สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 23 / 295

ประโยค - วิจารณ์ธรรมเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑๒๔ อายตนะ ธาตุ นิเวศ อายตนะนิเทศ อายตนะ ๑๒ คือ จักวายตนะ รูปวายตนะ โสตายใน สัท ทายตนะ มานายตนะ คันนายตนะ จีหายตนะ สัทายตนะ โพชฌงพายตนะ มานายตนะ ถิมายตนะ ชิวหา

บทความนี้สำรวจอายตนะและธรรมชาติของศัพท์ผ่านการวิเคราะห์และการตีความ. เนื้อหาภายในอธิบายถึงมิติของอายตนะ ๑๒ รวมถึงการแบ่งประเภทและฟังก์ชั่นต่างๆ ของศัพท์ในภาษาที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจความหมายได้ดียิ่งขึ้น

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปล่า ตอน ๑ - หน้าที่ 125 ความ (แห่งศัพท์) สปลปิ - ถูกส่งออกไปว่า ถูกปล่อยขึ้น (ให้เป็นสิ่งที่รู้ได้ทางโสต) ธรรมชาติโดนอสุก (กลิ่น) ได้ เหตุนี้ ธรรมชาตินั้นจึงชื่อ มานะ ส่งไดยอมฟัง

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์และอธิบายศัพท์ประโยชน์ในภาษาธรรม และการแสดงถึงธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ทางสัมผัส เช่น กลิ่น รส และการเชื่อมโยงในสิ่งที่รู้จักได้ผ่านอายตนะซึ่งอาจส่งผลต่อชีวิตและคว

ประโยค- วิจัยกิจกรรมปลูก ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 134 เพื่อให้วิญญาณเกิดขึ้น ที่แท้มิเป็นธรรมชาติน้อง ที่วิญญาณทั้งหลาย มีจักวิญญาณเป็นอาทิตย์เกิดขึ้นในเพราะความพร้อมเพรียงแห่งจักจงและ รูปเป็นต้นแแน เพราะ

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับจิตวิญญาณและอายตนะภายในและภายนอกของบุคคลที่มีผลต่อตนเอง การปลูกจิตใจมีความสำคัญต่อความสุขและความสบายของชีวิต ในบริบทของการวิจัยกิจกรรมปลูกนี้ จะแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยง

ประโยค - วิทยาธิรรมในภาค ๓ ตอนที่ ๑๓๖ ดั้งเป็นต้นก่อน ส่วนวินิฉัยโดยอรรถที่ไม่แปลกกัน พิงทราบดังนี้ ธรรมใดอ่อนจัด (จำทุกข์ให้เกิดขึ้น) เหตุนี้ ธรรมมั่นจึงชื่อว่า ว่าธาตุ (แปลวาธรรมผู้ตั้งขึ้น) หรือว่

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดทางวิทยาธิธรรมในภาค ๓ ตอนที่ ๑๓๖ โดยเน้นที่ธรรมชาติและทุกข์ รวมถึงการวิเคราะห์เรื่องธาตุและวิญาณ คำอธิบายเกี่ยวกับการถือธรรมของสัตว์และผลกระทบต่อทุกข์ ถูกนำเสนออย่างละเอียด การส

ประโยค - วิทยาธรครบเปล่า ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้า 167 "เอง ทิ ส ฤ จัง บุ ดูยิ้ - สังจะ อันหนึ่งแลไม่มีกีสอง" เป็นกัน ถือเอาในพุทธและมรรคด้วย อันเป็นปรมจิตสัง (จริงโดยปรมจิต) สังอัพในคำทั้งหลายคำว่า "ดูนุ่น

บทความนี้วิเคราะห์การอธิษฐานในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงอริสัข ๔ ที่มีความหมายถึงการลดและควบคุมคำอธิษฐานต่างๆ ที่แสดงให้เห็นถึงวิธีการที่พระพุทธเจ้าทรงสอนในการมองเห็นและเข้าใจทุกขขณะ และไม่ให้ความเข้าใจที่เ

ประโยค - วิถีธรรมธรรมนำเปล่า ๑ หน้าที่ 200 เพราะเป็นธรรมที่ต้องเห็นด้วยอธิษฐาน เพราะเหตุนี้ พระนิมพาน นี้นั้น จึงเป็นธรรมชาติไม่ทั่วไป เพราะเป็นธรรมอันบุคคลพึง พร้อมด้วยมรรค (เท่านั้น) จงถึงได้ เป็

ในการศึกษาวิถีธรรม ธรรมะที่เกี่ยวข้องกับพระนิมพานซึ่งเป็นธรรมชาติที่ไม่ทั่วไป จำเป็นต้องอธิษฐานเพื่อเข้าถึง เป้าหมายคือการเข้าใจว่าพระนิมพานและมรรคมีความสัมพันธ์กันอย่างไร การมีมรรคเป็นตัวเพิ่มโอกาสให

ประโยค - วิชาธรรมเวคปก ภาค ๓ ตอนที่ ๑๓ ในลักษณะ ๔ นี้ สังจะ ๓ ว่างจากนิธิฤทธิ์ (คือ นิธิ) เล่า คำว่า ๓ ว่างจากลักษณะ ๓ นั้น สังจะที่ เป็นเหตุจากลักษณะนี้เป็นผล ลักษณะที่เป็นผลนั้น กล่าวว่างจากลักษณะท

บทความนี้กล่าวถึงลักษณะต่างๆ ของนิธิฤทธิ์ และการถอดความหมายที่เกี่ยวข้องกับเหตุและผล รวมถึงการจำแนกประเภทต่างๆ เช่น นาม รูป อุปาทานขันธ์ และการสังเคราะห์ของบัณฑิต นอกจากนี้ยังมีการวินิจฉัยและวิเคราะห์

ประโยคสุข - วิชชามีกรณเปล่า กด ตอนที่ 1 - หน้าที่ 242 [อวิชาชามีเหตุ] ถามว่า ก็เพราะเหตุใด ในปัจฉากานนี้ อวิชา พระผู้มีพระ- ภาคอัญชาตร์ใบนี้เป็นต้น แม้อวิชาเป็นสิ่งไม่มีเหตุ (แต่) เป็นตัว มูลเหตุขอ

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอวิชาที่เป็นมูลเหตุของโลกในพระบาลี โดยยกคำสอนจากพระผู้มีพระภาคอัญชาตร์ใบ ซึ่งอธิบายว่าอวิชาเป็นสิ่งที่ไม่มีเหตุ แต่กลับเป็นตัวมูลเหตุของการเกิดขึ้นของวัฏฏะ มีการกล่าวถึงคว

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล่า ภาค ๓ ตอนที่ 250 ธรรมชาตินั้นชื่อว่า มรณะ เพราะเป็นเหตุตาย (แห่งสัตว์) ความเศร้า ชื่อว่า โศก ความคร่ำครวญชื่อว่า ปริเทวะ ธรรมชาติก็คือชื่อว่า ทุกข์ เพราะทำให้ลำบาก หรือว่าทุ

เนื้อหาตีพรรณนาเกี่ยวกับความหมายของมรณะและทุกข์ในบริบทของพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องระหว่างอวิชชาและการเกิดขึ้นของทุกข์ เนื้อหาจะอธิบายความลึกซึ้งที่เกี่ยวพันกับการดำรงอยู่ของสังขารทุกอย่างใ

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล่า ๓ หน้าที่ ๒๕๖ ทุกเวานานกายต้องเอาแล้ว ยอมเศร้าโศกกล้ำกลืนภูมิคุ้มบอก รำให้ ถึงซึ่งความฝันเพื่อนใป" เป็นต้น และด้วยพระพุทธเจ้า ว่า "ความหมุนไปแห่งธรรมทั้งหลายมีสละเป็นต้นนั้น

บทความนี้พูดถึงความหมุนไปของธรรมและอวิชชาในพระพุทธศาสนา เน้นที่การทำความเข้าใจในความรู้และความไม่รู้ที่เชื่อมโยงกับหลักธรรม 12 ที่นำไปสู่การตรัสรู้ ศึกษาความหมายของอวิชชาและปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการ

ประโยค - วิชาธรรมอธิบาย ตอน ๑ หน้า 268 อนันตปัจจัย ธรรมผู้อุดหนุน โดยความเป็นธรรมใกล้ที่สุดชื่อ สมันตปัจจัย ก็เลยอาจรย์ทั้งหลายอธิบายปัจจัยคู่นี้ไว้มากประการ แต่ความ (ต่อไป) นี้ เป็นเหตุในปัจจูนี้ ก็

บทเรียนนี้นำเสนอการวิเคราะห์อนันตปัจจัยและสมันตปัจจัยในศาสตร์ของธรรม อภิปรายถึงความสัมพันธ์ระหว่างจิตและธรรม โดยมุ่งเน้นว่าสิ่งเหล่านี้ย่อมกำหนดลำดับและการเกิดขึ้นของจิตและธรรม โดยทั้งสองคำนี้มีความหม

ประโยค- วิถีธรรมรรเปล่า กาล ที่ ตอน ๑ หน้า ที่ 275 ที่ควรแก่คำดับของตน ๆ ให้เป็นไป (ส่วน) ความเป็นอนัฐรูปนิสัย พึงทราบโดยความที่ถอดคงก่อนเป็นเหตุมีคำลำ้กัน ในอั้นจิตคงหลังให้ เกิดขึ้น เพราะอันความเ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับอนุตรนิสัยและปฏุปนิสัยในสัญญาแห่งจิต โดยอธิบายถึงความสำคัญของธรรมที่ทำให้เกิดจิตที่สามารถดับทุกข์ได้ การวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างธรรมทั้งสองนี้ทำให้เข้าใจได

ประโยค- วิถีธรรมจากเปลภาค 3 ตอน 1- หน้าที่ 293 ในปฏิจจสมุทธรรมทั้งหลาย บุคคลนั้นย่อมสร้าง สังขารทั้งสามนั้นขึ้น (ทั้งนี้ก็ เพราะเหตุที่วิชชานี้ เป็นปัจจัยแห่งสังขารทั้งสามนั้น) หากมีคำถามว่า "ก็ใดน บ

ในเนื้อหานี้อภิปรายถึงปฏิจจสมุทธรรมและความเข้าใจเกี่ยวกับสังขารทั้งสามที่เกิดขึ้นจากความหลงใหลของบุคคล เราได้สำรวจสถานะของการเกิดและความตายในบริบทของหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความเข้าใจ

ประโยค - วิถีธรรมร่มเงา ภาค ๓ ตอนที่ ๑๙๔ สงขรทั้งหมด (แต่) กำหนดใจเอาสงขรทั้งหมดโดยความเป็นคน โดยความเป็นของตน โดยความเป็นของยั่งยืน โดยความเป็นของงาม และโดยความเป็นสุข ผู้กล่าวในปฏิสมบันธรรมทั้งหมด

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการสำรวจาศาสตร์ของอัตตาและกระบวนการในการกำหนดใจภายในหลักธรรมเพื่อให้เกิดความงาม ความเป็นสุข และความยั่งยืนในชีวิต ซึ่งเกี่ยวโยงกับการเปลี่ยนแปลงของสัตว์ทั้งหลายตามโชคชะตา นอกจากนี้

ประโยค - วิทยามรรลบภาค ๓ ตอนที่ ๑๒ โดยกำหนดอย่างสูง รูป ๑๐ ย่อมเกิดในสัตว์จําแนกว่าพวก ที่เกิดในกําเนิดสังเทศและอุปาปตะ อีกอย่าง หนึ่ง โดยกำหนดอย่างต่ำ รูป ๑๓ ย่อมเกิด [ขยายความ] อันดับแรก รูป ๑๐ และ

ในบทนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับรูป ๑๐ และ ๑๓ ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดของสัตว์ในกำเนิดที่แตกต่างกัน โดยวิจัยถึงอำนาจแห่งกาลที่มีผลต่อการเกิดของสัตว์ทั้งในกำเนิดสังเทศและโอปะตะ การวิเคราะห์นี้จะแบ่งออกเป็นก

ประโยค - วัจภิธรรมกรณเปล คณ ตอนที่ 1 หน้า 340 ในบท (นี้) นั้น หากมีคำถามว่า "ข้ออ้างว่า "นามรูปเป็นปัจจัยแห่งสัพทยะ" นั้น จึงพึงทราบได้อย่างไร? คำแก้พิสูจน์ว่า "ทราบได้โดย dependencies ในเนื้อในเนื้อใ

ในบทนี้มีการพูดถึงข้ออ้างที่ว่านามรูปเป็นปัจจัยแห่งสัพทยะ ซึ่งเน้นว่าสามารถทราบได้จากความสัมพันธ์ระหว่างนามและรูปในบริบทของอายตนะ ความสำคัญของนามในปัจจุบันและการเป็นปัจจัยแห่งคุณธาตุในระดับต่ำก็ถูกนำเ

ประโยค - วิชาธรรมะเบื้องต้น ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 402 [nานัตนัย] ส่วนการกำหนดลักษณะของใครของมัน แห่งธรรมทั้งหลายมี อวิชาเป็นต้น ชื่อว่านานัตนัย ซึ่งเป็นนิยามที่เมื่อเห็นโดยถูกต้องอ่อน ละสัสถกฎรู้ได้ เพร

บทนี้ว่าด้วยหลักการของอวิชาและการตีความธรรมะที่เกี่ยวข้องกับการเกิดขึ้นและความเป็นอยู่ของสิ่งต่าง ๆ. เริ่มจากการอธิบายความหมายของนานัตนัยที่กล่าวถึงการมองเห็นสิ่งใหม่ ๆ และอภัยาปานัยที่เกี่ยวข้องกับคว

ประโยค- วิสุทธิธรรรมเปล่า คาถา ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 51 ทั้งปวงนี้ จัดเป็นสัมมะนะหนึ่ง ด้วยอำนาจว่า "อนุจิ๋ย ญญูช- ชื่อว่าไม่เที่ยงเพราะอรรถคือสิ้นไป" นั่น แต่ (ว่า) โดยแยกออกไป ก็เป็นสัมมะนะ ๑๑ อย่

บทคาถานี้กล่าวถึงธรรมะที่ว่าด้วยสัมมะนะและทุกข์ในรูปแบบที่ชัดเจน พระพุทธองค์ได้แสดงให้เห็นถึงความไม่เที่ยงของรูปทั้งหลาย และความจริงที่ว่าเป็นภัยให้กับเทวดา โดยแยกประเภทสัมมะนะออกเป็น ๑๑ ลักษณะ เพื่อใ

ประโยคศาส - วิชาคำธรรพแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 115 จึงถามปัญหา (เสียดัง) ๑,๐๐๐ ข้อ พระเณรถึงกว่าฯ (แก้) ปัญหาที่ถาม ๆ ได้ไม่ข้องขัดเลย ที่เมื่อเรียน (สรรเสริญและถาม) ว่า ญาณของท่านเงียบอย่างงั

ในตอนนี้ของวิชาคำธรรพแปล พระเณรได้ถามปัญหาจำนวนมาก โดยไม่เกิดความข้องขัดในการตอบคำถามเกี่ยวกับญาณที่พวกเขาได้บรรลุ และได้มีการขอให้ใช้อภิญญาในการช่วยสอน อย่างไรก็ดี พวกเขายังต้องเผชิญกับความกลัวในสิ่ง

ประโยคสรุป - วิชชาธรรมกายภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 143 ทั้งปวงเป็นสภาพที่ถึงซึ่งความจิราณย์ มีอธิษฐานหน้าปราถนาแก่ ญาณนั้น โดยเป็นของน่าเกรงขามเดียว เพราะเหตุนัน จึงเรียกว่า กฎปฏิจจสมุปบาท (เห็นส่ง

บทความนี้สรุปเกี่ยวกับกฎปฏิจจสมุปบาทและความเข้าใจในความปรารถนาในจิตใจของภิกษุ โดยอธิบายถึงความไม่เที่ยง, ทุกข์ และอนัตตา ที่ส่งผลต่อความคิดและความปรารถนา เนื้อหาที่กล่าวถึงยังสำรวจว่า การทำในใจที่เกิด