อานิสงส์แห่งบุญ : หน้า 6/186

633 "ขอให้กลิ่นหอมอย่างดียิ่งจงบังเกิดแก่กาย ข้าพระองค์ในสถานที่ที่ข้าพระองค์ไปเกิด ด้วยเถิดพระเจ้าข้า” พระผู้มีพระภาคเจ้ากัสสปะทรงตรัส พยากรณ์ถึงอานิสงส์ที่เขาจะได้รับว่า "ด้วยผล กรรมนี้ ไม่ว่าบุคคลผู้นี้จะไปบังเกิดในภพชาติ ใด ก็จะมีตัวหอมทุกชาติไป จะเป็นผู้เจริญด้วย กลิ่นแห่งคุณธรรม และจะเป็นผู้ไม่มีกิเลสอาสวะ ในที่สุด” นอกจากนั้นเขายังได้สั่งสมบุญอื่น ๆ อีกมากมาย ครั้นละจากโลกก็ไปบังเกิดใน สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เป็นเทพบุตรที่มีกลิ่นกาย หอมฟุ้งจรุงใจไปทั่วชั้นสวรรค์ เมื่อหมดอายุขัย และจุติเคลื่อนจากสวรรค์นั้นแล้ว ชาติสุดท้าย ก็ได้บังเกิดในตระกูลมั่งคั่งในนครสาวัตถี ขณะที่อยู่ในครรภ์ มารดาของเขาก็มี กลิ่นกายหอมทั่วบ้าน และกลิ่นหอมนี้ยังหอม ๐๔ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๘ ฟุ้งไปทั่วพระนครสาวัตถีทีเดียว และเมื่อคลอด จากครรภ์แล้ว ทั่วทั้งเมืองนั้นก็หอมฟุ้งอีก ดุจดังนำของหอมทุกชนิดมารมให้อบอวล หอมติดไปทั้งเมือง อีกทั้งขณะที่เขาเกิดนั้นเอง ปรากฏ มีฝนดอกไม้มีกลิ่นทิพย์หอมหวนน่ารื่นรมย์ใจ ส่วนเรือนที่เกิดนั้น เหล่าเทวดาก็ได้นําธูปหอม และดอกไม้หอม พร้อมกับนำเครื่องหอมมาอบ ให้กลิ่นฟุ้งขจรขจาย ด้วยเหตุนั้นเอง มารดา บิดาจึงได้ตั้งชื่อเขาว่า จูฬคันธะ เมื่อเขาเจริญเติบโตอยู่ในช่วงปฐมวัย พระบรมศาสดาของเราพร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์ ได้เสด็จมายังเมืองสาวัตถีเพื่อทรงรับถวาย วัดพระเชตวันจากท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เมื่อจูฬสุคันธะเห็นพระบรมศาสดาและได้พบ พุทธานุภาพแล้ว ก็มีใจเลื่อมใส ได้ทูลขอบวช กับพระองค์ จากนั้นก็ไปบำเพ็ญเพียร ไม่นานนัก