การบูชาธรรมและการทำบุญ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2540 ฉบับที่ 11 หน้า 98
หน้าที่ 98 / 132

สรุปเนื้อหา

ว่า ทำอย่างไรความตั้งใจมันถึงจะต่อเนื่องทุกวัน ไม่ อย่างนั้นแป๊บเดียวลืมอีกแล้ว ใจมันไปคิดเรื่องอื่นค่ะ ไม่รู้ว่าทำอย่างไรถึงจะพอดี ถ้าวางใจพอดี คงจะนึก องค์พระได้ต่อเนื่องนะคะ ตอนนี้ผ่านมาครึ่งพรรษาแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจนชักกลัวขึ้นมาเลยค่ะ อ้อ! เมื่อกี้ นั่นเพิ่งจะวางมือ (พักยก) การเขียนจดหมายถึงคุณ แม่ลุกไปทำบุญองค์พระบนโดมค่ะ ร่วมบุญกับพี่ๆ ที่ หมู่บ้านปฏิบัติธรรม เพราะว่าอีกนิดหนึ่งก็จะควบจำนวน ได้เสาค้ำมหาธรรมกายเจดีย์ ๑ ต้นไงคะ นั่นจึงทำบุญ ไปอีกให้ครบ เต็มพอดีเลยค่ะ รู้สึกเบิกบานเวลาที่เรา อนุโมทนาร่วมกัน นุ่นมีความสุขและอุ่นใจเมื่อได้ท่า เพราะนุ่นรู้ว่าบุญเท่านั้นที่จะเป็นที่พึ่งได้ อย่างที่น่นได้ อ่านคำสอนของยายว่าไม่ต้องกลัวหรอกว่า แก่ไปจะไม่ มีคนดูแล ถ้ามีบุญก็จะมีคนมาดูแลเอง แต่ถ้

หัวข้อประเด็น

- การบูชาธรรมและการทำบุญ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

จาก ดวงใจลูกที่พบใน ที่สุดในโลก (กระซิบ) พยายามหาอะไรเลยนะคะ ช่วงนี้บางทีนุ่นมานั่งนับวันดูว่า วันที่ผ่านๆ มา เราทําอะไรอยู่ทําไมธรรมะถึงไม่ค่อยดีขึ้นเลยนุ่นยังคิดๆ ว่า ทำอย่างไรความตั้งใจมันถึงจะต่อเนื่องทุกวัน ไม่ อย่างนั้นแป๊บเดียวลืมอีกแล้ว ใจมันไปคิดเรื่องอื่นค่ะ ไม่รู้ว่าทำอย่างไรถึงจะพอดี ถ้าวางใจพอดี คงจะนึก องค์พระได้ต่อเนื่องนะคะ ตอนนี้ผ่านมาครึ่งพรรษาแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจนชักกลัวขึ้นมาเลยค่ะ อ้อ! เมื่อกี้ นั่นเพิ่งจะวางมือ (พักยก) การเขียนจดหมายถึงคุณ แม่ลุกไปทำบุญองค์พระบนโดมค่ะ ร่วมบุญกับพี่ๆ ที่ หมู่บ้านปฏิบัติธรรม เพราะว่าอีกนิดหนึ่งก็จะควบจำนวน ได้เสาค้ำมหาธรรมกายเจดีย์ ๑ ต้นไงคะ นั่นจึงทำบุญ ไปอีกให้ครบ เต็มพอดีเลยค่ะ รู้สึกเบิกบานเวลาที่เรา อนุโมทนาร่วมกัน นุ่นมีความสุขและอุ่นใจเมื่อได้ท่า เพราะนุ่นรู้ว่าบุญเท่านั้นที่จะเป็นที่พึ่งได้ อย่างที่น่นได้ อ่านคำสอนของยายว่าไม่ต้องกลัวหรอกว่า แก่ไปจะไม่ มีคนดูแล ถ้ามีบุญก็จะมีคนมาดูแลเอง แต่ถ้าหากไม่มี บุญ ลูกหลานก็ไม่มาดูแลอยู่ดี อ่านแล้วทำให้รู้ถึงคุณค่า ของบุญมากขึ้นค่ะ พอถึงเวลา ๑ ทุ่มกว่าๆ นักเรียนอภิญญาก็เดิน ทางจากหมู่บ้านปฏิบัติธรรม ไปที่อาคารภาวนา เพื่อบูชา ธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อไปถึงประมาณ ๑ ทุ่มครึ่ง แล้วก็เดินเข้าแถวไปในห้อง ซึ่งก็จะมีสามเณรอภิญญา และพี่อุบาสิกามาร่วมบูชาธรรมด้วย เมื่อได้เวลา ๒ ทุ่ม ครึ่ง พระเดชพระคุณหลวงพ่อก็เดินเข้ามา เมื่อ กราบเสร็จแล้ว หลวงพี่นัดรฯ จึงกราบขออนุญาต หลวงพ่อเริ่มประกอบพิธี มีผู้แทนพระภิกษุ ผู้แทนสาม เณร ผู้แทนนักเรียนอภิญญา ผู้แทนพี่อุบาสิกาไป วารสารกัลยาลพิตร ๗๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๐ ถวายพานดอกไม้และปัจจัย ผู้แทนนักเรียนอภิญญา คือพี่บี พี่เอ๊าะ พี่เต้ย จากนั้นก็ร่วมกันสวดสรภัญญะ บทบูชาครูธรรมกาย แล้วพระเดชพระคุณหลวงพ่อจึง ให้โอวาทว่า “วันนี้เป็นวันครูธรรมกาย หลวงพ่ออยาก ให้เรานึกถึงการอุทิศชีริดของหลวงพ่อวัดปากน้ำ หนึ่ง ปีที่ผ่านมาตั้งแต่วันครูธรรมกายปีที่แล้วจนถึงวันนี้ เราก็รู้ตัวของเราเองว่า เราทำตามความตั้งใจที่จะเข้า มาศึกษาวิชชาธรรมกายมากน้อยแค่ไหน ผลการ ปฏิบัติธรรมจะเป็นเครื่องชี้เอง ให้เอาจริงกับธรรมะ ปรับผลการปฏิบัติธรรม สิ่งใดที่เป็นข้าศึกก็ให้เว้นเสียให้ กาย วาจา ใจ บริสุทธิ์ตลอด ให้ลูกเอาอย่างหลวงพ่อ วัดปากน้ำและคุณยาย อย่าท้อแท้เบื่อหน่าย อยาก เป็นอย่างท่านก็ต้องทำอย่างที่ท่านทำ...” เมื่อให้โอวาทเสร็จ (แต่นุ่นจุดแบบย่อๆ ให้คุณแม่ อ่านนะคะ) หลวงพ่อท่านจึงให้พร เมื่อกราบหลวงพ่อ แล้ว ก็เป็นอันเสร็จพิธีค่ะ ก็กลับกันมาที่หมู่บ้านปฏิบัติ ธรรม คืนนี้ตั้งใจกันว่า จะนั่งเนสัชชิกังตังค่ะ เพื่อเป็น ปฏิบัติบูชา เนื่องในวันครูธรรมกาย จะพยายามไม่ให้ หลับค่ะนุ่นชี้หนาวเลยต้องคอยหาที่นั่งที่ไม่ค่อยโดนแอร์ ผิดกับพี่เมย์เลยค่ะพี่เมย์จะร้อนง่าย เลยต้องเลือกที่นั่ง ที่เย็นมากที่สุด คืนนี้ถ้าหากว่าคุณแม่ได้มองไปที่ท้องฟ้า ก็จะเห็นดวงจันทร์เต็มดวง ส่องแสงนวลเย็นดา สวยมาก เลยค่ะเหมือนท่ามาจากทองคำ นุ่นชอบค่ะเป็นเหมือน สิ่งที่เป็นตัญลักษณ์ให้ระลึกถึงวันนี้ วันครูธรรมกาย นุ่นลูกรักของแม่ ด้วยความเคารพรัก ลูกนุ่น
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More