ธุดงควัตรและการเดินธุดงค์ธรรมชัย : หน้า 86/186

ธุดงควัตรทั้ง ๑๓ วิธีนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้ทรงบัญญัติเป็นพระวินัย แต่ทรงมี พระบรมพุทธานุญาตให้ทำได้มาตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยถือเป็นความสมัครใจของพระภิกษุผู้ถือ ธุดงควัตรเอง โดยจะเลือกถือปฏิบัติเป็นวัตรเพียง ๑ ข้อ ๒ ข้อ ก็ได้ หรือจะถือกี่ข้อก็ได้ แล้วแต่ ความสมัครใจ ๑๓ สำหรับผู้ที่สนใจรายละเอียดของธุดงควัตรทั้ง วิธีนี้ สามารถศึกษาค้นคว้าได้จาก "คัมภีร์วิสุทธิมรรค” ซึ่งเป็นตำราเก่าแก่อายุพันกว่าปี มีการบันทึกรายละเอียดของธุดงค์แต่ละข้อไว้ อย่างดีเยี่ยม สาหรับพระภิกษุที่เข้าร่วมโครงการเดินธุดงค์ธรรมชัย ๑,๑๓๐ รูป นี้ ได้ตั้งใจถือธุดงควัตร อยู่ ๒ ข้อ คือ ถือการฉันในอาสนะเดียวเป็นวัตร และ ถือการอยู่ในเสนาสนะที่เขาจัดไว้ให้เป็นวัตร ธุดงค์ธรรมชัย คืนชีพกระแสพระธุดงค์กลับมาใหม่ การทํางานทุกงานในโลกนี้ ก็เป็นธรรมดาที่จะมีทั้งคนเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย คนที่เห็นด้วยก็ ชื่นชมอนุโมทนา คนไม่เห็นด้วยก็โพนทะนาติเตียน โครงการของเราก็มิอาจหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ได้เช่นกัน อันที่จริงแล้ว ก่อนที่เราจะจัดโครงการธุดงค์ธรรมชัยครั้งแรก (พุทธศักราช ๒๕๕๔) นั้น ต้องบอกว่า ในช่วงเวลาก่อนหน้านั้นเป็นสิบ ๆ ปี ไม่มีใครพูดถึงการเดินธุดงค์เลย ราวกับว่าธุดงค์ไม่เคยมีมาก่อน ในโลก จนกระทั่งแม้แต่ชาวพุทธที่ทันเห็นขบวนพระธุดงค์ในสมัยก่อนบางท่านยังเข้าใจผิดว่า การเดินธุดงค์ได้ตายจากประเทศไทยไปหมดแล้ว แต่หลังจากที่เราจัดโครงการธุดงค์ธรรมชัยขึ้นมา ความสนใจเรื่องประวัติศาสตร์การ เดินธุดงค์ในแง่มุมต่าง ๆ ก็ถูกเผยแผ่ออกมามากมาย ทำให้เราเองก็พลอยตกอยู่ในกระแสเสียง ๆ วิพากษ์วิจารณ์ทั้งในแง่บวกและแง่ลบตามมาอีกมากมาย สาหรับกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่เกิดขึ้นนี้ต้องถือว่าเป็นเรื่องที่ดี มิฉะนั้นแล้ว เรื่องการเดิน ธุดงค์ในเมืองไทย ก็จะถูกลืมไปจนหมด ไม่มีการพลิกตำรับตำรากลับมาศึกษากันใหม่ ไม่มีการให้ ความรู้แก่ประชาชนอย่างกว้างขวางเหมือนในขณะนี้ ดังนั้น หากจะว่าไปแล้ว โครงการธุดงค์ธรรมชัยที่จัดขึ้นนี้ ก็มีส่วนอย่างมากที่ช่วยปลุก กระแสความสนใจเรื่องการปฏิบัติขัดเกลากิเลสอย่างเข้มข้น หรือการเดินธุดงค์ให้ฟื้นคืนชีพ กลับมาใหม่ในประเทศไทยอีกครั้งอย่างกว้างขวาง จนเป็นที่กล่าวขานทั่วทั้งสังคมเลยทีเดียว กลุ่มคนที่ห่วงใยพระพุทธศาสนา สำหรับในกรณีที่เราต้องตอบคำถามจากการถูกวิพากษ์วิจารณ์ในเชิงลบนั้น เราต้องทำใจ ให้หนักแน่นในธรรม อย่าใช้อารมณ์เป็นใหญ่ ทั้งนี้เพราะผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์นั้น เราต้องถือว่าเป็น ผู้ที่ห่วงใยในพระพุทธศาสนาเช่นเดียวกับเรา ซึ่งอาจแบ่งได้สามกลุ่มใหญ่ คือ กลุ่มที่ ๑ คนไม่เข้าใจ กลุ่มที่ ๒ คนเข้าใจผิด กลุ่มที่ ๓ คนจับผิด กลุ่มแรก เขาถามด้วยความไม่เข้าใจ เราก็อธิบายด้วยหลักวิชาให้เขาเข้าใจ ๘๔ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๘