การช่วยเหลือพุทธบุตรในพื้นที่เสี่ยงภัย : หน้า 90/186

ทันทีที่วัดพระธรรมกายได้รับทราบข่าวนี้ ก็ไม่ได้ดูดาย ไม่ได้นิ่งนอนใจ พระเดชพระคุณ พระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ท่านได้สั่งการให้สมาชิก วัดพระธรรมกายทั้งหมด ทั้งที่เป็นสมาชิกภายใน ทั้งที่เป็นญาติโยม ให้ช่วยกันรีบดำเนินการจัด โครงการตักบาตรพระล้านรูป ๗๗ จังหวัดทั่วประเทศไทย เพื่อนำเครื่องอุปโภคและเครื่องบริโภค ลงไปช่วยเหลือพุทธบุตรในเขตพื้นที่เสี่ยงภัยอย่างเร่งด่วนทันที ตลอดระยะเวลาสิบปีนี้ วัดพระธรรมกายได้ชวนชาวพุทธทั้งแผ่นดินตักบาตรพระครั้งละพันรูป หมื่นรูป ได้สิ่งของอุปโภคบริโภคมาเท่าไร ก็ส่งไปช่วยภาคใต้ ทำเป็นประจำทุกเดือน ทำต่อเนื่องกัน มาสิบปีกว่าแล้ว หน่วยงานไหนต้องการส่งข้าวของเครื่องใช้ไปช่วย แต่ไม่มีรถขนส่ง เราก็จัดคน จัดรถดำเนินการขนส่งสิ่งของลงไปในพื้นที่เสี่ยงภัยเอง ซึ่งก็รู้ว่าอันตราย แต่ทั้งที่รู้ว่าอันตราย เจ้าหน้าที่ของเราก็ยังเสี่ยงอันตรายลงไปด้วยความเต็มใจ ในการลงไปยังพื้นที่เสี่ยงภัยครั้งแรก เราได้จัดพิธีถวายสังฆทานครั้งที่ พุทธบุตร ๒๓๘ วัด ๔ จังหวัดชายแดนใต้ เป็นเวลา 5 วัน 67 เพื่อช่วยเหลือ ในวันแรก คือวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘ จัดพิธีขึ้นที่วัดมุจลินทวาปีวิหาร อ.เมือง จ.ปัตตานี ในวันที่สอง คือวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘ จัดพิธีที่วัดทองดีประชาราม อ.สุไหงโก-ลก จ.นราธิวาส หลังจากนั้น วัดพระธรรมกายกับการคณะสงฆ์ทั่วทั้งสังฆมณฑลและชาวพุทธทั่วประเทศ ก็ส่งตัวแทนลงไปจัดพิธีถวายสังฆทานในพื้นที่เสี่ยงภัยอย่างต่อเนื่องเป็นประจำทุกเดือน ไม่เคยขาด เลยแม้แต่เดือนเดียว เป็นเวลาสิบปีแล้ว โดยพิธีถวายสังฆทานครั้งล่าสุด คือครั้งที่ ๑๐๘ จัดขึ้นเมื่อ วันเสาร์ที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ ณ โรงเรียนพลวิทยา อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ได้อาราธนา หลวงพ่อหลวงพี่ทั้งหลายมารับสังฆทานด้วยตัวของท่านเอง นี่คือความรับผิดชอบของวัดพระธรรมกายกับสมาชิกทั้งในวัดและนอกวัดที่มีต่อพระพุทธ ศาสนาอย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งเป็นความรับผิดชอบร่วมกับการคณะสงฆ์และพี่น้องชาวพุทธที่มีอยู่ ทั่วประเทศอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลาสิบกว่าปี วัดพระธรรมกายมีความรับผิดชอบต่อวิกฤตปัญหาวัดร้างอย่างไร? มีอีกเรื่องหนึ่งที่ชาวพุทธควรจะรับทราบถึงสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วงของทุกศาสนาทั้งโลก นั่นคือสมาชิกของทุกศาสนาที่เข้าวัดนั้นมีจำนวนลดลงอย่างน่าใจหาย ซึ่งก็สะท้อนว่าคนในยุคนี้ ศึกษาหลักธรรมในศาสนาของตัวเองน้อยลง เมื่อคนไม่มีหลักธรรมประจำใจ ก็เอาอารมณ์ตัวเอง เป็นใหญ่ โลกจึงได้มีเรื่องเดือดร้อนวุ่นวายไปทั่วทั้งโลก ในประเทศไทยก็เช่นเดียวกัน ตลอดระยะเวลา ๓๐-๔๐ ปีมานี้ สถานการณ์พระพุทธศาสนาในประเทศไทยที่น่าเป็นห่วงก็คือ มีผู้บวชน้อยลง มีวัดร้างเพิ่มขึ้น ถ้าเรามองแต่สถิติตัวเลข เราอาจคิดว่าจำนวนผู้บวชอาจไม่ได้ลดลง แต่ความจริงลด คือ จากเดิมที่บวชครบพรรษาเป็นเวลา ๓ เดือน แต่เดี๋ยวนี้บวชเพียง ๓ วัน ๗ วัน ก็สึก ยิ่งกว่านั้น ๘๘ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๘