การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสมัยพระเจ้าติโลกราช : หน้า 68/186

ส่วนพระองค์เองทรงเป็นพระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกที่เสด็จออกผนวช ทรงมีความรู้ แตกฉานในพระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา และปกรณ์วิเสสเป็นอย่างดี จนทรงพระปรีชาสามารถ นิพนธ์หนังสือไตรภูมิพระร่วง สอนเรื่องนรกสวรรค์ บุญบาป นับเป็นงานวรรณคดีที่เก่าแก่ที่สุด เรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย ทั้งยังทรงมีบทบาทสําคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเถรวาท แบบลังกาวงศ์ไปสู่แผ่นดินล้านนาอีกด้วย สมัยพระเจ้าติโลกราชแห่งอาณาจักรล้านนา การศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมได้รับการส่งเสริม พระภิกษุสงฆ์ ที่มีความรู้แตกฉานในพระไตรปิฎกได้รับการเคารพยกย่อง ทําให้มีกุลบุตรมาบวชเรียนเป็นจํานวนมาก อาณาจักรล้านนา ในรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช เป็นยุคที่มีพระภิกษุผู้เชี่ยวชาญในการรจนา คัมภีร์ภาษาบาลีและรอบรู้พระไตรปิฎกจำนวนมาก ก่อให้เกิดการทำสังคายนาครั้งแรกของ ประเทศไทย ในปี พ.ศ. ๒๐๒๐ ที่วัดมหาโพธารามหรือวัดเจ็ดยอด เมืองเชียงใหม่ โปรดให้ชุมนุม พระเถรานุเถระผู้ทรงพระไตรปิฎกหลายร้อยรูป มีพระธรรมทินเถระเป็นประธานสอบชำระพระไตรปิฎก และจารลงในใบลาน ใช้เวลา ๑ ปี จึงแล้วเสร็จ เรียกการสังคายนาที่เชียงใหม่ครั้งนี้ว่า การสังคายนา ครั้งที - หรือ "อัฏฐสังคายนา” เมื่อนับตั้งแต่การสังคายนาครั้งแรกในอินเดียโบราณ (บน) แผ่นลานสมัยอยุธยาจารพระไตรปิฎก ด้วยอักษรขอม (ซ้าย) คัมภีร์ใบลานฉบับข้างลาย ตกแต่งเป็น ลายกรวยเชิงบนพื้นแดง ๖๖ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๘