การธุดงค์และการกำจัดกิเลส : หน้า 28/186

รุกขมูลกังคะ หมายถึง การอยู่โคนไม้ ตามป่าตามเขาเป็นวัตร เตจีวริกังคะ ถือทรงไตรจีวร ผ้า ๓ ผืน เป็นวัตร เอกาสนิกังคะ ฉันมื้อเดียวเป็นวัตร อย่างนี้เรียกว่าเป็นธุดงค์ทั้งนั้น ล ในเรื่องนี้คนที่ไม่เข้าใจก็นึกว่าธุดงค์จะต้องเข้าป่า ไปเดินอยู่ในป่า นอนกลางดิน กิน กลางทราย ธุดงค์นั้นประพฤติปฏิบัติเอกาสนิกังคะ ฉันมื้อเดียวก็เป็นธุดงค์ เตจีวริกังคะ หมายถึง ห่มผ้า ๓ ผืน ก็เป็นธุดงค์ รุกขมูลกังคะ ก็เป็นธุดงค์ และที่วัดพระธรรมกายทำโครงการธุดงค์ ธรรมชัย เขาก็เรียกว่าประพฤติปฏิบัติธุดงค์ แต่จะให้ครบทั้ง ๑๓ ประการ เป็นไปไม่ได้ แต่ก็เป็นการ ปฏิบัติธุดงค์ ฉันมื้อเดียวก็เป็นธุดงค์ ห่มจีวร ๓ ผืน ก็เป็นธุดงค์ เป็นต้น ธุดงค์นั้น คือ องค์เป็นเครื่องกำจัดกิเลส ถ้าหากประพฤติปฏิบัติได้แล้ว กิเลสที่หนาจะได้ บรรเทาเบาบาง ตามที่ท่านเจ้าคุณพระราชภาวนาจารย์ได้กล่าวว่า พวกที่มาบวชนี้ บางรูปก็ตั้งใจ จะบวชแค่ไม่กี่วัน แต่พอออกเดินทางปฏิบัติธุดงค์แล้ว บางรูปมีจิตเลื่อมใสอยากจะอยู่ต่อไปอีก อย่างนี้เป็นต้น ซึ่งเป็นเรื่องที่คนทั้งหลายไม่รู้ไม่เห็นจริง ก็เอาไปเป็นเครื่องดิฉินนินทาว่าร้าย การนินทาสรรเสริญเป็นโลกธรรม คนไม่ชอบทำดีก็ว่าชั่วอะไรทำนองนี้ ท่านเจ้าคุณพระเทพญาณมหามุนีนอกจากชนะใจตนเองแล้ว ยังชนะใจของคนไม่ใช่ เป็นหมื่น เป็นแสน เป็นล้าน อาจจะเรียกว่าครึ่งโลกหรือเต็มโลกก็ได้ วิชชาธรรมกายไปอยู่ที่ไหน ก็จะทำให้คนมีจิตศรัทธา และปฏิบัติเพื่อกำจัดโลภ โกรธ หลง อันนี้ควรแก่การอนุโมทนา ซึ่งอาตมาเองก็ได้ไปในที่ที่ท่านเจ้าคุณพระเทพญาณมหามุนีไปก่อร่างสร้างวัดไว้ โดยส่งพระภิกษุ ที่เป็นบริษัท บริวาร ไปเผยแผ่วิชชาธรรมกาย ทำให้เกิดจิตศรัทธาเลื่อมใส และเมื่อเขานำไป ประพฤติปฏิบัติก็ได้ดังที่ว่านั้น แต่บางคนจิตเป็นอกุศลก็กล่าวติติงนินทาว่าร้ายอยู่เรื่อยไป แต่ถ้า มีจิตอันเป็นกุศล เขาควรจะยกมืออนุโมทนา ตรงนี้ก็เรียกว่าโลกธรรม อาตมาเองก็ขออนุโมทนา นี้เป็นเรื่องจริงที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ การอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงพ่อวัดปากน้ำมาประดิษฐาน ณ วัดโบสถ์บนนี้ เรียกว่า เป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทิตาธรรม หลวงพ่อท่านเจ้าคุณพระเทพญาณมหามุนีท่านนับถือ ยกย่องหลวงพ่อวัดปากน้ำเอาไว้สูงส่ง อะไร ๆ ก็นึกถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำอยู่เสมอ และสร้างรูปหล่อ หลวงพ่อเป็นทองคำ ๒ องค์แล้ว ฉะนั้นถ้าไม่ปฏิบัติจริงประพฤติจริงก็คงทำไม่ได้ แต่ท่านทำได้ ก็เพราะว่า สุปฏิบัติ คือ ปฏิบัติดีด้วยกาย วาจา ใจ ด้วยกายนั้นก็เรียบร้อย วาจาก็ไม่ตำหนิ ติโทษใคร ไม่ติติงใคร ใจนั้นก็ให้อภัยแก่คนที่ตำหนิติเตียน และอนุโมทนากับคนที่ยกย่องสรรเสริญ อยู่เสมอ ท่านจึงเป็นผู้ที่ควรแก่การอนุโมทนา ๒๖ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๘