ข้อความต้นฉบับในหน้า
อยู่ในบุญ
อานิสงส์แห่งบุญ
เรื่อง : พระมหาเสถียร สุวณฺณฐิโต ป.ธ.๙ / พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี ป.ธ.๙
:
ภาพประกอบ : กองพุทธศิลป์
อานิสงส์ถวายความหอม
มนาปทายี ลภเต มนาป่
ผู้ให้ของที่น่าพอใจ ย่อมได้ของที่น่าพอใจ (มนาปทายสูตร)
“ของหอม” ตรงกันข้ามกับ “ของเหม็น”
ของหอมเป็นสุคันธารมณ์ที่ชื่นชอบ พออกพอใจ
ชุ่มชื่นใจแก่คนทั่วไป ความสุนทรีย์ในกลิ่นหอม
ช่วยทำให้อารมณ์ผ่อนคลาย ร่างกายจะก่อเกิด
สารแห่งความสุขไปพร้อมกับความหอมที่จริงใจ
ด้วยพืชพรรณธรรมชาติที่สกัดออกมาเป็น
ของหอมอันทรงคุณค่า
ในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า
มีกุลบุตรท่านหนึ่งเกิดในตระกูลใหญ่ใน
ใจกลางกรุงพาราณสี ตระกูล อุดมมั่งคั่ง
ไปด้วยทรัพย์และธัญญาหาร พร้อมสมบัติ
รัตนชาติมากมาย ครั้นกุลบุตรนี้เจริญวัย
บรรลุนิติภาวะแล้ว เขาก็มีโอกาสไปฟังธรรม
จากพระศาสดาซึ่งกำลังแสดงธรรมแก่มหาชน
จํานวนมาก
พระธรรมเทศนาที่พระผู้มีพระภาคเจ้า
รักษาศีล จะดับกิเลสได้ก็เพราะเจริญภาวนา”
มหาชนทั้งหลายในธรรมสถานแห่งนั้น
ได้ฟังพระธรรมเทศนาอันไพเราะทั้งเบื้องต้น
ท่ามกลางและเบื้องปลายแล้ว ต่างก็เกิดความ
แช่มชื่นใจ แม้ตัวเขาเองก็เลื่อมใสในพระพุทธ
องค์เช่นกัน จึงขอถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ
ตลอดชีวิต อีกทั้งยังตั้งใจมาสั่งสมบุญโดยการ
ถวายมหาทานมิได้ขาด
ถวายของหอม กลิ่นหอมข้ามชาติ
ต่อมา เขามีโอกาสสร้างบุญพิเศษ คือ
ได้นำของหอมธรรมชาติสกัดจากพืชธรรมชาติ
ที่เรียกว่า จตุชาติคันธะ หรือ จตชาติสุคันธะ
อย่าง อันได้แก่ ๑. หญ้าฝรั่น ๒. น้ำมันจาก
ไม้กฤษณา ๓. กำยาน (ยางหอมจากไม้)
๔.
ๆ
ดอกไม้ชนิดต่าง
แล้วนำไปทาพื้น
พระคันธกุฎีของพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นประจํา
ตั้งความปรารถนากับพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
ตรัสสอนมีเนื้อความว่า “บุคคลจะมีโภคทรัพย์ ทุกเดือน เดือนละ ๒ ครั้ง จากนั้นเขาได้กราบทูล
มากได้ก็เพราะให้ทาน จะเข้าถึงสุคติได้ก็เพราะ
๐๒ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๘