การให้พรและอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า : หน้า 18/132

ทั้งปวงจงรักษาท่านเถิด สพฺพพุทธานุภาเวน ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้าทั้งปวง สทา โสตถี ภวนฺตุ เส ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีแก่ท่านเถิด ภวตุ สพฺพมงคลขอมงคลทั้งปวง จงมีแก่ท่านเถิด รกฺขนฺตุ สพฺพเทวตา ขอบรรดาเทพเจ้าทั้งปวงจงรักษาท่านเถิด สมุท ธมฺมา นุภาเวน ด้วยอานุภาพแห่งพระธรรมทั้งปวง สทา โสตถี ภวนฺตุ เต ขอความสวัสดี ทั้งหลายจงมีแก่ท่านเถิด ภวตุ สพฺพมงคล ขอมงคลทั้งปวงจงมีแก่ท่านเถิด รกฺขนฺตุ สพฺพ ถ้าว่ามีธรรมกาย ง่ายเต็มที ทําบุญเท่าไร ได้หมด เพราะเหตุว่าธรรมกาย ทไปบอกว่า ให้อนุโมทนา ก็ได้สำเร็จสมความปรารถนา แม้จะไปตกนรก ธรรมกายน่าส่วนกุศลที่ ญาติอุทิศส่งไปให้ถึงนรก เทวตา ขอเทพเจ้าทั้งปวงจงพิทักษ์รักษา ท่านเถิดสพฺพสงหานุภาเวนด้วยอานุภาพ แห่งพระสงฆ์ทั้งปวง สทา โสตถี ภวน ตุ เต ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ทั้งหลายด้วยประการดังนี้ นี่เป็นหน้าที่ ของผู้ให้พร ภิกษุสามเณรให้พรอุบาสกอุบาสิกา เมื่อไม่ได้คิดไปตามดังนี้ คิดเรื่องอะไร และต่อมิอะไรไม่ได้ ต้องตั้งใจตามแนวนี้ พระภิกษุสามเณรมีการเรียนคันถธุระก็ดี วิปัสสนาธุระก็ดี ได้บรรลุถึงขีดหน้าที่ไล่ ตามชั้นของรัฐบาลได้ หรือได้เรียนสมถ วิลปัสสนา ได้ตามกำหนดของครูบา อาจารย์สั่งสอน ถ้าตั้งใจให้ตรงต่อพรอันนี้แล้ว พรอันนี้ก็จะสำเร็จต่อผู้บริจาคทานได้หา น้อยไม่ให้ตั้งใจอย่างใด ให้ตั้งใจว่า ตัวมีความดีงามอย่างไร ในทางคันถธุระก็ดี วิปัสส นาธุระก็ดี ความดีงามอันนั้นเป็นตัวยืน ด้วยอำนาจความดีความบริสุทธิ์ของตนนั้น ขอ อำนาจพระพุทธเจ้า ดังท่านวางตำราให้พรไว้ ยถา ดังที่ได้แสดงไว้แล้วนั้น ห้วงแห่งน้ำที่ เต็มย่อมยังสมุทรสาครให้สมบูรณ์ได้ ห้วงน้ำเต็มเหมือนกับน้ำหน้าเดือน 00 ในประเทศ ไทยนี้ เดือน ๐๐ ในประเทศไทยนี้ เดือน ๑๒ น้ำเต็มไปในเบื้องต่ำๆ ไหลลงไปเป็นแม่น้ำ น้อยใหญ่ ลงไปจนกระทั้งถึงมหาสมุทร เมื่อถึงมหาสมุทรแล้วเบื้องบนก็แท้งลงไป นั่นฉัน ใดก็ดี น้ำที่จะไหลขึ้นไปที่ดอนๆ ไม่มีไหลลงไปสู่ข้างล่างทั้งนั้น ไหลไปสู่ท่านกลาง มหาสมุทรทั้งสิ้น ไม่เหลือเลยแต่หยาดหยดหนึ่งนั้นฉันใด ทานที่ท่านทั้งหลายได้ให้อุทิศ ให้แล้วแก่ท่านผู้ไปสู่บริโภคได้บริจาคไว้กับภิกษุสามเณร ให้กับพระภิกษุสามเณร ทานที่ ให้ที่บริจาคกับพระภิกษุสามเณรแล้ว ก็อุทิศผลไปให้แก่เปรตชนที่ละโลกนี้แล้วไปสู่ปรโลก เบื้องหน้า ประสงค์จะให้ผลทางอันนั้นไปถึงแก่ผู้ละโลกนี้แล้ว ไปสู่ปรโลกเบื้องหน้า การที่จะได้รัชทานของท่านทายกอุบาสกอุบาสิกาที่ให้แก่มนุษย์โลกนี้นะไม่ได้เป็น ของง่าย เป็นของยากอยู่ ที่ท่านอุทิศให้จริง ไหลไปจริง มนุษย์ที่ตายไปจากมนุษย์เสียแล้ว ไปดกนรกเสียได้รับทุกขเวทนา ไม่มีโอกาสที่จะมารับส่วนบุญได้ ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน เสีย มีอาหารหยาบชนิดหนึ่ง ไม่อาจจะมารับส่วนบุญได้ไปเกิดเป็นมนุษย์ก็ดีหรือสัตว์ต่างๆ ไม่มีโอกาสที่จะมารับส่วนบุญได้หรือไปเกิดเป็นเทวดาเสีย พอจะมาได้ แต่ก็ไม่มีโอกาสที่ ญาติอุทิศให้ ไม่มีใครไปบอกให้ เมื่อไม่รู้ส่วนบุญอันนี้ก็ไม่ได้รับเหมือนกัน เว้นไว้แต่ วารสารกัลยาณมิตร ๑๖ พฤ ศ จ ก า ย น ๒ ๕ ๕ ๐