ปัญหาวัดร้างและการบวชระยะสั้น : หน้า 91/186

ในระยะหลัง ๆ มานี้ บวชตอนเช้าแล้วก็สึกตอนเย็นเลย เมื่อระยะเวลาการบวชสั้นลง บวชแล้วก็เลยไม่ได้ศึกษาธรรมะ ความศรัทธาที่จะบวชต่อไป นาน ๆ จึงไม่เกิดขึ้น ผลที่ตามมาก็คือ พระรุ่นเก่าก็ทยอยลาโลกไป พระรุ่นใหม่ก็ไม่มีเพิ่มขึ้น ผู้บวชใหม่ก็ลดจำนวนลง ปัญหาวัดร้างในประเทศไทยจึงเพิ่มขึ้นทุกปี ๆ และมีทีท่าจะเพิ่มสูงขึ้น ถ้ายังไม่สามารถแก้ไขค่านิยมการบวชระยะสั้นเพียง 9 วัน ๓ วัน ๓ วัน แล้วก็สึก ได้อย่างเป็นรูปธรรม ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ การบวชก็จะเป็นเพียงประเพณี จะไม่มีผู้บวชในระยะยาว ปัญหาวัดร้าง ก็จะทวีความรุนแรงจนแก้ไขไม่ได้ ทางแก้จะต้องทำอย่างไร? ทางแก้ก็คือ ต้องหาทางเลิกค่านิยมบวช ๓ วัน ๗ วันแล้วก็สึก เปลี่ยนมาเป็นบวช ๓ เดือน ๓ เดือน เหมือนอย่างที่ประเพณีโบราณทำกันมา ทำอย่างไรถึงจะมีคนมาบวช ๓ เดือน 6 เดือน เพิ่มขึ้น? สิ่งที่วัดพระธรรมกายช่วยกันทําก็คือ ๑) ออกไปเชิญชวนคนมาบวชให้เพิ่มจำนวนมากขึ้น เราจึงได้ทำโครงการบวช ๑ แสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทยขึ้นมา ๒) เมื่อมีผู้สมัครบวชครบทุกศูนย์สาขาทั่วประเทศแล้ว ก็พยายามเชียร์ให้ผู้บวชตัดสินใจ พรรษา เป็นเวลา ๓ เดือน เพื่อจะได้มีเวลาศึกษาธรรมะ มีเวลาขัดเกลากิเลสตัวเอง บวชให้ครบ มากขน ๑ ๓) เมื่อบวชครบพรรษาแล้ว ก็เชียร์ให้บวชอยู่ต่อ แต่แล้วก็พบกับปัญหาที่น่าใจหาย แม้จะ พยายามชวนบวชจนได้ยอดผู้สมัครบวชเป็นหลักหมื่นหลักแสนแล้วก็ตาม แต่เมื่อออกพรรษาแล้ว ก็ปรากฏว่าในแต่ละศูนย์สาขาเหลือจำนวนผู้บวชอยู่ต่อน้อยมาก บางศูนย์อบรมก็ไม่มีผู้บวชอยู่ต่อเลย ทำอย่างไรหลังออกพรรษาจะมีผู้บวชอยู่ต่อเพิ่มขึ้น? ตั้งแต่โบราณมาแล้ว กุศโลบายที่จะทำให้พระบวชใหม่บวชอยู่ต่อหลังออกพรรษาก็คือ การเดินธุดงค์ เพราะเหตุนี้โครงการธุดงค์ธรรมชัยจึงต้องเกิดขึ้นมา หลังจากที่มีโครงการธุดงค์ธรรมชัยเกิดขึ้นมาแล้ว ก็มีผู้บวชอยู่ต่อหลังออกพรรษาเพิ่มมากขึ้น เพื่อจะสมัครเข้าร่วมโครงการเดินธุดงค์ เมื่อสมัครเข้ามาแล้ว ก็ต้องมาฝึกอบรมเตรียมธุดงค์ให้ผ่าน เกณฑ์อีก ๒ เดือน ผู้ที่ผ่านเกณฑ์ก็จะได้ไปเดินธุดงค์ ผู้ที่ไม่ผ่านเกณฑ์ก็บวชอยู่ต่อที่ศูนย์สาขา เพื่อ จะกลับมาสมัครใหม่ในปีหน้าอีก ส่วนสาเหตุที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์ ไม่ใช่เพราะทำความผิด แต่เป็น เพราะว่า ๑) บางรูปความสำรวมยังไม่พอ ๒) บางรูปสุขภาพยังไม่พร้อม ๓) บางรูปยังฝึกสมาธิ หย่อนไป ในปีนี้ กว่าจะได้พระภิกษุแต่ละรูปมาเดินธุดงค์ธรรมชัยนั้น ก็ต้องฝึกแล้วฝึกอีก คัดแล้ว คัดอีกเป็นเวลา 5 เดือน จึงได้พระภิกษุที่ผ่านเกณฑ์เป็นจํานวน ๑,๑๓๐ รูป มีนาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๙