ปรทัตตูปชีวิเปรตและการรับส่วนบุญ : หน้า 19/132

ปรทัตตูปชีวิเปรต เปรตนอกนี้ทุกข์เวทนาหนัก ไม่ได้มารับส่วนบุญ พวกที่ได้รับส่วนบุญ ก็ได้แก่ปรทัตตูปชีวิเปรต นั่นมาแสวงหาส่วนบุญที่ญาติอุทิศส่งให้ เหมือนภิกษุสามเณร ไปแสวงหาอาหารบิณฑิตบาตตามปากตรอกบ้านโน้น หรือบ้านร้านตลาดทั้งหลาย เมื่อ เขามีศรัทธาเขาก็นำเอาอาหารมาถวายภิกษุก็ได้รับอาหารบิณฑบาต เมื่อเขานำเอาอาหาร บิณฑบาตนั้น คนขอทานก็ดี คนแก่ก็ดี คนเฒ่า คนสาว คนหนุ่มก็ดี เดินออกถัด กันไป แต่ว่าไม่ได้รับบิณฑบาต ไม่ใช่ หน้าที่ของตัว จะไปวุ่นไปรับบาตร เขาใส่ เฉพาะภิกษุสามเณรภิกษุสามเณรเห็นเขา นำบิณฑบาตมา ก็พอเหมาะกับตัวที่แสวง หาอาหารบิณฑบาต เขาก็น่าเอาอาหาร บิณฑบาตมา ก็รับอาหารบิณฑบาตนั้นมา ฉันสมความปรารถนา ฉันใดก็ดี ปรทัต ดูปชีวิเปรตเป็นอยู่อย่างนั้นเพราะจนเป็น อยู่ด้วยอาศัยบุคคลผู้อื่นเขาให้ถ้าเขาอุทิศ ส่วนบุญให้ เขาไม่ได้ขีดขั้น ให้ทั่วไป ตน ก็มารับได้อย่างภิกษุสามเณรรับอาหาร บิณฑบาตอย่างนั้นแหละ แต่ว่าไม่ใช่ว่า ภิกษุสามเณรจะมารับบิณฑบาตไม่ได้ และเหมือนกันอย่างพวกเปรตนั้น จะเป็นสัตว์เดรัจฉาน หรือมนุษย์ หรือเทวดา หรือรูป- พรหม อรูปพรหมใดๆ ก็ไม่ใช่หน้าที่โอกาสที่จะไปกระทำเช่นนั้น ก็แม้อาหารนั้นใครก็ชอบ ใครก็ปรารถนา ก็ให้ทั่วไป เทพยดาก็ได้เหมือนกัน ให้อนุโมทนาก็ได้เหมือนกัน ถ้าแม้ว่าไม่ ได้อนุโมทนาส่วนกุศลนั้นก็ไม่ได้ ได้แต่พวกเปรต ปรทัตตูปชีวิเปรต เท่านั้น เรื่องนี้ปรากฏยืนยันในครั้งพุทธกาลญาติของพระเจ้าพิมพิสารได้รับทานอันนี้แหละ ได้รับส่วนบุญอันนี้แหละ ได้เสวยความสุขสมมาดปรารถนา ญาติของพระเจ้าพิมพิสารที่ ทำบุญกุศลส่งอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ไปสู่ปรโลกเบื้องหน้า ได้รับส่วนบุญจากญาติอย่างนี้ไม่ใช่ ของง่าย ถ้าว่ามีธรรมกาย ง่ายเต็มที่ ทำบุญเท่าไรได้หมด เพราะเหตุว่าธรรมกายนำไป บอกว่าให้อนุโมทนา ก็ได้สำเร็จสมความปรารถนา แม้จะไปตกนรก ธรรมกายนำส่วน กุศลที่ญาติอุทิศส่งไปให้ถึงนรก ก็ได้รับส่วนกุศลสมมาดปรารถนา พ้นจากนรกทีเดียว ถ้า ว่าเป็นเทวดาบุญหนักศักที่ใหญ่ ได้ส่งขึ้นไป ถ้าได้เกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน เป็นมนุษย์ได้ไป ให้แก่กายละเอียด ถ้ากายมนุษย์ไม่รู้เรื่อง ให้กายมนุษย์ละเอียดที่ฝันออกไป กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียดได้ แต่ว่ากายมนุษย์ไม่รู้เรื่อง การให้ส่วนบุญไม่ใช่ของง่าย แต่บุญที่ทำลงไปแล้วนั้นไหลเหมือนน้ำ น้ำไหลจาก ที่สูงไปหาที่ต่ำ ให้อยู่เสมอไป แต่ว่าเมื่อไม่รับก็ไม่ได้สมความปรารถนาเหมือนกัน เหตุ นั้น อิจฉิต ความปรารถนาที่ท่านปรารถนาแล้ว ปตฺถิด ความปรารถนาที่ท่านตั้งไว้แล้ว พ ฤ ศ จ ก า ยน ๒๕๔๐ ๑๗ วารสารกัสยาณมิตร