ข้อความต้นฉบับในหน้า
ยากลำบากในโลก
คือความสบายสุด
ยอด หากคิดอย่าง
นี้โด้การประหยัดใจ
ก็เกิดขึ้นได้ไม่ยาก
ประหยัดซ้อน
หากประหยัด
ใจได้ ก็ประหยัด
ความคิดได้
ประหยัดอารมณ์ได้
ไม่หงุดหงิดง่าย
รวมไปถึงการ
ประหยัดค่าาพูดด้วย
ไม่พูดพล่าม ไม่
สร้างมลภาวะทาง
การทำใจให้หยุดนิ่งจนเข้าถึง
กายธรรมอรหัต เป็นการ “ประหยัดใจที่แท้จริง”
เสียงกับผู้อื่น ค่าา
พูดใดพูดแล้วไม่เกิดประโยชน์ ค่า
พูดนั้นควรประหยัด ไม่พึงน่ามาใช้
สอย คำพูดใดพูดแล้วใจเราร้อนค่า
พูดนั้นควรสงวนเอาไว้ก่อน
ประหยัดใจอย่างนี้จะก่อให้เกิด
ประโยชน์มหาศาล จนเข้าถึงเป้า
หมายชีวิตที่แท้จริง
ประหยัดใจที่แท้จริง
พระเดชพระคุณหลวงพ่อ
ธัมมชโยเคยพูดกับลูกๆ ว่า “ใช้ใจ
เขียมๆ หน่อย คือไม่ให้ใจพึง
ซ่านออกไป ให้น่ากลับมาเก็บที่
ฐานที่ตั้งของใจถาวร (ศูนย์กลาง
กายฐานที่
๗) ฐานที่ตั้งของใจอยู่ที่
ไหน จะไปสู่เป้าหมายชีวิตได้
อย่างไร พระเดชพระคุณหลวงพ่อ
ธัมมชโย ให้โอวาทไว้ว่า “ฐานที่
ตั้งของใจเราซึ่งเป็นทางเดินของใจ
มีทั้งหมด ๓ ฐาน ฐานที่ ๑ อยู่ที่
ปากช่องจมูก ท่านหญิงอยู่ข้าง
ซ้าย ท่านชายอยู่ข้างขวา ฐานที่
อยู่ที่เพลาตา ตรงที่น้ำตาไหล
ท่านหญิงอยู่ข้างซ้าย ท่านชายอยู่
ข้างขวา ฐานที่ ๓ อยู่ที่กลาง ก
๒
ศีรษะในระดับเดียวกับหัวตาของ
เรา ฐานที่ ๔ อยู่ที่เพดานปาก
ช่องปากที่อาหาร
สำลัก นึกดามไปช้า
ๆ นะจ๊ะ ฐานที่ ๕
อยู่ที่ปากช่องคอ
เหนือลูกกระเดือก
ฐานที่ ๖ อยู่กลาง
ท้องในระดับเดียว
กับสะดือ สมมุติว่า
เราขึงเส้นเชือกจาก
สะดือทะลุไปข้าง
หลังเส้นหนึ่ง จาก
ด้านขวาทะลุซ้าย
อีกเส้นหนึ่ง ให้เส้น
เชือกทั้งสองตัดกัน
เป็นกากบาท จุด
ตัดเล็กเท่าปลาย
เข็ม ตรงตำแหน่ง
ที่จุดตัดของเส้นเชือกทั้ง๒ นั่น
แหละเรียกว่าศูนย์กลางกายฐานที่
5 ยกถอยหลังขึ้นมาอีก ๒ นิ้วมือ
สมมุติว่าเราเอานิ้วชี้กับนิ้วกลาง
มาวางซ้อนกัน แล้วนำไปทาบตรง
จุดตัดของเส้นเชือกทั้ง ๒ สูงขึ้น
มาสองนิ้วมือเรียกว่าศูนย์กลาง
กายฐานที่ ๗ พอหลวงพ่อพูดถึง
ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ แล้วก็
หมายเอาตรงนี้นะจ๊ะ ตรงฐานที่ ๗
นี่เป็นฐานสำคัญเป็นที่ตั้งของใจเรา
จะของน่าใจของเรามาหยุดที่ตรงนี้
ใจที่แวบไปแวบมา นึกไปเรื่องราว
ต่างๆ ทั้งในอดีตก็ดี หรือยังมาไม่
พฤศ จก ายน ๒๕๕๐ ๗๗ วารสารกัลยาณมิตร