ข้อความต้นฉบับในหน้า
กลุ่มที่สอง เขาถามด้วยความเข้าใจผิด เราก็อาศัยหลักวิชาแก้ไขให้เข้าใจถูก
ส่วนกลุ่มที่สาม เขาถามด้วยความจับผิด ถ้าพิจารณาดูแล้ว เขาไม่ได้ต้องการเหตุผล
ไม่ต้องการหลักวิชาอะไร ในสถานการณ์แบบนี้ เราก็อย่าไปโกรธ อย่าไปต่อล้อต่อเถียงด้วย เพราะ
ไม่เกิดประโยชน์ เพราะเรื่องบางอย่างต้องให้เวลากัน ถึงจะเกิดความเข้าใจ
ประการสำคัญก็คือ เราต้องถือว่าผู้ที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์เราอยู่นี้ เป็นผู้ที่มีความห่วงใย
ในพระพุทธศาสนา เราจึงไม่มีความจําเป็นต้องโกรธใคร เรามีหน้าที่เพียงอธิบายตามหลักวิชา
ทีคุณครูไม่ใหญ่ (หลวงพ่อธัมมชโย) สอนไว้ คืออธิบายด้วยท่าทางที่สุภาพ ด้วยถ้อยค่าที่น่าฟัง
ด้วยใจที่นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ มีความชุ่มเย็นอยู่ภายใน
แต่ถ้าเราอธิบายจบแล้ว นอกจากเขาไม่เข้าใจ เขายังจับผิดเพิ่มอีกด้วย ก็ให้ยึดหลักวิชาที่
พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำสั่งไว้ว่า “ไม่สู้ ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป” นั่นคือเราต้องปล่อยวาง ต้อง
วางอุเบกขา อย่าไปเสียเวลาทะเลาะกับใคร แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาทำความดีของเราต่อไป
คุณของพระสงฆ์ที่มีต่อสังคมโลก
ในการเดินธุดงค์ธรรมชัย ก็มีคำถามจากผู้ที่ไม่เข้าใจเกิดขึ้นมากมาย โดยเฉพาะคำถามที่ว่า
พระธุดงค์มาเดินกลางเมืองหลวงให้คนโปรยดอกไม้แบบนี้เป็นการปฏิบัติที่ถูกต้องตามร่องรอยใน
พระพุทธศาสนาหรือไม่
สำหรับคำตอบของเรื่องนี้ ประเด็นอยู่ที่ “คุณของพระสงฆ์” ที่มีต่อสังคมโลกนั้นคืออะไร
คุณ แปลว่า ความดีที่มีประจำอยู่ในสิ่งนั้น ๆ
คุณของพระสงฆ์ จึงแปลว่า ความดีที่มีอยู่ประจำตัวพระสงฆ์
การที่พระสงฆ์จะมีคุณความดีบังเกิดขึ้นประจำตนได้ ต้องมีความรับผิดชอบในหน้าที่ ๒ ประการ
หน้าที่ข้อที่ ๑ คือ ปฏิบัติชอบตามคำสอนของพระพุทธเจ้า
d
หน้าที่ข้อที่ ๒ คือ สอนผู้อื่นให้รู้ตาม
การจะทําหน้าที่ข้อแรกได้ ก็ต้องเรียนด้วยและปฏิบัติตามให้ได้ด้วย จากนั้นจึงจะน่าสิ่งที่
ฝึกได้ไปสอนผู้อื่นให้รู้ตาม ไม่ว่าจะบวชช่วงสั้นหรือช่วงยาว เมื่อบวชเข้ามาแล้ว ก็ต้องทำหน้าที่นี้
ให้ได้ เพราะถือเป็นความรับผิดชอบต่อพระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ทุกรูป
ชาวพุทธจำเป็นต้องรู้เรื่องนี้ ถ้าชาวพุทธไม่รู้เรื่องนี้จะเป็นอันตราย อันตรายทั้งต่อการทำ
หน้าที่ของพระสงฆ์เองด้วย และอันตรายต่อการรับผิดชอบพระพุทธศาสนาร่วมกันด้วย
การสอนผู้อื่นให้รู้ตามของพระสงฆ์
การสอนผู้อื่นให้รู้ตาม มี ๒ วิธี คือ บอกให้รู้ และ ทำให้ดู
พระภิกษุที่บวชในระยะยาว กว่าจะฝึกให้เทศน์ได้ ก็ต้องใช้เวลา ๕-๑๐ พรรษา แต่พระบวช
ใหม่ เพิ่งจะเรียนธรรมะได้ไม่กี่วัน ยังขึ้นธรรมาสน์เทศน์สอนไม่ได้ แถมบางรูปพอครบพรรษาแล้ว
ก็มีภาระทางโลกจะต้องสึกออกไปอีก แล้วจะทำอย่างไรเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ญาติโยมที่ใส่บาตร
บำรุงเลี้ยงอยู่ทุกวัน
มีนาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๕