า ด้วยผักและแปง [๒๐๔] เรื่องแห่งมัลละชื่อโร ชัดเจนแล้วทั้งนั้น

เนื้อหาพูดถึงการอนุญาตให้ใช้ผักและการนำเสนอในพระธรรม โดยยกตัวอย่างเรื่องของมัลละชื่อโรและการนำผักต่างๆ มาทำอาหาร รวมถึงการต้อนรับพระพุทธเจ้าที่มีมาในหลายบท บทเรียนที่ได้รับสะท้อนถึงความสำคัญของการอนุญ

ประโยค - คดีสมุนไพรที่ทำ อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 302 บทว่า นาพิยานาปกน ได้แก่ ทะนานและถุง มีคำอธิบาย ว่า ชนทั้งหลายย่อมรมกวด คือ ย่อมใส่ข้าวสารที่ได้แล้ว ๆ ใน ภาชนะใด ภาชนะนั้น ชื่อ

เนื้อหาในตอนนี้เกี่ยวข้องกับการอรรถาธิบายถึงการดูแลสมุนไพรและการโกนผมของภิกษุ รวมถึงการให้ส่วนที่สูญเป็นธรรมเนียมและข้อห้ามต่างๆ ที่พระผู้พระภาคได้วิจารณ์เพื่อให้ภิกษุทั้งหลายมีแนวทางในการปฏิบัติอย่าง

ประโยค - ตอนสนับปลาสักกะ อรรคภาพพระวินัยมหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 308 แล้วเหยียบแล้ว น้ำโคลนย้อมกระฉอกขึ้นถึงตา โพก ทางลื่นเช่นนี้ ว่า โอปาณูแณหิ มีความว่า ชุโมโชคด้วยน้ำ ได้ยินว่า อิจฉาของพวกเธอ มีเนื้

การสนับสนุนภิกษุในพระพุทธศาสนามีความสำคัญ ในการดำเนินชีวิตของพวกเขาที่มักมีความทุกข์ยากจากการเป็นอาคันตุกะ ซึ่งส่งผลต่อความสุขความสำราญ ด้วยหลักธรรมที่พระผู้มีพระภาคตรัสสอน พวกเขาสามารถหาทางบรรเทาความ