อาห. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 173 / 210

…ุสต สุวัญฺญ นุปปิโหติ, ติ ชานิอิต วกฺฤติ อาเท. โทษ ภูเราย โกเปน "ดาว สตฺถารํ อุกฺเก จิปฺปวา คจฺฉติ อาห. อนํ สา "อดิภาสลี กมุ้ง เต กํา, มํ กฤฆํ เต อหนฺวา

ในบทนี้กล่าวถึงการศึกษาเกี่ยวกับชมพูปฏุกฺราภ และรายละเอียดเกี่ยวกับการปฏิกิริยาในวัฒนธรรมภาคใต้ โดยมีการอ้างอิงถึงบทพูดที่เกี่ยวข้องกับ ความหมายของศาสนา และแนวดนตรีที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมที่โดดเด่นของ

ประโคณ - ชุมชปภูมิลำก (อุฑฺฏโภ) - หน้าที่ 183 ๓๕. ทุติยปฐมพวกฉบับ (๒๘๘) "หิตวา รติญาณาติ อิมิ ชมมาทลัน สฺฆา เววูนฺ เวินนฺโต เอกา ญาณปพฬาอารพฬ กุลสี. วตฺถุ ปุริมสถสมว อิริ ปาน สฺฏยา "ภูกฺขา"ย กมปฺโต รต

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการเข้าใจทุติยปฐมพวกฉบับในบริบทของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในเรื่องของรติญาณและการพิจารณาหมายถึงการดำเนินชีวิตในความดีงาม เตรียมตัวเพื่อบรรลุถึงความสุขที่แท้จริง พร้อมทั้งแสดงถ

ประโยคคต - พระอึมปตีฏีกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ ๕๖ ถิ่นที่ประสงค์แล้ว จึงพากันลงจากเรือหลังกไป [ ภาค ๓ รูป อาหาร ๓ วันในเง่า ] ภิกษุ ๓ รูปขึ้นพาหนึ่ง ไปจากปัจฉิมจนบ เพื่อเลิกการเผา พระศาคตา เวลเย็น เข้าไป

ในภาคที่ ๕ ของพระอึมปตีฏีกา มีการสอบถามเกี่ยวกับทริปของภิกษุสามรูปที่เดินทางไปยังวัดแห่งหนึ่ง แต่หลังจากเข้าไปในถ้ำ พวกเขาพบว่าแผ่นหินได้ปิดประตู ทำให้ไม่สามารถออกไปได้ ในวันที่สามแผ่นหินกลับคลี่ออกเอ

ประโยค - พระธรรมปทุฐถูกแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 148 อันมากแล้วได้ตั้งอัฐิภัฏเพื่อพระสงฆ์ไว้เป็นประกัน ตั้งแต่นั้นมา ภิษุ ฯ รูปไปเรือนเสมอ. นางเอ้ปากว่า " นิมน์พระคุณเจ้าเหล หลายรับนมัสการ, รับนมสด" ดังนี้เ

ในพระธรรมปทุฐ ภาค ๕ ได้ชี้ให้เห็นถึงการบำรุงพระสงฆ์ที่มีการตั้งอัฐิภัฏเป็นประกันเพื่อพระสงฆ์ ขึ้นอยู่กับการดูแลที่มีคุณภาพจากนางสีรม รวมถึงความสะดวกในการรับประทานอาหารของพระสงฆ์ การบริหารถ้อยคำแห่งควา

ประโยค - พระธัมปิฏกฏีกาแปล ภาค 6 - หน้าที่ 26 จักช่วยให้ผ่านพ้นไป. " มนุษย์. นาย ยังมีเวลา, ขอโปรดนำกระผมทั้ง 2 ไปเดี๋ยวนี้ เถอะ: ราชภัฏ. กลับเถิด ท่านผูเจริญ, อาหารและที่พักอาศัย จักกันใน เรือนของเ

บทนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับราชภัฏ ซึ่งมีการสนทนาและขอความช่วยเหลือจากกัน ในขณะที่มีการซ่อนแก้วมณีและถูกกล่าวหาว่าถูกโจรลักไป. มนุษย์พยายามจะหลบหนีจากข้อกล่าวหา และเรื่องราวเดินเรื่

ประโยค - พระเชียงป่าถูกถวายแผล ภาค 6 - หน้า 50 แล้ว รับสั่งให้คนถวายข้าวต้มเป็นต้น ให้ปลูกอาสนะทั้งหลายไว้เพื่อภิญญามีประมาณ 2 หมื่น ในพระราชมนเทียน. วันรุ่งขึ้น พระศาสดา เมื่อเสด็จเข้าไปสู่พระนครเพ

ในภาค 6 นี้กล่าวถึงการบิณฑบาตของพระพุทธเจ้าเมื่อเสด็จเข้าสู่พระนคร พระองค์ตรึกตรองถึงวิธีการเสด็จของพระพุทธเจ้าที่ผ่านมา และได้สร้างบทสนทนากับพระราชาเกี่ยวกับการบิณฑบาต ซึ่งสะท้อนถึงพื้นฐานและความสำคั

ประโยค - พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐ คำานี้ว่า :- "ในกาลใด บุคคล เป็นผู้กินจู มีกังวล และ มักนอนหลับ กระสับกระส่าย เป็นดูดุรสใหญ่ ที่เขาเลี้ยงด้วยอาหา ร ในกาลนั้น เขาเป็นคน มึนฤม ย่อมเข้าห้องบ

ในพระจัมปิทภูมิฉบับแปลนี้กล่าวถึงการบริโภคอย่างพอประมาณ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคคลที่ต้องการความสุขในชีวิต โดยการมีสติและรู้จักประมาณในการกินจะนำไปสู่วิถีชีวิตที่ดี การสอนพระคาถาที่เกี่ยวกับการบริโภ

ประโยค - พระธีมปฏิญาณแปล ภาค ๑ - หน้าที่ ๔๗ ปูณณะ เหลืออยู่ในสำนักของเศรษฐีนี้นั่น รวมเป็นคน ๕ คนเท่านั้น คือ เศรษฐี ธรรมของเศรษฐี บุตรของเศรษฐี บุตรสะไภ้ของเศรษฐี กันนายปูณณะนั้น (ที่นั่งงเหลืออยู่)

ในบทนี้พูดถึงภาวะการขาดแคลนข้าวเปลือกในสำนักของเศรษฐีและการกังวลเกี่ยวกับโจรในช่วงอุตกะภัย เศรษฐีสอบถามเกี่ยวกับอาหารที่มีอยู่และได้รู้ว่ามีข้าวสารที่ถูกฝังไว้เพื่อความปลอดภัย บทสนทนานี้เน้นถึงความสุข

ประโยค - พระปิฎกปรกบนปัญจุบรรทัด จักขุข้าวสวย, ก็คือเพียงพอเพียงมือเดียวเท่านั้น; ฉันจักขุขมอะไรมะ ? นาย. เศรษฐี. ปิจฉ่อย่างอื่นของพวกเราไม่มี, พวกเราต่อบริโภคข้าวสวยแล้วก็ฉีกขาด; หลอดจงจักขุข้าวสวย

เนื้อหากล่าวถึงการแจกจ่ายข้าวสวยของเศรษฐีเพื่อถวายพระปิฎก ระบุว่าความหิวไม่เกิดขึ้นเมื่อมีสมบัติ แต่ขณะที่ไม่มีความเป็นอยู่ก็เกิดปัญหา พร้อมทั้งยกตัวอย่างการทำอาหารเพียงพอสำหรับจำนวนคนข้างเคียง การถวา

ประโยค - พระอิมปิทักขุถูกอ่านแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 215 นั่นนั่นแลละ ย่อมทรงสัตว์พาหนะเฉพาะพระฝึกแล้ว. บทว่า มนุษเสสดุ ความว่า แม้นมนุษย์ทั้งหลาย ผู้ฝึกแล้ว คือ ผู้ฝึกพยากแล้วด้วมอรยรร ๔ เป็นผู้ประกอบ. บ

บทนี้พูดถึงพระอิมปิทักขุและการฝึกสัตว์ต่างๆ ในแง่ของการพัฒนาคุณธรรมและการปฏิบัติ ตามความเชื่อในพระพุทธศาสนา นำเสนอตัวอย่างความประพฤติของบุคคลที่ฝึกแล้วที่ไม่ตอบโต้ต่อความอ่อนไหวและการให้ความเคารพต่อธร

ประโคม - พระบิฑูรปัณทยุตสาคอร ภาค ๑ - หน้าที่ ๒๓๒ 【หยั่งถิ่นเคยเป็นมารดาของสนามสามเสน】 กีมารดาของเธอดิเกลเป็นหยั่งถิ่นในอดีตเป็นลำดับ นางมาร กับเทวดาทั้งหลาย ฟังธรรมแล้ว (เมื่ออธิบายมา) ส่วนบุญที่

ในบทนี้ได้อธิบายถึงบทบาทของพระมารดาในฐานะของหยั่งถิ่น ที่ได้รับการเคารพและเห็นค่าในโลกและได้กล่าวถึงการสำคัญของสนามสามเสนและความสัมพันธ์กับเทวดา ในการเทศนาและการกระทำทางศีลธรรมต่างๆ ที่มีต่อการบรรเทาค

ประกอบ - พระวิชามีฤทธิ์กายแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 72 [แก้ฮรรจ] พึงทราบว่านิเปนในบทว่า อญฺญาเปนต้น ในพระคาถานั้น ดังต่อไปนี้:- ก็ในกาลใด รูปมํ ฆ่าสุขในจักสรรของภิญญา ใน กาลนั้น เมื่อภิญญาไม่บังดในอารมณ์ที

เนื้อหานี้พูดถึงบทบาทของความสำรวมในอภิญญา โดยพิจารณาถึงการไม่หลงในอารมณ์ที่ไม่ปกติ ความสำคัญของการมีสติ และคุณภาพต่างๆ ที่ช่วยให้เกิดความสำรวม ซึ่งนำไปสู่การบรรลุธรรม พระอาจารย์ได้อธิบายถึงความสำรวจทา

ประโยค - พระอธิษฐ์ถูกแปลภาค ๙ หน้าที่ 214 พวกกระผมแล้ว กล่าวว่า "การที่พระมหานั่งอยู่หน้านี้ได้ (อาหารก่อน) ควร ให้บำราบแล้วออกไป เมื่อมองพระมหา กล่าวว่า ท่านจงนำพระมหาแก่คุ้มมา พร่ามำพระมหา โมคคลานเถ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระมหาที่นั่งอยู่และคำแนะนำจากพระมหาแก่คุ้ม ในระหว่างการสนทนา พระมหาได้ส่งพระมหาไปนำท้าวสักกะมาถวายอาหารให้กับพวกกระผม และมีการพูดคุยถึงความไม่โกรธของสามเณร เมื่อฟังคำนี้พระศาสดาจึงตรั

ประโยคต๑ - คำฉี่พระอิ้มมาปฏิฐิถูกยกคำศัพท์แปล ภาค ๕ - หน้าที่ 2 ประชุมกันแล้ว อภิญา นาม ถาย ด้วยถ้อยคำชื่ออิ๋น ( อุหุ ) ย่อมมี ( เอตริ ) ในกาลนี้อึด ดั่งนี้ ( เหตุ ภิภูมิ ) อภิญา ท. เหล่านั้น วุฒิ กรา

ในบทนี้มีการพูดถึงการประชุมและการปฏิฐิในคำสอนของพระอิ้ม โดยเน้นความสำคัญของหลักการเรียนรู้และการเสริมสร้างความเข้าใจในคำสอน นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการใช้ถ้อยคำในการสื่อสารความรู้เรื่องต่างๆ อย่างมีป

ประโยค - คำบัญญัติพระมนต์ฤาษีฤๅษีทอง ยกคําที่แปล ภาค ๕ หน้า ๑๗ ผู้ชื่นดับด้วยเราเป็นประธาน น ออมบุญอธิพุทธ์ ไม่พึงดูหมิ่นว่า อุปปิ น้อย อิติ ดังนี้ เรียกว่า ปุณฺณิตปริสล อ. บุญชมลีเป็นปัญญา ท. กรณุตา

ในบทนี้มีการนำเสนอพระมนต์ฤาษีทอง และคำบัญญัติที่สำคัญเกี่ยวกับการสร้างบุญและการดำเนินชีวิตตามทางแห่งบุญ โดยเน้นให้เห็นถึงความสำคัญของการไม่ดูหมิ่นบุญทั้งในปริมาณน้อยและมาก อีกทั้งยังกล่าวถึงการรับรู้ซ

ประโยค ๑ - คำุณีพระมันปุ๊ถุกวา ยกพัทแปล ภาค ๕ หน้า 20 เป็นผู้ไมํกระทำ ปานาติป碰碰๎ คงกรรมคือปานาติปัตยหรือติด ดั่งนี้ ( สุต๎ อ. พระศดา ( อาหาร ดรัลแล้ว อ่านนุตุ คู่อนานท อาม ๑๐๘ ( โส กุกฏมิติโต ) อ. นาย

ในบทนี้พูดถึงคำสอนเกี่ยวกับการไม่กระทำปาณาติปาต ผ่านตัวอย่างของนายพรานชื่อกุกฏมิติโต ซึ่งได้ประสบการณ์ในการหลีกเลี่ยงการกระทำที่ผิดศีลธรรม และการบรรลุโสตาปุตฺผล ส่วนหนึ่งอธิบายถึงความสำคัญและผลที่เกิด

ประโยค ๑๓ คํานิเทศพระบำบัดภักย์สอน ยกพนักแปล ตก ๕ หน้า 26 อันนกะเรียนนี้ กลีโลติด กลิ่นกินแล้ว สดา ถาวร อย โกณุโล อ. นกนกะเรียนนี้ น มริสดู จักไม่ตายไซร อาหารภาพ มรณโตปี แมมีอะตาย น อากิษฐสุข จักไม่บ

บทที่ 13 ถึงคำสอนเกี่ยวกับการบำบัดของพระและแนวทางการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แม้ว่าชีวิตมักมีอุปสรรค การใส่ใจในคุณค่าของสิ่งต่างๆ และการเข้าถึงความสุขนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ผู้ศึกษาควรมีความอดทนและรักษาความค

ประโยค- คำสัตย์พระมิมาปฏิบาท ยกศัพท์แปล ภาค 5 หน้า 27 (เกาโร) อ. พระเถร วัณฺณา กล่าวแล้วว่า อุปสรรค คู่ก่อนอุฆาสก อห่อ อ. อามภาพ น ปริสุทฺโสม มักไม่เข้าไป อนฺโตทนฺน์ สุกาใน แห่งหนาเขา แก่สม และเรือน

ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงคำสัตย์พระมิมาปฏิบาท โดยพระเถร วัณฺณา ซึ่งวิเคราะห์ถึงอุปสรรคที่เกิดขึ้น ทั้งในเรื่องของการเข้าไปในเรือนและการดำรงอยู่ของผู้เป็นมุนี การตีความประโยคจากพระไตรปิฎกที่อาจส่งผลให้เกิด

ประโยค ๑- ๓ - ฉบับพระปฐมบูชา อภ. หน้า ๓๗ เรื่องพระโคนทัณฑ์เถอ ๔. ๑๓/๑/๕ ตั้งแต่ สฎฏา ดำ ปฏิโกสาณฏวา ปฏิจัย เป็นต้นไป สฎฏา อ. พระสฏา ดำ ปฏิโกสาณฏวา ทรงยังบุคคลให้รอง เรียกมาแล้ว ตำ โคนทัณฑ์ ซ

เนื้อหาว่าด้วยการสนทนาระหว่างพระเถระชื่อว่าโคนทัณฑ์และพระสฏา ที่มีการสอบถามเกี่ยวกับความจริงในคำสอน โดยมีการนำเสนอถึงบทบาทของภิกษุในการเรียนรู้และการถ่ายทอดพระธรรม ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการสนทนาในพ

ประโคด - คำบูญพระมาม์ปู่ฤๅษี พุทธปุญญสุข อันมีพระพุทธเจ้ายามเป็นประธาน ทิวาสน สิ้นวัน ท. สุต๓๙๓ วนทิติวาม ดูแลบังคมแล้ว สุตดาว ซึ่งพระศาสดา อาหาร กรมดูแล้วว่า ภูพัต ขึ้นพระองค์ผู้บริจ ัตุด อ นาม ม ของ

บทนี้นำเสนอคำสอนเกี่ยวกับการทำทานและการบูชาพระพุทธเจ้า โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำบุญและการมีจิตใจที่ดีในการกระทำต่างๆ เช่น การบูชาทานและการไม่ทำผิดในสิ่งที่ตนกระทำ ข้อคิดที่สำคัญคือ การมีจิตเมตตาและก