ผลของการให้ทาน : หน้า 17/132

ผู้ให้วรรณะย่อมมีวรรณะเป็นส่วนสอง ผู้ให้ความสุขย่อมมีความสุขเป็นส่วนสอง ผู้ให้ กำลังย่อมมีกำลังเป็นส่วนสอง ผู้ให้ปฏิภาณความเฉลียวฉลาด ย่อมมีความเฉลียวฉลาด เป็นส่วนสอง โภชนิ ภิโขเว ททมาโน ทายโก ปฏิคคทกานิ ปญฺจ จานาน เทติ ทายกผู้ให้ โภชนาหาร ชื่อว่าให้ฐานะ ๕ ประการแก่ปฏิคาหกด้วยประการนี้ นี่ให้ฐานะ ๔ ประการ ภิกษุสามเณรได้บริโภคอาหารอิ่มแล้วมีอายุยืนได้ ๗ วัน และร่างการไม่ซูบซีด แก่ปฏิคาหก ภิกษุสามเณรออกจากการครอบครอง เหย้าเรือนเคหา ตัดกิจกังวล การที่จะ ประกอบการเลี้ยงชีพอย่างฆราวาสนั้นน่ะหา มีไม่ ประกอบการเลี้ยงชีพอย่างเพศสมณะ มีบิณฑบาตเลี้ยงชีพ เศร้าหมอง ผ่องใส อิ่มแล้วร่างกายสดชื่น ผ่องใสขึ้น นี้ได้ชื่อว่าเจ้าของทานให้อายุ ให้วรรณะ เมื่อร่างกายสดชื่นแล้วก็เป็นสุข ได้ชื่อว่าเจ้าของทานให้ความสุข สุขแล้ว มีกำลังได้ชื่อว่าเจ้าของทานให้กำลัง เมื่อ มีกำลังแล้วมีปัญญา ได้ชื่อว่าเจ้าของ ทานให้ปัญญา นี้ให้อายุ ให้วรรณะ ให้ ความสุข ให้กำลัง ให้ปฏิภาณนี้เจ้าของ ทานให้ เมื่อเจ้าของทานให้ภิกษุสามเณร ได้อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ เมื่อ ภิกษุสามเณรได้เช่นนี้ ฝ่ายเจ้าของทานมี สุขคอบ ก็ได้อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณนั้น ในชาตินี้เป็นเหตุให้อายุยืน ให้มีผิวพรรณผุดผ่อง ให้มีความสุขให้มีกำลัง ให้มี ความเฉลียวฉลาด เพราะการให้นั้นส่งผลให้ ถ้าต่อไป ได้อายุ ไม่ตายในปฐมวัย ถ้วนอายุ ชัยจนตาย ผิวพรรณนั้นตั้งแต่เกิดมาแล้ว จนตลอดแตกทำลายไม่มีเศร้างหมองขุ่นมัวผ่องใส ความสุข ก็สบายกาย สบายใจ ในอิริยาบถทั้งสี่ ตั้งแต่เกิดจนกระทั่งตาย และกำลังนั้นก็ ไม่ขาดตกบกพร่อง ตั้งแต่เกิดจนถึงตายเหมือนกัน เพราะได้สั่งสมอบรมของตนไว้ เมื่อทายกทำเช่นนี้แล้ว จึงได้รับทาน รับทานแล้วก็ให้พร ทำภัตตานุโมทนา ยถา ให้ พรแก่ผู้ที่รับทาน ยถา วาริวหา ฯลฯ มณี โชติรโส ยถา แปลเป็นใจความเป็นสยามภาษา ว่า สพฺพีติโย วิวชฺชนฺตุ ขออันตรายทั้งปวงจงบำราศไป (พฺพโรโค วันสฺสตุ ขอโรคทั้งปวง จนหาย มาเต ภวตุวนุตราโย ขออันตรายอย่ามีแก่ท่านเสียสุข หมายโกว ขอท่านจงเป็น ผู้อยู่เป็นสุขเถิด ขอท่านมีอายุยืน เป็นสุขเถิด นี่แปล สฬ แปล ยถา วาริวหา ปูรา ปริ ปูเวนดี สาคร์ ห้วงแห่งน้ำที่เต็มย่อมยังสมุทรสาครให้เต็มเปี่ยมได้หรือให้บริบูรณ์ใต้ ทาน ของท่านให้แล้วแต่มนุษย์โลกนี้ จงสำเร็จแก่ท่านผู้ไปสู่ปฯโลกโดยพลันเถิด อิจฉิต ปตฺถิต ตุมุห์ ชิปปเมว สมิชฌดุ ความปรารถนาของท่านตั้งไว้แล้วอย่างใด และความตั้งใจของ ท่านตั้งไว้แล้วอย่างไร ขอจงสำเร็จแก่ท่านโดยพลันเถิด ความดำริทั้งปวงของท่านจง สำเร็จโดยพลันเถิด เหมือนดังแก้วมณี เหมือนดังพระจันทร์เมื่อวันเพ็ญ หรือมิฉะนั้น เหมือนดังแก้วมณีโชติรสอันสว่างไสวเป็นอันตี ด้วยประการดังนี้ นี้เมื่อท่านฉันแล้วท่าน ก็ให้พรอย่างนี้ ให้พรอย่างนี้แล้วก็ว่า ภวตุ สพฺพมงฺคลํ ขอมงคลทั้งปวงจงมีแก่ท่านเถิด ราขนฺตุ สพฺพ เทวตา ขอเทพเจ้า พฤ ศ จ ก า ย น ๒ ๕ ๕ ๐ ๑๕ เวรสารกัลยาณมิตร