ผู้ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 668 / 1135

ประโยค - ติดต่อสนับสนุนวิเศษ ภักดีอธิษฐาน อรรถภาพวินัย มหารวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 399 ผู้มีพระภาค ได้ยินดี ความประสงค์ของภิกษูนั้น ดังนี้ว่า "ภิกษุ เหล่านี้ ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมไม่เชื่อฟั…

บทนี้เน้นถึงการที่ภิกษุซึ่งถูกความโกรธครอบงำไม่เชื่อฟังคำสอนของพระผู้มีพระภาค และยังมีการกล่าวถึงความเสื่อมเสียที่อาจเกิดขึ้นจากพฤติกรรมเช่นนี้ รวมถึงความสำคัญของการฟังค…

…ปาสกำๅน อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 400 แตกต่างเพราะเราเป็นเหตุ." บทว่า ปริมุฎฐา ได้แก่ ผู้ลงลิ้มสติ. บทว่ากว่า วาญโภคาราคิยา คือ ทํานาเทส ร อัญญาให้ เป็น รัสสะ, ความว่า ผู้มากอาจเป็นโจก จาร …

เนื้อหาสำรวจการกล่าวถึงการทะเลาะในสงฆ์และพฤติกรรมของบุคคลที่เกี่ยวข้อง ความแตกต่างในกรรมเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดอุปสรรคในการติดต่อสื่อสารและการอยู่ร่วม ซึ่งจำเป็นต้องมีความเคารพต่อกันเพื่อหลีกเลี่ยงความ

…ความว่า เหมือนช้างใหญ่ (ละโวล) เที่ยวไปในป่า สัตว์วังงั้นก็ว่า ช้าง คำว่า "นาค" นี้ เป็นชื่อแห่งผู้ใหญ่ใหญ่ มีอธิบว่า "เหมือนอย่างว่า ช้างใหญ่ผู้เลี้ยงมังกร เที่ยวไปในป่าแต่ลำพัง ทั้งไม่ได้ทำบาปทั้…

…ำว่า 'นาค' โดยเปรียบเทียบกับช้างใหญ่ที่เที่ยวไปในป่าแต่ไม่ทำบาป ทั้งนี้ยังมีการกล่าวถึงสถานที่ที่พระผู้มีพระภาคทรงเข้าไปอาศัย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของช้างในหลายบริบท ที่สะท้อนถึงการเป็นตัวอย่างอันดี…

…ื่มก่อนลายเสียแล้ว [๒๗] บทว่า โอกาหคือ จากท่า สองบทว่า นากสุต นาเคน คือ แห่งสัตว์ใหญ๋ คือ ช้าง ด้วยผู้เป็นใหญ่ คือ พระพุทธเจ้า บทว่า อิสาณทุตส คือ ผู้มงเข้ากับอนรถ บทว่ากา ยกโท รรค์ มะ สน มีความว่า สัตว…

…นพระวินัยมหาวรรคซึ่งอธิบายถึงคุณสมบัติของช้างที่เปรียบเทียบกับพระพุทธเจ้า และการเชื่อมโยงกับกระแสของผู้ที่ยินดีในความเป็นหนึ่งเดี่ยว รวมถึงการสำรวจเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าในเมืองโกสัมพี พร้อม…

…ื้อความแห่งวินัย เกิดขึ้น. บทว่า วิจิตอญฺเยส ได้แก่ ครั้งวันฉ้อรตรเหล่านั้นแล. บทว่า มหากุโณ ได้แก่ ผู้มีอุปการะมาก. บทว่า ปกุการโต ได้แก่ สมควรเพื่อกอ่ง. [๒๒] บทกาวว่า อนูวุโฒ ปริมน สิโต มีความว่า ในชั้…

…ักษาศีลและการวินิจฉัยในบริบททางศาสนา โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับข้อบังคับและความหมายของคำต่าง ๆ เพื่อให้ผู้ศึกษาเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับศีลและการประพฤติตนในเส้นทางศาสนา โดยมีความมุ่งหวังที่จะเน้นถึงควา…

ประโยค - ดอกสนิมป่าที่กลา ว อรรถาธิบายวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 405 บทว่า อวดภูจิตาโอโร คือ ผู้มีอาจจะอันตนพิจารณาแล้ว ได้แก่มืออาจจะอันตนดูตรวจตราแล้ว โดยนิยามว่า "มีปกติ ทำความรู้สึกตัว ในเมื่อ…

…ามสำคัญของการพูดด้วยเหตุผลและการรู้จักพิจารณาตัวเอง ซึ่งเป็นหลักการที่ช่วยส่งเสริมคุณธรรมในสังคม พระผู้พระภาคตรัสว่า บุคคลที่ไม่พูดนอกเหตุอันควรจะเป็นผู้ที่ได้รับการยกย่อง และไม่ทำให้ประโยชน์เสียไป ถือเป…

ประโยค - ติดสนิมป่าสำนักกาฬวัดพระกรรมวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ที่ 406 ผู้นี้ ย่อมไม่มิอัน ไม่เป็นผู้เก่า บงว่า กาลคต มีความว่า เหมาะในกาลที่สมควรกล่าว บงว่า พุทธาคม มีความว่…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับคำสำคัญในด้านพระกรรมวินัยมหาวรรค โดยมีการอธิบายถึงความหมายและบทบาทของคำว่าพุทธาคมในบริบทของปัญญา การแสดงออก และการสื่อสารของวิญญูชนในพระพุทธศาสนา จากการศึกษานี้พบว่

…นั้น ซึ่งส่งเนื้อความเหล่านี้ มาต่อแล้ว คือมาถูกต้องแล้ว บาทาความว่า อปฺฏิวิวรานปุตฺโต โควินฺโต คือ ผู้ลอกใน เหตเคราะห์การออกอาบัติ สองบงว่า ยานี อาจ, มีกวามว่า องัณ เมื่อประพฤติสงฺคราม มีกวามก่อความบาปม…

ในบทนี้พูดถึงลักษณะของอาบัติที่เกี่ยวกับการปฏิบัติสงครามและภาวะต่างๆ ที่มีผลต่อการออกอาบัติ ท่านมุ่งเน้นว่าการแสดงออกมีความสำคัญต่อสิ่งที่เรียกเข้ามา และการเข้าใจในเนื้อหาสิทธิที่เกี่ยวข้องกับชนิดของค

…อำนาจแห่งฝ่ายเป็น ข้าศึกกัน. สองบทว่า อนุโลมิกิ คิคิสสะคคิ มีความว่า ด้วยการลูกลิกับกุศล มีความเป็นผู้หย่อมสราโศกกับเขาเป็นดัง ซึ่งไม่สมควรถิรกบรรพชิด. ข้อว่า น อุปสมบททุติพ เป็นต้น มีความว่า เป็นอุปชว…

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติภายในพระวินัยโดยเฉพาะเรื่องอุปสมบทและการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางศาสนา กรณีอาบัติและตำแหน่งในวัดโดยอธิบายความหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวโยงกับการดำเนินชีวิตของภิกษุ รวมถึงกฎเกณฑ์และวิน

…ินัย อุตวรรค วรณา - หน้าที่ 420 สองบทว่า ปกตุตานน์ ภิกขุ(sic) ได้แก่ ภิกขุปกติที่เหลือ โดยที่สูงมักผู้อธิษฐานฌานเป็นต้น เว้นปรารภิกขุ ผู้ไม่กล่าวเสีย. สองบทว่า อภิวกานน์ ปจุปปฺปธาน มีความว่า ภิกขุปกติต…

เนื้อหาเกี่ยวกับพระวินัยที่กล่าวถึงการปฏิบัติของภิกขุในหลายบท รวมถึงการเคารพ การจัดอาสนะ และข้อวินัยต่าง ๆ ที่เป็นหลักฐานในการศึกษาทางพระธรรม เช่น การจัดที่นอนและการล้างเท้า ยังนำเสนอแนวทางในการถ่ายทอ

…ฤษดกเหล่านั้นด้วยคำว่า "เป็นพาล ไม่ลาด" เป็นต้น. ข้อว่า น สวณีย์ กาถุพฺพ มีความว่า ไม่พึงทำความเป็น ผู้มิควรต้องกลั to, เพื่อประโยชน์แก่การประวิง หรือเพื่อประโยชน์แก่ การเกาะตัว. จริงอยู่ เมื่อจะทำเพื่อป…

…รรมและบทบาทของภิกษุในพระวินัย โดยพูดถึงความหมายของคำต่างๆ ในการทำกรรมและการไม่ทำกรรมที่มิได้มาตรฐาน ผู้เขียนเน้นว่าภิกษุไม่ควรทำการเนื่องจากประโยชน์ส่วนตัว และต้องปฏิบัติตามพระวินัยอย่างเคร่งครัด เพื่อปร…

…ถิด เธออ่อนใด้เพื่อเดือนอยู่ข้างหนึ่งรับให้จัย ตามลำดับพรชร, แต่ไม่ได้เพื่อถือเอาสนานะ, ปราศจากภิทู ผู้ใครจะถือเอานิทัศน์นะที่มีผ้ำนิทัศน์เป็นนิตย์ พึงเก็บวัตรก่อนแล้ว จึงถือเอา กล่าวว่า เตน …

…ห้ความดีแก่กัน นอกจากนี้ การจัดการอวาสและการเชิญชวนให้เกิดความสงบสุขในสังคมยังถูกกล่าวถึง ในสายตาของผู้ปฏิบัติตามพระวินัย ความสำคัญของการแบ่งปันและการสนับสนุนกันอย่างชัดเจน ไม่เพียงแต่ในครอบครัว แต่ยังรว…

…้วย เป็นทุกๆเพราะวัดตกด้วย, แต่ในอวิสัชไม่มีทั้ง ๒ อย่าง." ส่วนพระกระวีกิสละกล่าวว่า "ความกำหนดว่า 'ผู้เป็นสมณะ นั่นแลเป็นประมาณ, ถ้าแม่ไม่ใช่วิสัย, ไม่มีทุกๆเพราะวัดตก เท่านั้น แต่ต้องเป็นตัอตตนเท่านั้น…

เนื้อหาพูดถึงการปฏิบัติตนในวันอุโปสถของพระภิษุ อธิบายถึงการมาของพระสงฆ์และความสำคัญในการทำอุปสมากรรมในวันดังกล่าว การสื่อสารและการรักษากฎระเบียบภายในวัด รวมทั้งความหมายของคำว่าถูกต้องในกรณีของการเข้าร

ประโยค - จุดสุดสมดุลปาถักา อรรถถกพระวังยัน อุตวรรค วรรคา - หน้าที่ 434 ปริวาสิกินฺ (ผู้่อนกว่า) รู้อยู่ นอนที่หลัง เป็นรัตติเทวดาด้วย เป็นทุกข์เพราะวัตถเกนฺแก้ แล้วสำหรับปริวาสิกภูมิแก้ ก…

…หานี้ถ обсуждаетсяเรื่องการวิเคราะห์ปริวาสิกในบริบทของพระวังยัน อุตวรรค โดยเน้นที่ความแตกต่างระหว่างผู้ที่มีความรู้และสถานะที่แตกต่างกันในความเข้าใจธรรมะ ทั้งยังมีการอธิบายถึงสภาวะของผู้นอนและการยอมรับหร…

…ณประโยชน์แก่เนน. ปริวาสกิจวัตถุกลา จบ. [ว่าด้วยปริวาส] [๒๓๕] ก็แก่ เพราะได้พบัดกดังนี้ พระอุบาลีเถระผู้ทรงวินัย ผู้อยู่ ณ ที่นี่ จึงได้เกิดการรำพึงอย่างนี้ว่า "วัตรสำหรับภิกขุผู้ยู่ ปริวาส พระผู้มีภาคทรง…

…ะวินัย โดยนำเสนอความเข้าใจจากพระอุบาลีเถระเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของภิกขุในธรรมและวัตรที่สำคัญต่างๆ ที่ผู้ปฏิบัติควรทราบเพื่อประโยชน์ในการดำรงอยู่ร่วมกันในสงฆ์ และการทำกรรมที่เหมาะสมในแต่ละสถานการณ์อย่างมีค…

…อดสมณิทปลาศาทิกา อรรถถกพระวินัย อตุวรรณ วรรณา - หน้าที่ 437 ภิญญาทั้งหลายที่เหลือ โดยที่สุด แมภิณฺูผู้อยู่ริวบวาสเป็นต้น. [๒๕๔๕] จริงอยู่ บรรทิกาญ ๕ จำพวก คือภิญญูอยู่ริวาส ๑ ผู้การกลุลาไปภิกษุน ๑ ผู้กา…

ในเนื้อหาเปรียบเทียบอภิญญาทั้งหลายที่เหลือ โดยเฉพาะผู้ปฏิบัติที่มีความรู้และประพฤติตนตามกฎของพระวินัย โดยระบุเกี่ยวกับกลุ่มต่าง ๆ ของภิญญา และความแตกต่างใ…

…" ส่วนพระมหาปฏิบัติเกล่าวว่า "เห็นภิญญูด่อน, พึงบอก แล้วเก็บในสำนักภิญญูนั้น, นี่เป็นบริหารของภิญญูผู้เก็บวัตถุแล้ว." ภิญญูนั้น ครับประพฤติบนด์ ๆ ราวีไมขาดอย่างนั้นแล้ว [๒๔๙] พึงอัพพานในที่ซึ่งมีภิญญูส…

…บปรุงสถานะของตนให้เหมาะสม เพื่อเข้าใจถึงบทบาทและความสำคัญของภิญญูในพระพุทธศาสนา. เนื้อหานี้จะช่วยให้ผู้ศึกษาสามารถเข้าถึงแนวทางการปฏิบัติและการบริหารภิญญูในบริบทของพระวินัย.

…ก อาบัติบน คิดว่า "เราปิดอาบัติ" แล้ว ปิดไว้ เป็นอนันต์. ภิฎฐุไม่ถูกสงข้อวเต็นิยธรรม ๓ อย่าง ชื่อว่าผู้ปิดตัด ถ้าเธอเป็นผู้มีความสำคัญว่า คนเป็นผู้ปิดดัด ปิดไว้ เป็นอัน ปิดไว้แท้ [๓๐๐] ถ้าเธอเป็นผู้มีควา…

…การเปิดกุฎิและการสำคัญที่มีผลต่อการไม่เป็นอันปิติ รวมถึงการเข้าใจการปิดดัดและกรรมในปัญหาเหล่านี้ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเกี่ยวกับการครุฎิกดิและการปิดดัดไว้ เพื่อแสดงถึงแนวคิดในการหาความเข้าใจในด้านนี้อย่าง…

…อว่า อนุญาตรายโฃ มีความว่า ในอันตราย ๑๐ อย่าง อันตรายแม้อย่างหนึ่ง ไม่มีเกิดขึ้นได้ ถ้าภิกษุนี้ เป็นผู้มีความ สำคัญว่า ไม่มีอันตรายแล้วปิดไว้ อบัณนั้นเป็นอันปิดเท็จ. ถ้าแมเธอเป็นผู้มีความสำคัญว่า มีอันตร…

…ง ๆ ที่อาจเรียกว่าอันตราย รวมถึงวิธีการปิดบังหรือไม่ยอมรับอันตรายที่อาจนำไปสู่การกระทำที่ไม่ถูกต้อง ผู้มีความสำคัญว่าตนเป็นผู้ไม่อาจรับรู้ความก็ต้องปฏิเสธความจริงเกี่ยวกับอันตรายที่มีอยู่ในสภาพแวดล้อมของ…

ประโยค - อุฏฐานสมณคุณสากล อรรถกถาพระวินัย อจรณะ - หน้าที่ 447 อันปิฏ [๓๐๑] อมนี้ อาบัติที่ภูมิคือผู้ไม่อา คือ ไม่สามารถจะบอก หรือ จะไป จะมีความสำคัญว่า ตนอาจจะตาม มีความสำคัญว่า ตนไม่อาจอำตาม ปีนี้ ไม…

เนื้อหาชิ้นนี้กล่าวถึงการอธิบายและการวิเคราะห์ภายในพระวินัยเกี่ยวกับความสำคัญในการปฏิบัติตนของผู้เป็นสมณ ข้อความสื่อถึงการไม่อาและความหมายของอาบัติที่ภูมิของผู้ไม่สามารถแสดงออกหรือบอกได้ การวิเคราะ…