สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 29 / 295

ประชโยค๕ - มังคลัตถกิจปิ้นแปลง เล่ม ๓ หน้า ที่ ๑๓๔ ซึ่งการฟ้อนเป็นต้น ที่เขาประกอบแล้วก็ดี ไม่สมควรแก่ภูมิปัญญูนิมิ ทั้งหลายเลย" อรรถกถาจากทุบทว่า ว่า "ก็เมื่อขอคลาศเข้าไปโดยความประสงค์ จะคบแล้วอู่วุ่

เนื้อหาเกี่ยวกับการฟ้อนและฟังเพลงบัก โดยยืนยันว่าการฟ้อนอาจมีผลต่อความคิดและอารมณ์ของบุคคล และไม่ควรละเมิดความรู้สึกในบางโอกาส เพลงบักจัดเป็นเพลงที่ควรฟังภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม เพื่อหลีกเลี่ยงความน่

ประโยค ๕ - มั่งคลาดว่าปีนิเปนปลอ เล่ม ๓ - หน้า ๑๓๗ ตั้ง ๔ เหลี่ยมเท่ากันเหมือนกัน ส่วนแม่ ตั้ง สัตตะคะ และ ปัญจังคะ ๔ เหลี่ยมมีเท่ากัน ย่อมไม่ควร". [๒๔] จริงอยู่ เท้เตี้ยและมีประมาณ ๔ นิ้ว โดยนิ้วพระ

เนื้อหาในเอกสารนี้ว่าด้วยการศึกษาเกี่ยวกับการวัดขนาดและรูปแบบทางเรขาคณิตในพระธรรม โดยเฉพาะการประยุกต์การวัดจำพวกต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติของพระภิกษุและคำตรัสของพระผู้มีพระภาค อธิบายถึงรัฐศาสตร

ประโยค ๕ มัง: มังลัดถาที่มีนปเปล เล่ม ๓ - หน้าบ 138 (นิสาสมัญ) เท่านั้นจึงควร. เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาคจึงตรัสไว้ ในเสนอสนับสนะว่า "ภิญฑูท้งหลาย ภูมิ์ ไม่มีรังเชรองเท้เดียง สูง ภูมิ์ใดพิชใช้สอย เป

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของที่นอนในพระธรรม โดยระบุไว้ว่า การใช้ที่นอนต้องคำนึงถึงความสูงและขนาดของที่นอน نیز0 ที่นอนที่สูงเกินไปหรือใหญ่เกินไปจะไม่เหมาะสม อีกทั้งยังมีการอัญเชิญคำสอนจากอรรถกถาและพระธรรม

อันเป็นสุขธี ซึ่งได้มาว่า บุญ เพราะยังผลให้เกิดในพที่บุญและ เพราะฟองคือตะฆะสันคานเป็นที่เกิดแห่งตนอะไร คือเช่นไร ในกุศ- กรรมมีทานคือเป็นนั้นเป็นประเภทๆ อธิบายว่า ยังสุขกรรม เช่นไร ให้เกิด ? ว่า ชิตนา

บทความนี้กล่าวถึงการเกิดขึ้นของบุญและกุศลที่สร้างความสุขในชีวิตมนุษย์ โดยอธิบายถึงการทำทาน การสร้างกรรมดี และผลของกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตและวรรณะของผู้กระทำ นอกจากนี้ยังมีการยกตัวอย่างถึงการดูแลรักษาสิ่ง

ประโยค- มังคลัตถิที่มึนปอเล่ม 3 - หน้าที่ 167 อรรถกถอุตตรวิมาน ในฎฐวรรก ว่า "คำที่เหลือว่า ปริจฉชนโฑ พึงนำมาเชื่อมเข้า ด้วยสองบทว่า อนุญฺญ ปานฺญฺว. อีกบทหนึ่ง พิงประมาณว่า ข้าพเจ้าได้ไปในคำถามอันไรบูล

ในบทนี้ กล่าวถึงอรรถกถาอุตตรวิมานที่อธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของคำถามและการตอบที่เกี่ยวข้องกับการให้ทาน โดยเอ่ยถึงเรื่องราวของพระพุทธเจ้ากัสสปและบุคคลที่ทำการให้ทานด้วยความเมตตา ท่านได้บรรยายถึงผลบุญที

ประโยค - มังคลัตถิยีเป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 172 กับพวกกระดาดในป่าเกิด’ ดังนี้แล้วปล่อยไป เขา (กลับ) ไป เรือน ถูกพ่อถาม ก็บอกความเป็นไปนั้น ถูกพ่อถามนั่นต่อว่า จึง ไปสู่ลูกมารคแล้วได้ยินคำว่าสัตว์เป็

บทเรียนเกี่ยวกับการเว้นจากการฆ่าสัตว์ในแง่มุมของศาสนาและจริยธรรม ที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ พร้อมทั้งอ้างถึงคำสอนในภูฏาณสัมมาทฏิฐิสูตรและอรรถกถากุมมณสูตร เพื่อให้เห็นถึงหลักการและเหตุผลในการรั

๙. ประโยค๕ - มังสลีกถิ่นนี้บิ่นเปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ 180 [๒๖๒] อรรถกถาสุราปานิสิกขาขวัญว่า "ปานชาติดใส่เชือแง่ง ชื่อว่าสุราปานชาติดที่ว่าด้วยรสแม่เหงมะพร้าวเป็นต้น ย่อมถึงการ นับว่าสุราหน้ากัน. อาจา

เนื้อหาพูดถึงการจัดประเภทสุราและน้ำดองในบริบทของวรรณกรรมไทย โดยอรรถกถาสุราปานิสิกขาเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับรสชาติที่เกิดจากการหมัก เช่น น้ำดองดอกไม้ น้ำดองผลไม้ และน้ำดองน้ำหวาน พร้อมกล่าวถึงผลกระทบของสุ

ประโยคเล่ม 3 (หน้า 183) เหตุนี้ คำว่า วิสุ อบมูปฺปลวโต จังนั้น เป็นคำที่ปราก- รยะกล่าวดีแล้ว." ก็ในมคคลว่าข้อว่า อารติ วิริติ ปาปา นี้ แม่- การดื่มสุรา จะเป็นบาปจริง, ถึงกระนั้นพระผู้มีพระภาคประสงค์จ

ในพระธรรมมีการอธิบายว่า การดื่มสุราถือเป็นบาปและสะท้อนถึงสถานะของบุคคลตามแนวทางแห่งธรรมะ พระผู้มีพระภาคตรัสถึงกรรมที่เกี่ยวกับการดื่มสุราไว้อย่างเหมาะสม และบัณฑิตควรเข้าใจว่า การดื่มสุราอาจนำไปสู่อันต

ประโยค ๕ - มังคลดิถีนี้มีแปล เล่ม ๑ - หน้า ๑๘๔ เพราะโทษมีอำนาจบิดามเป็นต้นฉันใด จะมีแก่สามเณรทั้งหลายฉันนั้น หามิได้ เพราะสามเณรข่มคดำคำคงดีด ปีนี้เรือกดีดี ย่อมถึงความ เป็นผู้อภิชฌายะพ้นาเสียทีเดียว

ในเนื้อหานี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับความเป็นสมณะของสามเณร และวิธีการปฏิบัติตามพระกฎระเบียบที่สำคัญ รวมถึงความเกี่ยวข้องกับการถือเสนาสนะและการดื่มน้ำมาน่า ตามที่ได้ชี้แจงในตำราอรรถกถาและพระมหาปริสิกขาบท โ

ประโยคที่ ๑ มังคลัตถีนี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ - หน้า ๑๘๕ เหล่านี้ คือ บรรดาสุราเป็นต้น น้ำดื่มอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ตั้งแห่งความเมา จิตมีความเป็นผู้ใดจะดื่มปราศจาก ผู้ดื่มถึงความพยายามอันเกิดแต่ฉัน

เนื้อหานี้พูดถึงการดื่มสุราและความหมายในความเป็นธรรมในพุทธศาสนา รวมถึงการที่การดื่มน้ำเมานั้นมีผลต่อสติปัญญาและสถานะทางจิตใจ ท่านได้อธิบายเกี่ยวกับการดื่มสุราในฐานะอาบัติและบทเรียนที่ควรเรียนรู้ โดยยก

ประโยค ๕ - มังคลิดาถกล่าวในบท ๓ หน้า ๑๘๖ การขาดศิล คือเจตนาเครื่องเวียนจากการดื่มสุราท่านั้น ย่อมมี ดูการขาดศิลในเพราะการทัศงระเบียบ (ดอกไม้) เป็นต้น." [๑๖๒] ก็หากจะพึงมีคำกล่าวว่า "ศิลคือเจตนาเครื่

บทนี้พูดถึงความสำคัญของศิลในการควบคุมการดื่มสุรา โดยที่ศิลอนาคหมายถึงการมีเจตนาที่ดี ไม่ดื่มสุรา การขาดศิลเกี่ยวกับการดื่มสุราอาจนำไปสู่ความผิดหวังและการขาดวินัยในการดำรงชีวิต นอกจากนี้ยังกล่าวถึงเรื่

ประโยคสั้น - มังคลัตถีที่มีแปลง เล่ม ๓ หน้า 188 ทั้งหลายมีปานดำบาตเป็นต้นนั้นแหละ เป็นอารามแห่งคุณธรรมจรรยา เหล่านี้เหมือนกัน เพราะว่าการเว้น จากวัตถุที่จะ พิงก้าวล่วงนั้นแหละ เป็นกิริยา ชื่อว่ามรรยดี

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของวิรติและการเว้นจากบาปธรรมในด้านศีลธรรม โดยการเสริมสร้างค่านิยมในชีวิตให้เป็นไปตามอารมณ์ที่ถูกต้อง และเน้นถึงการสมาทานวิรติในสิกาขาบทต่างๆ ที่สำคัญในชีวิต. ข้อมูลในอรรถกถา

ประโยค ์ มั้งคลาดทีมปีนเปล เล่ม ๓ หน้าที่ ๑92 ทั้งหมด ก็เป็นอันทำลาย ผู้ใดรู้อันที่จะขอ ฯ ผู้นั้นล่วงสิกขาบทใด, สิกขาบทนั้นเท่านั้น ย่อมทำลาย." มีฎกฎกุฏิทสูตรนั้น ว่า "สิกขาบททั้งหมด ย่อมเป็นอันทำลา

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำลายสิกขาบทในพระพุทธศาสนา สรุปความสำคัญของการประพฤติปฏิบัติตามสิกขาบทที่สมาทาน และการแสดงถึงลักษณะของพระอริยสาวกที่ไม่ปฏิบัติในสิ่งที่เป็นโทษ เช่น การดื่มสุรา สังเกตได้จากการที่น้ำ

ประโยค ๑ - มังคลดำก็มีเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๙๓ ปฏิปิกข์ เพราะเหตุนี้ พระอรรถกถาจึงกล่าวว่าคืออเวพรดี บทว่า โยนิโสทิฐิ ควาวว่า สำเร็จโดยธรรมชาติ ประหนึ่งความ ที่มนุษย์ผู้อวะซวยไปทางสูง สัตว์รัชฉนาวไป

ข้อความนี้อธิบายถึงแนวคิดเรื่องความสำเร็จตามธรรมชาติในมังคลดำ โดยเสนอว่ามนุษย์และสัตว์มีการเดินทางหรือตำแหน่งที่สูงขึ้นหรือต่ำลงตามเจตนาและการตัดสินใจ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเจตนาและการรับรู้ถึ

ประโยค๙ - มังคลัตถิกัปปิเป็นเปล่า เล่ม ๓ - หน้า ที่ 247 อุยเทติ ความว่า ชื่อว่าย่อมให้ความไม่มีภัยแก่สัตว์แม้ทั้งสิ้น เพราะความเป็นผู้มีอาชญาในสรรพสัตว์ อันวางเสียแล้ว. เพราะภัย แต่yorยาสาว ย่อมไม่มี

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของบุญศิลในพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งการอภิปรายเกี่ยวกับความสำคัญของการปฏิบัติและผลที่เกิดจากการมีบุญศิล ที่นำไปสู่ความไม่มีภัยแก่สรรพสัตว์และความสุขในชีวิต โดยการวิเคราะห์คำสอนจา

ประโยค๕ - มั่งคลิดาที่ปืนเปล่า เล่ม ๓ หน้า ๒๕๐ สามารถแห่งการทำโดยไม่เคารพแก่นบุคคลทั้งดี แก่ไทยธรรมดี ในการ เจริญกุศลธรรม มีธานเป็นต้นล่านี้ ชื่อว่า อกถุกฎจริยา. มีฐานะธรรม ในอณานิบาล้องกฎจริยา ว่า

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการทำดีโดยไม่เคารพแก่นบุคคลซึ่งเป็นหลักการที่สำคัญในพุทธศาสนา อธิบายถึงแนวทางและความหมายที่แตกต่างกันของการทำดี และการมีความคิดที่ดีในการกระทำ โดยมีการเปรียบเทียบกับการทำดีอย่างต

ประโยค 5 - มัจจุราชนั่งด้วยสามารถแห่งความเพียร ชื่อว่า นิฏฐุต- ธรรมดา, อธิบายว่า 'ความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอย.' ความไม่มีความตั้งอยู่ ในการนำพุทธศาสต์ ชื่อว่า อนุฌาน" ฐิติเอกนิปบาดอังคุตตรนิกาย ว่า "การไม

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดแห่งการไม่ประมาณในพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอยและความไม่มีความตั้งอยู่ในกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกุศลธรรม โดยอ้างอิงถึงศัพท์เฉพาะที่แสดงอาการของการไม่ผสมและ

ประโยค 5 - มั่งคลังที่เป็นป่า เล่ม 3 - หน้า 257 คือ ประกาศแล้วว่า "ความไม่ประมาทมีอยู่ในกุศลธรรมทั้งหลายถึงพร้อมแม้ด้วยประกายอย่างนี้, มีอุปมามาก แม้ด้วยประกายอย่างนี้" พระอรรถกถากล่าวว่าคำว่า ' ยุฏิฏ

เนื้อหาได้กล่าวถึงความไม่ประมาทว่าเป็นยอดของกุศลธรรม มีการอธิบายผ่านพระอรรถกถา และแสดงใหเห็นว่าความไม่ประมาทเป็นเหตุให้สามารถทำกุศลธรรมได้อย่างมากมาย โดยอ้างอิงหลักธรรมและมีการยกตัวอย่าง เพื่อให้เห็นค

ประโยค ๕ - มังคลัตถิที่ปิขึ้นแปล เล่ม ๓ หน้า 261 เครื่อง ...จิตของเราอย่าหลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง, ความไม่ประมาทเป็นธรรมรักษาจิตด้วยสติอภิวัฒน์ควรทำตามสมควรแต่วาม จิตของเราอย่ามัวนในธรรมเป็นที่

เนื้อหาพูดถึงการดูแลจิตใจ ไม่ให้หลงในธรรมและส่งเสริมความไม่ประมาท โดยการใช้สติเพื่อรักษาจิตจากความหลงมึนเมาและโทสะ การทำตามความเหมาะสมร่วมกับคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะช่วยให้จิตสงบและไม่หวั่นไหวทั

ประโยคที่ ๓ - มังคลชีวิตที่ป็นแผล เล่ม ๑ - หน้าที่ ๒๖๓ ประมาณแล้ว เป็นผู้มีความเพียรเครื่องเผากัลลส มีดอันส่งไปแล้วอยู่ จิตอันยังไม่พ้น ย่อมพันได้ หรืออาวะะที่ยังไม่สิ้น ย่อมถึงความ สิ้นไป!" [๒๕] อรร

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของความเพียรและการไม่ประมาทในชีวิตตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าซึ่งเชื่อว่าเป็นทางสู่การบรรลุผลในทางธรรม ความไม่ประมาณนำไปสู่การมีชีวิตที่มีความหมายและไม่สูญเสียโอกาสในการตื่นรู้